II SA/Po 1034/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. D. i M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji w sprawie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie; postanawia odmówić A. D. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. /-/ B. Drzazga Tutejszy Sąd postanowieniem z dnia 29 listopada 2012 r. przywrócił skarżącej A. D. termin do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wskazał, iż wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2012 r., Sąd oddalił skargę A. D. i M. D. na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono skarżącej A. D. – na jej wniosek złożony w ustawowym terminie – skutecznie w dniu 24 kwietnia 2012 r. Z akt sprawy wynika, iż termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał skarżącej z dniem 24 maja 2012 r. Skarżąca w terminie tym złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2012 r. ustanowiono dla skarżącej adwokata z urzędu i następnie zwrócono się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Poznaniu o wyznaczenie dla A. D. adwokata, będącego jej pełnomocnikiem z urzędu. Adwokat w osobie R. R. został wskazany przez Radę pismem z dnia 13 czerwca 2012 r. Pismem z dnia 18 czerwca 2012 r. Sąd dokonał stosownego zawiadomienia dla pełnomocnika skarżącej, powiadamiając go jednocześnie o stanie sprawy. Zawiadomienie powyższe zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi w dniu 21 czerwca 2012 r. W dniu 20 lipca 2012 r. złożona została skarga kasacyjna, następnie odrzucona przez Sąd prawomocnym postanowieniem z dnia 30 lipca 2012 r. W dniu 18 sierpnia 2012 r. pełnomocnik skarżącej A. D. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną. Sąd I instancji przywracając skarżącej termin do wniesienia skargi kasacyjnej wskazał, że z przytoczonych powyżej okoliczności wynika, iż uchybienie przez skarżącą terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez jej winy, spełnione zostały więc przesłanki określone w art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 271, dalej: p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu złożony został w terminie z art. 87 § 1 p.p.s.a., przy czym określając datę ustania przyczyny uchybienia terminu – wobec treści art. 87 § 4 p.p.s.a. – uwzględnić należy konieczność zapoznania się przez pełnomocnika ze sprawą i stanowiskiem reprezentowanej przez niego strony. Określając ten termin Sąd uwzględnił także okoliczność, iż w okresie od 06 sierpnia 2012 r. do 19 sierpnia 2012 r. pełnomocnik skarżącej był niezdolny do pracy, co udokumentował stosownym zaświadczeniem lekarskim. W wyniku zażalenia Z. i M. W. na powyższe postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 lutego 2013 r. sygn. II OZ 74/13 uchylił zaskarżone postanowienie Sądu z dnia 29 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 190 p.p.s.a. zdanie pierwsze sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Mając na względzie treść powołanego przepisu tutejszy Sąd rozpoznając ponownie wniosek skarżącej A. D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przyjął jako własną ocenę prawną zawartą w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2013 r. sygn. akt II OZ 74/13. W związku z tym wyjaśnić należy, że w myśl przepisu art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Przesyłka sądowa zawierająca wyrok tutejszego Sądu z dnia 3 kwietnia 2012 r. wraz z uzasadnieniem została doręczona skarżącej A. D. w dniu 24 kwietnia 2012 r. Od tego momentu, zgodnie z treścią wskazanego wyżej przepisu, liczony jest bieg terminu do złożenia skargi kasacyjnej niezależnie od tego, czy strona ustanowiła pełnomocnika z wyboru, czy też wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zatem 30-dniowy termin do zaskarżenia wyroku upływał skarżącej z dniem 24 maja 2012 r. Przyjąć należy, iż w przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu po upływie terminu na wniesienie środka zaskarżenia, pełnomocnik ten wraz z tym środkiem zaskarżenia zobowiązany jest złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Przy czym uznaje się, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia ustaje w momencie, gdy pełnomocnik ma pełną możliwość działania w sprawie. Stosownie zaś do treści art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zatem 7-dniowy termin do złożenia wniosku należy liczyć od momentu ustania przyczyny uchybienia terminu, nie zaś od dnia, w którym wnioskodawca (w tym przypadku pełnomocnik skarżącej) dowiedział się o tym, iż terminowi uchybił. Tutejszy Sąd pismem z dnia 18 czerwca 2012 r. poinformował pełnomocnika skarżącej A. D. o przebiegu postępowania i terminie doręczenia skarżącej wyroku wraz z uzasadnieniem. W ocenie Sądu należało więc przyjąć, iż przeszkoda w postaci braku profesjonalnego pełnomocnika ustała z dniem, w którym pełnomocnik został powiadomiony, iż został w danej sprawie ustanowiony. W związku z tym pełnomocnik skarżącej A. D. składając skargę kasacyjną po upływie terminu do jej wniesienia winien był jednocześnie złożyć wniosek o przywrócenie terminu, stosownie go uzasadniając. Tymczasem ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej nie złożył wraz ze skargą kasacyjną z dnia 20 lipca 2012 r. wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, lecz wniosek taki złożył dopiero po wydaniu zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej tj. w dniu 18 sierpnia 2012 r. Wobec powyższego brak było podstaw do uwzględnienia okoliczności choroby pełnomocnika skarżącej jako przesłankę przesądzającą o przywróceniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Okoliczność ta nie mogła mieć znaczenia w sprawie, gdyż pełnomocnik miał pełną możliwość działania w momencie uzyskania informacji ustanowieniu go pełnomocnikiem skarżącej. Twierdzenie to potwierdza złożenie skargi kasacyjnej w dniu 20 lipca 2012 r. W takiej sytuacji Sąd na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 1 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ B. Drzazga