II SA/Po 167/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ J. Szaniecka Decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...], którą zatrzymano S. B. prawo jazdy na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. z 2009 r. Nr 1, poz. 7, ze zm.). Skargę na powyższą decyzję złożył S. B. podnosząc, że jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. jako osoba bezrobotna - kierowca. Nie posiada też prawa do zasiłku. Zdaniem skarżącego zatrzymanie prawa jazdy obniży jego kwalifikacje, co utrudni mu możliwość otrzymania pracy, a w konsekwencji wywiązanie się z obowiązku alimentacyjnego. S. B. wskazał też, że od dnia [...] listopada 2012 r. korzysta z zasiłku w wysokości [...] zł i otrzymał skierowanie na zajęcia w C., gdzie oczekuje na wolne miejsce. Postanowieniem z dnia 21 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Po 167/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zawiesił postępowanie sądowe. Wskazał, iż zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy zaskarżona w niniejszej sprawie została wydana na skutek wniosku Prezydenta Miasta P. złożonego na podstawie art. 5 ust. 3b ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Sąd z urzędu ustalił, że w sprawie K 23/10 toczy się postępowanie z wniosku Prokuratora Generalnego w przedmiocie zgodności z Konstytucją RP przepisu będącego podstawą zaskarżonej decyzji. Po otrzymaniu postanowienia skarżący wystąpił o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. Wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji obejmujące zatrzymanie prawa jazdy kategorii A, B i C spowoduje utratę przez niego jedynych kwalifikacji zawodowych, jakie posiada, a to uniemożliwi mu uzyskanie pracy. Tymczasem brak pracy przyczynia się do nie wywiązywania się z obowiązku alimentacyjnego. Skarżący wskazał, że od dnia [...] lutego 2012 r. jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. jako osoba bezrobotna o kwalifikacjach zawodowych kierowcy bez prawa do zasiłku. Dodatkowo S. B. zaznaczył, że korzysta z zasiłku w wysokości [...] zł i otrzymał skierowanie na zajęcia w C., gdzie oczekuje na wolne miejsce. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w nim przesłanek, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Jak przyjęto w judykaturze, sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie, bowiem samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 ustawy nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia. Twierdzenia strony powinny również być poparte dokumentami źródłowymi (por. postanowienie z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 121/04, niepubl.). Skarżący jest osobą poszukującą pracy. Twierdzi on, że brak prawa jazdy uniemożliwi mu znalezienie pracy. Mając powyższe na względzie, wskazać należy, iż zatrzymanie prawa jazdy nie jest równoznaczne z całkowitą utratą możliwości uzyskania zatrudnienia. Oczywiście trzeba się zgodzić ze stanowiskiem, że posiadanie prawa jazdy ułatwia poszukiwanie pracy, jednak jego pozbawienie nie łączy się automatycznie z "niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody" lub "niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków", a takie tylko przesłanki pozwalają na wstrzymanie wykonania aktu. Dlatego przyjmując nawet, że w wyniku utraty uprawnienia do prowadzenia pojazdów możliwości zarobkowania skarżącego zostaną ograniczone, to okoliczności tej nie można uznać za dostateczną przesłankę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (zob. podobnie postanowienie z dnia 19 maja 2010 r. sygn. akt I OZ 360/10, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). Utrata prawa jazdy może tylko w szczególnych okolicznościach wiązać się z niebezpieczeństwem wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Mogłoby to ewentualnie mieć miejsce np. w przypadku, gdyby odebranie prawa jazdy w konkretnych okolicznościach miało spowodować bezpośrednio utratę posiadanego stanowiska pracy albo uniemożliwiało całkowicie prowadzenia działalności gospodarczej. W świetle powyższego, mając na względzie całokształt okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, stwierdzić należy, iż skarżący nie uprawdopodobnił w dostateczny sposób możliwości wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Tym samym, w ocenie Sądu, brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ J. Szaniecka