II SA/Po 1561/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska (spr) Sędziowie NSA Tadeusz M. Geremek WSA Barbara Koś Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu w dniu 30 września 2005 r. sprawy ze skargi H. C. na decyzję Państwowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej o d d a l a s k a r g ę. /-/ B. Koś /-/ M. Lorych-Olszanowska /-/ T.M. Geremek Zaskarżoną decyzją Państwowy Iniektor Sanitarny utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z [...]r. Nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia u H. C. choroby zawodowej - rozedmy płuc. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, że H. C. pracował w Teatrze Muzycznym w latach 1965-1984 na stanowisku muzyka, grając na instrumentach dętych ( klarnet, saksofon). Na podstawie badań lekarskich przeprowadzonych w Centrum Medycyny Pracy rozpoznano u H. C. rozedmę płuc wywołaną przewlekłą obturacyjną chorobą płuc oraz zwyrodnienie mięśnia sercowego z niestabilną chorobą wieńcową, nadciśnienie tętnicze i torbielowatość nerek. Schorzenia te nie są ujęte w wykazie chorób zawodowych. Po rozpoznania odwołania od powyższej decyzji, wniesionego przez H. C., Państwowy Inspektor w P. utrzymał ją w mocy i przedstawił następującą argumentację. H. C. w latach 1965-1984 zawodowo grał na instrumentach dętych. W roku 1984 przeszedł na rentę chorobową a od 1992 r. pobiera emeryturę. W pierwszym orzeczeniu lekarskim Centrum Medycyny Pracy w P. z [...].10.2001r. nie rozpoznano choroby zawodowej, w związku z tym H. C. złożył wniosek o ponowne badania w trybie odwoławczym do Instytutu Medycyny Pracy w Ł.. Mimo kilkakrotnego wzywania na badania, głównie z powodów zdrowotnych nie stawił się w Instytucie. Wobec tego po ponownym badaniu przeprowadzonym w Centrum Medycyny Pracy w P. w dniu [...]r. wydano orzeczenie nr [...] zawierające następujące stwierdzenie " Uważamy, iż nie ma podstaw do rozpoznania choroby zawodowej: rozedma płuc u muzyka orkiestr dętych ( poz. 5 wykazu chorób zawodowych z dn. 18.11.1983r.) gdyż schorzenie zostało wywołane przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, pospolicie występującą w populacji ogólnej i wywołaną innymi czynnikami, niż natężone wydechy na stanowisku muzyka instrumentów dętych. Badania przeprowadzone po długim okresie od ustania narażenia nie wykazały cech niewydolności oddechowej....". W świetle powyższego organ II instancji uznał, iż mimo narażenia zawodowego w latach 1965-1984, wobec braku rozpoznania jednostki zawartej w wykazie chorób zawodowych brak podstaw do stwierdzenia u H. C. choroby zawodowej. W skardze na powyższą decyzję skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego H. C. wyraził pogląd, ze stwierdzona u niego choroba wywołana została długotrwałą pracą muzyka- dęciarza ( klarnet, saksofon). Przedstawił tez stan swego zdrowia załączając stosowne zaświadczenie. W odpowiedzi na skargę Państwowy Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych ( Dz.U. Nr 65 poz. 294 ze zm.), obowiązującym w rozpoznawanej sprawie z mocy § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach ( Dz.U. Nr 132, poz. 1115) bowiem postępowanie rozpoczęte zostało przed 3 sierpnia 2002r.: "Za choroby zawodowe uważa się choroby określone w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do rozporządzenia, jeżeli zostały spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, występujących w środowisku pracy". Z powyższej definicji wynika, że dla stwierdzenia choroby zawodowej niezbędne jest: 1. stwierdzenie wystąpienia choroby określonej w wykazie chorób zawodowych 2. ustalenie, że choroba