II SA/Po 129/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Małgorzata Górecka /spr/ Protokolant st.sekr. sąd. Henryka Pawlak po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi D. i B.T. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia; o d d a l a s k a r g ę. /-/ M. Górecka /-/ St. Małek /-/ E. Podrazik II SA/Po 129/06 Uzasadnienie. Skarżący - D. i B. T. wnieśli skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. Postanowieniem z dnia [...]r. organ I instancji w oparciu o przepis art. 119 § 2 zw. z art. 121 § 2 i 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2002r. nr 110, poz. 968, ze zm.) nałożył na skarżących grzywnę w kwocie [...]zł w celu przymuszenia wykonania nakazu określonego w decyzji tego organu z dnia [...]r. t.j. dokonania rozbiórki okapu dachu pod ścianą północną budynku mieszkalnego położonego na działce w R. nr [...], usytuowaną od strony granicy z działką sąsiednią będącą ścianą oddzielenia przeciwpożarowego; doprowadzenia ściany północnej do odpowiedniej klasy odporności i ogniowej REI 60 poprzez obmurowanie obciętych elementów drewnianej konstrukcji dachu ścianką gr. 12 cm z cegły pełnej otynkowanej; zapewnienia prawidłowego odprowadzenia wody opadowej z powierzchni dachu. W uzasadnieniu powyższego postanowienia z dnia [...]r. organ I instancji wskazał, że jego decyzja z dnia [...]r. została utrzymana w mocy przez organ II instancji decyzją z dnia [...]r. nr [...], zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 22 września 2005 r. oddalił wniosek o zawieszenie postępowania i wobec tego organ I instancji podjął czynności zmierzające do wyegzekwowania przedmiotowego nakazu. Najpierw doręczono skarżącym upomnienie wzywające ich do wykonania przedmiotowego nakazu a zobowiązani nie powiadomili organu o jego wykonaniu. Wobec tego skierowano do zobowiązanych tytuł wykonawczy wraz z przedmiotowym postanowieniem wszczynając tym samym postępowanie egzekucyjne. Organ I instancji powołując się na przepis art. 121 § 2 i 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym ustalił grzywnę wskazując sposób jej zapłaty, skutki braku zapłaty we wskazanym przez organ terminie oraz wezwał zobowiązanych do wykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym w terminie do [...]r. zaznaczając, iż w przypadku nie wykonania obowiązku w zakreślonym terminie zostanie przeprowadzone wykonanie zastępcze za zobowiązanego, zaś w przypadku jego wykonania, uiszczone lub ściągnięte grzywny w celu przymuszenia mogą być w uzasadnionych przypadkach zwrócone zobowiązanemu w całości lub w części. Pismem z dnia [...]r. zatytułowanym "zażalenie" skarżąca D. T. wskazała, że wnosi zażalenie na postanowienie z dnia [...]r. informując, iż odwołała się od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2005 r. wydanego w sprawie II SA/Po 773/05 i w związku z powyższym prosi o zawieszenie wykonania postanowienia do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego powyższe pismo uznał jako zażalenie na postanowienie z dnia [...]r. i w wyniku jego rozpatrzenia postanowieniem z dnia [...]r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie wskazując w uzasadnieniu, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 24 listopada 2005 r. (sygn. akt II SA/Po 773/05) oddalił wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. i organ I instancji prawidłowo skierował do zobowiązanych tytuły wykonawcze a także prawidłowo postąpił wydając skarżone postanowienie o nałożeniu grzywny, który to środek egzekucyjny jest jedynie środkiem o charakterze przymuszającym a nie zaspakajającym i ma zmierzać do wykonania nałożonego obowiązku. Co do wysokości nałożonej na zobowiązanych grzywny, organ odwoławczy podał, iż jest ona zgodna z granicami grzywny określonymi art. 121 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym i w tym względzie odwołał się do pozostawionej przez ustawodawcę organowi swobodzie w zakresie szczegółowego ustalenia jej wysokości wskazując, iż organ egzekucyjny winien brać pod uwagę przede wszystkim cel, któremu grzywna ma służyć - postawienie zobowiązanego w sytuacji przymusowej. Organ odwoławczy zaznaczył przy tym, że rozpatrzył jedynie zażalenie D. T. z uwagi na to, że zostało ono podpisane tylko przez tę osobę. Postanowieniem z dnia [...]r. organ I instancji na podstawie art. 56 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zawiesił postępowanie egzekucyjne w sprawie wykonania obowiązku nałożonego na skarżące decyzją z dnia [...]r. uzasadniając to złożeniem przez skarżące zażaleń do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 września 2005 r. oddalającego wniosek o zawieszenie postępowania i postanowienie z dnia 24 października 2005 r. oddalającego wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. W skardze kierowanej do tutejszego Sądu strona skarżąca podała, że nie jest zobowiązana wykonać nałożone na nią w nakazie obowiązki i prosi o odstąpienie od nałożonej grzywny w celu przymuszenia bowiem sprawa dotycząca wydanej przez organ odwoławczy w dniu [...]r. decyzji nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydaną w przedmiocie nałożenia obowiązków objętych tytułem wykonawczym, nie została rozpatrzona przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, tak więc – zdaniem skarżących - jest nadal w toku. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie odwołując się do argumentacji podanej w skarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Otóż w omawianej sprawie organ administracji dysponował tytułem wykonawczym. W sprawie bowiem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu [...]r. wydał decyzję nakazującą skarżącym dokonanie wskazanych w jej treści obowiązków i ta decyzja została następnie decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. utrzymana w mocy. To oznacza, że decyzja wydana w dniu [...]r. stała się wobec tego decyzją ostateczną. Z ustalonego w skarżonym postanowieniu stanu faktycznego wynika, że skarżący do dnia wszczęcia postępowania egzekucyjnego nie wykonali obowiązków nałożonych w drodze decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. Zgodnie z art. 6 § 1 wskazanej wyżej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego jako wierzyciel obowiązków wynikających z nakazów określonych decyzją z dnia [...]r. , po stwierdzeniu, że doręczone skarżącym - zobowiązanym upomnienie wzywające do wykonania obowiązków nie przyniosło rezultatu, wystawił w dniu [...]r. tytuł wykonawczy, obejmujący obowiązki nałożone decyzją z dnia [...]r. Zastosowany w skarżonym postanowieniu środek egzekucyjny, o jakim mowa w art. 119 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji t.j. grzywna w celu przymuszenia jest środkiem przewidzianym dla egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym. W omawianej sprawie sąd orzekający podzielił stanowisko organów obydwu instancji, że przedmiotem postępowania egzekucyjnego jest nakaz inspektora nadzoru budowlanego i wykonanie tego nakazu zaliczyć należy do obowiązku o charakterze niepieniężnym. Wobec tego brak podstaw do podważenia zgodności z prawem zastosowania środka egzekucyjnego. Także postanowienie organu I instancji o nałożeniu grzywny wydane zostało przez właściwy organ i we właściwym trybie, z zachowaniem wymogów z art. 122 § 1 i 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. To oznacza, że nałożenie grzywny w celu przymuszenia w omawianej sprawie było zasadne. Co do wysokości nałożonej grzywny należy stwierdzić, że została ona nałożona w granicach określonym art. 121 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i zważywszy na cel jakiemu ona miała służyć (postawienie zobowiązanych w sytuacji przymusowej) w omawianej sprawie określenie jej w maksymalnej wysokości – w ocenie Sądu orzekającego - znajduje uzasadnienie. Biorąc powyższe pod uwagę - na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – orzeczono jak w sentencji. /-/ M. Górecka /-/ St. Małek /-/ E. Podrazik