II SA/Po 110/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skarg E. sp. z o.o. w P. oraz E. S.A. w P. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za zmniejszenie wartości nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. E. S.A. wniosła skargę na wskazaną w rubrum decyzję Wojewody, utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...], w zakresie ustalenia na rzecz J. D. i Z. D. odszkodowania w wysokości [...] zł za zmniejszenie wartości nieruchomości położonej w P. przy ul. [...], stanowiącej działki nr [...] i [...], ze względu na przebieg napowietrznej linii wysokiego napięcia 110 kV S.-W.. Do zapłaty wskazanego odszkodowania Wojewoda zobowiązał solidarnie E. O. Sp. z o.o. z siedzibą w P. oraz E. S.A. z siedzibą w P.. W petitum skarg skarżąca E. S.A. wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała, że została zobowiązana do zapłaty wysokiego odszkodowania, podczas gdy nie brała udziału w postępowaniu, a w przypadku uchylenia decyzji znaczne środki mogłyby nie wrócić do skarżącej, a tym samym poniosłaby ona wysoką szkodę materialną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W celu zajęcia merytorycznego stanowiska wobec żądania skarżącej, koniecznym jest odwołanie się do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: "P.p.s.a."), zgodnie z którym wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem, przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 19 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Bd 32/18 – wszystkie powołane w niniejszym postanowieniu orzeczenia dostępne są na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie miałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2014 r., sygn. akt I OZ 150/14). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 10 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 1841/09). W dalszej kolejności należy zaznaczyć, że argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi być odpowiednia, a więc w sposób przekonywający pokazywać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a. Uwzględnienie wniosku uzależnione jest bowiem od staranności jego sporządzenia. To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek dokładnego przytoczenia okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji, przy czym przedstawiona argumentacja musi być spójna i odnosić się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi bowiem być realne, w związku z czym strona zobowiązana jest skonkretyzować rodzaj szkody grożącej jej na skutek wykonania zaskarżonego aktu. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że w opinii Sądu argumentacja zawarta we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie dała postaw do uznania, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku ograniczono się bowiem jedynie do przytoczenia przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., to jest wskazano tylko na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie podano przy tym dlaczego należałoby uznać, że uiszczenie odszkodowania w orzeczonej kwocie [...]zł może stanowić dla skarżącej znaczną szkodę oraz dlaczego rodzi to ryzyko spowodowania nieodwracalnych skutków. Spółka nadmieniła jedynie, że w przypadku ewentualnego uchylenia zaskarżonej decyzji, zwrot wypłaconego odszkodowania mógłby być nieskuteczny. Zdaniem Sądu, skarżąca nie wykazała by faktycznie ewentualny zwrot wypłaconego odszkodowania był zagrożony. Nadto należy zwrócić uwagę, że konsekwencje nałożenia obowiązku o charakterze pieniężnym są co do zasady odwracalne. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji może mieć więc zastosowanie jedynie wówczas, gdy sytuacja w jakiej znajduje się skarżąca powoduje, że zapłata przez nią nałożonego obowiązku spowoduje po jej stronie takie konsekwencje, które trudno będzie odwrócić. Tymczasem skarżąca nie uprawdopodobniła, aby uiszczenie kwoty odszkodowania mogło stanowić znaczne obciążenie dla jej majątku, środków finansowych, względnie wypłacalności. Skarżąca nie opisała chociażby swojej sytuacji finansowej, ani tym bardziej nie dołączyła do wniosku dokumentów ją potwierdzających (wyciągu z kont bankowych, zeznań podatkowych), wobec czego w istocie nie sposób zweryfikować, czy rzeczywiście zapłacenie odszkodowania groziłoby skarżącej wyrządzeniem znacznej szkody, a więc takiej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot poniesionych kosztów. Z kolei przeświadczenie strony o tym, że decyzja jest merytorycznie niesłuszna i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 9 września 2004 r., sygn. akt FZ 358/04), wobec czego merytoryczne zarzuty skargi nie stanowią przesłanki wstrzymania wykonania aktu. Ubocznie Sąd wskazuje, że w drugiej z wniesionych na wskazaną w sentencji decyzję Wojewody skarg (która początkowo została zarejestrowana pod sygnaturą IV SA/Po [...], a po połączeniu rozpatrywana jest wspólnie z niniejszą sprawą), również znalazł się wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten zaadresowano jednak do organu z powołaniem na art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a., a nie do Sądu. Został on rozpoznany postanowieniem Wojewody z dnia [...] grudnia 2019 r., [...] Z tej przyczyny wniosek Enea Operator sp. z o.o. nie jest obecnie przedmiotem rozpoznania na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. (co do znaczenia wskazanej we wniosku podstawy prawnej zob.: postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2018 r., I OZ 1046/18). Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.