I SA/Po 995/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska Sędzia WSA Dominik Mączyński (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lipca 2016 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą [...] na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie trybu udzielania i rozliczania dotacji dla szkół i placówek oświatowych niepublicznych, publicznych prowadzonych przez inny niż jednostka samorządu terytorialnego organ oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystywania udzielonej dotacji. oddala skargę W dniu 14 lipca 2015 r., Rada Miasta Poznania podjęła uchwałę nr XV/146/VII/2015 w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji dla szkół i placówek oświatowych niepublicznych oraz publicznych prowadzonych przez inny niż jednostka samorządu terytorialnego organ oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystywania udzielonej dotacji. Wskazana uchwała została podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym, art. 12 ust. 11 w zw. z art. 92 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie powiatowym oraz art. 80 ust. 4 i 90 ust. 4 ustawy o systemie oświaty. Omawiana uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego z dnia 28 lipca 2015 r., pod pozycją 4684. Następnie Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Poznaniu uchwałą z dnia 19 sierpnia 2015 r., nr [...] stwierdziło nieważność wymienionej na wstępie uchwały w części dotyczącej w § 5 ust. 6 wyrażenia "danego rodzaju", oraz § 7 ust. 5. Uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego z dnia 19 sierpnia 2015 r., pod pozycją 5124. Uzasadniając rozstrzygnięcie Kolegium RIO w Poznaniu wyjaśniło, że w § 5 ust. 6 wymienionej na wstępie uchwały postanowiono, że organ prowadzący niepubliczne inne formy wychowania przedszkolnego otrzymuje dotację na każdego ucznia w wysokości 40% wydatków bieżących przewidzianych na jednego ucznia w przedszkolach publicznych danego rodzaju prowadzonych przez Miasto Poznań w przeliczeniu na jednego ucznia, pomniejszonych o opłaty za korzystanie z wychowania przedszkolnego oraz za wyżywienie, stanowiące dochody budżetu gminy, z tym że na ucznia niepełnosprawnego w kwocie nie niższej niż kwota przewidziana na niepełnosprawnego ucznia innej formy wychowania przedszkolnego w części oświatowej subwencji ogólnej otrzymywanej przez Miasto Poznań. Tymczasem stosownie do postanowień art. 90 ust. 2d ustawy o systemie oświaty – osoba prowadząca wychowanie przedszkolne w formach, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 14a ust. 7, otrzymuje na każdego ucznia objętego tą formą wychowania przedszkolnego dotację z budżetu gminy w wysokości nie niższej niż 40 % wydatków bieżących ponoszonych na jednego ucznia w przedszkolu publicznym prowadzonym przez gminę, z tym że na ucznia niepełnosprawnego w wysokości nie niższej niż kwota przewidziana na niepełnosprawnego ucznia przedszkola i oddziału przedszkolnego w części oświatowej subwencji ogólnej otrzymywanej przez gminę - pod warunkiem, że osoba prowadząca niepubliczną formę wychowania przedszkolnego poda organowi właściwemu do udzielania dotacji planowaną liczbę uczniów nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielania dotacji. W przypadku braku na terenie gminy przedszkola publicznego podstawą do ustalenia wysokości dotacji są wydatki bieżące ponoszone przez najbliższą gminę na prowadzenie przedszkola publicznego. W tym kontekście Kolegium RIO w Poznaniu zaznaczyło, że w ustawie o systemie oświaty nie występuje pojęcie "rodzaju" w odniesieniu do przedszkoli. Pojęcie to ustawodawca stosuje natomiast w przypadku szkół i placówek. Stwierdzono również, że określając tryb i zakres kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystywania udzielonej dotacji Rada Miasta Poznania postanowiła w § 7 ust. 5 wymienionej na wstępie uchwały, że szkoła/placówka zapewnia kontrolującym warunki niezbędne do sprawnego przeprowadzenia kontroli, a w szczególności: 1) udostępnia pomieszczenie do przeprowadzenia kontroli; 2) udziela informacji i wyjaśnień w terminie wskazanym przez kontrolujących; 3) umożliwia sporządzanie niezbędnej dla przeprowadzenia kontroli kopii dokumentów lub wyciągów z dokumentów i poświadcza je za zgodność z oryginałem. W ocenie Kolegium RIO w Poznaniu regulacje dotyczące nałożenia na szkoły/placówki obowiązków w zakresie zapewnienia kontrolującym warunków niezbędnych do sprawnego przeprowadzenia kontroli nie mieszczą się w pojęciach "tryb" i "zakres" kontroli. Zatem stanowienie w zakresie odnoszącym się do tych czynności nie znajduje podstawy w kompetencjach przyznanych radzie gminy w art. 80 ust. 4 i art. 90 ust. 4 ustawy o systemie oświaty. Organ nadzoru uznał również za nieprawidłowe zamienne stosowanie w uchwale pojęć "przewidzianych", "ponoszonych" i "ustalonych w budżecie" w odniesieniu do wydatków bieżących stanowiących podstawę ustalania wysokości dotacji w § 5 ust. 1-3, § 5 ust. 6 oraz § 5 ust. 8 wymienionej na wstępie uchwały. Zaznaczono również, że w § 10 swojej uchwały Rada Miasta Poznania ustaliła dwa terminy wejścia w życie swojego aktu, pierwszy nakazujący stosować zapisy uchwały od dnia następującego po upływie 14 dni od publikacji w dzienniku urzędowym oraz drugi w świetle, którego stosowanie uchwały winno nastąpić od dnia 01 września 2015 r. Pismem z dnia 01 marca 2016 r., X. sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej zwana również spółką lub skarżącą) wezwała Radę Miasta Poznania do usunięcia naruszenia prawa. Wymienionej na wstępie uchwale Rady Miasta Poznania zarzucono, że postanowienia jej § 7 ust. 12 są sprzeczne z obowiązującymi przepisami prawa, a szczególności z art. 60 – 67 ustawy o finansach publicznych. Spółka wyjaśniając swoje stanowisko stwierdziła, że § 7 ust. 12 wymienionej na wstępie uchwały przewidujący zakończenie postępowania w sprawie na etapie wydania wystąpienia pokontrolnego zawierającego wnioski kontroli oraz stwierdzone nieprawidłowości w zakresie wydatkowania dotacji jest sprzeczny z art. 60 - 67 ustawy o finansach publicznych. Wyjaśniono, że w świetle regulacji wskazanej ustawy kwoty dotacji podlegające zwrotowi stanowią środki publiczne stanowiące dochód budżetu jednostki samorządu terytorialnego oraz wymagają wydania przez właściwy organ, którym jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta decyzji określającej wysokość dotacji podlegającej zwrotowi oraz podstawy obowiązku jej zwrotu. W ocenie skarżącej obowiązkiem organu dokonującego kontroli jest jej zakończenie nie wystąpieniem pokontrolnym, a wydaniem decyzji administracyjnej wskazującej wysokość kwoty dotacji podlegającej zwrotowi oraz zobowiązującej stronę postępowania do jej zwrotu. Odpowiadając na wezwanie do usunięcia naruszeń prawa Prezydent Miasta Poznania wyjaśnił, że tryb kontroli pobrania i wydatkowania dotacji na terenie Miasta Poznania przez niepubliczne oraz publiczne szkoły i placówki oświatowe, prowadzone przez inny organ niż jednostka samorządu terytorialnego określa wymieniona na wstępie uchwała. Wyjaśniono również, że w przypadku kontroli prowadzonej przez Wydział Oświaty Urzędu Miasta Poznania na podstawie ustaleń opisanych w protokole kontroli do dyrektora szkoły/placówki kierowane jest wystąpienie pokontrolne, w którym zawarte są stwierdzone nieprawidłowości i wnioski. Stwierdzono również, że błędna jest interpretacja § 7 ust. 12 wymienionej na wstępie uchwały, zgodnie z którą wystąpienie pokontrolne kończy postępowanie w sprawie. Wyjaśniono, że dokument ten nie ma charakteru przesądzającego w sprawie, informując jedynie o stanowisku organu wynikającym z przeprowadzonej kontroli. Zaznaczono również, że postępowanie o