II SA/Po 1391/14

PostanowienieWSA w Poznaniu2015-03-26

Skład orzekający: Jakub Zieliński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę organu gminy odmawiającą uchylenia uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wniesiona po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy odmawiającą uchylenia uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wniesiona po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, jest niedopuszczalna. Uchwała odmawiająca uchylenia nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ani nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 i 3 PPSA. Stanowi ona jedynie procesowy warunek dopuszczalności skargi na pierwotną uchwałę planistyczną.
Stan faktyczny
Skarżący wezwali Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa w uchwale dotyczącej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Rada Gminy odmówiła uchylenia uchwały, podając przyczyny w uzasadnieniu. Następnie skarżący, reprezentowani przez radcę prawnego, wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Rady Gminy odmawiającą uchylenia pierwotnej uchwały planistycznej. Rada Gminy wniosła o oddalenie skargi. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 marca 2015 r. sprawy ze skargi H. B., J. B., D. H. i P. P. na uchwałę Rady Gminy T.[...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę. /-/ J.Zieliński W dniu 22 września 2014 r. (data wpływu do organu pisma z dnia 19 września 2014 r.) skarżący wymienieni w rubrum niniejszego postanowienia (mieszkańcy miejscowości [...]) wezwali Radę Gminy T.[...] do usunięcia naruszenia prawa w uchwale nr [...] Rady Gminy T.[...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. podjętej "w sprawie: miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w [...] pomiędzy ulicą [...] i [...] oraz w [...] w rejonie ulic: [...] – część [...]". W związku z tym Rada Gminy T.[...] podjęła, na podstawie art. 101 w zw. z art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r., poz. 594, z późn. zm. – dalej: "u.s.g.), uchwałę nr [...] z dnia [...] października 2014 r., którą odmówiła uchylenia uchwały nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. Przyczyny odmowy uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa Rada Gminy podała w uzasadnieniu uchwały nr [...] z dnia [...] października 2014 r. W dniu 25 listopada 2014 r. (data przekazania Radzie Gminy T.[...] skargi skierowanej drogą pocztową bezpośrednio do tutejszego Sądu – k. 11, 18, 19, 30-35, 39) H. B., J. B., D. H. i P. P., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika (radcę prawnego), wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę nr [...] Rady Gminy T.[...] z dnia [...] października 2014 r., zaskarżając ją w całości i wnosząc o stwierdzenie nieważności tej uchwały. W uzasadnieniu pełnomocnik przywołał stan faktyczny sprawy, związany z wezwaniem Rady Gminy T.[...] do usunięcia naruszenia prawa w chwale nr [...] Rady Gminy T.[...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. podjętej w sprawie planu miejscowego. Ponadto przyznał, że odpowiedź Rady Gminy na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została doręczona skarżącym w dniu 23 października 2014 r. oraz że Rada Gminy odmówiła uchylenia uchwały z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu stanowiącym załącznik do pisma z dnia 20 października 2014 r. Pełnomocnik stwierdził m.in., że nie można zgodzić się z twierdzeniem Rady Gminy T.[...] [zawartym w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa], że przyjęte rozwiązania w planie miejscowym są konsekwencją uwarunkowań przestrzennych, komunikacyjnych lub środowiskowych danego obszaru. W dalszej części uzasadnienia skargi przedstawił polemikę ze stanowiskiem Rady Gminy, kwestionując prawidłowość planu miejscowego. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy T.[...] (reprezentowana przez pełnomocnika procesowego, któremu umocowania udzielił Wójt Gminy) wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Przepis art. 101 ust. 1 u.s.g. stanowi, że skargę na uchwałę organu gminy może wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą. Zgodnie z powołanym przepisem, zaskarżyć uchwałę organów gminy można dopiero po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. Określenie "bezskuteczne wezwanie" oznaczać może zarówno brak jakiejkolwiek reakcji ze strony organu gminy, jak i wyrażoną wyraźnie odmowę usunięcia naruszenia, która musi być wyrażona w formie uchwały. Zgodnie z przyjętym orzecznictwem sądów administracyjnych, uchwała organów gminy dotycząca odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ma charakter procesowy. Nie reguluje spraw z zakresu administracji publicznej podlegających zaskarżeniu na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy (post. NSA w Warszawie - przed reformą z dnia 30 listopada 2000 r. sygn. akt I SA 794/00, LEX 57172). Ponadto należy podnieść, że terminy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu stanowiącego gminy określa art. 53 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa i z tym wezwaniem związane są terminy do wniesienia skargi w tych przypadkach. Po pierwsze, jest to termin trzydziestu dni, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Po drugie, jest to termin sześćdziesięciu dni, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i biegnie od dnia wniesienia tego wezwania do organu. Przywołany przepis również jednoznacznie wskazuje, że przedmiotem zaskarżenia jest ten akt, który podlega zakwestionowaniu w drodze wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a nie odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wobec powyższego, uchwała podjęta po wezwaniu do usunięcia naruszenia warunkuje jedynie dopuszczalność skargi na uchwałę podjętą przez organ gminy, w tym wypadku na uchwałę nr [...] Rady Gminy T.[...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. podjętą "w sprawie: miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w [...] pomiędzy ulicą [...] i [...] oraz w [...] w rejonie ulic [...] – część [...]". Na tego rodzaju uchwałę, tj. uchwałę w przedmiocie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, gdyż tego rodzaju uchwała nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.) ani też uchwała ta nie podlega zaskarżeniu w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. Tymczasem przedmiotem skargi w niniejszej sprawie - zaskarżonym aktem jest uchwała Rady Gminy T.[...] nr [...] z dnia [...] października 2014 r., którą to uchwałą skarżony organ odmówił uchylenia uchwały nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. W istocie zatem zaskarżona została uchwała podjęta przez Radę Gminy po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Zaskarżona uchwała nie stanowiła przepisu prawa miejscowego, lecz wyrażała w indywidualnej sprawie administracyjnej odmowę uchylenia uchwały w przedmiocie planu miejscowego, zaś jej uzasadnienie podawało przyczyny nieuwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Sąd nie ma przy tym wątpliwości, jaki akt został zaskarżony w niniejszej sprawie, bowiem wynika to wprost tytułu pisma procesowego (skargi) z dnia 18 listopada 2014 r., żądania skargi, jak i jej uzasadnienia, które stanowi polemikę ze stanowiskiem Rady Gminy wyrażonym w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, której Rada Gminy za pośrednictwem Wójta Gminy udzieliła stronie skarżącej. Sąd nie znalazł uzasadnionych podstaw do nadania innego sensu treści skargi, niż wynikający z jej dosłownego brzmienia; tym bardziej, że została wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika. Wobec powyższego skargę na uchwałę Rady Gminy T.[...] nr [...] z dnia [...] października 2014 r. należało uznać za niedopuszczalną i w konsekwencji odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 101 ust. 1 u.s.g. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, jak w sentencji. /-/ J.Zieliński

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło