II SA/Po 15/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2008r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. P. na czynność Starosty Poznańskiego z dnia [...] października 2006r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu postanawia 1) podjąć zawieszone postępowanie 2) odrzucić skargę /-/ B. Drzazga W skardze wniesionej, za pośrednictwem Starosty w dniu 5 lutego 2007r., skarżący K. P. domagał się wydania orzeczenia nakazującego Staroście zwrot na jego rzecz kwoty [...]zł, nieprawnie pobranej przez organ za wydanie karty pojazdu. Starosta w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2007r. postępowanie przed sądem zostało zawieszone do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny pytania prawnego w trybie art. 187 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi( Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.): " Czy w sprawie o zwrot części opłaty za kartę pojazdu pobranej na podstawie §1ust.1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz.1310 ze zm.) dopuszczalna jest droga administracyjna, a w konsekwencji skarga do sądu administracyjnego?" W dniu 4 lutego 2008r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów podjął uchwałę, iż skierowane do organu żądanie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, uiszczonej na podstawie § 1 ust.1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Z uwagi, iż ustała przyczyna zawieszenia , Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 4 p.p.s.a. podjął postępowanie. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli ustawa, tak jak w niniejszej sprawie, nie przewiduje środków zaskarżenia, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Art. 53 § 2 p.p.s.a. stanowi, iż w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 tej ustawy skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o zwrot opłaty w części bezprawnie, jego zdaniem, zawyżonej w dniu 11 października 2006r. Starosta pismem z dnia [...] odmówił uwzględnienia wniosku skarżącego, nie pouczając go o możliwości wniesienia przez skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 52 § 3 p.p.s.a. Pismo organu doręczone zostało skarżącemu w dniu 20 listopada 2006r. Skarżący w dniu 27 listopada 2006r. złożył w Starostwie Powiatowym pismo zatytułowane "odwołanie", w którym kwestionował stanowisko Starosty zawarte w piśmie z dnia 30 października 2006r. Starosta, rozpatrując powyższe pismo skarżącego, błędnie zdaniem Sądu ocenił, że pismo to stanowi odwołanie w rozumieniu art. 127 k.p.a., a nie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i przesłał je do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które ostatecznym postanowieniem z dnia [...] uznało odwołanie za niedopuszczalne, skoro zostało "wniesione od stanowiska organu administracji nie będącego decyzją administracyjną." Przyjmując zatem, że pismo skarżącego z dnia 27 listopada 2006r. stanowiło w istocie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przewidziane w art. 52 § 3 p.p.s.a., na które organ ( Starosta) nie udzielił odpowiedzi, termin do wniesienia skargi na czynność organu polegającą na odmowie zwrotu części opłaty od karty pojazdu, upływał zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., po 60 dniach od złożenia pisma tj. z dniem 26 stycznia 2007r. Skarżący tymczasem złożył skargę w dniu 5 lutego 2007r. a więc po upływie ustawowego terminu i stąd Sąd był zobowiązany do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z ustalonym orzecznictwem błędne pouczenie przez organ czy też nawet brak pouczenia o przysługujących stronie środkach zaskarżenia nie przedłuża ustawowych terminów do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Natomiast takie nieprawidłowe działanie organu może stanowić podstawę wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w oparciu o art. 87 p.p.s.a. wnosi się do sądu za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 7 dni od momentu kiedy strona dowiedziała się o uchybieniu terminu. /-/ B. Drzazga MP