II SA/Po 108/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Jakub Zieliński (spr.) Protokolant St. sekretarz sąd. Joanna Wieczorkiewicz-Skoczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 czerwca 2010r. sprawy ze skargi "A" Spółki z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] r. Nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz "A" Spółki z o.o. z siedzibą w P. kwotę 200,-zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. /-/ J. Zieliński /-/ J. Szaniecka /-/ B. Drzazga Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. uchyliło decyzję wydaną przez Prezydenta Miasta P. z dnia [...] r. nr [...], w sprawie zmiany ostatecznej decyzji nr [...], z dnia [...]r. i umorzyło postępowanie w sprawie, (nr sprawy [...]). W przedmiotowym postępowaniu w dniu [...] r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję, (nr [...]) w której na podstawie art. 104 k.p.a., art. 83 ust. 1 i 3, art. 84 ust.1-4, art. 85 ust. 1, 4, 6, 8 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz. U z 2004r., nr 92, poz. 880 z późn. zm, § 1 i § 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 13 października 2004r. w sprawie stawek opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew, (Dz. U z 2004r. nr 228, poz. 2306 z późn. zm) oraz pkt 2 obwieszczenia Ministra Środowiska z dnia 16 października 2007r w sprawie stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów oraz kar za zniszczenie zieleni na rok 2008, (MP z 2007r, nr 77, poz. 828): 1) zezwolił wnioskodawcy – spółce "A" na: a) usunięcie 1 drzewa – klonu pospolitego o obwodzie pnia 193 cm nr inw. 18 - z nieruchomości położonej w P. przy ul. L., pod warunkiem jego zastąpienia 28 innymi drzewami; b) przesadzenie 4 innych drzew w tym klonu jaworu nr ewid. [...], z nieruchomości przy ul. L. w P., na sąsiednią nieruchomość przy ul. L. 2) zobowiązał wnioskodawcę w terminie do 30 kwietnia 2011r. do: a) posadzenia 28 drzew na terenie nieruchomości położonej w P. przy ul. L. celem zrekompensowania ubytku w zadrzewieniu; b) dostarczenia Wydziałowi Ochrony Środowiska Urzędu Miasta P. pisemnej informacji dotyczącej daty faktycznego przesadzenia oraz posadzenia drzew. 3) ustalił wnioskodawcy opłaty w kwotach: a) 111.071, 11 z tytułu usunięcia 1 drzewa klonu pospolitego oznaczonego nr inw. [...]; b) 242.018,95 z tytułu przesadzenia 4 drzew, (w tym kwoty 111.646,61 dot. klonu jawora nr inw. [...]) 4) odroczył wnioskodawcy termin uiszczenia opłat wskazanych powyżej na okres trzech lat od dnia wydania decyzji, pod warunkiem posadzenia i przesadzenia drzew, z zastrzeżeniem, iż: - jeżeli przesadzone albo posadzone w zamian drzewa zachowają żywotność po upływie trzech lat od dnia ich przesadzenia albo posadzenia lub obumrą z przyczyn niezależnych od posiadacza nieruchomości, należności te zostaną umorzone; - jeżeli przesadzone albo posadzone w zamian drzewa po upływie trzech lat od dnia ich przesadzenia albo posadzenia nie zachowają żywotności z przyczyn innych niż wymienione, należności te zostaną pobrane. Pismem z dnia [...]r. spółka "A" złożyła wniosek o wydanie przez Prezydenta Miasta P. decyzji zezwalającej na usunięcie z posesji położonej w P., przy ul. L., martwego drzewa – klona jawora o obwodzie 194 cm. W tym samym piśmie ww. spółka złożyła wniosek o umorzenie opłaty z tytułu wycięcia tego drzewa, wskazując, że "A" nie ponosi odpowiedzialności za jego obumarcie. Decyzją z dnia [...] r. (nr [...]) wydaną na podstawie art. 104 i art. 155 k.p.a., art. 83 ust. 1 i 3, art. 84 ust.1-4, art. 85 ust. 1, 4, 6, 8, art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz. U z 2004r., nr 92, poz. 880 z późn. zm, § 1 i § 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 13 października 2004r. w sprawie stawek opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew, (Dz. U z 2004r. nr 228, poz. 2306 z późn. zm) oraz pkt 2 obwieszczenia Ministra Środowiska z dnia 16 października 2007r. w sprawie stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów oraz kar za zniszczenie zieleni na rok 2008, (MP z 2007r., nr 77, poz. 828): Prezydent Miasta P.: zmienił ostateczną decyzję własną nr [...] z dnia [...] r. i: 1) zezwolił wnioskodawcy na: a) usunięcie 2 drzew z nieruchomości położonej w P. przy ul. L.: - klonu pospolitego nr inw. [...]; - klonu jaworu nr inw. [...] pod warunkiem zastąpienia pierwszego z ww. drzew 28 innymi drzewami; b) przesadzenie 3 innych drzew z nieruchomości przy ul. L. w P. na sąsiednią nieruchomość przy ul. L.. 2) zobowiązał wnioskodawcę w terminie do 30 kwietnia 2011r. do: a) posadzenia 28 drzew na terenie nieruchomości położonej w P. przy ul. L. celem zrekompensowania ubytku w zadrzewieniu; b) dostarczenia Wydziałowi Ochrony Środowiska Urzędu Miasta P. pisemnej informacji dotyczącej daty faktycznego przesadzenia oraz posadzenia drzew. 3) ustalił wnioskodawcy opłaty w kwotach: a) 111.646,61 zł z tytułu usunięcia drzewa klonu jaworu oznaczonego nr inw. [...] i zobowiązał do jej uiszczenia w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna; b) 111.071, 11 z tytułu usunięcia 1 drzewa klonu pospolitego oznaczonego nr inw. [...]; c) 130.372,34 z tytułu przesadzenia 3 drzew: 1 cisa pospolitego i 2 żywotników zachodnich oznaczonych nr inw. 19, 26, 27. 4) odroczył wnioskodawcy termin uiszczenia opłat wskazanych w pkt. 2b i 2 c na okres trzech lat od dnia wydania decyzji, pod warunkiem posadzenia i przesadzenia drzew, z zastrzeżeniem, iż: - jeżeli przesadzone albo posadzone w zamian drzewa zachowają żywotność po upływie trzech lat od dnia ich przesadzenia albo posadzenia lub obumrą z przyczyn niezależnych od posiadacza nieruchomości, należności te zostaną umorzone; - jeżeli przesadzone albo posadzone w zamian drzewa po upływie trzech lat od dnia ich przesadzenia albo posadzenia nie zachowają żywotności z przyczyn innych niż wymienione, należności te zostaną pobrane. W uzasadnieniu ww. decyzji organ I instancji wskazał, iż w ocenie Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Miasta P. klon jawor oznaczony nr inw. [...] obumarł, albowiem zabieg przesadzenia był źle wykonany, w szczególności "A" Sp. z o.o. nie zasięgnęła większej liczby specjalistów z zakresu przesadzania drzew, nadto nie zlecił specjalistycznego – niezależnego od wykonawcy – nadzoru na realizacją przesadzenia, nadto "świadomie podjął ryzyko, towarzyszące każdorazowo przesadzaniu takich okazów. Organ I instancji zaznaczył również, iż w istocie – na podstawie art. 155 k.p.a. zmienił decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] r., w ten sposób, że klon jawor nr inw. [...] uprzednio objęty zezwoleniem na przesadzenie, został zakwalifikowany do usunięcia, albowiem obumarł, nadto właściciel nieruchomości został zobowiązany do uiszczenia opłaty w kwocie 111.646,61 zł. Pozostałe warunki decyzji z dnia [...] r. pozostały bez zmian. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła spółka "A", zaskarżając to orzeczenie w części dotyczącej ustalenia opłaty z tytuły wydania zgody na usunięcie martwego drzewa klonu – jawora. W uzasadnieniu odwołania argumentowano, iż pracownicy Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Miasta P. nie przeprowadzili dostatecznie wnikliwej analizy tej sprawy i nie wzięli pod uwagę okoliczności, które świadczyły na korzyść spółki "A". Skarżący podniósł również, iż operacja przesadzenia przedmiotowego drzewa była obarczona dużym ryzykiem i praktycznie szanse powodzenia tej operacji były nikłe, na co winni byli zwrócić uwagę przedstawicielowi spółki pracownicy Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Miasta P., a co jednak nie nastąpiło. Ostatecznie przesadzenia drzewa podjęła się renomowana firma "B". Skarżący podkreślił również, że spółka "A" dołożyła wszelkich starań, by przesadzone drzewo zachowało żywotność. W konkluzji odwołujący wniósł o umorzenie opłaty w kwocie 111.646,61 zł wymierzonej z tytułu usunięcia klonu jaworu. Decyzją z dnia [...]r. wydaną na podstawie art. 17 pkt.1 k.p.a., art. 104 k.p.a., art. 105 § 1 k.p.a., art. 127 § 2 k.p.a., art. 155 k.p.a., art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż organ I instancji w istocie dwukrotnie wydał decyzję co do tego samego przedmiotu postępowania a mianowicie drzewa – klonu jaworu, o nr inw. [...]. Taka sytuacja zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego była niedopuszczalna i musiała skutkować umorzeniem postępowania, nadto organ I instancji nie był władny do wydania decyzji w oparciu o art. 155 k.p.a., gdyż wniosek strony nie dotyczył zmiany ostatecznej decyzji z dnia 29 kwietnia 2008r., lecz był nowym wnioskiem o wydanie zezwolenia na usunięcie drzewa. Na powyższą decyzję skargę wniosła spółka "A" wnosząc o jej uchylenie, a także uchylenie poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...]r nr [...] oraz zarzucając: - naruszenie przepisów o postępowaniu przez wadliwe zastosowanie art. 138 § 1 pkt w k.p.a. w zw. z art. 105 k.p.a.; - naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. przez nieodniesienie się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do wszystkich przepisów zastosowanych przez organ II instancji; - naruszenie art. 155 k.p.a. przez wadliwą jego interpretację. - naruszenie art. 83 ust 1 i art. 84 ust. 5a ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody, przez uniemożliwienie wnioskodawcy uzyskania zezwolenia. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., naruszając dyspozycję art. 105 § 1 k.p.a., w żaden sposób nie wskazało na czym miałaby polegać bezprzedmiotowość postępowania, zainicjowanego kolejnym wnioskiem spółki "A" z 17 czerwca 2009r, o wydanie zezwolenia na wycięcie drzewa klonu jawora. Skarżący podniósł również, że nie można mówić o tożsamości przedmiotów postępowań administracyjnych, albowiem wydane zostały co prawda dwie decyzje odnoszące się tego samego drzewa, ale zmianie uległ stan prawny – znowelizowany art. 84 ustawy o ochronie przyrody, poprzez dodany ust. 5a przewidujący między innymi konieczność uiszczenia opłaty za obumarłe, przesadzone drzewo, a także zmianie uległ stan faktyczny: to samo drzewo zostało w międzyczasie przesadzone. Zdaniem skarżącego organ I instancji na skutek złożenia przez spółkę "A" wniosku z dnia 17 czerwca 2009r. winien osobno rozpoznać wniosek o umorzenie opłaty oraz wniosek o usunięcie drzewa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, nadto argumentując, iż skarżący nie był kompetentny do złożenia wniosku o umorzenie opłaty, gdyż postępowanie toczy się wyłącznie z urzędu, a w takiej sytuacji organ najpierw winien naliczyć opłatę i dopiero wówczas strona uzyskuje uprawnienie do złożenia wniosku o jej umorzenie. Wniosek skarżącego o usunięcie drzewa mógł być rozpoznany dopiero po ostatecznym ustaleniu czy drzewo obumarło z przyczyn zależnych od posiadacza nieruchomości. Pismem z dnia 11 marca 2010r spółka "A" ustosunkowała się do odpowiedzi na skargę, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga okazała się zasadna w zakresie wniosków o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...]r. Przedwczesny jest natomiast zawarty w skardze wniosek o braku podstaw do naliczenia opłaty z tytułu przesadzenia drzewa klonu jawora nr inw. [...]. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż nie ma racji organ II instancji kwestionując - w odpowiedzi na skargę - uprawnienia M. R. do występowania w niniejszym postępowaniu, w imieniu spółki "A". Jak wynika z odpisu KRS [...] M. R. jest prokurentem samoistnym ww. spółki, a zatem przysługuje je prawo do samodzielnej reprezentacji spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił natomiast zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stanowisko, iż organ I instancji wydając decyzję z dnia 21 września 2009r naruszył art. 155 k.p.a. Zgodnie z ww. przepisem decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. W przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki uprawniające organ do zastosowania tej normy. Decyzja wydana na podstawie art. 155 k.p.a. może dotyczyć wyłącznie kwestii rozstrzygniętych zmienianą (uchylaną) decyzją organu, a nie kwestii nowych. Z wykładni gramatycznej przepisu art. 155 wynika, że organ administracji publicznej może uchylić lub zmienić decyzję ostateczną, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: a) strona wyraziła zgodę na zmianę lub uchylenie decyzji, b) przepisy szczególne nie sprzeciwiają się zmianie lub uchyleniu takiej decyzji, c) za uchyleniem lub zmianą decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Podzielić należy stanowisko zawarte w wyroku NSA z dnia 28 listopada 1994r., III SA 739/94, (Fiskus 1995, nr 9, s. 15), w którym stwierdzono, że: Wzruszanie decyzji w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 155 k.p.a. musi być podyktowane względami celowości mieszczącymi się w założeniach interesu strony. Przepis art. 155 zapewnia również stronie ochronę praw nabytych, a to właśnie poprzez ustanowienie obowiązku uzyskania zgody strony na wzruszenie decyzji (J.Borkowski (w:) Komentarz, 1996, s. 692). Respektowanie tego wymagania jest bezwzględnym obowiązkiem organu administracji publicznej, a brak tej zgody stanowi rażące naruszenie prawa (J.Borkowski (w:) Komentarz, 1996, s. 692; np. wyrok NSA z dnia 4 grudnia 1981r., I SA 2408/81. W przedmiotowym postępowaniu dokonana przez organ I instancji na podstawie art. 155 k.p.a zmiana decyzji - z punktu widzenia skarżącego - dotyczyła w istocie uchylenia rozstrzygnięcia o odroczeniu terminu uiszczenia opłaty dot. drzewa klonu jawora. W aktach sprawy brak jakiejkolwiek informacji aby skarżący wyraził na powyższe zgodę, a wskazane rozstrzygnięcie organu I instancji było niewątpliwie sprzeczne z interesem skarżącego. W przedmiotowej sprawie nie było przesłanek do dokonania zmiany decyzji na podstawie art. 155 k.p.a. Nie pojawiły się żadne przesłanki, które uzasadniałyby konieczność dokonania zmiany decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...]r. Okoliczność iż drzewo – kolon jawora nr inw. [...] obumarło, była nie tyle przesłanką do zmiany przedmiotowej decyzji, lecz do wszczęcia postępowania zmierzającego do ustalenia czy zaistniały przesłanki do egzekwowania opłaty orzeczonej w ww. decyzji. W wyniku wadliwej zmiany decyzji doszło do sytuacji, w której zaistniała w decyzji organu I instancji, sprzeczność co do podstawy naliczenia opłaty dot. klonu jawora nr inw. [...]