II SA/Po 1034/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędzia WSA Tomasz Świstak Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2012 r. sprawy ze skargi A. D. i M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] lipca 2011r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji w sprawie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie oddala skargę. Decyzją z dnia [...] maja 2011 r., znak [...], [...], Prezydent Miasta P. na podstawie art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2011 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 239 poz. 2019 z późn. zm.) uznał żądanie wnioskodawcy M. D., zamieszkałego na ul. M. w P., za bezzasadne oraz odmówił wydania decyzji nakazującej wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom lub przywrócenie do stanu poprzedniego posesji M. W., zamieszkałego na ul. M. w P. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż w dniu [...] października 2006 r. wpłynęło do organu pismo M. D. w sprawie zalewania jego posesji (garażu i budynku mieszkalnego), położonej na ul M. w P., przez wody opadowe pochodzące z posesji na ul. M. w P. Decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. organ umorzył postępowanie w tej sprawie, decyzja ta została w wyniku odwołania skarżącego uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak [...], a całą sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia. Uwzględniając wytyczne organu II instancji, Prezydent Miasta P. uzupełnił dotychczasowe postępowanie dowodowe. Organ wskazał, że właścicielami posesji nr [...] są A. i M. D., a właścicielami posesji nr [...] – Z. i M. W. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2010 r. organ powołał biegłego z zakresu budownictwa lądowego. Biegły nie stwierdził na podstawie pomiarów spadku terenu przy ul. M w kierunku sąsiedniej działki przy ul. M. Biegły ustalił natomiast, że na granicy działek występuje zróżnicowanie poziomu terenu: (a) wzdłuż ogrodzenia teren posesji nr [...] jest utwardzony kostką betonową i jego poziom jest wyższy o ok. 4 cm od terenu na pasie zieleni na posesji nr [...], ale cokół betonowy na tym odcinku ogrodzenia uniemożliwia przelewanie się wód, (b) wzdłuż budynku magazynu (na granicy posesji nr [...]), znajduje się pas zieleni o szerokości ok. 75 cm, ograniczony od podjazdu krawężnikiem, który również nie pozwala na przedostawanie się wód na ten pas, (c) na granicy działki, na odcinku od narożnika magazynu w kierunku tyłu posesji znajduje się ogrodzenie wykonane z elementów prefabrykowanych (na wysokość ogrodzenia składają się 3 płyty pełne oraz 1 górna ażurowa, przy czym dolna płyta jest na kilkanaście centymetrów wkopana w ziemię, stanowiąc zaporę przez przedostawaniem się wód opadowych na sąsiednią posesję nr [...]). Biegły ustalił poza tym, że folia, którą wyłożony jest dół chłonny z tyłu posesji nr [...], jest nieszczelna i umożliwia wnikanie wód opadowych i roztopowych do ziemi. Z kolei podjazd do garażu na posesji nr [...] ma nawierzchnię wykonaną z betonowej kostki brukowej na podsypce piasku. Podczas rozprawy administracyjnej strony nie wniosły zastrzeżeń do sporządzonej opinii i nie miały pytań do biegłego. Na podstawie oświadczeń M. W. oraz przedstawionej dokumentacji fotograficznej i opinii biegłego uznano, że folia, którą wyłożony jest zbiornik chłonny na posesji nr [...], jest nieszczelna. Nieszczelności w dolnej części folii umożliwiają wnikanie wody do ziemi, choć jednocześnie zabezpieczają skarpy dołu przed obsypywaniem. Dawny zbiornik na ścieki bytowe znajdujący się z przodu posesji nr [...] jest natomiast w chwili obecnej zbiornikiem infiltracyjnym, jego dno jest również nieszczelne. Nieszczelność ta powstała po podłączeniu posesji do miejskiej kanalizacji sanitarnej. Organ wskazał, iż wniosek M. D. dawał podstawy do wszczęcia postępowania na podstawie art. 29 ust. 1 Prawa wodnego w celu zbadania, czy istotnie pojawianie się wody w kanale budynku gospodarczego (garażu) znajdującego się na posesji nr [...] powodowane jest zmianą stanu wody na gruncie lub zmianą kierunku odpływu wody ze źródeł na terenie posesji nr [...]. Zgromadzone w sprawie dowody wykazały jednak, iż pojawiająca się tam woda nie pochodzi ze zmiany stanu wody na gruncie lub zmiany kierunku odpływu wody ze źródeł na posesji nr [...]. Wszystkie wody opadowe i roztopowe są bowiem zagospodarowane w granicach posesji nr [...], a ukształtowanie nieruchomości nie jest skierowane ze spadkiem w kierunku posesji nr [...]. Podbudowa podjazdu do garażu wykonana jest z piasku, materiału przepuszczalnego dla wód opadowych i roztopowych, wobec czego wody te mogą swobodnie wchłaniać się w grunt w granicach posesji nr [...]. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. A. i M. D. odwołali się od tej decyzji. W uzasadnieniu skarżący podali, iż organ administracji publicznej od początku wadliwie ustalał stan faktyczny, a wydawane akty naruszały przepisy ustawy – Prawo wodne. Potwierdza to w ich ocenie m.in. decyzja z dnia [...] czerwca 2002 r., w której stwierdzono, że (1) wjazd na teren posesji nr [...] pochylony jest w stronę granicy działki sąsiedniej, (2) krawężnik został obniżony do poziomu kostki w celu kierowania wód opadowych na pas zieleni pod ścianą magazynu na gruncie sąsiednim, (3) we wjeździe wystawiona była rynna spustowa kierująca wody opadowe na utwardzony teren, (4) brak ogrodzenia na długości granicy sąsiedzkiej, (4) brak zabezpieczenia na granicy sąsiedzkiej, (5) zmiana stanu wód na gruncie, w tym zmiana kierunku ich odpływu ze szkodą dla posesji skarżących i (6) kierowanie wód na teren utwardzony. Zdaniem skarżących zachodzą też rozbieżności między wcześniejszymi ustaleniami zawartymi w kolejnych decyzjach a załączoną przez nich i niekwestionowaną w toku postępowania dokumentacją fotograficzną. A. i M. D. wskazali także, iż w decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r. stwierdzono, iż (1) nawierzchnia wjazdu nie jest nachylona w kierunku ich posesji, (2) na wjazd do posesji nr [...] nie są odprowadzane żadne wody opadowe z powierzchni dachowych, (3) w pasie zieleni nie znajdują się żadne doły chłonne, (4) obie posesje znajdują się na takim samym poziomie jedynie garaż wyniesiony jest ponad poziom terenu, (4) wody z dachu garażu są przy tym zagospodarowywane na terenie posesji. Nie stwierdzono poza tym odprowadzania wód opadowych z posesji nr [...] na grunt skarżących. Odnosząc się do toczącego się obecnie postępowania A. i M. D. zarzucili opinii biegłego sprzeczność, gdyż zeznając przed Sądem Rejonowym w P, biegły jako świadek przyznał, że termin wykonania oględzin został mu narzucony przez organ, a w dniu oględzin cała posesja była przykryta warstwą śniegu. Biegły oświadczył nadto wtedy, iż nie jest geodetą i nie dokonał stosownych pomiarów. Ustalenia zawarte w opinii zostały więc przejęte z wcześniejszych opinii. Wbrew twierdzeniom sąsiada ogrodzenie nie zostało wspólnie wzniesione. Dlatego ustalenia zawarte w opinii biegłego należało w ocenie skarżących uznać za niewiarygodne, nieobiektywne oraz nie odpowiadające rzeczywistości. Poza tym od czasu włączenia posesji nr [...] do kanalizacji sanitarnej w żadnym protokole oględzin nie stwierdzone, że betonowy