I SA/Po 894/13
PostanowienieWSA w Poznaniu2014-03-18
Skład orzekający: Włodzimierz Zygmont
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy może uwzględnić skargę na decyzję podatkową w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., co skutkuje umorzeniem postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego?Ratio decidendi
Organ podatkowy, uwzględniając skargę na swoją decyzję w trybie autokontroli przed rozpoczęciem rozprawy, eliminuje z obrotu prawnego zaskarżony akt administracyjny, co powoduje bezprzedmiotowość postępowania sądowego i skutkuje jego umorzeniem na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W takiej sytuacji sąd umarza postępowanie, a skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania od organu.Stan faktyczny
Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał decyzję określającą zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r., nie uwzględniając zwolnienia dla świadczeń mieszkaniowych wypłacanych przez Wojskową Agencję Mieszkaniową. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał tę decyzję w mocy. Podatnik zaskarżył decyzje, zarzucając błędną wykładnię przepisów dotyczących zwolnień podatkowych. Organ odwoławczy po ponownym rozpatrzeniu uwzględnił skargę i uchylił decyzje organów niższej instancji, co spowodowało umorzenie postępowania sądowego.Rozstrzygnięcie
Umorzył postępowanie; zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego zwrot kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w [...] na rzecz skarżącego [...] kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...], decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] określił [...] zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. w kwocie [...] zł. Z uzasadnienia decyzji wynika, że świadczenie mieszkaniowe od Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wypłacane podatnikowi w 2011 r. nie korzystało ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych w rozumieniu przepisu art. 21 ust. 1 pkt 47c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) – dalej: "u.p.d.f. W konsekwencji Wojskowa Agencja Mieszkaniowa, jako płatnik powinna pobierać zaliczkę od wypłacanych świadczeń.
Dyrektor Izby Skarbowej w [...] po rozpatrzeniu odwołania podatnika decyzją z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego I instancji. Uzasadniając decyzję organ odwoławczy podkreślił fakt wyodrębnienia przez ustawodawcę ściśle określonego katalogu zwolnień skierowanych do żołnierzy, wśród których nie zostały wymienione świadczenia mieszkaniowe stanowiące przedmiot sporu.
W skardze podatnik domagał się uchylenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] lipca 2013 r. i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. - w całości oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania. Decyzjom zarzucił naruszenie art. 21 ust. 1 pkt 47c u.p.d.f., poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że przepis ten nie obejmuje swoim zakresem kwot wypłaconych podatnikowi przez Wojskową Agencję Mieszkaniową tytułem świadczenia mieszkaniowego, o którym mowa w art. 24 ust. 3 oraz art. 21 ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 48d ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 206, poz. 1367 ze zm.). Uzasadniając skargę podkreślił, że wykładnia art. 21 ust. 1 pkt 47c u.p.d.f. nie pozostawia wątpliwości, że przed 1 stycznia 2012 r., świadczenia mieszkaniowe były zwolnione z opodatkowania.
Dyrektor Izby Skarbowej w [...] w odpowiedzi stwierdził, że zarzuty zawarte w skardze, nie zasługują na uwzględnienie. Jednakże po ponownym rozpatrzeniu ustaleń faktycznych i dalszej wykładni przepisów prawa podatkowego, mając na względzie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", uwzględnił zarzuty skargi i decyzją z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz umorzył postępowanie w sprawie. Uzasadniając decyzję organ odwoławczy stwierdził, że zostały spełnione warunki do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 47c u.p.d.f.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Postępowanie podlegało umorzeniu.
Stosownie do art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powołanego wyżej przepisu należy między innymi sytuacja, gdy w skutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu administracyjnego, a to oznacza, że postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie taka sytuacja nastąpiła, a zatem postępowanie sądowe, wszczęte na skutek skargi złożonej przez podatnika na wskazaną w sentencji decyzję, stało się bezprzedmiotowe.
Dlatego sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 oraz art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł , jak w sentencji postanowienia.
Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyni zasadnym uwzględnienie wniosku o zwrot skarżącemu kosztów postępowania. Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie do kosztów tych zalicza się uiszczony przez skarżącego wpis od skargi w wysokości [...] zł, wynagrodzenie doradcy podatkowego w wysokości [...] zł, oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości [...] zł.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło