II SA/Po 1194/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędzia WSA Tomasz Świstak Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku O. Sp. z o.o. z siedzibą w R. o wyłączenie sędziego WSA Marii Kwiecińskiej w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] września 2013 r. [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia oddalić wniosek o wyłączenie sędziego Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. uczestnik postępowania w sprawie ze skargi S. B. na opisaną powyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu – O. Sp. z o.o., wniósł o wyłączenie sędziego WSA w Poznaniu Marii Kwiecińskiej ze składu orzekającego. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że analiza orzeczeń sądów administracyjnych, w których w składzie orzekającym zasiadała sędzia WSA Maria Kwiecińska wskazuje, że sędzia ten w większości przypadków podejmuje decyzję o uchylaniu zaskarżonych decyzji. Zdaniem uczestnika działanie powyższe nie zawsze było uzasadnione, co powoduje, że nawet w przypadku, gdyby skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, zachodzi obawa uchylenia zaskarżonej decyzji. Dodatkowo zwrócono uwagę na fakt, że postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy toczy się już od ponad 6 lat, stąd inwestor chciałby mieć gwarancję bezstronnego i szybkiego rozpoznania skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W postępowaniu sądowoadministracyjnym kwestię wyłączenia sędziego normują przepisy art. 18 – 24 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Wyczerpujący katalog przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy wymieniony został w art. 18 powołanej powyżej ustawy, natomiast art. 19 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zakreśla tzw. względne przesłanki wyłączenia wskazując, że niezależnie od wymienionych w art. 18 ustawy przyczyn wyłączenia, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Niewątpliwie, instytucja wyłączenia sędziego ma charakter procesowej gwarancji jego bezstronności w konkretnym postępowaniu, czego warunkiem jest niezależność sędziego zarówno od organów państwa, jak i od stron. Wyłączenie sędziego ma służyć stworzeniu takich warunków sprawowania urzędu sędziowskiego, które eliminują możliwość wywierania nacisków na sędziego z którejkolwiek strony. Uzasadniając swój wniosek o wyłączenie sędziego uczestnik postępowania argumentuje, że analiza orzeczeń sądów administracyjnych, w których w składzie orzekającym zasiadała sędzia WSA Maria Kwiecińska wskazuje, że sędzia ten w większości przypadków podejmuje decyzję o uchylaniu zaskarżonych decyzji. Należy jednak podkreślić, że zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie wyjaśnia się, że wyłączenie sędziego nie może nastąpić na skutek tylko subiektywnego przeświadczenia strony, co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, nieobiektywnie czy stronniczo (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt II GZ 86/12, Baza NSA; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 103/12, Baza NSA; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 06 sierpnia 2009 r., sygn. akt II OZ 648/09, Baza NSA; Drachal J. Wiktorowska A., Zalasińska K. (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. Hauser R., Wierzbowski M., Warszawa 2011, s. 158;Tarno J. P., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 82). W konsekwencji niezadowolenie strony (w tym przypadku uczestnika postępowania) z wydawanych przez sędziego orzeczeń w innych sprawach, nie stanowi przesłanki automatycznego wyłączenia sędziego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt II OZ 816/12, Baza NSA). Zarzuty co do wadliwości orzeczenia mogą być bowiem podnoszone – co do zasady – w środkach odwoławczych. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 22 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.