zbiornik usytuowany z przodu budynku, do którego odprowadzane są wody opadowe, jest także zbiornikiem infiltracyjnym z nieszczelnym dnem. Nie jest przy tym możliwe by grunty gliniaste, które utrudniają przepuszczanie wody opadowej i roztopowej, stały się teraz gruntem infiltrującym wody opadowe zbierane do nieszczelnego zbiornika. Skarżący wskazali jeszcze, iż istniejącą studnię deszczową przed ich posesją, odprowadzającą wody opadowe z jezdni doi rowu melioracyjnego, wybudowano na wniosek Rady Miasta P. Uzyskali oni zgodę na podłączenie i odprowadzanie wód opadowych z swojej nieruchomości, o czym powiadomiono Zarząd Dróg Miejskich w P. Decyzją z dnia [...] lipca 2011 r., znak [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta P. W uzasadnieniu organ odwoławczy zauważył, iż sporządzona opinia nie budzi wątpliwości co do bezstronności oraz kompetencji biegłego. W wyniku dokonanych pomiarów nie stwierdzono spadku terenu w kierunku działki skarżących. Biegły ustalił ponadto, iż posesja nr [...] nie oddziałuje negatywnie na grunt sąsiedni, ponieważ przelewanie się wód uniemożliwia: (1) cokół betonowy, (2) pas zieleni ograniczony krawężnikiem, (3) ogrodzenie z żelbetonowych płyt (dolna płyta wkopana jest na kilkanaście centymetrów w ziemię), (4) ukształtowanie terenu i znaczna odległość dołu chłonnego od posesji skarżących, (5) wykonana na podsypce posadzka garażu z płyt chodnikowych, (6) odprowadzanie wód opadowych oraz roztopowych do studni oddalonej o ok. 9 m od granicy działki. Biegły ustalił także, że pod kostką brukową stanowiącą podjazd do garażu na ul. M. znajduje się posypka piasku, co jest zgodne z technologią budowlaną i zabezpiecza przed przelewaniem się wód na nieruchomość skarżących. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało zarazem, iż organ I instancji nie doręczył wprawdzie zaskarżonej decyzji A. D. i Z. W., ale nie miało to istotnego wpływu, gdyż korespondencja był wysłana na adres ich mężów, a A. D. wraz z mężem skutecznie wniosła odwołanie. Pogorszenie natomiast stanu środowiska na działce skarżącego należy do materii prawa cywilnego, a nie prawa administracyjnego. Pismem z dnia [...] września 2011 r. A. i M. D. zaskarżyli opisaną decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zarzucając jej błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na: (1) zaaprobowaniu decyzji z dnia [...] maja 2011 r., (2) potraktowaniu opinii biegłego jako wiarygodnej i bezstronnej, (3) przejęciu ustaleń faktycznych organu I instancji, pomimo wniosku skarżących o wyłączenie pracownika organu, (4) pominięcie załączonej przez nich dokumentacji technicznej. Skarżący załączyli też do skargi jako dowód zdjęcia i płytę cd, ukazujące wedle ich oceny odmienny stan faktyczny od ustaleń biegłego i Prezydenta Miasta P. W uzasadnieniu skarżący powtórzyli swoją wcześniejszą argumentację, wyrażoną w odwołaniu z dnia [...] czerwca 2011 r. Konkluzje swe skarżący podtrzymali następnie w piśmie z dnia [...] grudnia 2011 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga okazała się bezzasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrole działalności organów administracji publicznej. Jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem – art. 1 § 2 powyższej ustawy. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. W świetle z kolei z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), Sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, przy czym – jak wynika z treści art. 145 § 1 – Sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie i orzeka o ich uchyleniu w sytuacji, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem kontroli w analizowanej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] lipca 2011 r., znak [...], (k. 20-30 akt organu II instancji), utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] maja 2011 r., znak [...] (k. 343-345 akt organu I instancji). Dlatego w toku niniejszego postępowania nie mogła być uwzględniona ta część argumentacji skarżących, która w rzeczywistości odnosi się tylko do wcześniej wydanych aktów, tj. do decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] grudnia 2009 r., znak [...] (k. 139-142 akt organu I instancji), uchylonej następnie na podstawie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak [...] (k. 162-168 akt organu I instancji). Kontrolowana sprawa wynikła przy tym na tle wniosku z dnia [...] października 2006 r., w którym M. D. zwrócił się do organu administracji publicznej z pytaniem, czy jego sąsiad może wykonać wjazd w taki sposób, że wody opadowe z gruntu sąsiada kierowane są na posesję skarżącego (k. 3-5 akt organu I instancji). W tej mierze wyjaśnił on ponadto, iż sąsiad wykonał wjazd do wnętrza działki pochylony w kierunku nieruchomości skarżącego. Postawiony na końcu wjazdu garaż, a także rynny odprowadzające wody opadowe tworzą zbiornik w granicy działki. Stamtąd z kolei wody opadowe przesiąkają pod fundamentami do kanału w garażu skarżącego i fundamentów jego domu. Zimą nasiąknięte mury i fundamenty rozsadzane są przez zamarzniętą wodę. Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły zatem przepisy ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz. U. Nr z 2005 nr 239 poz. 2019 z późn. zm.). Zgodnie z art. 29 ust. 1 powołanej ustawy właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: (1) zmieniać stanu wody na gruncie, a w tym kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej bądź też kierunku odpływu ze źródeł – ze szkodą dla gruntów sąsiednich oraz (2) odprowadzać wód i ścieków na grunty sąsiednie. Natomiast według art. 29 ust. 3 cytowanej ustawy, jeśli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Trzeba przy tym podkreślić, iż na gruncie powołanego przepisu organy nie są bynajmniej zobligowane do ustalania i poszukiwania wszelkich powodów ujemnego dla danej strony spływu wód, lecz tylko powinny zbadać, czy pomiędzy konkretnym działaniem właściciela jednej nieruchomości istnieje związek przyczynowo-skutkowy wyrażający się w negatywnej zmianie stanu wód na innych gruntach. Tylko bowiem w takim przypadku zasadne jest nakazanie takiemu właścicieli wykonania określonych prac (zob. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 27 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 36/11, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl; wyrok WSA w Kielcach z dnia 29 października 2009 r., sygn. akt II SA/Ke 560/09, tamże; wyrok WSA w Olsztynie z dnia 25 września 2009 r., sygn. akt II SA/Ol 529/09, tamże). Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, Sąd doszedł do wniosku, iż nie został spełniony żaden z opisanych wyżej warunków. Potwierdza to zwłaszcza opinia biegłego z dnia [...] grudnia 2010 r., z której jednoznacznie wynika, iż na granicy działki przy ul. M. i działki przy ul. M. poziom terenu jest zróżnicowany (k. 288-292 akt organu I instancji). Wynika to jednak z faktu, iż (1) wzdłuż ogrodzenia teren na posesji nr [...] (posesji skarżących) został utwardzony kostką betonową i jego poziom jest wyższy o ok. 4,0 cm od terenu na pasie zieleni posesji nr [...], przy czym cokół betonowy ogrodzenia uniemożliwia przelewanie się wody, (2) wzdłuż budynku magazynu – który znajduje się w granicy obu działek – na posesji nr [...] znajduje się pas zieleni o szerokości 75 cm, ograniczony od podjazdu krawężnikiem, krawężnik ten uniemożliwia przedostawanie się wód na pas zieleni, a ponadto niewielka powierzchnia pasa zieleni nie zbiera dostatecznej ilości wody z opadów i roztopów by przedostawały się one na działkę skarżących, (3) na odcinku granicy od narożnika magazynu do końca granicy znajduje się ogrodzenie z żelbetonowych elementów prefabrykowanych, których dolna płyta jest wkopana na kilkanaście centymetrów w ziemię i tym samym stanowi zaporę dla ewentualnego przedostawania się wód opadowych na posesję nr [...] (posesję skarżących). Na długości ogrodzenia z pkt 3 właściciel posesji nr [...] ustawił zresztą garaż, przy czym spadek połaci dachu tego obiektu skierowany jest w kierunku tylnej granicy. Wykonana natomiast na podsypce posadzka garażu z płyt chodnikowych stanowi dodatkową przegrodę dla spływu wód opadowych w kierunku posesji nr [...]. W świetle opinii z dnia [...] grudnia 2010 r. nie powinien budzić wątpliwości także sposób wykonania podjazdu na posesji nr [...]. Zastosowanie nawierzchni z kostki brukowej na podsypce piasku jest bowiem zgodne z wykorzystywaną w takich przypadkach technologią. Co więcej, wykonana nawierzchnia ma poprzeczny spadek w kierunku działki przy ul. M. i wynosi on ok. 1,5-2,0 %. Ponadto, od strony posesji nr [...] krawężniki ułożone są ściśle i wyniesione ponad nawierzchnię na ok. 6 cm, uniemożliwiają tym samym pływ wód opadowych na nieutwardzony pas zieleni o szerokości ok. 75 cm przy normalnych opadach. Natomiast po lewej stronie podjazdu krawężniki ułożone są w odstępach, co umożliwia odpływ wód na pas zieleni szeroki na 60 cm oraz na teren przed budynkiem od strony ulicy i dalej do studni. Spadek podłużny podjazdu jest przy tym załamany i od bramy wjazdowej na odległości ok. 2,0 m wynosi 1% w kierunku ulicy. Wreszcie, biegły w powyższej opinii z dnia [...] grudnia 2010 r. wskazał, iż w tylnej części działki znajduje się dół chłonny o średnicy ok. 1,70 m i głębokości 40,0 cm w odległości ok. 11,0 m od granicy posesji nr [...]. Boki dołu obłożone są folią budowlaną, która uniemożliwia przesiąkanie wody w górną warstwę gruntu. Do dołu doprowadzona jest rura spustowa odprowadzająca wody opadowe z połowy połaci dachu budynku mieszkalnego. Ukształtowanie terenu oraz znaczna odległość dołu chłonnego od granicy sąsiada nie zagraża przelewaniu się wód opadowych na teren posesji nr [...]. Natomiast wody opadowe i roztopowe z frontowej połowy połaci dachu i terenu odprowadzane są do studni znajdującej od strony przedniego ogrodzeniu w odległości ok. 9,0 m od granicy posesji nr [...]. Analizowana opinia z dnia [...] grudnia 2010 r. została przy tym w ocenie Sądu sporządzona w sposób prawidłowy, a wyrażone tam stanowisko biegłego jest jasne, przekonujące i wyczerpujące. Trzeba także zauważyć, iż znajduje ona potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. W piśmie Zarządu Dróg Miejskich w P. z dnia [...] czerwca 2010 r., znak [...], nie stwierdzono bowiem również by wody opadowe z posesji nr [...] zalewały posesję nr [...] (k. 177 akt organu I instancji). Uwagi te znajdują ponadto odzwierciedlenie w ustaleniach dokonanych na podstawie szeregu oględzin – protokół z dnia [...] listopada 2006 r. (k. 12 akt organu I instancji), protokół z dnia [...] lutego 2008 r. (k. 63-64 akt organu I instancji), protokół z dnia [...] maja 2008 r. (k. 84 akt organu I instancji), protokół z dnia [...] listopada 2009 r. (k. 130-131 akt organu I instancji). W tym ostatnim przypadku oględziny wykonywane były po opadach, jakie miały miejsce dnia poprzedniego, a zatem wbrew twierdzeniom A.i M. D., podnoszonym w toku postępowania, materiał dowodowy był w niniejszej sprawie gromadzony także w warunkach atmosferycznych niekorzystnych dla właściciela posesji nr [...]