II SA/Po 1337/14

WyrokWSA w Poznaniu2015-03-12

Skład orzekający: Edyta Podrazik, Elwira Brychcy, Tomasz Świstak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie legalności samowolnej rozbudowy budynku mieszkalnego, oparte na toczącym się postępowaniu sądowym dotyczącym zasiedzenia sąsiedniej działki, było zasadne, jeśli budynek ten częściowo znajduje się na tej sąsiedniej działce?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżone postanowienie o zawieszeniu postępowania, uznając, że organ odwoławczy błędnie ustalił lokalizację budynku, nie biorąc pod uwagę, że jego fragment znajduje się na sąsiedniej działce, której właścicielami są inne osoby niż właściciele działki, na której budynek jest w przeważającej części usytuowany. Wynik postępowania sądowego dotyczącego zasiedzenia tej sąsiedniej działki ma istotny wpływ na możliwość legalizacji samowolnej budowy, ponieważ prawo do dysponowania nieruchomością do celów budowlanych jest warunkiem koniecznym.
Stan faktyczny
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zawiesił postępowanie w sprawie samowolnej rozbudowy budynku mieszkalnego, uznając, że wynik postępowania sądowego dotyczącego zasiedzenia sąsiedniej działki jest zagadnieniem wstępnym. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił to postanowienie, stwierdzając, że budynek znajduje się na działce skarżących, a postępowanie sądowe dotyczy innej działki. Skarżący (właściciele działki, na której znajduje się budynek) wnieśli skargę, twierdząc, że postanowienie o zawieszeniu było prawidłowe. Sąd uznał, że budynek częściowo znajduje się na sąsiedniej działce, co czyni postanowienie o zawieszeniu zasadnym.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżone postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 12 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędzia WSA Tomasz Świstak (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2015 roku sprawy ze skargi A.K. i G. K. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2014 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących kwotę 100,- zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. W dniu [...] 2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wydał postanowienie nr [...] , którym zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie sprawdzenia prawidłowości samowolnego pobudowania budynku mieszkalnego na działce położonej w Ż. nr [...] , oznaczonej nr ewidencyjnym [...], przy granicy z działką o nr geodezyjnym [...], do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż przeprowadzone w dniu 4 lipca 2014 r. czynności inspekcyjno - kontrolne wykazały, że na terenie działki położonej w miejscowości Żelazno nr 30, oznaczonej nr geodezyjnym [...] przy granicy z sąsiednią nieruchomością oznaczoną nr geodezyjnym [...] usytuowany jest obiekt budowlany - budynek mieszkalny stanowiący rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego położonego na działce oznaczonej nr geodezyjnym [...]. Podczas przeprowadzania czynności kontrolnych obecna współwłaścicielka A. K. oświadczyła, że nie posiada pozwolenia na budowę - rozbudowę budynku mieszkalnego lub zgłoszenia do organu architektoniczno - budowlanego i nie była inwestorem, a sporna rozbudowa powstała w latach 1970 - 1972. Wskazany przez współwłaścicielkę A. K. świadek (obecna podczas przeprowadzania kontroli JoA. K.), potwierdził, że obiekt powstał w latach 1970 - 1972, a inwestorem był nieżyjący S. V. Po zawiadomieniu stron pismem z dnia 4 sierpnia 2014 r., o wszczęciu z urzędu postępowania, A. K. przedłożyła w tutejszym organie dokumenty związane ze złożonym wnioskiem do Sądu Rejonowego w K. w celu ustalenia własności nieruchomości położonej w Z. nr [...]. Zdaniem organu orzeczenie podjęte przez Sąd Rejonowy w K. może mieć istotny wpływ na podjęcie przez tutejszy organ administracji publicznej rozstrzygnięcia. Zachodzą zatem podstawy do zawieszenia postępowania w oparciu o przepis art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P. B.. Postanowieniem z dnia [...] 2014 r. o znaku [...] Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: WWINB) uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazuję sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy w pierwszej kolejności zaznaczył, iż przedmiotowe postępowanie dotyczy sprawy legalności budowy (rozbudowy) budynku mieszkalnego na działce nr [...] (przy granicy z działką nr [...]) położonej w Z. nr [...] . w gminie K.. Dalej zauważył, iż z zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz oświadczeń stron wynika, iż zagadnienie własności działki nr [...] nie jest sporne. Co więcej niewątpliwe jest (zasada rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych), że właścicielami tejże działki są A. i G. K.. Tymczasem zawisłe przed sądem powszechnym postępowanie dotyczy prawa własności działki sąsiedniej do działki [...] tj. działki nr [...]. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, iż zawisłość wspomnianego postępowania przed Sądem Rejonowym w K. stanowi zagadnienie wstępne (art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.) w sprawie legalności budowy budynku mieszkalnego na działce nr [...] (przy granicy z działka nr [...]) położonej w Z. nr 30, w gminie K.. Skargę na powyższe postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnieśli A. K. i G. K.. Zdaniem skarżących postanowienie organu I instancji o zawieszeniu postępowania było prawidłowe. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. prawidłowo ustalił bowiem, iż przedmiotowy budynek stoi na działce nr [...] jeżeli nie w całości to w znakomitej części. Rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego potwierdzającego własność nieruchomości [...] ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy sprawdzenia prawidłowości samowolnego pobudowania budynku mieszkalnego na działce w Z. [...] eliminuje bowiem wątpliwość co do własności działki, i zarazem wyjaśnia krąg uczestników postępowania. W ocenie skarżących P. B. nie ma przymiotu strony niniejszego postępowania i nie powinien brać w nim udziału. Ponadto zarzucono, iż organ II instancji przed wydaniem zaskarżonego postanowienia naruszył zasady wyrażone w art. 8, 9 i 10 § 1 K.p.a. Odpowiadając na skargę Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 12 marca 2015 r. uczestnik postępowania P. B. wniósł o oddalenie skargi oraz wyjaśnił, iż przedmiotowy – zrealizowany w warunkach samowoli budynek – w znacznej części znajduje się na działce nr [...], na całej długości dochodzi jednak do ściany budynku zlokalizowanego na działce nr [...], wobec czego w bardzo niewielkiej części jest faktycznie usytuowany na działce [...]. Wskazał, iż około 1 m2 przedmiotowego obiektu mającego około 20 m2 zlokalizowane jest na działce [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga zasługiwała na uwzględnianie. Tytułem wstępu wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sąd dokonuje kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W myśl zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany jej zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest zgodność z prawem postanowienia Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 listopada 2014 r. uchylającego postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 17 września 2014 r. o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie sprawdzenia prawidłowości samowolnego pobudowania budynku mieszkalnego na działce położonej w Ż. nr 30, oznaczonej nr ewidencyjnym [...] przy granicy z działką o nr geodezyjnym [...], do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd powszechny Zdaniem organ II instancji budynek, którego dotyczy postępowanie znajduje się na działce [...] (przy granicy z działką [...]), którego właścicielami są A. i G. K., a zatem wynik postępowania toczącego się przed sądem powszechnym i dotyczącym zasiedzenia przez A. i G. K. działki nr [...] nie ma wpływu na wynik postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu powyższe ustalenia WWINB dotyczące lokalizacji przedmiotowego budynku w całości na działce nr [...] nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowy. Zauważyć należy, iż z protokołu kontroli budynku wybudowanego bez stosowanego pozwolenia na działce nr [...] przeprowadzonej w dniu 4 lipca 2014 r. wynika, iż budynek ten stanowi rozbudowę istniejącego już budynku położonego na sąsiedniej działce nr [...]. Oba budynki przylegają bezpośrednio do siebie na długości około 4 metrów, co potwierdza załączonej do akt sprawy dokumentacja fotograficzna. Okoliczność ta jest o tyle istotna, iż z załączonych do akt sprawy wyrysów z mapek ewidencyjnych wynika, iż granica pomiędzy działkami nr [...] i [...] nie biegnie równolegle do ściany budynku położonego na działce [...]. Przebieg ściany tego budynku oraz granicy obu tych działek zbiega się na styku z przy z granicą z działki [...], natomiast przy granicy z działkami [...] i [...] przebieg ściany tego budynku oraz granicy działek [...] i [...] rozchodzą się. W ten sposób, według mapek ewidencyjnych, na działce nr [...] na tyłach położnego na tej działce budynku (od strony działki [...]) istniej niezabudowany fragment tej działki w kształcie trójkąta. Powyższe prowadzi do wniosku, iż budynek, którego dotyczy niniejsze postępowania administracyjne, a który jest dobudowany (przylega) na długości ok. 4 metrów do budynku położonego w całości na działce [...] musi też, przynajmniej w małym fragmencie, być położony na działce nr [...]. Okoliczność ta została przyznana także przez uczestnika postępowania P. B., który na rozprawie sądowej w dniu 12 marca 2015 r. wyjaśnił, iż bardzo niewielki fragment przedmiotowej dobudówki, około 1 m2 , znajduje się w granicach działki [...]. Tym samym trafnie uznał organ I instancji, iż wynik postępowania prowadzonego przez Sąd Rejonowy w K. w sprawie stwierdzenia zasiedzenia działki i nr [...] będzie miał wpływ na wynik postępowania administracyjnego w sprawie legalności obiektu położnego na działce nr [...] i [...]. Wynik tego postępowania pozwoli ustalić czy aktualni właściciele działki nr [...], tj. A. i G. K. posiadają prawo do dysponowania na cele budowlane działką nr [...], która jak wynika z treści księgi wieczystej KW [...]stanowi własność P. B. i A. B. B.. Zgodnie z treścią art. 48 ust 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.) legitymowanie się prawem do dysponowania nieruchomością do celów budowlanych jest jednym z warunków przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego o którym mowa w art. 48 i 49 Prawa budowlanego. Innymi słowy wynik postępowania sądowego w sprawie zasiedzenia działki [...] będzie miał wpływ na możliwość przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego obiektu (przybudówki) położnego na działkach [...] i [...]