zwrot dotacji następuje w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Stwierdzono również, że zasady tworzenia aktów prawa miejscowego nie przewidują przywoływania w ich treści zapisów zawartych w przepisach powszechnie obowiązujących. Zaznaczono, że przepisy te są przez Miasto Poznań stosowane w postępowaniu kontrolnym. W przypadku gdy kontrolowany nie zgadza się z wnioskami zawartymi w wystąpieniu pokontrolnym wszczynane jest postępowanie administracyjne. Pismem z dnia 25 kwietnia 2016 r., skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego wniosła skargę na wymienioną na wstępie uchwałę, domagając się uchylenia "zaskarżonej decyzji" oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej uchwale zarzuciła naruszenie: – przepisów postępowania, tj. art. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego – poprzez jego niezastosowanie skutkujące nieuwzględnieniem w treści zaskarżonej uchwały obowiązku stosowania procedury postępowania administracyjnego w toku prowadzenia kontroli wydatkowania środków publicznych stanowiących dotację dla szkół i placówek oświatowych niepublicznych i publicznych prowadzonych przez inny niż jednostka samorządu terytorialnego organ prowadzący podczas, gdy biorąc pod uwagę, iż postępowanie prowadzi organ administracyjny względem określonego podmiotu w przedmiocie ustalenia jego praw i obowiązków nie jest możliwe wyłączenie stosowania procedury postępowania administracyjnego określonej ustawowo; – przepisów postępowania, tj. art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego – poprzez jego niezastosowanie skutkujące utworzeniem procedury kontroli wydatkowania środków publicznych zakładającej działanie z przekroczeniem przepisów prawa to jest w oderwaniu od procedury administracyjnej niekończącej się wydaniem decyzji administracyjnej podczas, gdy organy administracji obowiązane są do działania na podstawie i w granicach prawa, a zatem w przypadku rozstrzygania sprawy dotyczącej praw i obowiązków określonego podmiotu niezbędne jest zakończenie postępowania wydaniem decyzji administracyjnej; – prawa materialnego, tj. art. 67 w zw. z art. 60 ustawy o finansach publicznych – poprzez jego niewłaściwe zastosowanie skutkujące niezastosowaniem do trybu postępowania w przedmiocie kontroli i obowiązku zwrotu należności niepodatkowej jednostki samorządu terytorialnego regulacji Kodeksu postępowania administracyjnego i odpowiednio działu III Ordynacji podatkowej podczas, gdy stosowanie tych regulacji prawnych jest w tej materii obligatoryjne i organ uchwalając procedurę kontroli winien uwzględnić wymogi wynikające z tych regulacji prawnych. W uzasadnieniu skargi, przedstawiając dotychczasowy przebieg postępowania wyjaśniono, że w stosunku do skarżącej w dniu 13 lipca 2013 r., została wszczęta kontrola obejmująca: finansowanie szkół za lata 2010, 2011 i 2012, dokumentację organizacyjną oraz przebieg nauczania w roku szkolnym [...] w Liceum [...] X. oraz [...] Szkole X. w P.. W związku z zakończeniem czynności kontrolnych protokół kontroli sporządzono 7 grudnia 2015 r. Następnie pismem z 17 grudnia 2015 r. spółka wniosła zastrzeżenia do sporządzonego protokołu. Pismem z 18 stycznia 2016 r., oznaczonym jako wystąpienie pokontrolne odniesiono się do zastrzeżeń skarżącej. Uzasadniając zarzuty skargi podniesiono, że zgodnie z regulacją ustawy o finansach publicznych określenie wysokości dotacji podlegającej zwrotowi wymaga wydania przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta decyzji. W ocenie skarżącej podstawowym zarzutem, jaki należy sformułować w niniejszej sprawie jest prowadzenie postępowania z pominięciem regulacji Kodeksu postępowania administracyjnego, a tym samym naruszenie postanowień jego art. 1 i 6. W odniesieniu do zarzutu naruszenia postanowień art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego wyjaśniono, że wyraża on zasadę ogólną określaną w piśmiennictwie i orzecznictwie sądowym jako zasada praworządności lub jako zasada legalności. Konkludując rozważania skargi stwierdzono, że organ nie miał uprawnień do stworzenia w drodze uchwały odrębnego trybu kontroli wydatkowania środków publicznych, wykluczającego całkowicie stosowanie procedury administracyjnej wynikającej z Kodeksu postępowania administracyjnego. Zdaniem spółki mając na uwadze, że w treści wystąpienia pokontrolnego w istocie dochodzi do ustalenia należności podmiotu kontrolowanego względem jednostki samorządu terytorialnego postępowanie takie winno zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnej. Zdaniem skarżącej bez znaczenia pozostają wyjaśnienia organu, że w przypadku braku dobrowolnej zapłaty ustalonej w wystąpieniu kwoty wszczynane jest postępowanie administracyjne, kończące się wydaniem decyzji administracyjnej. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Poznania wniosła o oddalenie skargi, zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu wyjaśniono, że wobec skarżącej wydana została decyzja z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji do budżetu Miasta Poznania. Podkreślono, że ustalenie kwot dotacji podlegających zwrotowi może wynikać jedynie z decyzji administracyjnej wydanej po przeprowadzeniu w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa powszechnie obowiązującego postępowania administracyjnego. Zdaniem organu spółka błędnie interpretuje zaskarżoną uchwałę, jej cel, skutki oraz relacje z przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie, mając na uwadze sformułowane w skardze zarzuty, podkreślenia wymaga, że przedmiotem skargi jest uchwała Rady Miasta Poznania nr XV/146/VII/2015 z 14 lipca 2015 r. w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji dla szkół i placówek oświatowych niepublicznych oraz publicznych prowadzonych przez inny niż jednostka samorządu terytorialnego organ oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystywania udzielonej dotacji. Uchwała została podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. – Dz. U. z 2013, poz. 594 ze zm.), art. 12 ust. 11 w zw. z art. 92 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. – Dz. U. z 2013, poz. 595 ze zm.) oraz art. 80 ust. 4 i 90 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tj. – Dz. U. z 2004 r., nr 256, poz. 2572 ze zm.). Opublikowano ją w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego z dnia 28 lipca 2015 r., pod pozycją 4684. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, podkreślenia wymaga, że podstawą prawną wydania zaskarżonej uchwały nie były przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23; dalej: kpa). Zgodnie z art. 1 Kodeks postępowania administracyjnego normuje postępowanie: 1) przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych; 2) przed innymi organami państwowymi oraz przed innymi podmiotami, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw określonych w pkt 1; 3) w sprawach rozstrzygania sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i organami administracji rządowej oraz między organami i podmiotami, o których mowa w pkt 2; 4) w sprawach wydawania zaświadczeń. Na mocy art. 2 Kodeks postępowania administracyjnego normuje ponadto postępowanie w sprawie skarg i wniosków (Dział VIII) przed organami państwowymi, organami jednostek samorządu terytorialnego oraz przed organami organizacji społecznych. Przepisy kpa nie stanowią natomiast podstawy prawnej procesu legislacyjnego w samorządzie terytorialnym. Kpa nie zawiera także przepisów upoważniających właściwe organ jednostek samorządu terytorialnego do wydawania aktów o charakterze generalnym. W rezultacie przepisy kpa nie mogą stanowić wzorca normatywnego do oceny zgodności z prawem wydawanych przez właściwe organy jednostek samorządu terytorialnego aktów normatywnych. W świetle powyższych wyjaśnień za całkowicie bezzasadne uznać należy podniesione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 1 kpa, poprzez jego niezastosowanie skutkujące nieuwzględnieniem w treści zaskarżonej uchwały obowiązku stosowania procedury postępowania administracyjnego w toku prowadzenia kontroli wydatkowania środków publicznych stanowiących dotację dla szkół i placówek oświatowych niepublicznych i publicznych prowadzonych przez inny niż jednostka samorządu terytorialnego organ prowadzący podczas, gdy biorąc pod uwagę, iż postępowanie prowadzi organ administracyjny względem określonego podmiotu w przedmiocie ustalenia jego praw i obowiązków nie jest możliwe wyłączenie stosowania procedury postępowania administracyjnego określonej ustawowo oraz art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez jego niezastosowanie skutkujące utworzeniem procedury kontroli wydatkowania środków publicznych zakładającej działanie z przekroczeniem przepisów prawa to jest w oderwaniu od procedury administracyjnej niekończącej się wydaniem decyzji administracyjnej podczas, gdy organy administracji obowiązane są do działania na podstawie i w granicach prawa, a zatem w przypadku rozstrzygania sprawy dotyczącej praw i obowiązków określonego podmiotu niezbędne jest zakończenie postępowania wydaniem decyzji administracyjnej. Powołane przez skarżącą spółkę przepisy nie stanowiły podstawy prawnej zaskarżonej uchwały i nie zawierały delegacji do wydania na ich podstawie uchwał przez właściwe organy jednostek samorządu terytorialnego. Rada Miasta Poznania nie mogła zatem, wydając zaskarżoną uchwałę, naruszyć art. 1 i 6 kpa, gdyż przepisy te nie znajdowały zastosowania w procesie prawotwórczym. Na marginesie można jedynie zauważyć, że z treści skargi wynika, że niejako antycypuje ona potencjalne uchybienia pojawiające się na etapie prowadzenia na podstawie zaskarżonej uchwały postępowania w przedmiocie trybu udzielania i rozliczania dotacji dla szkół i placówek oświatowych niepublicznych oraz publicznych prowadzonych przez inny niż jednostka samorządu terytorialnego organ oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystywania udzielonej dotacji. W uzasadnieniu skargi podniesiono bowiem, że zgodnie z regulacją ustawy o finansach publicznych określenie wysokości dotacji podlegającej zwrotowi wymaga wydania przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta decyzji. W ocenie skarżącej podstawowym zarzutem, jaki należy sformułować jest zarzut prowadzenia postępowania z pominięciem regulacji kpa. Zdaniem spółki postępowanie kontrolne winno zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnej i bez znaczenia pozostają wyjaśnienia organu, że w przypadku braku dobrowolnej zapłaty ustalonej w wystąpieniu kwoty wszczynane jest postępowanie administracyjne, kończące się wydaniem decyzji administracyjnej. Odnosząc się do argumentacji skarżącej spółki wskazać należy, że trafnie zwrócił uwagę Prezydent Miasta Poznania, odpowiadając na wezwanie do usunięcia naruszeń prawa, że tryb kontroli pobrania i wydatkowania dotacji na terenie Miasta Poznania przez niepubliczne oraz publiczne szkoły i placówki oświatowe, prowadzone przez inny organ niż jednostka samorządu terytorialnego określa ustawa o systemie oświaty. Wystąpienie pokontrolne zawiera jedynie wnioski i ewentualnie wskazanie nieprawidłowości stwierdzonych w toku kontroli. Nie stanowi ono jednak aktu władczego, na podstawie którego organ mógłby skutecznie domagać się realizacji określonego obowiązku. Natomiast aktem administracyjnym o charakterze władczym jest decyzja wydana po przeprowadzeniu w trybie uregulowanym w przepisach kpa postępowania w przedmiocie zwrotu dotacji. Przeprowadzona kontrola może być jedynie źródłem