II SA/Po 1042/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. i M. D. na czynność Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania postanawia 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącym kwotę (...) (...) zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi /-/ M. Kwiecińska Datowaną na dzień 31 października 2012 r. skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu M. J. oraz M. D., reprezentowani przez adwokata P. D., zaskarżyli czynność Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania ich wniosku o zmianę, w trybie art. 155 ustawy z dnia 30 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej jako "K.p.a." decyzji organu z dnia (...) grudnia 2007 r. Zarządzeniem Sądu z dnia 15 stycznia 2013 r. zobowiązano pełnomocnika skarżących do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, braków formalnych skargi poprzez wykazanie, że skarżący przed wniesieniem skargi wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został prawidłowo doręczony w dniu 22 stycznia 2013 r. (k. 31 akt sądowych), jednakże w zakreślonym terminie skarżący nie wykazali, aby przed wniesieniem skargi wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu Rozpoznając przedmiotową sprawę wskazać należy w pierwszej kolejności, że czynność pozostawienia podania bez rozpoznania posiada wszystkie cechy pozwalające na zakwalifikowanie jej do czynności, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) i może być przedmiotem skargi wnoszonej do sądu administracyjnego. Mieć bowiem należy na względzie, że pozostawiając wniosek strony bez rozpoznania (art. 64 § 2 K.p.a.) organ administracji wypowiada się na temat przeszkód w realizacji prawa strony do żądania merytorycznego załatwienia jej sprawy. Czynność z art. 64 § 2 K.p.a. stanowi przy tym czynność jednostronną i władczą w tym sensie, że zamyka drogę do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej, co do jej istoty. Takie stanowisko dotyczące charakteru prawnego czynności pozostawienia podania bez rozpoznania jest dominujące w najnowszym orzecznictwie sądów administracyjnych (por.: wyrok NSA z dnia 14 września 2011 r., II GKS 873/10, Lex nr 996976; wyrok NSA z dnia 02 marca 2011 r., II FSK 2624/10, Lex 842886). Uznanie, że czynność pozostawienia wniosku bez rozpoznania może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego powoduje, że rolą sądu jest ustalenie, czy skarga spełnia warunki formalne umożliwiające jej rozpoznanie. W szczególności ustalić należy, czy przed jej wniesieniem został wyczerpany tryb, o jakim mowa w art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a więc czy wezwano organ na piśmie, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedzieli się o akcie, do usunięcia naruszenia prawa. Jak wskazuje analiza akt sprawy skarżący zaniechali jednakże powyższego obowiązku, co uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie skargi. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 w związku z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o odrzuceniu skargi. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/ M. Kwiecińska