I SA/Po 95/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Skwierzyńska po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia do grudnia 2005 r. i styczeń 2006 r. oraz kosztów postępowania egzekucyjnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga A. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] listopada 2010 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] lipca 2010 r. w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia do grudnia 2005 r. i styczeń 2006 r. oraz kosztów postępowania egzekucyjnego. W petitum skargi strona wniosła o: "(...) wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora w całości". W uzasadnieniu zaś skarżąca wskazała, że jej sytuacja materialna nie pozwala na jednorazową zapłatę całej kwoty, co miało zostać wykazane w postępowaniu o przyznanie jej prawa pomocy. Co więcej, zdaniem strony skarżącej, wynik postępowania sądowego może oznaczać uwolnienie jej od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki "L." lub mieć wpływ na wysokość należności do zapłaty. Z kolei w piśmie procesowym z dnia [...] maja 2011 r. ustanowiony przez skarżącą pełnomocnik podniósł, iż wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie w praktyce utratą przez stronę jedynego źródła utrzymania i może wyrządzić jej znaczną szkodę. Co prawda, w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżąca może otrzymać zwrot uiszczonej lub wyegzekwowanej kwoty, ale w okresie rozpatrywania niniejszej sprawy i w razie niewstrzymania wykonalności decyzji Dyrektora, strona utraci znaczną część swoich dochodów, które stanowią źródło utrzymania jej oraz jej dzieci. Nawet ewentualny późniejszy zwrot należności pieniężnej może nie zrekompensować szkody, jaką skarżąca poniesienie z uwagi na konieczność utrzymania siebie i rodziny za kwotę zdecydowanie mniejszą w związku z zaspokojeniem należności podatkowej zgodnie z decyzją Dyrektora. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl zasady ukonstytuowanej przez art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej jako: P.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tą możliwość. W następstwie przyjętej przez ustawodawcę w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady dyspozytywności, decyzja strony skarżącej o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie jej ochrony tymczasowej pociąga za sobą obowiązek uzasadnienia przez nią wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia tej ochrony (vide: postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 339/07, publ. LexPolonica nr 2114635). Uzasadnienie takiego wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w stosunku do strony skarżącej zasadne. Jej twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego konkretnej sytuacji finansowej oraz majątkowej. W przeciwnym wypadku Sąd nie dysponuje odpowiednimi dokumentami pozwalającymi na zweryfikowanie prawdziwości twierdzeń strony. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że pomimo wskazania przez stronę na niemożność poniesienia przez nią ciężarów podatkowych określonych w zaskarżonej decyzji i istnienie zagrożenia powstania przez to znacznej szkody w jej majątku, nie przedstawiła ona – pomimo działania przez profesjonalnego pełnomocnika - żadnych dokumentów na poparcie wywiedzionych przez nią okoliczności. Podkreślić należy, że w postępowaniu wpadkowym o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie poszukuje okoliczności uzasadniających złożony przez stronę w tym zakresie wniosek (por. postanowienie NSA z 6 lutego 2009 r., II FZ 39/09, publ. http.:orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym na Sądzie nie spoczywał obowiązek wyręczania skarżącej (czy de facto – jej pełnomocnika) w tej kwestii, gdyż takie działanie na obecnym etapie postępowania oznaczałoby w pewnym stopniu konieczność rozpoznania meritum sprawy i dokonanie swoistego przedsądu. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że strona nie wykazała okoliczności, które uzasadniałyby udzielenia jej przez Sąd ochrony tymczasowej. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie powołanych norm oraz art. 61 § 3 P.p.s.a., należało orzec, jak w sentencji postanowienia.