. W decyzji z dnia [...] r. przedmiotowa opłata związana była ściśle z działaniami związanymi z przesadzeniem drzewa klonu jawora. Zmiana tej decyzji spowodowała, że opłata dot. tego drzewa została naliczona wyłącznie w związku z udzieleniem zgody na usunięcie obumarłego drzewa (pkt 1 a) ppkt. 2) w zw. z pkt 3 decyzji z dnia [...]r), natomiast w uzasadnieniu decyzji organ wskazał na stanowiące podstawę naliczenia opłaty okoliczności dotyczące jego przesadzenia. Reasumując słuszne było stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. co do konieczności uchylenia decyzji organu I instancji, jednak nie można w pełni zgodzić się z pisemnym jego uzasadnieniem. Nie sposób bowiem przyjąć, że organ I instancji w decyzjach: z dnia [...] 2008r. i z [...] 2009r. rozstrzygnął dwukrotnie co do tego samego przedmiotu postępowania. W zakresie dotyczącym chronologicznie pierwszej z ww. decyzji, organ I instancji wypowiedział się co do przesadzenia przedmiotowego - żywego jeszcze wtedy drzewa. W decyzji zmieniającej organ ten zgodził się na usunięcie martwego drzewa, uwzględniając obumarcie drzewa – okoliczność zaistniałą pomiędzy wydaniem obu decyzji. W tym stanie rzeczy wadliwość decyzji z dnia [...] 2009r. wynikała nie tyle z naruszenia zasady res iudicata, lecz z niedopuszczalnego trybu, w jakim organ chciał odnieść się do zaistniałych okoliczności faktycznych. W tym zakresie Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił zarzut skarżącego o naruszeniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., w zaskarżonej decyzji przepisu art. 155 k.p.a., poprzez błędną jego interpretację. Podzielając kolejny zarzut skarżącego nie można zgodzić się również z rozstrzygnięciem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. o umorzeniu postępowania administracyjnego, opartym na stwierdzeniu, że najpierw musi być przeprowadzone postępowanie zmierzające do wyjaśnienia kwestii ewentualnej odpowiedzialności strony za obumarcie drzewa, a dopiero w następnej kolejności podjęcie decyzji w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzewa. W zaistniałej sytuacji prawidłowym trybem postępowania winno być potraktowanie wniosku spółki z o.o. "A" jako wniosku o umorzenie opłaty wskazanej w decyzji z dnia [...] 2009r. oraz jako wniosku o zezwolenie na usunięcie obumarłego drzewa. Obowiązujące przepisy nie przewidują żadnej konkretnej kolejności rozpoznania tych wniosków. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego możliwe jest równoczesne prowadzenie ww. postępowań. Nadto należy zauważyć, iż w pewnych stanach faktycznych konieczne będzie niezwłoczne wydanie decyzji zezwalającej na usunięcie dużego obumarłego drzewa, np. ze względów bezpieczeństwa. Postępowanie w przedmiocie umorzenia opłaty, (nie jej ustalenia i odroczenia), jest nowym postępowaniem, w nowej sprawie administracyjnej. Oznacza to, że postępowanie to może się zakończyć wydaniem dwojakiego rodzaju decyzji: bądź to o umorzeniu opłaty, bądź też o odmowie umorzenia. (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 marca 2008r. II SA/Gl 1024/07, LEX nr 566190). Na marginesie należy w tym miejscu zauważyć, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. nie było konsekwentne w zakresie kierowanych pod adresem organu I instancji wskazań co do dalszego toku postępowania, raz wskazując, iż organ winien rozważyć pobranie opłaty już naliczonej (k. 83 akt Samorządowego Kolegium Odwoławczego), innym razem wskazując na konieczność naliczenia takiej opłaty, (vide uzasadnienie odpowiedzi na skargę). Reasumując dotychczasowe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, że kontrolowany akt podlega uchyleniu między innymi wtedy, kiedy naruszenie przepisów postępowania, mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przez wynik sprawy w kontrolowanej decyzji należy rozumieć treść jej rozstrzygnięcia. W przedmiotowej sprawie wskazane powyżej uchybienia proceduralne miały istotny wpływ na treść rozstrzygnięć organów obu instancji. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 pkt 1) c) p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta P. z [...] 2009r. Nr [...]. Konsekwencją powyższego było również określenie na podstawie art. 152 p.p.s.a., iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a., zasądzając od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącego kwotę 200,- zł z tytułu uiszczonego przez skarżącego wpisu. W toku dalszego postępowania organ I instancji winien potraktować pismo spółki z o.o. "A" z dnia 17 czerwca 2009r. jako wniosek o wszczęcie dwóch odrębnych postępowań administracyjnych: o wydanie zezwolenia na usunięcie obumarłego drzewa klonu jawora nr inw. [...] oraz o umorzenie określonej w decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...]2008r., opłaty związanej z wydaniem zezwolenia na przesadzenie ww. drzewa. Organ I instancji winien zbadać czy ziściły się wskazane w art. 84 ust. 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody przesłanki do umorzenia przedmiotowej opłaty. Niewątpliwie konieczne będzie uzupełnienie znajdującej się na k. 42-47 akt [...] - opinii biegłego, w celu precyzyjnego wyjaśnienia zawartej we wnioskach opinii tezy o "niewłaściwym i nieprawidłowym wykonaniu zabiegu przesadzenia, z brakiem poszanowania reguł sztuki ogrodniczej". Należy również ustalić kto ponosi odpowiedzialność za ww. nieprawidłowości: czy spółka z o.o. "A" czy też firma, która podjęła się przesadzenia drzewa, jaki termin przesadzenia drzewa był najodpowiedniejszy i kto ponosi ewentualnie odpowiedzialność za wybór terminu niekorzystnego z punktu widzenia szans na przeżycie przesadzonego drzewa klonu jawora nr inw. [...]. W tym kontekście organ winien mieć na względzie sygnalizowane w toku postępowania przez przedstawiciela spółki "[...]" okoliczności związane z presją czasu towarzyszącą procesowi inwestycyjnemu na nieruchomości, na której znajduje się klon jawor, a którego pilne przesadzenie miało umożliwić modernizację instalacji grzewczej, (odwołanie z dnia 6 października 2009r. k. 70-73 akt Samorządowego Kolegium Odwoławczego). Również w uzasadnieniu odwołania podniesiono, iż firma która podjęła się przesadzenia drzewa podkreślała duże ryzyko towarzyszące temu zabiegowi oraz niekorzystny termin przesadzenia drzewa. W istocie nie można więc wykluczyć, iż przedstawiciele spółki "[...]" świadomie zwiększyli ryzyko obumarcia drzewa klonu jawora, kierując się doraźnym interesem, związanym z prowadzoną inwestycją budowlaną Wyjaśnienie ww. okoliczności pozwoli na ostateczną ocenę czy zachodzą przesłanki do ewentualnego umorzenia opłaty za przesadzenie drzewa klonu jawora. Już w tym momencie należy rozstrzygnąć pojawiające się w podobnych sprawach wątpliwości, iż upływ - wskazanego w art. 84 ust. 5 ustawy o ochronie przyrody – trzyletniego terminu od przesadzenia drzewa, nie zamyka możliwości odmowy umorzenia opłaty. Takie ograniczenie nie wynika z obecnie obowiązujących przepisów. Rolą organu, prowadzącego postępowanie w przedmiocie umorzenia opłaty, jest ustalenie, czy drzewa zachowały żywotność na dzień upływu ww. okresu, czy też nie oraz jakie są ewentualnie przyczyny niezachowania żywotności. Z żadnego przepisu prawa nie wynika, kiedy taka decyzja ma być wydana. /-/ J.Zieliński /-/ J.Szaniecka /-/ B.Drzazga MK