I SAB/Po 6/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędziowie NSA Gabriela Gorzan /spr./ Maria Skwierzyńska Protokolant: st.sekr.sąd. Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu w dniu sprawy ze skargi na bezczynność w przedmiocie /-/G. Gorzan 01 lutego 2005 r. J. D. Zarządu Powiatu Ż. zasady udzielania dotacji szkołom i placówkom niepublicznym oddala skargę. /-/ Wł. Zygmont /-/ M. Skwierzyńska Wyrokiem z dnia 3.06.2004 r. sygn. akt I SA/Po 2369/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił akt z zakresu administracji publicznej wydany przez Starostę Powiatu dnia [...] Nr [...] w sprawie wyliczenia skarżącemu dotacji, jako prowadzącemu szkoły niepubliczne w G. i w W. (Licea Ogólnokształcące dla Dorosłych), przysługującej na kształcenie ucznia w tych szkołach w roku 2003. W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd stwierdził, powołując się na przepisy art. 90 ust. 3 ustawy w systemie oświaty (Dz.U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 ze zm.), że sprawa nie została dostatecznie wyjaśniona, w szczególności m.innymi pod kątem przyjętej za podstawę naliczenia dotacji wysokości kosztów ponoszonych przez publiczną szkołę danego typu w powiecie ż., tj. Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych wchodzące w skład Zespołu Szkół Ogólnokształcących w Ż. Po ponownym rozpoznaniu sprawy i przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym Starosta pismem z dnia [...] 2004r. Nr [...] podtrzymał wysokość dotacji z budżetu powiatu przeznaczonej na prowadzone przez skarżącego szkoły w roku 2003. W piśmie tym wskazano, że wartość dotacji w stosunku rocznym dla szkoły w W. wynosi [...]zł., a dla szkoły w G. [...] zł, uwzględniono wysokość środków finansowych przeznaczonych w uchwale Rady Powiatu na funkcjonowanie Zespołu Szkół Ogólnokształcących w Ż. w 2003 r. jak również wszelkie wartości wynikające z rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 20.12.2002 r. w sprawie zasad podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w 2003 r. (Dz. U. Nr 234, poz. 1966). Pobierane opłaty przez szkołę publiczną w Ż. nie stanowiły zwiększenia jej budżetu przyznanego stosowną uchwałą Rady Powiatu, zaś twierdzenie skarżącego o pobieraniu przez tę szkołę czesnego od uczniów okazało się niezgodne z prawdą. Skarżący na powyższy akt administracyjny nie wniósł skargi do sądu administracyjnego, lecz wniósł skargę na bezczynność organu po wydaniu wyroku kasacyjnego, po uprzednim wezwaniu organu do wykonania wyroku, domagając się nałożenia grzywny na Zarząd Powiatu oraz wydania orzeczenia przez sąd o przysługującej dotacji za rok 2003 w kwocie [...] zł na uczniów w prowadzonych przez niego szkołach w G. i W. W ocenie skarżącego pismo z dnia [...] 2004 r. nie jest załatwieniem sprawy, bowiem nie odpowiada w pełni wskazaniom zawartym w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3.06.2004 r., przez co nie stanowi jego wykonania. Starosta wniósł o oddalenie skargi, podnosząc, że nie występuje w sprawie bezczynność organu po wydaniu wyroku sądowego, skoro po ponownym rozpoznaniu i wyjaśnieniu sprawy wydano i doręczono skarżącemu pismo z dnia [...] 2004 r., w którym określono wysokość przyznanej dotacji z budżetu powiatu za rok 2003 na każdego ucznia w prowadzonych przez skarżącego szkołach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim wezwaniu pisemnym właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W myśl § 2 przytoczonego wyżej przepisu, w przypadku gdy zachodzą przesłanki powyżej przytoczone sąd może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jak z powyższego unormowania wynika zasadność skargi w niniejszej sprawie wniesionej zależała od tego, czy po stronie Zarządu Powiatu, po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3.06.2004 r., zachodziła bezczynność. Organ pozostaje w bezczynności po wyroku uchylającym akt lub czynność, jeżeli nie rozpoznał sprawy w postępowaniu powtórnym, prowadzonym na skutek wyroku sądowego, mimo upływu terminu określonego w ustawie np. art. 35 kpa. Organ nie pozostaje jednak w bezczynności, jeżeli w tym czasie wydał rozstrzygnięcie w sprawie, chociaż, zdaniem skarżącego uczynił to wbrew ocenie prawnej wyrażonej w orzeczeniu sądu (art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (vide Jan Tarno - Komentarz do ustawy - Wyd. Praw. Lexis Nexis W-wa 2004, str. 226-227). Niezastosowanie się do oceny prawnej zawartej w wyroku może być tylko podstawą uchylenia decyzji (aktu), w razie wniesienia na nią skargi, nie może natomiast skutkować ukaraniem grzywną (post. NSA z 25.05.2001, V SA 354/01 - ONSA 2002, Nr 3, poz. 117). Skoro celem skargi na bezczynność jest doprowadzenie do wykonania wyroku sądu administracyjnego, a celem grzywny jest zarówno zdyscyplinowanie organu, jak i ukaranie za ignorowanie przez organy administracji wyroków sądowych, w sytuacji, gdy bezczynności organu po wyroku sądu w niniejszej sprawie nie stwierdza się, należało uznać skargę za niezasadną i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzec ojej oddaleniu /-/G. Gorzan /-/ Wł. Zygmont