II SA/Po 189/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA D. Rzyminiak - Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 29 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym spraw ze skargi F. M. na decyzję Wojewody z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ D. Rzyminiak – Owczarczak Skargą z dnia 17 lutego 2011 r. skarżący zaskarżył wymienioną powyżej decyzję Wojewody, którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na rozbudowę budynku gospodarczego w G. przy ul. (...) (działka nr [...]) przedłożony przez inwestorów – M. i E. M. Pismem procesowym z dnia 05 września 2011 r. skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jak podał wnioskodawca, inwestorzy przystąpili do realizacji przedmiotowej inwestycji, zlokalizowanej w granicy z jego nieruchomością. Wskazał, iż dokonanie przedmiotowej rozbudowy przed rozpatrzeniem sprawy przez sąd administracyjny uczyni skargę bezprzedmiotową i spowoduje powstanie trudnych do odwrócenia skutków w postaci konieczności zburzenia rozbudowanej części budynku w przypadku uznania skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warto zauważyć, iż okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności podlegają ocenie Sądu, jednakże mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 61 § 1 ustawy. stwierdzić należy, że wstrzymanie wykonania aktu (tu: decyzji) lub czynności może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach (por. post. NSA z dnia 2 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 76/06, LEX nr 299367). Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, iż wniosek dotyczy wstrzymania wykonania decyzji polegającej na zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę budynku gospodarczego zlokalizowanego w granicy z nieruchomością skarżącego. W uzasadnieniu wniosku skarżący wywodzi, iż w wyniku przystąpienia do realizacji inwestycji skarga jego okaże się bezprzedmiotową. Jednocześnie w uzasadnieniu samej skargi skarżący podniósł, iż w wyniku realizacji spornej inwestycji w granicy z jego działką nieruchomość, której jest wraz z żoną właścicielem, zostanie pozbawiona dostępu do światła słonecznego. W ocenie Sądu taka argumentacja nie pozwala uznać, że strona uprawdopodobniła przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w istocie nie zawiera argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z rozpoczęciem budowy budynku, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne oraz wskazać dlaczego uznał, że osoba uprawniona do prowadzenia budowy na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej ma ponosić ujemne skutki związane ze wstrzymaniem jej wykonania, skoro to ona ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez Sąd i to na niej spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona. Przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech. W rozpatrywanej sprawie taki przypadek nie występuje. Do stwierdzenia spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam fakt wskazania przez skarżącego na naruszenie prawa przy wydawaniu przedmiotowej decyzji, bowiem takie zarzuty nie stanowią przesłanki wstrzymania jej wykonania. Zgodność z prawem wydanej decyzji jest przedmiotem oceny dopiero w toku rozpoznawania wniesionej skargi. Niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie można również, wbrew twierdzeniom strony skarżonej zawartym w zażaleniu, upatrywać w fakcie usytuowania przedmiotowego budynku w granicy z działką sąsiednią stanowiącą własność skarżącego. Sposób usytuowania budynku nie ma bowiem wpływu ani na możliwość odwrócenia skutków powstałych w wyniku prowadzenia jego budowy, ani też na wielkość ewentualnej szkody z tym związanej (por. postanowienie NSA z dnia 4 stycznia 2011 r. sygn. II OZ 1306/10 Lex nr 743783). Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak