II SA/Po 1582/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus Sędziowie sędzia WSA Maciej Dybowski sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 października 2005 r. sprawy ze skargi R. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]lipca 2003 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...]kwietnia 2003 roku nr [...]w części w jakiej nie orzeka o prawie do dodatku mieszkaniowego za dodatkową normatywną powierzchnię, 2. określa, że zaskarżona decyzja podlega wykonaniu w zakresie w jakim skarżącemu R. M. przyznano dodatek mieszkaniowy, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego R. M.10 /dziesięć/ złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ E. Makosz-Frymus /-/ M. Dybowski KP/ Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr [...]powołując się na art.138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 10071/ w zw. z art. 2 ust. 1, art. 5 i 6 ust. 1 pkt 3 i art. 10 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. z 2001 r. Nr 71, poz. 734 ze zm./ utrzymało w mocy decyzje Prezydenta Miasta P. z dnia [...]kwietnia 2003r. nr [...],[...]przyznającej R. M. dodatek mieszkaniowy w wysokości 355,52 zł za okres od 2003.05.01 do 2003.10.31. W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze potwierdziło prawidłowość dokonanych obliczeń i ich zgodność z obowiązującymi przepisami. Zgłoszony w odwołaniu zarzut jest chybiony albowiem z orzeczenia o niepełnosprawności żony nie wynika konieczność poruszania się na wózku inwalidzkim, bądź też konieczność zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego – R. M. wniósł o uchylenie decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu ustalił co następuje: R. M.jest głównym najemcą lokalu mieszkalnego położonego w P. przy ulicy [...]. Lokal ten ma powierzchnie użytkową 98 m2 W lokalu tym zamieszkuje 6 osób. Łączny dochód członka gospodarstwa w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku wyniósł 2510 zł. co w przeliczeniu na jednego członka gospodarstwa miesięcznie 139,44 zł. Wydatki za lokal za jeden miesiąc wyniosły 399,69 zł. Żona R. M. orzeczeniem powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w P., z dnia [...] czerwca 2001 r. nr [...] została zaliczona do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. W dniu [...] kwietnia 2003 r. R. M. złożył wniosek do Urzędu Miejskiego w P. o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Do wniosku dołączył min. zaświadczenie lekarskie z dnia 14 kwietnia 2003 r. Z treści w/w zaświadczenia lekarskiego wydanego przez lekarza rodzinnego M. P. wynika, że L. M. jest osobą przewlekle chora wymagającą zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym sprawy, zważył co następuje : Zgodnie z postanowieniami art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z póź. zm.) – sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 01 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jedynie w przypadku wpisu i innych kosztów sądowych mają zastosowanie w takich sprawach przepisy poprzednio obowiązujące a mianowicie odpowiednie postanowienia ustawy z dnia 11 maja 1995 r., o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 z póź. zm.). Art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71, poz. 731) w dacie złożenia wniosku przez R.M. stanowił, że " normatywną powierzchnię powiększa się o 15 m2, jeżeli w lokalu mieszkalnym zamieszkuje osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku lub osoba niepełnosprawna, jeżeli niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju". Z przepisu tego nie wynika, jak to przyjęło Samorządowe Kolegium Odwoławcze i organ I instancji, by konieczność zamieszkiwania w oddzielnym pokoju musiała wynikać z orzeczenia o niepełnosprawności. Podobny pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 16 września 2002 r. ( OPK 27/02, ONSA 2003, nr 2, poz. 56). Dlatego też osoba powołująca się na w/w uprawnienie mogła je wykazywać dowolnymi środkami dowodowymi w tym dowodem z dokumentu prywatnego jakim jest zaświadczenie lekarskie. Jeżeli zaś organ orzekający o dodatku mieszkaniowym miał wątpliwości co do treści zaświadczenia lekarskiego przedłożonego przez skarżącego winien przeprowadzić stosowne postępowanie dowodowe zgodne z treścią art. 77 § 1 kpa. Jak wskazywał Naczelny Sąd Administracyjny w swoim orzecznictwie zaniedbania organu administracji państwowej polegające na niedopełnieniu obowiązku zgromadzenia pełnego materiału dowodowego, jak również jego uproszczona ocena jest wadą postępowania uzasadniającą uchylenie decyzji administracyjnej ( patrz wyrok z dnia 11.06.1981r. SA 503/81, ONSA 1981, Nr 1, poz. 54). Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami Administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153, poz. 1271) orzeczono jak w pkt 1 i 3 sentencji wyroku. Zgodnie też z przepisem art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w pkt 2 sentencji wyroku. /-/ E.Krecichwost-Durchowska /-/ E.Makosz-Frymus /-/ M.Dybowski KP/