II SA/Po 1015/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia P. L. na postanowienie z dnia 21 listopada 2013 r. wydanego w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi P. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia odrzucić zażalenie. /-/ Wiesława Batorowicz Postanowieniem z dnia 21 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek P. L. (pismo z dnia 26 sierpnia 2013 r.) o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na bliżej opisaną w rubrum niniejszego postanowienia decyzję w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Odpis postanowienia z pouczeniem o trybie i terminie zaskarżenia został doręczony stronie w dniu 25 listopada 2013 r. (k. 20-23, 25, 28). Termin do wniesienia zażalenia upłynął z dniem 2 grudnia 2013 r. Skarżący w dniu 2 grudnia 2013 r. drogą pocztową (data stempla pocztowego) skierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile ponowną prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na wyżej opisaną decyzję. Pismo datowane na dzień 29 listopada 2013 r. wpłynęło do organu w dniu 4 grudnia 2013 r. W piśmie tym skarżący zawarł uzupełnienie wniosku z dnia 26 sierpnia 2013 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (k. 30-32). Kolegium przekazało tutejszemu Sądowi przedmiotowe pismo zgodnie z właściwością w dniu 10 grudnia 2013 r. (k. 29-33). Zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2014 r. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania charakteru przedmiotowego pisma 29 listopada 2013 r. w terminie siedmiu dni od doręczenia i pod rygorem uznania, że pismo z dnia 29 listopada 2013 r. stanowi zażalenie na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 21 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Stosownie do art. 178 w zw. art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) powyższej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zażalenie wnosi się bezpośrednio do sądu administracyjnego w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 p.p.s.a.). Analogicznie też pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana (art. 87 § 1 p.p.s.a.), a jedynie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu (art. 87 § 3 p.p.s.a.). W przypadku wniesienia zażalenia nie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego, lecz za pośrednictwem organu administracji publicznej, organ powinien przekazać zażalenie właściwemu sądowi. W takim wypadku o zachowaniu określonego w art. 194 § 2 p.p.s.a. terminu do wniesienia zażalenia decyduje data nadania (przekazania) skargi przez organ pod adres właściwego sądu (por. poglądy NSA przedstawione w postanowieniu z dnia 29 maja 2008 r. sygn. akt I FSK 631/08, LEX nr 505351, odnoszącym się do terminowości wniesienia skargi – orzeczenie dostępne w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie zażalenie zostało przed upływem terminu do jego wniesienia nadane pod adresem organu II instancji, bezpośrednio Wniesienie zażalenia w niniejszej sprawie za pośrednictwem organu, powoduje, że dopiero data nadania (przekazania) zażalenia do właściwego sądu jest datą wniesienia pisma, miarodajną dla oceny zachowania terminu, o którym mowa w art. 194 § 2 p.p.s.a. Zażalenie zostało wprawdzie nadane na adres organu w czasie biegu terminu ustawowego do wniesienia tego środka odwoławczego, w jego ostatnim dniu, jednak wpłynęło do Kolegium w dniu 4 grudnia 2013 r., już po upływie terminu do wniesienia zażalenia. Stąd też nie było możliwe przekazanie pisma tutejszemu Sądowi z zachowaniem terminu do wniesienia zażalenia, który upłynął w dniu 2 grudnia 2013 r. Skoro w niniejszej sprawie skarżący wniósł zażalenie na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 21 listopada 2013 r. z przekroczeniem terminu ustawowego, to w konsekwencji wniesienie zażalenia jest czynnością prawnie bezskuteczną (art. 85 p.p.s.a.). Wobec tego zażalenie podlega odrzuceniu bez jego merytorycznego rozpatrzenia. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie powołanych przepisów orzekł, jak w sentencji. /-/ Wiesława Batorowicz