I SA/Po 896/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Sylwia Zapalska po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) nr (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2004 postanawia: zawiesić postępowanie z urzędu. /-/ S. Zapalska Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie określenia H. P. zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2004 w wysokości (...) zł. H. P. zamieszkały w N. zatrudniony był w 2004r. na podstawie umowy o zatrudnieniu przez Spółkę A z siedzibą w N.-I. Na podstawie umowy z dnia (...), zawartej pomiędzy podatnikiem a tą spółką, skierowany został do pracy jako członek zarządu Spółki B w P., na okres od (...) do (...). Zastrzeżono w niej, iż, na okres oddelegowania, pracownik merytorycznie i dyscyplinarnie podlega zgromadzeniu wspólników spółki niemieckiej. Powołanie H. P. na członka zarządu B nastąpiło uchwałą wspólników z dnia (...) (ze skutkiem na dzień (...)). Roczne wynagrodzenie członków zarządu określone zostało w uchwale rady nadzorczej polskiej spółki. Wypłaty wynagrodzeń na konto podatnika dokonywała Spółka A, przy czym kosztami tego wynagrodzenia została obciążona spółka polska. W roku 2003 Spółka B wykazywała wynagrodzenie podatnika co miesiąc w zbiorczej deklaracji zryczałtowanego podatku dochodowego PIT-8A jako należność wypłaconą osobom zagranicznym z tytułu wymienionego w art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (pdof). Wpłacała tym samym od tego świadczenia zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 20 %. Natomiast w roku 2004 podatnik przesyłał organowi podatkowemu comiesięczne informacje o uzyskanym przychodzie i zryczałtowanym podatku oraz o dokonanej wpłacie. Organy podatkowe uznały, iż podstawą wypłaty wynagrodzenia dla H. P. nie była uchwała wspólników o powołaniu na członka zarządu i uchwała rady nadzorczej dotycząca wysokości wynagrodzenia a umowa o zatrudnieniu i umowa o oddelegowaniu (będąc pracownikiem A, pełnił funkcję członka zarządu B; wynagrodzenie za pracę na terenie Polski otrzymywał od spółki niemieckiej). Źródłem przychodów był zatem stosunek pracy. Dochód podatnika w roku 2004 uzyskany w Polsce podlegał więc opodatkowaniu na zasadach ogólnych. W skardze podatnik, oprócz naruszenia przepisów proceduralnych, zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 12 ust. 1, art. 13 pkt 7, art. 29 ust. 1 pkt 1 pdof oraz art. 15 umowy z dnia 18 grudnia 1972r. zawartej pomiędzy RP a RFN w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku). Podniósł, iż z treści umowy o oddelegowaniu ani z istoty funkcji, do której skarżący był oddelegowany, nie wynika powierzenie określonego zakresu obowiązków. Ponadto roszczenia podatnika wobec pracodawcy o wypłatę wynagrodzenia zostały, od momentu zawarcia umowy o oddelegowanie, zawieszone. Spółka niemiecka nie była zatem od tamtego momentu wierzycielem skarżącego z tytułu świadczonej pracy, a skarżący nie był wierzycielem niemieckiej spółki w zakresie roszczeń dotyczących wypłaty wynagrodzenia. Brak było zatem dwóch zasadniczych elementów stosunku pracy – obowiązku świadczenia pracy oraz obowiązku wypłaty wynagrodzenia. Podkreślono również, iż umowę o oddelegowanie należy traktować jako udzielenie pracownikowi przez niemiecką spółkę (pracodawcę) urlopu bezpłatnego, celem pełnienia funkcji członka zarządu. Wskazano także, iż wypłata przez niemiecką spółkę wynagrodzenia na rzecz skarżącego związana jest z instytucją zwolnienia z długu (prawo do żądania przez skarżącego wynagrodzenia – stosunek podstawowy między skarżącym a Spółką B, zwolnienie z długu wobec H. P. – stosunek zwolnienia pomiędzy spółką niemiecką a polską). Świadczenie niemieckiej spółki nie jest związane zatem ze stosunkiem łączącym ją ze skarżącym a ze stosunkiem zwolnienia. Wyrokiem z dnia (...) (sygn. akt (...)) Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę innego członka zarządu Spółki B w P. H. P. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2004. H. P. L., podobnie jak H. P., zatrudniony był przez Spółkę A z siedzibą w Niemczach i na podstawie umowy z dnia (...) został oddelegowany do pracy w Polsce w celu pełnienia funkcji członka zarządu B (uchwała powołująca z dnia (...), z mocą od (...)). Wynagrodzenie, tak jak w przypadku H. P., określone zostało uchwałą Rady Nadzorczej polskiej spółki, natomiast wypłata następowała bezpośrednio od spółki niemieckiej. Przychody były deklarowane w Polsce i opodatkowane stawką 20 % (art. 13 pkt 7 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 1 pdof). Mimo że umowa o oddelegowaniu była konsekwencją powołania H. P. L. na członka zarządu, to w umowie tej zastrzeżono podległość i podporządkowanie pracownika pracodawcy. Z kolei sam fakt podjęcia uchwały określającej wynagrodzenie członka zarządu nie wpływa na uznanie, iż wynagrodzenie wypłacane H. P. L. przez spółkę niemiecką miało swe źródło w zawartych umowach o pracę i o oddelegowaniu. Podkreślono, iż postanowienia umowy o oddelegowaniu wyraźnie stanowią, że do spółki polskiej H. P. L. oddelegowany został jako pracownik spółki niemieckiej, po powołaniu na członka zarządu B. Ponadto Sąd stwierdził, iż nie zasługuje na uwzględnienie argument dotyczący zawieszenia prawa do żądania od niemieckiej spółki wypłaty wynagrodzenia. Strony umowy o oddelegowanie uzgodniły odrębne wynagrodzenie na okres oddelegowania, dlatego zastrzegły zawieszenie roszczeń z tytułu krajowej umowy o pracę (uniknięcie kumulacji roszczeń z dwóch umów). Reasumując, oddelegowanie pracownika nastąpiło na podstawie umowy określającej prawa i obowiązki na czas oddelegowania charakterystyczne dla stosunków pracy, zastrzeżono bowiem podległość pracodawcy, zagwarantowano także pracownikowi prawo do wynagrodzenia w zmienionej wysokości, diety, zwrotu kosztów nauki języków obcych, ewentualnie dodatkowego ubezpieczenia oraz pozostawiono niektóre inne świadczenia, np. pozostawienie do dyspozycji samochodu służbowego. Od wyroku H. P. L. wniósł skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W sprawie objętej niniejszą skargą mamy do czynienia z analogicznym stanem faktycznym jak w przypadku skargi H. P. L. Zarówno H. P., jak i H. P. L. zatrudnieni byli w roku 2004 w Spółce A. Obaj zostali również, na podstawie umowy, oddelegowani do pracy w charakterze członka zarządu Spółki B, a następnie powołani uchwałą wspólników polskiej spółki na członków zarządu. W obu przypadkach wynagrodzenie wypłacane było przez spółkę niemiecką, a przychody członków zarządu z tego tytułu wykazywane były w zbiorczej deklaracji zryczałtowanego podatku dochodowego PIT 8A (stawka podatkowa 20 %). Wprawdzie zawarcie umowy o oddelegowaniu H. P. nastąpiło wcześniej niż podjęcie uchwały o powołaniu go na członka zarządu (a więc odwrotnie jak w przypadku H. P. L.), jednakże nie zmienia to samej istoty rozpatrywanego zagadnienia. W świetle powyższego, w ocenie Sądu, rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, będzie zależeć od treści orzeczenia podjętego przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi kasacyjnej wniesionej przez H. P. L. Spełnione zostały zatem przesłanki do fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, określone w przywołanym przepisie Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji. /-/ S. Zapalska