materiału dowodowego gromadzonego i ocenianego w postępowaniu administracyjnym przez pryzmat zasad wynikających z przepisów kpa. Dodać należy, że prowadzone przez organ jednostki samorządu terytorialnego postępowanie, jak i wydawane w jego trakcie i po zakończeniu akty mogą być przedmiotem kontroli sądowej. W takim przypadku kontrola sądowa może także obejmować stosowanie przez organ powołanych w skardze przepisów art. 1 i 6 kpa. Przepisów tych nie mogła naruszać zaskarżona uchwała Rady Miasta Poznania. Wbrew twierdzeniom skargi zaskarżona uchwała nie narusza także przepisów prawa materialnego, tj. art. 67 w zw. z art. 60 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. - Dz. U. z 2013 r., poz. 885 ze zm.), poprzez jego niewłaściwe zastosowanie skutkujące niezastosowaniem do trybu postępowania w przedmiocie kontroli i obowiązku zwrotu należności niepodatkowej jednostki samorządu terytorialnego regulacji Kodeksu postępowania administracyjnego i odpowiednio działu III Ordynacji podatkowej podczas, gdy stosowanie tych regulacji prawnych jest w tej materii obligatoryjne i organ uchwalając procedurę kontroli winien uwzględnić wymogi wynikające z tych regulacji prawnych. Odnosząc się do opisanego zarzutu wskazać należy, że zgodnie z art. 60 pkt 1 ustawy o finansach publicznych środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publiczno-prawnym są w szczególności kwoty dotacji podlegające zwrotowi w przypadkach określonych w niniejszej ustawie. Natomiast zgodnie z art. 67 ustawy o finansach publicznych do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) i odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.). Art. 67 ustanawia zatem ogólną zasadę, w myśl której postępowanie w przedmiocie zwrotu dotacji toczy się na podstawie przepisów kpa. Dział III Ordynacji podatkowej (zobowiązania podatkowe) zawiera bowiem zasadniczo przepisy materialnoprawne. Mając na uwadze treść przetoczonych przepisów stwierdzić należy, że zaskarżona uchwała nie narusza art. 60 i art. 67 ustawy o finansach publicznych. Przede wszystkim podkreślić należy, że – jak wynika z treści uchwały – wskazane w skardze przepisy nie stanowiły podstawy prawnej zaskarżonej uchwały. Z uwagi na zakaz powielania w aktach prawa miejscowego regulacji ustawowych, zaskarżona uchwała nie zawiera przepisów wskazujących na to, jakie przepisy winny znaleźć zastosowanie w postępowaniach prowadzonych w przedmiocie zwrotu dotacji. W szczególności przepisy zaskarżonej uchwały nie nakazują prowadzenia takiego postępowania na podstawie przepisów ustawy innej niż kpa. W rezultacie wbrew zarzutom skargi uchwała Rady Miasta Poznania nr XV/146/VII/2015 z 14 lipca 2015 r. w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji dla szkół i placówek oświatowych niepublicznych oraz publicznych prowadzonych przez inny niż jednostka samorządu terytorialnego organ oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystywania udzielonej dotacji nie narusza art. 60 w związku z art. 67 ustawy o finansach publicznych. Podsumowując stwierdzić należy, że nie znajdują uzasadniania podniesione w skardze dotyczące naruszenia art. 1 i 6 kpa oraz art. 60 w związku z art. 67 ustawy o finansach publicznych. Zaskarżona uchwała nie narusza prawa także w zakresie nieobjętym skargą, z zastrzeżeniem jej poszczególnych przepisów, których nieważność stwierdziło Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Poznaniu uchwałą z dnia 19 sierpnia 2015 r., nr 16/949/2015 w części dotyczącej w § 5 ust. 6 wyrażenia "danego rodzaju", oraz § 7 ust. 5. Uchwała ta została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego z dnia 19 sierpnia 2015 r., pod pozycją 5124. Z uwagi na powyższe orzeczono, w oparciu o postanowienia art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. – Dz. U. z 2016 r. poz. 718), jak w sentencji wyroku.