II SA/Po 149/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Barbara Kamieńska po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. D. - C., E. D., E. D. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia /-/ B.Kamieńska Skarżący P. D. - C., E. D. oraz E. D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) listopada 2008 r., utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta K. z dnia (...) października 2008 r., odrzucającego stawiane przez skarżących zarzuty dotyczące prowadzonego postępowania egzekucyjnego i odmawiającego wstrzymania postępowania egzekucyjnego. W opinii skarżących wykonania zaskarżonego postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego pociągnie za sobą trudne do odwrócenia konsekwencje w postaci pozbawienia ich podstawowych źródeł przychodu i uszczuplenia mienia. Ponadto wstrzymanie wykonania postanowienia nie kłóci się z interesem publicznym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 152, poz.1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego wynika, że instytucja wstrzymania wykonania aktów może dotyczyć jedynie takich, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania. Przez pojęcie "wykonanie aktu administracyjnego" należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie - nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy pewnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. postanowienie WSA w Gdańsku z 26.07.2007r., II SA/Gd 396/05, LEX nr 220325). W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji dotyczące odrzucenia stawianych przez skarżących zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego oraz odmawiające zawieszenia postępowania. Jest to zatem rodzaj aktu prawnego nienoszącego znamion wykonalności. Wynika to już z samej istoty powyższego postanowienia, które jest orzeczeniem o charakterze procesowym i nie można w ten sposób nadać stronie uprawnień bądź ustalić obowiązków o charakterze prawno-materialnym. W drodze postanowienia określane są bowiem co do zasady jedynie uprawnienia i obowiązki strony w toku postępowania, w tym również postępowania egzekucyjnego (vide: postanowienie z dnia 17 lipca 2006 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt I FZ 281/06). Tym samym, w ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest aktem administracyjnym, który nie podlega wykonaniu. Po drugie, co najistotniejsze, nie nakłada na jej adresata tj. skarżących żadnego obowiązku, z którym mogłoby wiązać się ryzyko wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dlatego Sąd mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ B.Kamieńska MK