. Błąd w określeniu dokładnej lokalizacji obiektu (przybudówki), którego dotyczy postępowanie administracyjne wynikał z naruszenia przez organ odwoławczy przepisów art. 7, art. 77 § 1 K.p.a. Przepisy ten nakładają na organ obowiązek dokładnego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w celu ustalenia stanu faktycznego sprawy. Niewątpliwie zgromadzony w sprawie materiał, w szczególności protokół kontroli przeprowadzonej w dniu 4 lipca 2014 r., dokumentacja fotograficzna oraz wyrysy mapek ewidencyjnych zebrane w toku postępowania świadczą o tym, iż przynajmniej mały fragment przedmiotowego obiekt znajduje się na działce o nr [...] co umknęło uwadze organu odwoławczego. Z tych też przyczyn Sąd uchylił zaskarżone postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo przed sądami administracyjnymi jako wydanego z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Uzupełniająco wyjaśnić należy, iż nie ma racji strona skarżąca podnosząc, iż P. B. nie posiada przymiotu strony w niniejszej sprawie. Stroną postępowania dotyczącego samowoli budowlanej jest - zgodnie z art. 28 k.p.a. - każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W postępowaniach takich nie ma zastosowania art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, który to przepis jako lex specialis w stosunku do art. 28 k.p.a. ma wyłącznie zastosowanie w sprawach o pozwolenie na budowę. Istotą interesu prawnego w rozumieniu art. 28 k.p.a. jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego - taką normą, którą można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 1999 r. sygn. akt IV SA 629/97). Interes prawny w postępowaniu administracyjnym jest więc związany z przepisem prawa materialnego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu. W ocenie Sądu organy słusznie uznały, iż P. B. posiada interes prawny w niniejszej sprawie. Zauważyć bowiem należy, iż obiekt (przybudówka) będący przedmiotem niniejszego postępowania, jak wskazano wyżej znajduje się częściowo w granicach na działki nr [...], której to, jak wynika z powołanej wyżej księgi wieczystej [...], jednym z współwłaścicieli jest P. B.. Oznacza to , iż jego interes prawny w sprawie związany jest z prawem własności tej nieruchomości (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 8 maja 2014 r. o sygn. akt II SA/Po 59/14 – dostępny na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl ). Ponadto z akt sprawy wynika, iż przedmiotowa przybudówka zlokalizowana jest na granicy działki nr [...], której współwłaścielem jest P. B. i przylega do znajdującego się na tej działce budynku mieszkalnego. Zatem obiekt ten może oddziaływać na sposób zagospodarowani działki nr [...] w tym na znajdującą się na niej zabudowę. Zauważyć także należy, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że w sytuacji, gdy właściciel sąsiedniej nieruchomości, graniczącej z nieruchomością inwestora, kwestionuje wykonanie robót budowlanych przez inwestora z tego powodu, że oddziałują na sposób zagospodarowania i korzystania z jego nieruchomości, nie można przyjąć, że nie jest on stroną w takiej sprawie, ponieważ nie dotyczy to jego interesu prawnego. W takim przypadku jego interes prawny, w rozumieniu art. 28 k.p.a., wynika z przepisów prawa cywilnego, które gwarantują właścicielowi prawo korzystania z przedmiotu własności, a także z art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, który nakazuje poszanowanie uzasadnionych interesów osób trzecich (zob. wyrok NSA z dnia 8 września 2010 r., sygn. akt II OSK 1373/09, dostępny na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). To czy wykonanie określonych robót narusza interes właściciela sąsiedniej nieruchomości, w tym także z uwagi na warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie jest przedmiotem postępowania administracyjnego, w którym podlega to wyjaśnieniu i rozstrzygnięciu, a więc nie można z góry zakładać, że właściciel sąsiedniej nieruchomości nie jest stroną. Interesu prawnego, który wyznacza legitymację do występowania w sprawie w charakterze strony nie można też uzależniać od wyniku postępowania i oceny, czy interes ten został naruszony (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 13 marca 2014 r. o sygn. akt IV SA/Po 859/13 - dostępny na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem stwierdzić należy, iż organy obu instancji prawidłowo uznały P. B. o jako stronę przedmiotowego postępowania administracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. Ponownie rozpoznając sprawę organ II instancji winien uwzględnić uwagi poczynione w niniejszym wyroku Sądu i poczynić precyzyjne ustalenia dotyczące dokładnego umiejscowienia przedmiotowego obiektu (dobudówki) oraz znaczenia rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zasiedzenia nieruchomości oznaczonej jako działka [...] dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy administracyjnej. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. (pkt II wyroku), a wykonalności zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 152 p.p.s.a. (pkt III wyroku).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło