II SA/Po 1349/13

Poznań, dnia 1 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpatrzeniu w dniu 1 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. E. S. w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] września 2013 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] czerwca 2013 r., znak [...]. /-/ E. Podrazik Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. F. E. S. w W. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] września 2013 r., którym stwierdzono niedopuszczalność zażalenia na pismo Prezydenta Miasta P. z dnia [...] lipca 2013 r. Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] czerwca 2013 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje inwestycji. W uzasadnieniu powyższego wniosku o wstrzymanie decyzji skarżąca wskazała, że decyzja z dnia [...] czerwca 2013 r. może spowodować skutki trudne do odwrócenia, gdyż otwiera drogę inwestorowi do uzyskania pozwolenia na budowę. Wzruszenie decyzji o pozwoleniu na budowę jest długotrwałe i skomplikowane, a nadto może prowadzić do poważnych utrudnień w zakresie dozwolonego korzystania z nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Wniosek okazał się niezasadny. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), wniesienia skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jak wynika jednak z art. 61 § 3 powołanej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, których dotyczy skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo (1) wyrządzenia znacznej szkody lub (2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trzeba jednak podkreślić, że nie wszystkie akty administracyjne podlegają wstrzymania. Przepis art. 61 § 3 powołanej ustawy dotyczy bowiem jedynie tych decyzji, które nadają się wykonania, a zatem co do zasady nakładają na dany podmiot określony obowiązek. Przez wykonanie aktu administracyjnego rozumie się bowiem doprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji do pewnego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należy najpierw zauważyć, że wniosek skarżącej dotyczy decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] czerwca 2013 r., znak [...], [...], o środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację inwestycji (k. 458-488 akt adm. organu I instancji). Rola takiej decyzji polega jednak wyłącznie na wskazaniu pewnych wymogów, jakie powinny być wzięte pod uwagę przy wydawaniu rozstrzygnięć bezpośrednio związanych z realizacją danej inwestycji. Zgodnie bowiem z art. 72 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 188 poz. 1227 z późn. zm.), wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz decyzji o pozwoleniu na budowę. Tym samym dopiero ten ostatni akt, a nie decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, formułuje pewne obowiązki wobec inwestora, co w konsekwencji oznacza, że decyzja z dnia [...] czerwca 2013 r. nie nadaje się do wykonania i jako taka nie podlega wstrzymaniu. Powyższe stanowisko zostało również zaaprobowane w orzecznictwie (zob. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Po 12/14, postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt II OZ 123/14; postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II OSK 3139/16; postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. akt IV SA/Po 31/14; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 10 sierpnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 831/09 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Poza tym należy jeszcze wyjaśnić, że skarżąca wskazywała na ryzyko wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków prawnych decyzji z dnia [...] czerwca 2013 r. Trzeba jednak zauważyć, że trudne do odwrócenia skutki to takie skutki w świetle art. 61 § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które raz zaistniałe spowodują trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego możliwy jest tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Przesłanka ta nie służy zarazem zabezpieczaniu strony pod jakimikolwiek skutkami decyzji, lecz jedynie tymi, które są bezpośrednią związane z danym aktem administracyjnym. Abstrahując zatem od kwestii wykonalności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, należy podkreślić, że skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia opisanych wyżej skutków. Ewentualne uzyskanie pozwolenia na budowę przez inwestora jest okolicznością, która może być odwrócona bez potrzeby angażowania nieproporcjonalnie dużych nakładów pracy ludzkiej lub środków finansowych. Ponadto, wstrzymanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie może być wykorzystywane jako instrument zabezpieczenia strony de facto przed skutkami decyzji o pozwoleniu na budowę. W tej sytuacji Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/ E. Podrazik