II SA/Po 1263/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. D. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] września 2014 r. znak [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia odmówić przywrócenia skarżącej terminu do usunięcia braków formalnych skargi. /-/ E. Podrazik W piśmie z dnia [...] października 2014 r. I. D. zaskarżyła opisaną wyżej decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] września 2014 r., znak [...], do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Pismem z dnia [...] listopada 2014 r. skarżąca została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego wezwania braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 2 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] listopada 2014 r. Skarżąca nie nadesłała jednak wymaganych odpisów skargi. Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę z dnia [...] października 2014 r. z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie wspomnianych braków formalnych skargi. W piśmie z dnia [...] lutego 2015 r. I. D. wniosła o przywrócenie jej terminu do usunięcia wspomnianych braków formalnych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że w niniejszym postepowaniu jest reprezentowana przez adwokata. Wszelka korespondencja jest zatem kierowana na adres kancelarii pełnomocnika. Z informacji uzyskanej od adwokata wynika, że wezwanie do usunięcia braków formalnych zostało doręczone w jednej kopercie z odpowiedzią na skargę w dniu [...] listopada 2014 r. Pracownik kancelarii nie wyciągnął jednak z koperty obu pism. O zaistniałej sytuacji skarżąca dowiedziała się w dniu [...] lutego 2015 r., po tym jak jej pełnomocnik w dniu [...] lutego 2015 r. przejrzał akta sądowe, a następnie przejrzał korespondencję w swojej kancelarii i odnalazł w kopercie pismo sądu z dnia [...] listopada 2014 r. Tym samym data odnalezienia pisma, tj. [...] lutego 2015 r., jest chwilą ustania przyczyny uchybienia terminu. W tej sytuacji skarżąca nadesłała 2 odpisy skargi, podnosząc zarazem, że uchybienie powyższego terminu nastąpiło bez jej winy. Zaangażowanie w sprawie fachowego pełnomocnika jest bowiem potwierdzeniem dołożenia najwyższej staranności. Zaistniałe okoliczności są także niezawinione przez adwokata, gdyż błąd został popełniony nieświadomie przez nowego pracownika kancelarii. Nie bez znaczenia jest także fakt, że wezwanie do usunięcia braków formalnych zostało przesłane jako jedna przesyłka wraz z odpowiedzią na skargę, wobec czego pełnomocnik skarżącej domniemywał, że skardze nadano już bieg. Skarżąca zaznaczyła również, że wezwanie z dnia [...] 2014 r. nie było wystarczająco dokładne, a w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2015 r. nie wskazano wyraźnie by brakujące odpisy były niezbędne do rozpoznania sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje Wniosek okazał się niezasadny. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu sądami administracyjnymi (dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jak wynika przy tym z art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należy najpierw wskazać, że bezspornie uchybiony został termin do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie wymaganej liczby odpisów skargi. Wezwanie z dnia [...] listopada 2014 r. (k. 41 akt sądowych) zostało bowiem skutecznie doręczone profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] listopada 2014 r. (k. 43 akt sądowych). Trzeba przy tym zgodzić się ze skarżącą, że powyższe wezwanie zostało doręczone w kopercie zawierającej także odpowiedź na skargę, co wynika z opisu zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji. Nie ulega poza tym wątpliwości, że zachowany został również wspomniany 7-dniowy termin z art. 87 § 1 p.p.s.a. Niemniej rozważany wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie zasługiwał na uwzględnienie. Skarżąca nie wykazała bowiem by uchybienie tego terminu nastąpiło w wyniku okoliczności, za które nie można jej przypisać winy. W szczególności za taką okoliczność nie można uznać przesłania w jednej kopercie wezwania z dnia [...] listopada 2014 r. oraz odpowiedzi na skargę. Należy bowiem zauważyć, że skarżąca była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, który z kolei powinien był zapewnić odpowiednią organizację pracy osób zatrudnionych w kancelarii. Pełnomocnik skarżącej jako pracodawca powinien był zatem czuwać nad prawidłowym wykonywaniem zadań poleconych poszczególnym osobom; zwłaszcza pracownikom niedawno zatrudnionym, którym mogło brakować niezbędnego doświadczenia w zakresie funkcjonowania kancelarii adwokackiej. Uchybienia w tym zakresie mają zatem charakter okoliczności, za które winę ponosi pełnomocnik, a stosowany w tym wypadku miernik należytej staranności ma charakter zobiektywizowany. Trzeba mieć przy tym na uwadze szczególne znaczenie zawodu adwokata jako profesjonalisty w zakresie świadczenia usług prawnych i reprezentowania podmiotów w postępowaniach przed organami państwowymi. Należy poza tym zaznaczyć, że z samej istoty pełnomocnictwa wynika, że zachowanie zarówno pozytywne, jak i negatywne pełnomocnika oddziałuje bezpośrednio na sferę prawną mocodawcy. Wszystkie działania i zaniechania osoby reprezentującej dany podmiot obciążą zatem wprost reprezentowanego, tak jakby to ten ostatni podmiot zrealizował sam określone zachowanie. W kontekście rozpatrywanej sprawy oznacza to z kolei, że fakt niewłaściwego zorganizowania pracy w kancelarii adwokackiej pełnomocnika skarżącej i w efekcie niezastosowanie się do wezwania z dnia [...] listopada 2014 r. należy poczytywać tak jakby to sama skarżąca nie wywiązała się z otrzymanego wezwania. Nie ulega zatem wątpliwości, że uchybienie terminu do usunięcia braków formalnych skargi nie nastąpiło w niniejszej sprawie w wyniku okoliczności niezawinionych przez skarżącą. W konsekwencji nie został również spełniony wymóg z art. 87 § 2 p.p.s.a., a zatem niemożliwe było również przywrócenie wspomnianego terminu. Powyższe stanowisko zostało również zaaprobowane w orzecznictwie (zob. postanowienie WSA w Gdański z dnia 31 grudnia 2014 r., I SA/Gd 397/14; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 24 października 2014 r., II SA/Wa 372/14; postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 22 września 2014 r., I SA/Wr; postanowienie NSA z dnia 15 lipca 2014 r., I OZ 557/14; postanowienie NSA z dnia 19 lutego 2014 r., II OZ 156/14 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 16 § 2, 86 § 1 i art. 87 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. /-/ E. Podrazik