I SAB/Po 3/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Małecki po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. i P. B. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. w przedmiocie oddalenia zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego postanawia: odrzucić skargę /-/Jerzy Małecki Pismem z dnia 28 czerwca 2010 r. M. i P.B. wnieśli skargę na bezczynność Urzędu Skarbowego w K., podnosząc jednocześnie zarzut niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 05 grudnia 2008r. W uzasadnieniu skarżący wskazali, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. wystawił dnia [...] decyzję o numerze [...], która została uchylona wyrokiem z dnia 05 grudnia 2008 r. o sygn. akt I SA/Po 1045/08. W ocenie skarżących "pomimo wielokrotnej próby załatwienia sprawy, pozwany nie rozpoczął procesu zwrotu nieprawnie zajętych kwot". Zarządzeniem Sądu z dnia 4 sierpnia 2010 r. wezwano skarżących do sprecyzowania przedmiotu skargi, a w szczególności do wyjaśnienia czy wniesiona skarga stanowi skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. wniesioną w trybie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), czy też skargę na niewykonanie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 05 grudnia 2008r. sygn. akt I SA/Po 1045/08 wniesioną w trybie art. 154 §1 wymienionej ustawy. Jednocześnie Sąd zaznaczył, że po ponownym wniesieniu skarg przez skarżących w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego oraz w sprawie odmowy uznania zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego wyrokiem z dnia 27 października 2009 r. o sygn. akt I SA/Po 703/09 oraz wyrokiem z dnia 09 lutego 2010 r. sygn. akt I SA/Po 956/09 skargi w powyższym zakresie zostały oddalone. W odpowiedzi na wezwanie skarżący w piśmie z dnia 14 sierpnia 2010 r. oświadczyli, że w/w sprawie, w której skierowali skargę na bezczynność Burmistrza Miasta Ś. dokonali w trybie art. 3 § 2 pkt 8 - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zarządzeniem z dnia 24 sierpnia 2010 r. Sąd ponownie wezwał skarżących do sprecyzowania czy wniesiona skarga dotyczy bezczynności Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. (jak w skardze z dnia 28 czerwca 2010 r.) czy bezczynności Burmistrza Miasta Ś. (jak w piśmie z dnia 14 sierpnia 2010 r.) i na czym ta bezczynność polega. W odpowiedzi skarżący poinformowali, że złożona skarga dotyczy bezczynności Naczelnika Urzędu Skarbowego w K.. Zarządzeniem z dnia 23 września 2010 r. Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, że w niniejszej sprawie złożone zostało zażalenie na bezczynność Naczelnika do organu wyższego stopnia, zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżący w piśmie z dnia 04 października 2010 r. oświadczyli, że wyczerpali wszelkie dostępne środki. Do pisma załączyli korespondencję z okresu 2009 do 2010 r. kierowaną do Naczelnika Urzędu Skarbowego w K., Sądu Rejonowego w K., Sądu Rejonowego L. oraz do WSA w Poznaniu (k. 26 – 36 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Na podstawie art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje, m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawania decyzji administracyjnych, postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zgodnie z art. 52 § 1 powołanej ustawy, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Powyższy warunek obowiązuje zarówno w sytuacji wnoszenia skargi na akt lub czynność organu, jak i w sprawach dotyczących bezczynności organu. Przedmiotem badanej sprawy jest bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. w przedmiocie oddalenia zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego. Postępowanie powyższe jest postępowaniem administracyjnym, w którym zasadą jest możliwość kwestionowania niezałatwienia sprawy w terminie w drodze zażalenia na bezczynność składanego do organu wyższego stopnia na podstawie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wniesienie takiego zażalenia stanowi spełnienie warunku wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, stosownie do art. 52 § 1 powołanej ustawy. Powołany przepis stanowi poza tym, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a zatem zainicjowanie sprawy przed sądem, w której kwestionowana jest bezczynność organu, powinno nastąpić po złożeniu zażalenia na bezczynność. Jest to niezbędne z tego powodu, że organ wyższego stopnia rozpoznający zażalenie ma odpowiednie środki prawne dyscyplinujące organ prowadzący postępowanie do załatwienia sprawy, przy zastosowaniu, których skarga na bezczynność może się okazać zbędna. Niedopuszczalna jest zatem skarga na bezczynność organu, przed której wniesieniem warunek z art. 52 § 1 powołanej ustawy nie został spełniony. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. /-/Jerzy Małecki