I SA/Po 971/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna - Kubicka po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi MR na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od października do grudnia 2006 r. oraz od stycznia do kwietnia, czerwiec i od sierpnia do listopada 2007 r. wraz z odsetkami postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] MR wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od października do grudnia 2006 r. oraz od stycznia do kwietnia, czerwiec i od sierpnia do listopada 2007 r. wraz z odsetkami. Następnie skarżąca pismem z dnia [...] wniosła o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. W uzasadnieniu wniosku podała, że jest osobą bezrobotną i że prowadzenie ewentualnego postępowania egzekucyjnego w stosunku do niej, może znacząco utrudnić jej sytuację życiową. Do wniosku załączyła kserokopię zaświadczenia Powiatowego Urzędu Pracy z dnia [...], z którego wynika, że skarżąca jest zarejestrowana w Urzędzie Pracy jako bezrobotna od dnia [...] i w okresie [...] otrzymała zasiłek w kwocie [...] zł, w okresie od [...] w kwocie [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Z uwagi na treść normatywną powołanych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez stronę skarżącą wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego Sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić przy tym należy, iż Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonego aktu powinien mieć na uwadze interes wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 13 września 2005 r., sygn. akt II OZ 750/05, niepubl.) W ocenie Sądu, mając na uwadze całokształt okoliczności wynikających z akt sprawy, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Wprawdzie strona skarżąca we wniosku podała jedynie, że jest osobą bezrobotną i że prowadzenie ewentualnego postępowania egzekucyjnego w stosunku do niej może znacząco utrudnić jej sytuację życiową, to jednak Sąd jest zobowiązany ocenić, czy zostały spełnione przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu nie tylko w oparciu o analizę wniosku strony, ale także o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy (por. postanowienia NSA: z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II FZ 417/10; z dnia 30 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 557/10; publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu za uwzględnieniem wniosku w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przemawia przede wszystkim trudna sytuacja materialna MR, która znajduje potwierdzenie w aktach sądowych zgromadzonych w toku rozpoznawania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Podkreślenia wymaga, że z wcześniej złożonych przez skarżącą oświadczeń wynika, że choruje i że jest po [...] operacjach. Z oświadczenia skarżącej wynika również, że to właśnie problemy zdrowotne utrudniają jej poszukiwanie, czy też sam fakt podjęcia pracy. Wnioskodawczyni pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i z uczącą się córką. Mąż skarżącej również choruje, do dnia [...] ma przyznaną rentę, z której realizowane jest zajęcie egzekucyjne. Skarżąca i jej rodzina utrzymują się z renty małżonka, nie uzyskują natomiast żadnych innych dochodów. W ponoszeniu opłat za ogrzewanie, wodę, gaz, energię elektryczną i abonament RTV korzystają z pomocy teściów. Trudna sytuacja materialna skarżącej znalazła również potwierdzenie w postanowieniu referendarza sądowego tutejszego Sądu z dnia [...], którym przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd doszedł do przekonania, że obecna sytuacja majątkowa wnioskodawczyni pozwala przyjąć, iż wykonanie zaskarżonej decyzji odbyłoby się z uszczerbkiem dla jej majątku, a wyegzekwowanie należnego zobowiązania podatkowego doprowadziłoby wyłącznie do zaistnienia sytuacji ponownego jej zadłużenia. Biorąc bowiem pod uwagę porównanie wysokości zobowiązania ciążącego na skarżącej powstałego w wyniku orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od października do grudnia 2006 r. oraz od stycznia do kwietnia, czerwiec i od sierpnia do listopada 2007 r. wraz z odsetkami ([...] należność główna, [...] odsetki za zwłokę) oraz osiągane przez jej męża dochody (renta w kwocie netto ok. [...] zł) uznać należy, że odtworzenie substancji majątkowej naruszonej dodatkowo na skutek egzekucji zobowiązania podatkowego połączone byłoby z koniecznością stosowania znacznego nakładu sił i środków. Powyższe uzasadnia więc, że w tej sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałoby się z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Na marginesie należy jednak podkreślić, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu jest wyłącznie rozstrzygnięciem tymczasowym, a jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez Sąd wyroku. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.