I SAB/Po 30/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi X. S.A. w W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 06 października 2016 r., skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – doradcę podatkowego, wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we wskazanym w rubrum niniejszego orzeczenia przedmiocie. Z uwagi na braki formalne skargi zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 09 listopada 2016 r., wezwano pełnomocnika skarżącej do ich usunięcia – w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi poprzez: złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu oraz złożenie dokumentu lub jego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentowania skarżącej. Następnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 listopada 2016 r., wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia – wpisu od skargi w kwocie [...]zł, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi wraz z odpisem zarządzenia wzywającego do jej opłacenia i odpisem odpowiedzi na skargę doręczono pełnomocnikowi skarżącej dnia 21 listopada 2016 r. (k. 12 akt sądowych). Mimo to do dnia wydania niniejszego orzeczenia nie uzupełniono braków formalnych skargi jak również nie uiszczono należnego od niej wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Odnośnie braków formalnych skargi należy wskazać, że stosownie do postanowień art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna m.in. czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi stawiane pismom procesowym sprecyzowano z kolei w art. 46 p.p.s.a., co przy tym istotne w realiach niniejszej sprawy zgodnie z dyspozycją art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Stosownie zaś do postanowień art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z uwagi na przytoczone przepisy pełnomocnik spółki, który tak jak w niniejszej sprawie wnosi do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę zobowiązany jest dołączyć do niej zarówno dokument pełnomocnictwa, jak i dokument, z którego będzie wynikał podmiot umocowany w spółce do udzielania pełnomocnictw [por. postanowienie NSA z dnia 10 września 2013 r. sygn. akt II GSK 1541/13, dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl]. Pomimo doręczenia pełnomocnikowi skarżącej w dniu 21 listopada 2016 r. (k. 12 akt sądowych) wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz odpisu zarządzenia wzywającego do jej opłacenia do dnia wydania niniejszego orzeczenia nie uzupełniono braków formalnych skargi, jak również nie uiszczono należnego od niej wpisu. Nieuiszczenie wpisu od skargi znajduje potwierdzenie w informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego tutejszego Sądu (k. 14 akt sądowych). W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3, art. 58 § 1 pkt 3 i art. 58 § 3 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.