II SA/Po 1016/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 listopada 2017 r. wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...] 2017 r. o nr [...] w sprawie ze skargi "D M. w P. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałażenia grzywny w celu przymuszenia postanawia odmówić wstrzymania wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...] 2017 r. o nr [...]. /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak Pismem z dnia 16 września 2017 r. "D M. w P., reprezentowane przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazane w sentencji postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego. Skarżąca wniosła równocześnie o wstrzymanie wykonania poprzedzającego zaskarżone orzeczenie postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...] 2017 r. o nr [...], którym nałożono na skarżącą grzywnę w kwocie 40.000,00 zł. Uzasadniając wniosek podano, że skarżąca realizuje potrzeby mieszkaniowe również osób, które nie regulują czynszów w terminie lub zalegają z opłatami od wielu lat. W takiej sytuacji obciążanie skarżącej jeszcze dodatkowymi opłatami z tytułu kar stawia ją w bardzo trudnej sytuacji materialnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017, poz. 1369 - dalej w skrócie: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza w istocie, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Należy zaznaczyć, że ciężar wykazania istnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na skarżącym składającym wniosek. Sąd nie bada z urzędu faktu, czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć. Uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania postanowienia. Skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne (por m.in. postanowienia NSA z dnia 21 października 2011 r., sygn. akt II OSK 2115/11, z dnia 23 września 2011 r., sygn. akt II OZ 836/11 oraz z dnia 10 listopada 2015 r. o sygn. akt I OZ 1457/15 – orzeczenia publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/) Co więcej, twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, czy postanowienia, powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt. II FSK 502/09 – publ. na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca zaniechała jakiegokolwiek udokumentowania uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia 16 maja 2017 r. Skarżąca nie przedłożyła konkretnych informacji i dowodów uprawdopodobniających, że wykonanie tego aktu może spowodować po jej stronie wystąpienie znacznej szkody. Ponadto zwrócić należy uwagę, że postanowienie w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia dotyczy należności pieniężnej, a tego typu akty administracyjne, co do zasady nie wywołują skutku trudnego do odwrócenia. W tej sytuacji, wniosek nie mógł on zostać uwzględniony. Za wstrzymaniem ww. postanowienia nie mogą także przemawiać powoływane przez skarżącą zarzuty przeciwko zaskarżonemu aktowi Inspektor Nadzoru Budowlanego. Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności służy bowiem zapewnieniu ochrony praw strony w procesie sądowoadministracyjnym, nie może być natomiast utożsamiana z instytucją przedsądu, to jest sytuacją, w której na etapie postępowania wpadkowego sąd będzie dokonywał merytorycznej oceny zaskarżonego postanowienia. Nie może stanowić zatem podstawy do wstrzymania wykonania postanowienia z 16 maja 2017 r. argumentacja strony skarżącej, że nakładając grzywnę organy nie wyjaśniły wszystkich istotnych okoliczności sprawy . Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak