II SA/Po 137/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 grudnia 2012 r. wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi sprawy ze skargi T. i B. K., R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2011 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy; postanawia 1. oddalić wniosek, 2. zwrócić skarżącej R. P. uiszczony wpis od skargi w kwocie 500 zł (słownie pięćset złotych). /-/ W. Batorowicz Postanowieniami z dnia 27 kwietnia 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu odmówił T. K. i B.K. oraz R. P. przyznania prawa pomocy. Wobec powyższego Sąd w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 czerwca 2012 r. (k. 72 i 73 akt sądowych) wezwał T.K. i B. K. (solidarnie) oraz R. P. do uiszczenia wpisów od skargi po 500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.). W wyznaczonym terminie wpis uiścili T. i B. K.. R. P. wpisu nie uiściła. Na skutek tego Sąd postanowieniem z dnia 6 września 2012 r. odrzucił skargę R. P. wniesioną w niniejszej sprawie. Odpis postanowienia doręczono skarżącej 20 września 2012 r. W dniu 27 września 2012 r. R. P. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Podniosła, iż była przekonana, że skoro opłata sądowa w kwocie 500 zł dotyczy tej samej skargi o tej samej sygnaturze, to obowiązek uiszczenia opłaty spoczywa solidarnie na wszystkich skarżących. W konsekwencji, jak twierdzi przyjęła, że nie uiściła wpisu mając na względzie, że został on uiszczony przez T. i B. K.. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych wniosku poprzez uiszczenie wpisu od skargi, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 49 § 1 i 2 w zw. z art. 87 § 4 p.p.s.a.). W wyznaczonym terminie R. P. uiściła należny wpis. Wojewódzki sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 i 87 p.p.s.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin, 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, 5) powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. W ocenie Sądu we wniosku o przywrócenie terminu nie uprawdopodobniono okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu. Wyjaśnić należy, iż kryterium braku winy polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (J. P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006r., s. 226). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 2.10.2002r., V SA 793/02, M. Pr. 2002, nr 23, s. 1059). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (postanowienie NSA z dnia 28 marca 2012 r., II OZ 179/12, Lex nr 1138241). Wskazana we wniosku okoliczność nieuiszczenia przez R. P. w ustawowym terminie wpisu od skargi z uwagi na uznanie, że uiszczenie wpisu przez pozostałych skarżących zwalnia ją z tego obowiązku nie oznacza, że skarżąca nie ponosi winy za powyższe uchybienie. Zważyć należy, iż Sąd doręczył wnioskodawczyni wraz z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi (pismo z dnia 15 czerwca 2012 r., k. 76 akt sądowych) również zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tutejszego Sąd. Zarządzeniem tym skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł w terminie dni pod rygorem odrzucenia skargi, bez względu na wezwanie do uiszczenia wpisu skierowane do pozostałych skarżących w osobach T. i B. K.. Tym samym przyjęcie przez skarżącą, że uiszczenie przez T. i B. K. wpisu od skargi zwalnia ją od obowiązku uiszczenia wpisu od tej samej skargi było nie tylko nieuprawnione, lecz również obciąża winą skarżącą za to uchybienie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., mając na względzie, iż skarga R. P. została odrzucona. /-/ W. Batorowicz