ta spowodowana została działaniem czynników szkodliwych występujących w środowisku pracy. Poczynione ustalenia niespornie wykazały, że skarżący w latach 1965-1984, grając zawodowo na instrumentach dętych narażony był na czynnik szkodliwy wywołujący chorobę w postaci "rozedmy płuc u muzyka orkiestr dętych" . Dla stwierdzenia choroby zawodowej, w myśl przytoczonej jej definicji, niezbędne jest jednak ustalenie, ze stwierdzone u badanego schorzenie wywołane zostało tym czynnikiem szkodliwym, którego występowanie stwierdzono w środowisku pracy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego przyjmowano, ze związek przyczynowy pomiędzy stwierdzonym schorzeniem a czynnikiem szkodliwym nie zawsze może być pewny, wystarczające jest w tym względzie wykazanie wysokiego ( przeważającego ) prawdopodobieństwa, że zjawisko chorobowe wywołał ten czynnik ( orzeczenie SN III PZP 85/86-OSNCP1988 nr 9 poz. 109). W rozpoznawanej sprawie Centrum Medycyny Pracy w orzeczeniach z [...]r. i [...]r. stwierdziło, że występujące u skarżącego schorzenie spowodowane zostało "przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, pospolicie występującą w populacji ogólnej i wywołaną innymi czynnikami niż wytężone wydechy na stanowisku pracy muzyk instrumentów dętych" oraz, ze brak jest "podstaw do uznania związku przyczynowego pomiędzy schorzeniami a pracą zawodową". Powyższe stanowisko znalazło poparcie w wyjaśnieniach Instytutu Medycyny Pracy im. Prof. J. Nofera w Ł. zawartych w piśmie z [...]r. ( k. [...] akt administracyjnych). Na podstawie analizy przedstawionej dokumentacji medycznej jednostka ta stwierdziła, że z przeprowadzonych badań nie wynika by powodem dolegliwości chorobowych skarżącego była jedynie rozedma płuc, której towarzyszy niewydolność oddechowa. Wyraziła też pogląd, że elementy rozedmy rozpoznanej u skarżącego towarzyszą przewlekłemu nieżytowi oskrzeli, który nie ma żadnego związku z pracą muzyka instrumentów dętych a ponadto brak jest obiektywnych dowodów na towarzyszącą powyższej chorobie niewydolność oddechową. Powyższe orzeczenia lekarskie nie pozwalały na ustalenie, że stwierdzona u skarżącego choroba spowodowana została działaniem czynników szkodliwych występujących w środowisku pracy . W świetle powyższego zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji uznające, że nie zostały spełnione przesłanki cyt. § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych i orzekające o braku podstaw do stwierdzenia u H. C. choroby zawodowej, znajdują uzasadnienie w zebranym materiale dowodowym i nie naruszają prawa. Skarga na te decyzje, poza polemiką z zawartym w nich rozstrzygnięciem, nie zawiera zarzutów prowadzących do jej uwzględnienia. Nie może też prowadzić do uwzględnienia skargi fakt, że mimo złożonego wniosku o przeprowadzenie ponownych badań skarżącego nie przeprowadzono takich badań w Instytucie Medycyny Pracy im. Prof. J. Nofera w Ł.. Przeprowadzenie powyższych badań uniemożliwił sam skarżący, którego stan zdrowia uniemożliwił wyjazd. Przeprowadzenie ponownego badania w Centrum Medycyny Pracy w P. uzasadnione było możliwościami zdrowotnymi skarżącego. Wydane orzeczenie lekarskie z [...]r. zawierało pouczenie o możliwości złożenia wniosku o przeprowadzenie ponownego badania i z tej możliwości skarżący nie skorzystał. W świetle powyższego brak również podstaw do uznania, że naruszony został § 9 ust. 1 cyt. rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych. Mając powyższe na uwadze skargę oddalono na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1271). /-/ B. Koś /-/ M. Lorych-Olszanowska /-/ T. M. Geremek