. Podobny wniosek zawarty jest też w piśmie Prezydenta Miasta P. z dnia [...] czerwca 2002 r., znak [...] (karta bez numeracji – akta organu I instancji). Wreszcie, ustalenie biegłego potwierdza również dokumentacja fotograficzna załączona przez skarżących, w zakresie w jakim są na niej widoczne istniejące w granicy działki instalacje (zob. m.in. k. 57, 58, 60, 101, 110 akt sądowych). Nie ulega zatem wątpliwości w ocenie Sądu, iż infrastruktura znajdująca się w granicy wspomnianych działek nie wpływa negatywnie na kierunek przepływu wód na grunt skarżących. Wręcz przeciwnie, na posesji nr [...] znajdują się w chwili obecnej wystarczające zabezpieczenia przed przedostawaniem się w sposób nieuprawniony wód opadowych na teren posesji nr [...], na które to środki ochronne składa się m.in. wybudowane ogrodzenie, sposób ułożenia krawężnika wzdłuż wjazdu przy posesji nr [...] oraz istnienie oddalonego od działki skarżących dołu chłonnego. W tym miejscu trzeba poza tym zauważyć, iż podnoszone przez M. D. we wniosku z dnia [...] października 2006 r. zalewanie kanału w garażu oraz nasiąkanie fundamentów i murów może być także związane z nieprawidłowościami w budowie obiektów, na co wskazuje decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. w P. z dnia [...] lipca 2010 r., znak [...] (k. 208-213 akt organu I instancji). W treści tego rozstrzygnięcia organ nakazał bowiem skarżącym m.in. wykonanie odpowiedniej izolacji przeciwwilgociowej. Nadto, utrudniony odpływ wód opadowych może wynikać z występowania w glebie gliny, na co sami skarżący często się powołują – pismo z dnia [...] września 2009 r. (k. 114-118 akt organu I instancji), pismo uzupełniającym (k. 230-236 akt organu I instancji) oraz odwołanie z dnia [...] czerwca 2011 r. (k. 4-7 akt organu II instancji) i skarga z dnia [...] września 2011 r. (k. 3-9 akt sądowych). Żadna z powyższych okoliczności nie może jednak uzasadniać nałożenia na właściciela nieruchomości przy ul. M. obowiązku z art. 29 ust. 3 cytowanej ustawy – Prawo wodne. Jak już bowiem podnoszono, przepis ten nie obliguje organu administracji publicznej do badania wszelkich przyczyn negatywnego spływu wód na teren nieruchomości sąsiedniej, lecz zobowiązuje organy do zbadania, czy spływ ten pozostaje w związku przyczyno-skutkowym z działaniem konkretnego właściciela innej działki. Taki związek nie został tymczasem wykazany w przedmiotowej sprawie, wobec czego nie zaistniały też podstawy do zastosowania art. 29 Prawa wodnego. Zaskarżone decyzje są zatem trafne i jako takie nie podlegały uchyleniu. Sąd nie uznał również za uzasadnione zarzutów skarżących dotyczących błędów przy ustalaniu stanu faktycznego. Przeciwnie materiał zgromadzony w aktach sprawy czyni zadość wymogom wynikającym z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2010 r. nr 98 poz. 107 z późn. zm.). Nadto, kwestia wyłączenia Prezydenta Miasta P., jak i pracowników organu od udziału w toczącym się postępowaniu została rozstrzygnięta wcześniej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2011 r., znak [...], a argumentacja tam zawarta jest w ocenie Sądu przekonująca (k. 339-342 akt organu I instancji). W tej sytuacji Sąd, rozpoznając sprawę w granicach skargi, nie znalazł zatem podstaw do jej uwzględnienia. Wobec tego skargę jako bezzasadną należało oddalić na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm.).