II SA/Po 1343/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 sierpnia 2006 r. spraw ze skarg E.P. na uchwały Rady Miasta z dnia [...] r. 1) [...] 2) [...] 3) [...] w przedmiocie protestów do projektu planu miejscowego; postanawia odrzucić skargi. /-/ Elwira Brychcy W dniu [...] października 2005 r. E. P. wniosła skargi na uchwały Rady Miasta z dnia [...]r. w sprawie rozpatrzenia protestów wniesionych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przy oznaczeniu przedmiotu zaskarżenia skarżąca powołała symbole projektów uchwał o odrzuceniu protestów przygotowanych przez Miejską Pracownię Urbanistyczną: [...],[...],[...], które odpowiadają kolejnym numerom podjętych przez Radę Miasta uchwał w sprawie odrzucenia protestów do projektów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu w rejonie węzła [...]część A, B i C - czyli uchwałom o numerach: [...],[...]oraz [...]. Wymienione uchwały nie dotyczyły odrzucenia żądań wniesionych do projektów planu (zarzutów, protestów), przez skarżącą. Jednocześnie, w dniu [...] października 2006 r., E.P., powołując się na treść art. 52 § 4 p.p.s.a. wezwała Radę Miasta do usunięcia naruszenia prawa przez uchylenie przedmiotowych uchwał i rozpoznanie złożonych przez nią zarzutów, jako zarzutów w rozumieniu art. 24 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Skarżąca zaskarżyła wymienione uchwały w całości i wniosła o stwierdzenie ich nieważności, wstrzymanie wykonania uchwał oraz o zasądzenia od Rady Miasta zwrotu kosztów postępowania. Wskazała, że wycięcie kilku hektarów lasu spowoduje zmianę klimatu i wpłynie na ekosytem rzeki C. oraz jezioro M. i spowoduje degradację środowiska. W odpowiedzi na skargę Miasto P. wniosło o jej odrzucenie ze względu na niedopuszczalność, ewentualnie - o oddalenie skargi. W uzasadnieniu podniesiono, że skarżąca nie złożyła zarzutów ani protestów na uchwały Rady Miasta z dnia [...]r., Nr [...], Nr [...]i Nr [...]w sprawie rozpatrzenia protestów wniesionych do projektów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego terenu w rejonie węzła [...]część: A, B i C. Wskazano, że skarżąca zaskarżąjąc uchwałę rady gminy wskazała jako podstawę prawną art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Przedmiotem sporu jest jednak uchwała Rady Miasta, a zatem akt organu gminy. W takich sprawach - zgodnie z art. 102 a Usg, nie stosuje się przepisów art. 52 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podniesiono, że w myśl art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym w przypadku złożenia wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego zastosowanie znajdują przepisy o terminach załatwienia spraw w postępowaniu administracyjnym. Oznacza to, że zgodnie z art. 35 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego strona przeciwna ma miesiąc na załatwienie sprawy. Tymczasem w niniejszej sprawie Skarżąca złożyła wezwanie jednocześnie ze skargą - w dniu [...] października 2005 roku. Stwierdzić należy, że nie wypełniła ona dyspozycji art. 101 ust. 1 i ust. 3 usg, co także powoduje odrzucenie skargi. Skarżąca nie złożyła pisma kwestionującego ustalenia projektów planów miejscowych dla terenu w rejonie węzła [...]część A, B i C, a Rada Miasta nie podejmowała uchwały w tej sprawie. Tymczasem niezbędną przesłanką legitymacji skargowej jest - zgodnie z art. 101 u.s.g. - wykazanie naruszenia interesu prawnego bądź uprawnienia. W piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2006 r. Miasto P. wskazało, iż E. P. nie posiada tytułu prawnego do nieruchomości objętej planem Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargi, jako niedopuszczalne, podlegają odrzuceniu. Skarżąca nie złożyła zarzutów, ani protestów, a zaskarżone uchwały nie dotyczyły odrzucenia żądań wniesionych do projektu planu miejscowego przez E. P. (tylko innych osób). W tej sytuacji brak było substratu zaskarżenia i skargi – jako niedopuszczalne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) podlegały odrzuceniu. Zaznaczyć należy, iż przyjęcie, że skarga dotyczy wymienionych uchwał w zakresie, w jakim odrzucono w nich protesty (zarzuty) innych osób i tak nie wpływałoby na treść niniejszego rozstrzygnięcia. Wniesienie zarzutów i protestów – na gruncie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz.U. Nr 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm., dalej u.z.p. ) pociąga za sobą różne konsekwencje prawne. Protest może wnieść każdy, kto kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz.U. Nr 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm., dalej u.z.p.), a zarzut – każdy, którego interes prawny lub uprawnienia zostały naruszone przez ustalenia przyjęte w projekcie (art. 24 ust. 1 u.z.p.). Stosownie do treści art. 24 ust. 4 u.z.p. uchwały gminy odrzucające zarzuty mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego, jednak wyłącznie przez osobę, która wniosła zarzut. W przypadku protestów – ustawodawca nie przewidział takiej możliwości. Porównanie treści przepisów art. 23 i art. 24 u.z.p. w związku z art. 3 § 3 p.p.s.a., że na uchwałę w przedmiocie uwzględnienia bądź odrzucenia protestu nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wprawdzie w doktrynie i orzecznictwie prezentowane są także poglądy o możliwości zaskarżenia uchwały o odrzuceniu protestów do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm. - dalej u.s.g.), jednak, stosownie do jego treści, złożenie skargi do sądu administracyjnego poprzedzone powinno zostać bezskutecznym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa; w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (art. 101 ust. 1 i 3 u.s.g.). W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożono w tym samym dniu, w którym wniesiono skargę (a zatem wymóg z art. 101 ust. 1 i 3 u.s.g. nie został spełniony). W każdym z podanych przypadków, na gruncie niniejszej sprawy, skarga jest zatem niedopuszczalna. Z powyższych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia. /-/ Elwira Brychcy