II SA/Po 140/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 maja 2010r. w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] stycznia 2010r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie o zameldowanie postanawia odmówić wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej /-/W.Batorowicz W skardze na decyzję Wojewody Wielkopolskiego w Poznaniu w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie o zameldowanie T. L. na pobyt czasowy w lokalu przy ul. [...] w [...] został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy C. z dnia [...] 2009r. o zameldowanie wyżej wymienionej osoby. Wniosek ten skarżący uzasadnił "w szczególności obawą co do konsekwencji podjętych przez gminę czynności meldunkowych co do których jako właściciel [...] wielokrotnie zgłaszał pisemny sprzeciw". Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Decyzja umarzająca postępowania odwoławcze niewątpliwie nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania (tak NSA w postanowieniu z dnia 27 października 2009r. sygn. akt II OZ 929/09, dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku jest między innymi decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze, która jako niepodlegająca wykonaniu, nie mogła spowodować niebezpieczeństwa, o którym mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Co się zaś tyczy dopuszczalności wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy C., mając na uwadze stanowisko prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zauważyć należy, iż nie mieści się ona "w granicach tej samej sprawy" w znaczeniu materialnoprawnym. W sytuacji, gdy przedmiotem decyzji wydanej przez organ odwoławczy jest umorzenie postępowania odwoławczego z uwagi na brak przymiotu strony postępowania osoby składającej odwołanie, nie można mówić o tożsamości tej sprawy ze sprawą o zameldowanie. Cel postępowania o zameldowanie jest zasadniczo odmienny od przedmiotu zaskarżonej decyzji, którym jest umorzenie postępowania odwoławczego. W prowadzonym postępowaniu organ odwoławczy w ogóle nie badał przesłanek zameldowania określonej osoby i poprzestał na ocenie przeszkód o charakterze podmiotowym, które uniemożliwiły merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy zameldowania. Sprawy te nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia (por. stanowisko wyrażone w wyżej przywołanym postanowieniu NSA oraz postanowieniu NSA z dnia 2 września 2009r., sygn. akt II OZ 689/09, dostępne jak wyżej). W konsekwencji decyzja Wójta Gminy C. nie mogła być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w niniejszym postępowaniu dotyczącym oceny legalności rozstrzygnięcia organu II instancji co do umorzenia postępowania odwoławczego. Na koniec nadmienić także należy, iż skarżący w rozpatrywanym wniosku nie podał konkretnych argumentów na jego uzasadnienie, poza tym, że wielokrotnie zgłaszał sprzeciw wobec "podjętych przez gminę czynności meldunkowych". Z wniosku i z akt sprawy administracyjnej nie wynika, iżby z wykonaniem decyzji organu I instancji wiązało się niebezpieczeństwo wystąpienia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. /-/W.Batorowicz