II SA/Po 189/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi D. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] września 2014 r. Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań; oddala skargę Decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...], Burmistrz Miasta i Gminy W. (dalej: BMiG W. lub organ I instancji) ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu elektrowni wiatrowych wraz z infrastrukturą towarzyszącą wewnętrzną "FW B. [...]" na terenie Gminy W., w rejonie miejscowości T. i C. W podstawie prawnej decyzji organ powołał przepisy art. 71 ust. 1, ust. 2, pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 1, art. 82, art. 85 ust. 1, ust. 2 pkt 1 i ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko [Dz. U. z 2013r., poz.1235 ze zmianami, dalej: "ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku (...)"] oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej "k.p.a."), w związku z § 3 ust. 1 pkt 6 lit. b oraz pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U z 2010 r. Nr 213, poz. 1397 ze zm.). W pkt I.1 decyzji organ określił: rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia. Planowane przedsięwzięcie polegać będzie na budowie farmy wiatrowej, na którą składać się będzie nie więcej niż 3 siłownie wiatrowe o nominalnej mocy elektrycznej każdej z nich, nie przekraczającej 3,5 MW. Wysokość każdej z siłowni, przy maksymalnie wzniesionym skrzydle, nie będzie przekraczać 200 m n.p.t. Wysokość zamontowania piasty wirnika nie będzie mniejsza niż 80 m n.p.t. W ramach inwestycji przewiduje się realizację infrastruktury towarzyszącej, w tym dróg dojazdowych, zjazdów z dróg publicznych, placów serwisowych, kablowej sieci energetycznej średniego napięcia oraz sieci telekomunikacyjnej. Wytwarzana energia elektryczna będzie przesyłana do głównego punktu zasilania (GPZ), planowanego do realizacji przez Inwestora w ramach inwestycji "B. I". Przedsięwzięcie zlokalizowane będzie na terenie gminy W., na wskazanych w decyzji działkach ewidencyjnych obrębów: T., B. i C. Organ określił warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, (pkt 2), wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji na etapach inwestycyjnych (pkt 3), wymogi w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych w odniesieniu do przedsięwzięć zaliczanych do zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii (pkt 4), w zakresie wymogów transgranicznego oddziaływania inwestycji na środowisko, stwierdzono brak takiego oddziaływania (pkt 5). W pkt II decyzji nałożono obowiązki dotyczące zapobiegania, ograniczenia oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Organ nie stwierdził konieczności wykonania kompensacji przyrodniczej. Określono szczegółowe wymogi monitoringu porealizacyjnego. Nałożono obowiązek cyklicznego przedstawienia wyników monitoringu ornitologicznego i chiropterologicznego wraz z interpretacją i oceną wpływu, a także propozycją działań minimalizujących. Organ nie stwierdził potrzeby ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania, oraz konieczności ponownego przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku (...). Wskazano, iż inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przez Radę Miasta i Gminy W. [...] z dnia [...] maja 2011 r. oraz, że charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do niniejszej decyzji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że decyzję wydano po rozpatrzeniu wniosku złożonego dnia [...] września 2011 r. przez K. G., działającego w imieniu przedsiębiorstwa K. Sp. z o.o. z siedzibą w S. (obecnie Grupa P. – F. W. B. Sp. z o.o., z siedzibą w W.), biorąc pod uwagę uzgodnienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. (dalej: RDOŚ) oraz po zasięgnięciu opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. (dalej: PPIS w P.). Planowane przedsięwzięcie należy do grupy przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których może być stwierdzony obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko - § 3 ust. 1 pkt 6 lit. b oraz pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Mając na uwadze stanowiska PPIS w P. oraz RDOŚ w P. postanowieniem z dnia [...] października 2011 r. BMiG W. stwierdził obowiązek - przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz określił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W dniu [...] czerwca 2012 r. pełnomocnik Inwestora przedłożył 3 egzemplarze Raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko opracowany przez firmę "E." z P. (dalej w skrócie jako "Raport"). Jednocześnie poinformował o zmianach, w stosunku do złożonego w dniu [...] września 2011 r. wniosku o wydanie decyzji, co Raport uwzględnia. PPIS w P. pismem znak: [...] z dnia [...] lipca 2012 r. zaopiniował pozytywnie pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych przedstawioną dokumentację. RDOŚ w P. pismami z dn. [...] września 2012 r., [...] grudnia 2012 r., [...] marca 2013 r. oraz [...] lipca 2013 r., wzywał Inwestora do przedstawienia stosownych wyjaśnień i uzupełnień. Inwestor przedstawiał RDOŚ sukcesywnie uzupełnienia i wyjaśnienia poszczególnych kwestii w pismach z dn. [...] października 2012 r., [...] marca 2013 r., [...] kwietnia 2013 r. oraz [...] lipca 2013 r. Ponadto, w dniu [...] lutego 2013 r. wpłynęło uzupełnienie raportu, które zostało przekazane RDOŚ w P. Ponadto organ uzgadniający zwrócił się do BMiG W. o przekazanie informacji na temat planowanych na terenie Gminy W. inwestycji o tym samym charakterze. W dniu [...] października 2013 r. do RDOŚ w P. wpłynęły uwagi stron postępowania odnoszące się do zebranej w toku postępowania dokumentacji, związane z zastrzeżeniami odnośnie aspektów dotyczących ochrony przyrody. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. RDOŚ uzgodnił realizację przedsięwzięcia, określając warunki oraz nie stwierdzając konieczności przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko. W opinii RDOŚ materiał, który został zebrany w trakcie postępowania umożliwił dokonanie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na ptaki, ocenę wpływu skumulowanego oraz ocenę wpływu na obszary Natura 2000. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. Inwestor poinformował Burmistrza Mig W. o rozszerzeniu strefy oddziaływania inwestycji z uwagi na zmiany w standardzie wykonywania analiz hałasu, o czym strony (w drodze obwieszczenia) oraz PPIS w P. (pismem z dnia [...].11.2013 r.) zostały poinformowane. PPIS w P. pismem z dnia [...] grudnia 2013 r., znak: [...], podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko. Organ pierwszej instancji następnie wyjaśnił, iż uwzględnił w całości treść sentencji RDOŚ, opinię PPIS w P. oraz wziął pod uwagę przedstawione przez Inwestora materiały, w tym Raport i jego uzupełnienia. Organ uznał, że realizacja przedsięwzięcia nie spowoduje naruszenia wymagań ochrony środowiska zawartych w przepisach, jeśli spełnione będą warunki określone w raporcie o oddziaływaniu na środowisko oraz w wydanej decyzji. Wskazano następnie, iż Inwestor przedłożył szereg opracowań, w tym opracowania, analizy raportów i badań, opinie prawne oraz wykazy literatury, stanowiące odpowiedź na zarzuty stawiane przez mieszkańców miejscowości objętych lokalizacją inwestycji, zaprzeczające negatywnemu wpływowi energetyki wiatrowej na zdrowie człowieka, dokumentujące planowanie rozwoju polskiej sieci przesyłowej, społeczne nastroje w aspekcie rozwoju tej formy pozyskania energii. Przedłożył Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych, stanowisko rządu RP przyjęte przez Radę Ministrów w sprawie przyszłości energetyki wiatrowej. Kończąc Burmistrz MiG W. wyjaśnił, iż na podstawie art. 61 §4 oraz w trybie art. 49 k.p.a. powiadomił strony poprzez obwieszczenie o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie oraz o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i składania uwag i wniosków. Obwieszczenie zostało podane stronom do wiadomości poprzez zamieszczenie na stronie Biuletynu Informacji Publicznej UMiG w W., wywieszenie na tablicy ogłoszeń Urzędu, tablicy ogłoszeń GiM K. oraz na tablicach ogłoszeń w rejonie objętym przedsięwzięciem. Dalej organ I instancji wyjaśnił, iż przymiot strony w niniejszym postępowaniu posiadają podmioty mające tytuł prawny do nieruchomości znajdujących się w granicach oddziaływania planowanego przedsięwzięcia. W przedmiotowej sprawie o zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia decyduje zasięg izofony 40 dB, tj. najbardziej restrykcyjnej wartości (dla pory nocnej) oddziaływania dźwięku określonej w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2007r. Nr 120 poz. 826 ze zm.), a przewidzianej między innymi dla terenów zabudowy jednorodzinnej, szpitali lub domów opieki społecznej. Ustalono, że liczba stron postępowania przekracza 20, w związku z powyższym, zgodnie z art. 74 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...) oraz art. 49 k.p.a. strony postępowania o czynnościach organów administracji publicznej są zawiadamiane poprzez obwieszczenie, które uznaje się za dokonane w terminie 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia. Zgodnie art. 44 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...), BMiG W. postanowieniem [...] z dnia [...] stycznia 2013r. dopuścił Fundację Instytut K. K. do udziału na prawach strony w przedmiotowym postępowaniu. Organizacja ekologiczna Polskie Towarzystwo Ochrony Ptaków S. nie złożyło wniosku o uczestniczenie w postępowaniu na prawach strony. Dalej organ wyjaśnił, iż w trakcie prowadzonego postępowania dwukrotnie wpłynął wniosek przedsiębiorstwa A. Sp. z o.o. z siedzibą w P., będącego inwestorem przedsięwzięcia o tym samym charakterze planowanym do realizacji na terenie Gminy W., o uznanie za stronę w toczącym się postępowaniu. Nieuzupełnienie braków wniosku w wyznaczonym terminie spowodowało pozostawienie tego wniosku bez rozpoznania. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli z zachowaniem terminu ustawowego D. M. i A. B., reprezentowani przez radcę prawnego A. S. Odwołujący zarzucili zaskarżonej decyzji: • naruszenie art. 7, 75, 77 i 107 k.p.a. poprzez poczynienie błędnych ustaleń materialnych w toku postępowania z uwagi na kierowaniem się wyłącznie opracowaniami przygotowanymi przez Inwestora bez poczynienia własnych ustaleń. Dodatkowo nie uwzględniono faktu, iż Inwestor nie występował o zgodę do odpowiednich podmiotów zarządzających terenami, na których prowadzono monitoringi i nasłuchy stanowiące kluczowy element dokumentacji złożonej w postępowaniu, organ prowadzący postępowanie nie poczynił własnych ustaleń w tym zakresie, naruszenie art. 7, 8 i 10 k.p.a. poprzez nieuwzględnianie argumentacji przedkładanej przez strony postępowania, w tym pism i wniosków skarżących, naruszenie art. 8 k.p.a., wraz z naruszeniem art. 79 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...) poprzez niezapewnienie należytego udziału społeczności lokalnej w procedurze, co wiązało się z rzekomą dwukrotną organizacją spotkań z mieszkańcami (stronami) o niskiej frekwencji, co stoi w sprzeczności ze zdecydowanym oporem społeczności lokalnej i ilością podpisów pod protestami, naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nieujęcie w uzasadnieniu wszystkich wymaganych elementów, w szczególności całości materiału dowodowego, • naruszenie art. 7, 77 i 107 k.p.a., oraz naruszenie art. 77 ustawy środowiskowej poprzez wydanie decyzji o zakresie nie znajdującym oparcia w przeanalizowanym stanie faktycznym sprawy. Dokumentacja przedkładana przez Inwestora zawiera bowiem analizy hałasu emitowanego przez projektowane turbiny V. [...] o mocy 3 MW (które wg danych producenta mogą być ustawione w trzech wysokościach — 84 m, 94 m i 119 m, przy wirniku o średnicy 112 m) wyłącznie dla wież o wysokości 119 m, podczas gdy uzgodnienie RDOŚ zakładało zezwolenie na realizację przedsięwzięcia przy wykorzystaniu wież o wysokości od 80 m do 140 m (całkowita wysokość, mierzona z wirnikiem, do 200 m). Organ nie posiadał analiz oddziaływania na środowisko turbin o wysokościach skrajnych. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie sposób było ustalić czy np. postawienie wież o wysokości 140 m będzie oddziaływać na środowisko inaczej, niż postawienie wież o wysokości 119 m, przy czym decyzja nie określa typu turbin wiatrowych, czy też ich producenta, w związku z czym mogą one ulec zmianie w trakcie realizacji przedsięwzięcia, a co za tym idzie — zmianie może ulec zakres oddziaływania, • naruszenie art. 77 ust. 5 ustawy środowiskowej poprzez brak wezwania Inwestora do uzupełnienia wniosku o wydanie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych zgody na realizację przedsięwzięcia o: - rzetelne i pełne analizy oddziaływania akustycznego farmy wiatrowej jako całości - z uwagi na zjawisko kumulacji fal akustycznych; przyjmowanie jednolitego poziomu natężenia dB na obszarach, w których krzyżują się oddziaływania poszczególnych turbin jest błędne. Przedłożone przez inwestora raporty nie uwzględniają rzeczonego zjawiska. Z przedstawionych raportów wynika, iż testowano jedynie poziomy hałasu wyłącznie dla turbiny jednego rodzaju (V. [...], o mocy 3 MW) i to na wysokości mocowania piasty wynoszącej 119 m, decyzją zaś zezwolono na zastosowanie turbin o wysokości mocowania piasty między 80 m a 140 m. Dodatkowo nie uwzględniono kwestii kumulacji akustycznej przy kilku inwestycjach (F. W. "B. I" i zespołu elektrowni wiatrowych "B." wraz z infrastrukturą towarzyszącą o łącznej mocy maksymalnej 62,5 MW), - studium krajobrazowego – w sytuacji, gdy inwestycja położona jest na terenie, który oddalony jest o mniej niż 10 km od pięciu obszarów objętych programem Natura 2000. Podni9esiono, że tereny północnej Wielkopolski charakteryzują się niską roślinnością i dolinami rzek, przez co kolejne 3 siłownie wiatrowe będą stanowić istotną dominantę krajobrazową, - przeprowadzenie ponownego (ewentualnie uzupełnienie już wykonanego) monitoringu ornitologicznego — ze względu na fakt, iż obszary Natura 2000 znajdujące się w bezpośredniej styczności z terenami, na których planowane są inwestycje FW "B. I" i FW "B. II" i zespół elektrowni wiatrowych "B." wraz z infrastrukturą towarzyszącą o łącznej mocy maksymalnej 62,5 MW, są obszarami, na których występują dość licznie ptaki chronione. Tymczasem z protestów mieszkańców i uwag zgłaszanych przez strony także bezpośrednio do RDOŚ wynika, iż zostały popełnione liczne błędy w zakresie sporządzonego studium oddziaływania na awifaunę (podobne uwagi dotyczą również monitoringu chiropterologicznego). Dodatkowo z oświadczeń podmiotów przygotowujących opracowania na zlecenie Inwestora wynikają dalej idące wątpliwości, jak np. korzystanie z badań na obszarze jednej farmy wiatrowej w sprawie drugiej, nieprowadzenie odrębnych wstępnych badań chiropterologicznych i "wykrywanie" nietoperzy w ramach nocnych monitoringów ptactwa, - naruszenie art. 83 ustawy środowiskowej poprzez błędną interpretację, a następnie zastosowanie instytucji monitoringu porealizacyjnego. Szczegółowe monitoringi powinny mieć miejsce przed wydaniem decyzji, tymczasem w decyzji praktycznie założono konieczność dostosowywania parametrów funkcjonowania farmy wiatrowej już w trakcie jej eksploatacji pod kątem minimalizowania szkodliwego wpływu na środowisko. Do odwołania załączono stanowiska TPOP S., z dnia [...]11.2012 r. W pismach z dn. [...] lipca 2014 r. i [...] lipca 2014 r. odwołujący stwierdzili, że z ich inicjatywy wszczęta zostanie procedura zmierzająca do zmiany bądź uchylenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, wskazali na zmianę zakresu oddziaływania inwestycji w drodze obwieszczenia z dnia [...] listopada 2013 r., co wymagało ponownego uzgodnienia RDOŚ, przedłożyli opinię wykonaną przez PTOP "S." oraz oświadczenia sołtysów wsi B. i S. Samorządowe Kolegium Odwoławczego w P. decyzją z dnia [...] września 2014 r. Nr [...], po rozpatrzeniu odwołania D. M., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Kolegium szeroko przytoczyło stan faktyczny sprawy oraz argumentację, która legła u podstaw wydania zaskarżonej decyzji. Przytoczono treść przepisów prawnych mających zastosowanie w sprawie oraz argumentację zawartą w uzasadnieniu postanowienia uzgadniającego RDOŚ oraz opinii PPIS w P. Kolegium wyjaśniło następnie, że pełnomocnik odwołujących nie wykazał interesu prawnego A. B. do występowania w przedmiotowej sprawie w charakterze strony. Ustalono, że wymieniony nie posiada tytułu prawnego do nieruchomości znajdujących się w granicach oddziaływania planowanego przedsięwzięcia. Z tej przyczyny Kolegium stwierdziło odrębnym postanowieniem niedopuszczalność odwołania wniesionego przez A. B. Rozpoznaniu podlegało natomiast odwołanie wniesione przez D. M., który posiada tytuł prawny do nieruchomości znajdującej się w granicach oddziaływania planowanego przedsięwzięcia. W ocenie Kolegium decyzja organu I instancji spełnia wymogi art. 82 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...). Wskazano, iż w aktach sprawy znajdują się dokumenty potwierdzające zachowanie przez organ I instancji wymogów proceduralnych wynikających z przepisów k.p.a. oraz ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...). Strony zostały zawiadomione o wszczęciu postępowania, organ zapewnił możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, a przed wydaniem decyzji strony zostały zawiadomione, w trybie art. 10 § 1 k.p.a., o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Realizacja przedsięwzięcia została pozytywnie uzgodniona przez RDOŚ w P. oraz uzyskała pozytywną opinię PPIS w P.. Przed wydaniem uzgodnienia RDOŚ wzywał Inwestora do przedstawienia stosownych wyjaśnień i uzupełnień w zakresie przyjętych rozwiązań projektowych i lokalizacyjnych, zagadnień ochrony przed hałasem i polami elektromagnetycznymi, ochrony wód, a także sposobu przeprowadzenia i rzetelności przedrealizacyjnych monitoringów ornitologicznych i chiropterologicznych. Inwestor przedstawiał RDOŚ w P. stosowne uzupełnienia i wyjaśnienia. W dniu [...] listopada 2013 r. RDOŚ postanowieniem nr [...] uzgodnił realizację przedsięwzięcia, określając jego warunki oraz nie stwierdzając konieczności przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko. Wskazano, że PPIS w P. pismem z dnia [...] grudnia 2013r., podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko. Wskazano, iż organ I instancji uwzględnił w całości treść sentencji postanowienia RDOŚ, opinię PPIS w P. oraz wziął pod uwagę przedstawione przez Inwestora materiały, w postaci Raportu oraz jego uzupełnień, w zakresie kształtu inwestycji oraz rozwiązań zapewniających minimalizację negatywnego wpływu na środowisko. Kolegium wyjaśniło, iż nie znalazło żadnych podstaw do zakwestionowania prawidłowości dokonanych uzgodnień i opinii. Dalej Kolegium argumentowało, iż uciążliwości występujące na etapie realizacji przedmiotowej inwestycji związane będą głównie z hałasem oraz pogorszeniem stanu powietrza atmosferycznego podczas robót budowlanych. Jednym z warunków wydanej decyzji jest prowadzenie prac związanych z budową farmy w porze dziennej, tj. w godz. 6:00 do 22:00, z wyłączeniem procesów, które ze względów technologicznych wymagają prowadzenia prac bez przerwy, od momentu ich rozpoczęcia aż do zakończenia, np. wylewanie fundamentów. Określono sposób zagospodarowania odpadów. Planowana inwestycja zlokalizowana będzie poza obszarami podlegającymi ochronie na podstawie przepisów ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2013 r., Nr 627 ze zm.). Najbliżej położonymi obszarami Natura 2000 są w odległości ok. 7,5 km i dalej. Ocena oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na najbardziej narażone grupy zwierząt, tj. ptaki i nietoperze, została dokonana na podstawie wyników przedrealizacyjnego monitoringu ornitologicznego i chiropterologicznego. Rozmieszczenie i liczba turbin w wariancie przeznaczonym do realizacji (wariant B) uwzględnia wnioski i zalecenia wynikające z ww. monitoringów. Turbiny nie zostaną zlokalizowane w obrębie stwierdzonych lęgowisk ważniejszych gatunków ptaków oraz na terenach, które zinwentaryzowano jako charakteryzujące się największą aktywnością nietoperzy. Wyniki monitoringu nie wskazują na możliwość znacząco negatywnego wpływu przedsięwzięcia na populacje ptaków i nietoperzy. Na badanym obszarze stwierdzono występowanie 36 gatunków ptaków uznanych za kluczowe, jednak ze względu na rozmieszczenie turbin oraz uzyskane wyniki natężenia wykorzystania przestrzeni nie przewiduje się negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na populacje tych gatunków. Badania prowadzone w oparciu o metodykę MPPL (Monitoring Pospolitych Ptaków Lęgowych) wykazały przeciętną w skali regionu liczbę gatunków i bardzo niskie ich zagęszczenia. W trakcie prowadzonych badań chiropterologicznych stwierdzono występowanie co najmniej ośmiu gatunków nietoperzy. Na monitorowanych punktach przeważała ich niska aktywność. Punkty, na których odnotowano najwyższą aktywność zostały wyłączone z zainwestowania. W oparciu o wyznaczone na podstawie przeprowadzonych kontroli indeksy aktywności nie stwierdzono możliwości wystąpienia negatywnego oddziaływania na populacje nietoperzy. W odległości od ok. 9,5 km do ok.14 km położone są obszary Natura 2000 (P. nad G., D. Ś. N. i K. B., O. P.), w których przedmiotami ochrony są gatunki narażone na potencjalny negatywy wpływ planowanego przedsięwzięcia ze względu na wykorzystywanie dużej przestrzeni wokół swoich stanowisk. Część z tych gatunków została stwierdzona na badanej powierzchni, jednakże ze względu na niewielki stopień wykorzystania przestrzeni przez te gatunki oraz lokalizację farmy poza ich głównymi żerowiskami, nie przewiduje się wpływu farmy na ich populacje rozrodcze. W okresie migracji teren ten wykorzystywany był przez siewki złote, czajki, żurawie oraz gęsi. Planowana farma wiatrowa w pewnym stopniu ograniczy możliwość ich lokalnych przemieszczeń. Główne żerowiska żurawi, gęsi i łabędzi krzykliwych wykorzystywane przez populacje nocujące w dolinie Noteci uznane za przedmioty ochrony obszaru D. Ś. N. i K. B. [...] położone są w odległości ok. 3 km w kierunku południowo-wschodnim od planowanej farmy. Ze względu na stosunkowo niewielkie liczebności tych gatunków w trakcie migracji, dużą dostępność odpowiednich żerowisk wokół planowanej farmy, duże odległości pomiędzy turbinami oraz lokalizację farmy poza głównymi żerowiskami, nie przewiduje się wpływu na ich populacje migrujące. Mając powyższe na uwadze nie przewiduje się znacząco negatywnego oddziaływania planowanej inwestycji na gatunki będące przedmiotami ochrony najbliższych obszarów Natura 2000 oraz na ich integralność i spójność sieci Natura 2000. Ze względu na fakt, że niektóre typy światła przyciągają owady, co może powodować wzrost aktywności nietoperzy w tych miejscach, nałożono warunek zastosowania odpowiedniego światła o minimalnej mocy i liczbie błysków wymaganych zgodnie z obowiązującymi przepisami. W otoczeniu planowanego przedsięwzięcia zinwentaryzowano miejsca występowania płazów i gadów chronionych. Nałożono warunek zabezpieczenia wykopów przed możliwością dostania się do nich drobnych zwierząt oraz prowadzenia regularnych kontroli, pod kątem obecności drobnych zwierząt w wykopie. Turbiny W3, W7 i W8 położone są w odległości mniejszej niż zalecane 200 m od ściany lasu (licząc od końcówki łopaty). W obrębie tych kompleksów leśnych nie zlokalizowano punktów nasłuchowych w ramach przedrealizacyjnego monitoringu chiropterologicznego, w związku z tym mając na uwadze zasadę przezorności, nałożono warunek okresowego wyłączania turbin w okresie podwyższonej aktywności nietoperzy. Wnioskodawca przewiduje nieznaczne przesunięcia turbin w obrębie wskazanych w dokumentacji obszarów. W celu zapewnienia zachowania zalecanej przez wykonawców monitoringu chiropterologicznego odległości 200 m od turbiny wiatrowej od ściany lasu, nałożono warunek uwzględnienia tego wymogu przy ewentualnych zmianach lokalizacji. W celu przeanalizowania rzeczywistego zagrożenia, jakie może powodować przedmiotowa inwestycja dla ptaków i nietoperzy na etapie funkcjonowania nałożono warunek przeprowadzenia monitoringu porealizacyjnego w odniesieniu do ptaków i nietoperzy. Uwzględniając lokalizację przedsięwzięcia poza obszarami chronionymi, na gruntach użytkowanych rolniczo, a także mając na uwadze wyniki uzyskane w trakcie monitoringu przedrealizacyjnego i wnioski z oceny wpływu przedsięwzięcia na elementy przyrodnicze przedstawione w raporcie oraz nałożone warunki realizacji inwestycji, Kolegium stwierdziło, iż nie przewiduje się znacząco negatywnego wpływu realizacji inwestycji na etapie budowy i eksploatacji na obszary chronione oraz wpływu na gatunki chronione. Wskazano następnie, iż w treści przedłożonej dokumentacji zawarto analizę oddziaływania akustycznego przedmiotowego przedsięwzięcia, uwzględniając najwyższe przewidywane parametry akustyczne każdej z siłowni (tj. 106,5 dBA), a także przyjmując, że źródła hałasu umieszczone zostaną najniżej nad poziomem gruntu (tj. 80 m n.p.t.). W treści przedłożonej dokumentacji wskazano preferowane współrzędne lokalizacji każdej z siłowni, określone w układzie [...]. Jednakże, Inwestor oświadczył, że z uwagi na uwarunkowania planistyczne oraz techniczne i gruntowe, możliwe jest przesunięcie wybranych siłowni w taki sposób, aby zachować ich lokalizacje w obszarach wskazanych w niniejszym postanowieniu, w układzie [...], strefa 6. Obszary te zostały wyznaczone w oparciu o zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i wyniki monitoringów przedrealizacyjnych. Ponadto, ich granice zostały wytyczone w taki sposób, aby wieże siłowni nie były zlokalizowane bliżej niż 500 m od budynków mieszkalnych. W związku z powyższym spełniony będzie warunek odległości siłowni od terenów, dla których w przepisach odrębnych określone zostały dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku. Są to tereny zabudowy zagrodowej oraz zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej. Na podstawie przedstawionych wyników stwierdzono, że przewidywane poziomy hałasu na granicach ww. terenów nie będą przekraczać poziomów dopuszczalnych, określonych dla nich, zarówno w porze dnia jak i w porze nocy. Najbliżej położonymi innymi konstrukcjami o takim samym przeznaczeniu są siłownie wchodzące w skład planowanej farmy wiatrowej B., odległej o około 2 km od najbliższej turbiny wchodzącej w skład przedmiotowej inwestycji oraz B. I, odległej od przedmiotowej inwestycji o około 4 km. Mając na uwadze wzajemne odległości wszystkich inwestycji, nie przewiduje się, aby ich jednoczesna eksploatacja mogła wiązać się z wystąpieniem skumulowanych oddziaływań akustycznych. Z uwagi na skalę przedsięwzięcia oraz uwzględniając fakt, iż przewidywane poziomy hałasu na niektórych terenach objętych ochroną akustyczną są zbliżone do poziomów dopuszczalnych, zobowiązano Inwestora do wykonywania kontrolnych pomiarów poziomów hałasu w środowisku, określając sposób ich wykonania. W przypadku stwierdzenia przekroczeń akustycznych standardów, Inwestor został zobowiązany do wdrożenia rozwiązań obniżających wielkość presji przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko i przywrócenia stanu dopuszczalnego prawnie. Nie przewiduje się wytwarzania pól elektromagnetycznych o poziomach przekraczających poziomy dopuszczalne. Zgodnie z treścią przedłożonej dokumentacji, generator zostanie umieszczony w gondoli, na znacznej wysokości, a planowana infrastruktura elektroenergetyczna wewnętrzna zostanie wykonana jako podziemna, o napięciu znamionowym nie większym niż 30 kV. W przypadku konieczności realizacji transformatorów jako naziemnych, zostaną one wykonane w kontenerach. Zgodnie z treścią przedłożonej dokumentacji, farma zostanie przyłączona do sieci średniego lub wysokiego napięcia. Stacja GPZ, o znamionowym napięciu górnym 110 kV zostanie posadowiona w odległości około 200 m od najbliżej położonych terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową. W ocenie Kolegium Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko został opracowany zgodnie z obowiązującymi przepisami i uzasadnia stwierdzenie, że wnioskowana inwestycja nie zagraża środowisku w sposób uniemożliwiający jej realizację. Kolegium uznało za bezpodstawne zarzuty odwołania dotyczący naruszenia art. 7, 8, 10, 75, 77 i 107 k.p.a., jak też art. 79 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku(...). Organ I instancji przeprowadził w toku postępowania szereg czynności niezbędnych do jej prawidłowego rozstrzygnięcia. I tak, zgodnie z art. 33 ust, 1, w związku z art. 79 ust. 1 ww. ustawy, w trakcie postępowania dwukrotnie podano do publicznej wiadomości informację możliwości zapoznania się z dokumentacją sprawy oraz składania uwag i wniosków w terminie 21 dni. Mieszkańcy okolicznych miejscowości zgłosili zastrzeżenia. Motywy rozstrzygnięcia organu I instancji znalazły szerokie odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, spełniającym wymagania art. 107 § 3 k.p.a. W szczególności, ustosunkowując się do zgłoszonych zastrzeżeń organ wskazał, że wpływ inwestycji na zdrowie człowieka został przeanalizowany w przedłożonym przez Inwestora raporcie o oddziaływaniu na środowisko. Wnioski przedstawione w dokumencie wskazują, że inwestycja jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa, w tym spełnia normy akustyczne określone w rozporządzeniu w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku oraz normy dot. oddziaływania polem elektromagnetycznym, określone w rozporządzeniu w sprawie w dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobu sprawdzania dotrzymania tych poziomów. Pozostałe oddziaływania podniesione przez protestujących, w tym efekt cienia, nie są regulowane przepisami prawa. Oddziaływanie w zakresie infradźwięków jest natomiast uregulowane wyłącznie w zakresie oddziaływania na ludzi w środowisku pracy. Ponadto, uwzględniając obowiązujące przepisy prawa w zakresie ochrony przyrody oraz z uwagi na usytuowanie inwestycji poza obszarami ochrony krajobrazu o unikalnym charakterze, nie będzie to oddziaływanie na krajobraz o znacząco negatywnym charakterze. Analiza wpływu na środowisko przyrodnicze została przedstawiona szczegółowo w raporcie, według którego dla inwestycji zostały przeprowadzone badania szczegółowe dla dwóch newralgicznych grup zwierząt: ptaków i nietoperzy. Badania zostały wykonane zgodnie z obowiązującymi standardami. W zakresie odległości elektrowni wiatrowych od zabudowań inwestycja jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa. Potwierdzeniem tego są analizy stwierdzające brak przekroczeń norm w środowisku w związku z realizacją inwestycji, które zostały przedstawione w raporcie o oddziaływaniu na środowisko oraz jego uzupełnieniach. Odnośnie zarzutów dotyczących braku rzetelności, wykonywania monitoringów środowiskowych i braku stwierdzenia bociana czarnego podczas monitoringu środowiskowego oraz braku powoływania niezależnych biegłych, kwestia ta była szczegółowo analizowana przez RDOŚ w P. W postanowieniu z dnia [...] listopada 2013 organ ten stwierdził, że materiał dowodowy zebrany podczas postępowania umożliwił mu dokonanie oceny wpływu elektrowni wiatrowych na ptaki, ocenę wpływu skumulowanego oraz ocenę na obszar Natura 2000. Kwestia oceny oddziaływania hałasem na środowisko była szeroko konsultowana z RDOŚ. Inwestor dokonał zmiany analizy akustycznej ze względu na bardziej restrykcyjne założenia określone przez RDOŚ Realizacja inwestycji w obecnym kształcie jest zgodna z przepisami prawa w zakresie ochrony przed hałasem. Organ I instancji dwukrotnie zapewnił udział w postępowaniu społeczeństwa poprzez wyznaczenie 21 - dniowych terminów na składanie uwag i wniosków. Ponadto strony postępowania były informowane o każdym stadium postępowania. Zdaniem Kolegium, wbrew zarzutowi odwołania, dokumentacja w postaci raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko nie została sporządzona przez Inwestora, lecz przez firmę specjalizującą się w wykonywaniu opracowań środowiskowych. Dokument ten był poddany szczegółowej analizie w postępowaniu uzgadniającym oraz w postępowaniu przed organem pierwszej instancji. Odnosząc się do zarzutu odwołania dotyczącego rozbieżności pomiędzy wysokością wieży określonej w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a przedstawionymi analizami w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, Kolegium wskazało, że w raporcie została przedstawiona analiza akustyczna dla wieży o wysokości 80 m. W piśmie Inwestora z dnia [...] marca 2013 r. uzupełniono analizę akustyczną, przedstawiając analizę propagacji hałasu w funkcji wysokości wieży. Przeanalizowano oddziaływanie akustyczne inwestycji w zakresie wysokości wieży od 80 m przez 94 m do 119 m. Z analizy wynika, że zasięg oddziaływania turbin wiatrowych zmniejsza się wraz ze wzrostem wysokości wieży. Wydłużenie drogi propagacji powoduje z kolei zmniejszenia zasięgu oddziaływania akustycznego turbin wiatrowych o maksymalnie 20 m. Za niezasadny Kolegium uznało również zarzut nieuwzględnienia zjawiska kumulowania się fal akustycznych. Analiza efektu skumulowanego inwestycji została, przedstawiana w rozdziale 7.13. raportu. Wskazano w niej, że w przypadku "F. w. B. II najbliższą inwestycją o podobnym charakterze jest FW B. I 11 turbin) w odległości ok. 4,2 km. Odległość ta jest na tyle duża, że nie przewiduje się oddziaływania skumulowanego obu tych inwestycji. Ponadto analiza efektu skumulowanego farm B. I i B. II , B. na ptaki, nietoperze i krajobraz została przedstawiona w piśmie E. nr [...]. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku wykonania studium krajobrazowego, Kolegium uznając tej zarzut za bezzasadny stwierdziło, że ocena oddziaływania na krajobraz została przedstawiona na stronie 96 Raportu oraz w piśmie E. nr [...]. Kolegium podzieliło stanowisko organu I instancji, że uwzględniając obowiązujące przepisy prawa w zakresie ochrony przyrody oraz z uwagi na usytuowanie inwestycji poza obszarami ochrony krajobrazu o unikalnym charakterze, nie będzie to oddziaływanie o znaczącym negatywnym charakterze. Nie znajduje w ocenie Kolegium uzasadnienia również zarzut błędów w zakresie monitoringu ornitologicznego i chiropterołogicznego. Obowiązujące przepisy prawa nie określają sposobu przeprowadzenia inwentaryzacji przyrodniczych, w tym badania w zakresie ornitologii i chiropterologii. Tym samym Inwestor nie był zobligowany do przeprowadzania badań ze ściśle zdefiniowaną metodyką. Zarzuty odnośnie błędów w przeprowadzonym monitoringu, w tym zarzuty PTOP "S.", zostały przedstawione RDOŚ w toku postępowania uzgadniającego. Wszelkie wątpliwości wskazane przez strony zostały przeanalizowane przez organ ochrony środowiska oraz wyjaśniane dodatkowo przez autorów raportu i monitoringów przyrodniczych. Kolegium podzieliło stanowisko RDOŚ, iż materiał, który został zebrany w trakcie postępowania, umożliwiał dokonanie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na ptaki, ocenę wpływu skumulowanego oraz ocenę wpływu na obszary Natura 2000. Kolegium nie dopatrzyło się naruszenia art. 83 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...), poprzez błędną interpretację, a następnie zastosowanie instytucji monitoringu porealizacyjnego. W momencie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach można mówić jedynie o prognozowaniu wpływu inwestycji na środowisko. Natomiast monitoring porealizacyjny służy ocenie skutków rzeczywistych wpływu inwestycji na środowisko oraz celowości zastosowania działań minimalizujących. Kończąc Kolegium argumentowało, że przyjęte rozwiązania techniczne zapewniają minimalizację oddziaływania na środowisko przedmiotowej inwestycji, a realizacja przedsięwzięcia, przy założeniu spełnienia warunków i wymogów określonych w zaskarżonej decyzji, nie spowoduje naruszenia wymagań ochrony środowiska. D. M., reprezentowany przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Decyzję zaskarżył w całości, wnosząc o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi II instancji, lub ewentualnie jej uchylenie i zmianę, polegającą na uchyleniu decyzji organu I instancji i przekazania mu sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 138 k.p.a., polegające na nierozpoznaniu sprawy co do istoty. W odwołaniu wskazano szereg zarzutów, do których organ II instancji nie odniósł się w sposób należyty; naruszenie art. 107 w zw. z art. 138 i 140 k.p.a., poprzez nienależyte sformułowanie uzasadnienia, którego przeważająca część sprowadzała się do przedstawienia stanu faktycznego sprawy i przepisania zasadniczej treści uzgodnienia RDOŚ w P., przy niedostatecznym uargumentowaniu prawnych przesłanek, którymi organ II instancji kierował się wydając decyzję. Zdaniem skarżącego tego typu uzgodnienia nie tylko podlegają ocenie organu wydającego decyzję, ale mogą być zaskarżane w odwołaniu od decyzji.; naruszenie art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt. 2 ustawy środowiskowej w zw. z art. 138 i art. 7, 77 i 107 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy decyzji administracyjnej w sytuacji, gdy zachodzą wątpliwości w przedmiocie prawidłowości przeprowadzenia postępowania dowodowego, w szczególności w zakresie przeprowadzonych monitoringów i ocen oddziaływania na środowisko inwestycji, co z kolei przełożyło się na treść uzgodnienia RDOŚ oraz treść decyzji organu I instancji. W przedmiotowym stanie sprawy zasadnym było uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia celem usunięcia (lub też wyjaśnienia) braków w postępowaniu dowodowym. W odniesieniu do decyzji organu I instancji w skardze powtórzono zarzuty i argumentację przytoczone w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Zdaniem skarżącego ocena oddziaływania na środowisko nie oddaje rzeczywistego rozmiaru wpływu inwestycji na środowisko, co rzutuje na rzetelność i prawidłowość uzgodnienia RDOŚ, który w znacznej mierze przyjął dane przedstawione przez Inwestora. Z posiadanych informacji wynika również, że doszło do rozszerzenia strefy oddziaływania inwestycji w dniu [...] listopada 2013 r., co zostało zaakceptowane przez organ I instancji, jak i przez PPIS w P. Jednak okazuje się, iż Inspektor nie otrzymał pełnych analiz hałasu, co pozwala wątpić w rzetelność oceny oddziaływania, szczególnie że ma ono mieć szerszy zasięg. Dowodzi temu Obwieszczenie z dnia [...] listopada 2013 r. i odpowiedź PPIS w P. Dalej podniesiono, że analiza rozstrzygnięcia organu II instancji pozwala stwierdzić, że powyższe może być skutkiem przyjęcia, że uzgodnienie RDOŚ jest ostateczne i wiąże organy wydające decyzje w przedmiotowej sprawie. Uzgodnienie ma co prawda dosyć istotną treść, ale podlega ocenie organu wydającego decyzję o uwarunkowaniach środowiskowych zgody na realizację przedsięwzięcia, w związku z czym uzasadnione wątpliwości budzi swoiste pominięcie rzetelnych rozważań w tym zakresie. Kolegium winno dokładnie rozpatrzyć zarzuty w tym zakresie i ocenić, czy konieczne jest uzupełnienie w zakresie raportu oddziaływania na środowisko, tymczasem odmówiono zasadności zarzutom stwierdzając lakonicznie, że uzgodnienie jest wystarczające. Ponadto, nawet pozytywne uzgodnienie nie obliguje organu do wydania decyzji pozytywnej (tak wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. IV SA/Po 1027/10). Podkreślono, że Raport sporządzony został przez zewnętrzny podmiot prywatny, który działa na bezpośrednie zlecenie Inwestora, a zatem przygotowany dokument będzie zgodny z zamierzeniami tegoż Inwestora. Organy nie uwzględniły oddziaływania zjawiska kumulacji fal akustycznych. Organ II instancji nie zrozumiał zarzutu, traktując zagadnienie jako kumulację oddziaływania różnych inwestycji. Tymczasem opisany zarzut dotyczył nieuwzględnienia w ocenach oddziaływania (a następnie w uzgodnieniu RDOŚ) kwestii nakładania (a co za tym idzie - wzmacniania) się fal pochodzących z różnych źródeł. Nie chodziło więc o kumulację oddziaływania inwestycji, ale o kumulację oddziaływania poszczególnych turbin w ramach jednej inwestycji. Rozważania Kolegium są więc w tej kwestii chybione. Do skargi załączono protesty podpisane przez zainteresowanych mieszkańców miejscowości, na terenie których ma być realizowana inwestycja. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. w odpowiedzi na skargę, wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Pismem procesowym z dnia [...] maja 2015 r. Inwestor – P. F. W. B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. - uczestnik niniejszego postepowania, wniósł o oddalenie skargi, popierając stanowisko organów administracji. Odnosząc się do zarzutów skargi podkreślono, że w przedmiotowej sprawie uzgodnienia RDOŚ nie miały charakteru ostatecznego i wiążącego i wbrew zarzutom skargi podlegały ocenie organów obu instancji. Podkreślono, że wiążący charakter stanowiska zajętego przez organ uzgadniający wyraża się w niemożności wydania decyzji pozytywnej w przypadku negatywnego stanowiska organu uzgadniającego, a także w niedopuszczalności określenia w decyzji pozytywnej warunków realizacji przedsięwzięcia w sposób odmienny niż uczynił to organ uzgadniający. W rozpatrywanym przypadku do akt sprawy nie został złożony dokument, który skutecznie zwalczyłby dokumentację przedstawioną przez inwestora oraz postanowienia uzgodnieniowe RDOŚ i PPIS w P. Podkreślono, że treść opinii PTOP S. była przedmiotem badania przez RDOŚ, a kolejne pismo dołączone do pisma skarżącego z [...] lipca 2014 r. nie zawiera nowych argumentów, do których należałoby ustosunkować się. Na rozprawie sądowoadministracyjnej przeprowadzonej w dniu [...] sierpnia 2015 r. pełnomocnik uczestnika postępowania podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje; Skarga nie jest zasadna. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena prawidłowości rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., którym utrzymano w mocy decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu elektrowni wiatrowych "B. II". Zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...), decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Z przepisu tego wynika, że celem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest określenie uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, nie zaś ocena oddziaływania na środowisko. Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia (art. 73 ust. 1 u.d.o.ś.). W rozpoznawanej sprawie o ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla farmy wiatrowej B. II inwestor (obecnie Grupa P. – F. W. B. Sp. z o.o. z siedzibą w W.), wystąpił wnioskiem z dnia [...] września 2011r. W tym miejscu odnotować należy, iż organy obu instancji równolegle procedowały nad wnioskiem tego samego inwestora, dotyczącym planowanej realizacji inwestycji Bą. I (11 turbin). Decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...], BMiG W. ustalił środowiskowe uwarunkowania dla wymienionego przedsięwzięcia, które Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., po rozpatrzeniu odwołania A. B., decyzja z dnia [...] września 2014 r. Nr [...], utrzymało w mocy. Tut. Sąd wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2015 r. sygn. akt II SA/Po 188/15 oddalił skargę A. B. na ww. decyzję. Zarówno A. B., jak i D. M. nie wnosili skarg do tut. Sądu na postanowienia stwierdzające niedopuszczalność wniesienia przez nich odwołań od decyzji, które dotyczyły inwestycji przewidzianych do realizacji na obszarze, co do którego nie posiadają tytułu prawnego do nieruchomości na nim zlokalizowanych. Powyższe ustalenie oparto na analizie wpływu spraw do WSA w Poznaniu oraz oświadczeniu pełnomocnika skarżącego A. B., które złożył do protokołu rozprawy w sprawie o sygn. akt II SA/Po 188/15. Na gruncie aktualnie rozpatrywanej sprawy, ze skargi D. M., według przedłożonej przez inwestora karty informacyjnej przedsięwzięcia, miało ono dotyczyć budowy zespołu elektrowni wiatrowych, składającego się z maksymalnie z 4 elektrowni wiatrowych w obrębach geodezyjnych: T., C., P., Ś. K. w gminie W. [...] czerwca 2012 r. pełnomocnik Inwestora przedłożył 3 egzemplarze raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko opracowany przez firmę "E." z P. Jednocześnie pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. poinformował o zmianach, które nastąpiły, w stosunku do złożonego w dniu [...] września 2011 r. wniosku o wydanie decyzji, polegających m.in. na zmniejszeniu liczby turbin z 4 do 3 sztuk. Zmianie uległo rozmieszczenie turbin, moc zespołu i pojedynczej turbiny (z 12 do 10,5 MW). Zgodnie z ww. pismem Inwestora, wszelkie zmiany zostały zawarte w przedłożonym raporcie. Inwestycja obejmuje również budowę infrastruktury towarzyszącej: komunikacyjnej, technicznej i energetycznej. Następnie, pismem z dnia [...] października 2012 r. inwestor (k. 29-50 – segregator nr 2 akt admin.), odpowiadając na wezwanie RDOŚ w P., inwestor przedłożył informacje, opracowane przez autorów Raportu, a stanowiące jego uzupełnienie. Wyjaśniono kwestię lokalizacji poszczególnych turbin, ich parametry techniczne i geometryczne, jak: wysokość wież (80-140m), wysokość zamontowania piast (tak, aby maksymalna wysokość turbin nie będzie przekraczać 200m) zakresy pracy łopat (uzależniony od wysokości wieży, z takim samym zastrzeżeniem, jak wyżej), średnice wirników (uzależnione od wysokości wieży, j.w.), najwyższe wartości poziomów mocy akustycznej (106,5 dB (A)). Przedstawione zostały lokalizacje każdej z planowanych turbin w aktualnie obowiązującym układzie współrzędnych płaskich prostokątnych "1992" określonym w rozporządzeniu Rady Ministrów z 8 sierpnia 2000 r. w sprawie państwowego systemu odniesień przestrzennych (Dz.U. Nr 70 poz. 821). Przedstawiono rozmieszczenie punktów i transektów na których prowadzono badania ornitologiczne, odniesiono się do uwag RDOŚ w zakresie konieczności zapewnienia ochrony nietoperzy i ptaków. Wyjaśniono w jaki sposób i w oparciu o jakie założenia i dyrektywy przeprowadzono monitoringi. Odniesiono się do uwag dotyczących zapewnienia ochrony przed hałasem. Wskazano, że przyjęty dla farmy współczynnik tłumienia gruntu, wynoszący 1, jest zgodny z metodyką zawartą w normie PN-ISO 9613-2. Wyjaśniono, ze norma ta opisuje techniczną metodę obliczania tłumienia dźwięku w przestrzeni otwartej w celu prognozowania poziomów hałasu środowiskowego w określonej odległości od źródeł hałasu. Ostatecznie decyzja została wydana w stosunku do planowanej budowy nie więcej niż 3 turbin wiatrowych o łącznej mocy nominalnej każdej z nich do 3,5 MW. W decyzji określono, iż wysokość każdej z siłowni przy maksymalnie wzniesionym skrzydle nie będzie przekraczać 200 m n.p.t. Wysokość zamontowania piasty wirnika nie będzie mniejsza niż 80 m n.p.t. Przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach uzyskano stanowiska PPIS w P. oraz RDOŚ w P., zgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy środowiskowej. Zauważyć należy, iż jeżeli chodzi o organ ochrony środowiska, to jego współdziałanie z organem wydającym decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, przybiera postać uzgodnienia wyrażonego w formie postanowienia (art. 77 ust. 3 ustawy). Natomiast stanowisko organu sanitarnego jest jedynie opinią nie wiążącą wprost organu wydającego decyzję. W opinii Sądu, Raport przedstawiony przez inwestora (wraz z jego uzupełnieniami) zawiera wszystkie elementy, o których mowa w art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...), a w opisie swym uwzględnia aspekty oddziaływania inwestycji na elementy przyrody wymienione w postanowieniu RDOŚ. Podkreślenia wymaga, że skoro warunki realizacji przedsięwzięcia zostają określone w uzgodnieniu z RDOŚ, to nie mogą one zostać samodzielnie zmienione przez organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Z uwagi na konieczność posiadania szczególnej wiedzy w zakresie ochrony środowiska i możliwych skutków realizacji planowanej inwestycji, organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach ma uzgodnić warunki realizacji planowanego przedsięwzięcia z organem ochrony środowiska. Pozostałe kwestie, związane z badaniem wpływu przedsięwzięcia na krajobraz, architekturę, czy zgodnością z planem zagospodarowania przestrzennego, organ umocowany do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może oceniać samodzielnie lub z innymi organami. Wbrew zarzutom skargi w zaskarżonej decyzji odniesiono się do wszystkich kwestii, istotnych z punktu widzenia ochrony środowiska, opierając się na prawidłowo ocenionych uzgodnieniach i opiniach. Oceniono również wpływ siłowni na uwarunkowania krajobrazowe, a podnoszony przez skarżącego zarzut braku sporządzenia studium krajobrazowego nie znajduje umocowania w obowiązujących przepisach prawa. W decyzji, zgodnie z uzgodnieniami RDOŚ i opinią PPIS w P., szczegółowo określono sposób oceny i monitorowania wpływu inwestycji na środowisko, na wszelkich etapach jej istnienia, w szczególności na etapie budowy i funkcjonowania. Nie można podzielić zarzutu skargi o przerzuceniu oceny i monitorowań na etap porealizacyjny. Decyzję podjęto w oparciu o wyniki licznych monitoringów, których prawidłowości przeprowadzenia wyspecjalizowany organ uzgadniający nie zakwestionował. Nie można podzielić zarzutu skarżącego, iż o terminach monitoringów powinni zostać powiadomieni zarządcy nieruchomości, na których punktu badań zostały rozmieszczone, bowiem obowiązek taki nie wynika z przepisów. W decyzji, jak i w postanowieniu uzgadniającym RDOŚ, wykazano zarazem celowość przeprowadzenia monitoringów porealizacyjnych, co wobec wyników monitoringów dotąd sporządzonych oraz braku pewności co do zachowań ptaków i nietoperzy w fazie funkcjonowania siłowni, jest zabiegiem uzasadnionym i racjonalnym. W momencie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach można mówić jedynie o prognozowaniu wpływu inwestycji na środowisko, natomiast monitoring porealizacyjny służy ocenie skutków rzeczywistych wpływu inwestycji na środowisko oraz celowości zastosowania działań minimalizujących. W tym zakresie Sad podziela stanowisko Kolegium. Podkreślenia wymaga, iż lokalizacja poszczególnych siłowni została szczegółowo określona w pkt III.3.5 decyzji organu I instancji i uwzględnia sąsiedztwo lasów oraz trasy przelotów ptaków. Autorzy Raportu przedstawili analizę trzech wariantów planowanego przedsięwzięcia. W raporcie konieczne jest wskazanie wariantu proponowanego przez inwestora, racjonalnego wariantu alternatywnego oraz wariantu najkorzystniejszego dla środowiska. W rozpatrywanym przypadku do realizacji wybierano wariant najbardziej korzystny dla środowiska (str. 51-56 Raportu), który jest zarazem wariantem najkorzystniejszym dla środowiska (realizacja 3 turbin, a nie planowanych początkowo 4 turbin). W opinii Sądu w Raporcie (i jego uzupełnieniach- m.in. pismo z [...].10.2012 r. k. 35-50 segregator 2 akt admin.) zawarto prawidłowe opisy wszystkich trzech wariantów, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...). W Raporcie i jego uzupełnieniach oraz w uzasadnieniach obu decyzji w sposób wystarczający i prawidłowy omówiono również zjawisko kumulacji, uwzględniając oddziaływanie siłowni objętych inwestycją B. II (Raport – str. 80, pismo inwestora z dnia [...] marca 2013 r. – str. 10 i nast.) oraz planowanej do realizacji inwestycji B. i B. I (Raport str. 99 i 103). Z uwagi na odległości między turbinami wchodzącymi w skład ferm wiatrowych B. I i B. II (4,2 km) stwierdzono brak oddziaływania skumulowanego obu tych inwestycji. W opinii Sądu ocenę kumulacji oddziaływania przeprowadza się z uwzględnieniem inwestycji już istniejących lub co do których etap prac planistycznych jest na tyle zaawansowany, że wiadomym jest, jakie parametry planowanych siłowni można uwzględniać. Tym niemniej odnotować należy, iż autorzy raportu odnieśli się do kwestii kumulacji w związku z planowaną inwestycją "B.". W Raporcie i jego uzupełnieniach wyjaśniono, iż uwzględniono najbliżej zlokalizowane planowane i istniejące elektrownie wiatrowe oraz oceniono efekt kumulacji na różnych płaszczyznach – w tym co do akustyki. Odnosząc się z kolei do zarzutu braku przeprowadzenia badań co do konkretnych parametrów turbin, które mogą zostać zrealizowane przyjąć należało, że skoro z Raportu wynika, iż badania oddziaływania akustycznego przeprowadzano dla najbardziej niekorzystnego położenia piasty (najniższego wobec poziomu terenu) to przyjąć należy, iż każde wyższe umocowanie piasty na wieży będzie korzystniejsze dla środowiska i parametry objęte badaniami zmniejszą się. To z kolei pozwalało przyjąć, że mając dane dotyczące takich najmniej korzystnych parametrów inwestycji organy oceniły jej wpływ na środowisko Nie budzi wątpliwości Sądu, iż w świetle treści uzgodnienia RDOŚ możliwe było określenie inwestycji w sposób przyjęty w decyzji organu I instancji. W orzecznictwie sądów administracyjnych wyrażono pogląd, że zastrzeżenia wobec przedłożonego raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, aby nie były uznane za gołosłowne powinny zostać poparte na przykład ekspertyzą, która w sposób udokumentowany wskazuje na wady raportu (tak: wyrok NSA z dnia 18 marca 2009 r., II OSK 383/08, Lex nr 526577). Raportowi o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przysługuje szczególna wartość dowodowa, która wynika z kompleksowego charakteru analizy planowanego do realizacji przedsięwzięcia. Podważenie jego ustaleń mogłoby nastąpić jedynie, co do zasady, poprzez przedstawienie równie kompletnej analizy uwarunkowań przyrodniczych (tzw. kontrraportu), sporządzonej przez specjalistów dysponujący równie fachową wiedzą jak autorzy raportu, której wnioski pozostawałyby w rażącej sprzeczności do tych zawartych w raporcie przedłożonym przez inwestora. Na potrzeby postępowania sprzeciwiający się tej inwestycji przedłożyli opracowania i opinie, w których zawarto krytyczne stanowisko co do przyjętych metodologii badań i monitoringów oraz stanowiące o negatywnym wpływie farm wiatrowych na zdrowie ludzi i szeroko pojęte środowisko. Ocena tych wszystkich materiałów zawarta została zarówno uzgodnieniu RDOŚ, jak i w uzasadnieniach wydanych w sprawie decyzji. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, iż dopóki nie zostaną przyjęte jako obowiązujące inne metody i sposoby badań, aniżeli przyjęto na potrzeby pomiarów i monitoringów przyjętych do opracowania Raportu w ramach niniejszej sprawy, nie można skutecznie kwestionować ich wyników. Z kolei inwestor przedłożył opracowania, analizy raportów i badań, opinie prawne oraz wykazy literatury, stanowiące odpowiedź na zarzuty stawiane przez mieszkańców miejscowości objętych lokalizacją inwestycji, zaprzeczające negatywnemu wpływowi energetyki wiatrowej na zdrowie człowieka, dokumentujące planowanie rozwoju polskiej sieci przesyłowej w perspektywie 2025r., społeczne nastroje w aspekcie rozwoju tej formy pozyskania energii. Przedłożył Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych, stanowisko rządu RP przyjęte przez Radę Ministrów w sprawie przyszłości energetyki wiatrowej. Niewątpliwie przedstawione stanowiska Unii Europejskiej jak i rządu RP sprzyjają obecnie tego rodzaju inwestycjom, co jednakże nie oznacza, iż tego rodzaju inwestycje mogą być realizowane w sposób dowolny. Aktualnie obowiązujące przepisy szeroko rozumianego prawa ochrony środowiska mają na celu zapewnienie zachowania dotychczasowych standardów środowisko, a ich przyjęcie, przy założeniu racjonalności ustawodawcy, uwzględniało aktualny stan wiedzy i technik pozwalających to oceniać i weryfikować. W takiej sytuacji, skoro organy administracji publicznej orzekające w sprawie niniejszej uznały, że przedłożony przez inwestora raport spełnia zarówno wymogi formalne (ustawowe) oraz sporządzony został w sposób rzetelny, a jego wnioski są logiczną konsekwencją wywodów w nim zawartych, to raport ten musiał zostać przyjęty jako podstawowy dowód w postępowaniu w sprawie o wydanie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Nie można było zgodzić się ze skarżącym także co do tego, że organy administracji publicznej orzekające w sprawie nie dokonały oceny merytorycznej przedłożonego przez inwestora raportu, ograniczając się tylko do jego oceny pod względem formalnym. Tezie tej przeczy treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji, w której Kolegium odniosło się do zawartości merytorycznej przedmiotowego raportu, odpowiadając tym samym na zarzuty stron postępowania oraz zarzuty zawarte w odwołaniu skarżącego od decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania. Szczegółowe odniesienie się do ustaleń zawartych w raporcie znalazło się również w decyzji organu I instancji. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że choć raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest dowodem prywatnym i jako taki podlega ocenie organu jak każdy inny dowód, to - jak już wskazywano - dokument ten posiada szczególną moc dowodową, która wynika w szczególności z kompleksowej oceny przedsięwzięcia i analizy aspektów technologicznych, prawnych, organizacyjnych i logistycznych jego funkcjonowania w powiązaniu ze sobą (por. wyrok NSA z dnia 11 lipca 2013 r., II OSK 639/13, Lex nr 1369033). Uwzględniając powyższe należy zaznaczyć, że choć raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko podlega ocenie organu prowadzącego postępowanie w sprawie o środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, to ocena ta z pewnych koniecznych względów musi być ograniczona, gdyż organ nie dysponuje odpowiednią specjalistyczną wiedzą, aby móc w pełni ocenić wszystkie jego aspekty. Jak wskazał więc trafnie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 lutego 2013 r., II OSK 1862/11 (Lex nr 1358431): "Jeżeli w danej sprawie przedstawiony został raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, który w ocenie organu odpowiada przepisom prawa oraz jest spójny, logiczny i przekonujący, to nie jest koniecznym szczegółowa ocena wartości dowodowej tego raportu w sytuacji, gdy organ administracji publicznej dokonał oceny, iż jest on zupełny zarówno pod względem formalnym jak i merytorycznym. Organ nie jest zobowiązany do samodzielnego badania i ustalania parametrów w oparciu o wiedzę specjalistyczną, w sytuacji gdy dysponuje opinią, którą uznaje za wiarygodną i zupełną". Z tych samych powodów ograniczona musi być także ocena raportu dokonywana przez sąd administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 1 marca 2013 r., II OSK 2105/11, Lex nr 1340187). Wobec powyższego należało stwierdzić, że zaskarżona decyzja poprzedzona została prawidłowymi ustaleniami poczynionymi na podstawie dowodów zebranych w postępowaniu administracyjnym, w tym w szczególności przedłożonego przez inwestora raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a ich ocena nie narusza art. 80 k.p.a. Tym samym można też uznać, że organy administracyjne orzekające w rozpoznawanej sprawie, podjęły wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.) oraz w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.). Podniesione w skardze zarzuty naruszenia powyższych przepisów są więc nieusprawiedliwione. W opinii Sądu w sprawie nie doszło również do naruszenia art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 627 z późn. zm.). Zarówno w literaturze jak i orzecznictwie wskazuje się, że przepis art. 33 ustawy o ochronie przyrody stanowi o znaczących negatywnych oddziaływaniach na środowisko (obszaru Natura 2000), co oznacza, że nie wszystkie negatywne oddziaływania będą uniemożliwiały realizację przedsięwzięcia, lecz tylko te, których skala może być uznana za znaczącą (zob. K. Gruszecki, Ustawa o ochronie przyrody. Komentarz, Lex/el oraz wyrok NSA z dnia 10 marca 2011 r., II OSK 2561/10, Lex nr 992529). Jak stwierdzono tymczasem w raporcie i decyzji, realizacja przedmiotowego przedsięwzięcia nie będzie miała znaczącego wpływu na siedliska i gatunki chronione w ramach sieci Natura 2000. W sprawie nie doszło również do naruszenia art. 37 ustawy środowiskowej, który stanowi, że organ prowadzący postępowanie 1) rozpatruje uwagi i wnioski; 2) w uzasadnieniu decyzji, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, podaje informacje o udziale społeczeństwa w postępowaniu oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa. W ocenie Sądu, opartej na analizie akt administracyjnych sprawy, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia organ prowadzący postępowanie brał pod uwagę wnioski i zastrzeżenia zgłaszane w toku postępowania. Nie sposób bowiem przyjąć, że organ zastrzeżeń takich nie czytał i nie analizował. Inną sprawą jest, że wnioski te i uwagi nie były dlań wiążące. Zgłaszane wątpliwości organ przekazywał także inwestorowi i autorom raportu, którzy ustosunkowywali się merytorycznie do podnoszonych kwestii a stanowisko to było przedstawione RDOŚ. W tym miejscu wskazać należy, że organ nie jest zobowiązany uzgadniać swojego stanowiska z uczestnikami postępowania, podejmuje decyzję w ramach posiadanej wiedzy i kompetencji. W niniejszym postępowaniu, gdzie wymagana była również wiedza specjalistyczna z zakresu ochrony środowiska, z mocy ustawy organ zobligowany był współdziałać z organem ochrony środowiska i uzgodnić warunki realizacji przedsięwzięcia. Tak też uczynił, dokonując uzgodnień z RDOŚ w P., a następnie uwzględnił te uzgodnienia, co znalazło odzwierciedlenie w treści decyzji środowiskowej. Uznając, że warunki ustalone przez wykwalifikowane do tego służby ochrony środowiska są właściwe i wystarczające, organy orzekające w sprawie miały podstawę przyjąć, że w tym zakresie, odnoszącym się do zagadnień ściśle związanych z ochroną środowiska, przedłożony przez inwestora raport jest dostatecznie szczegółowy a stawiane w stosunku do niego zarzuty są niezasadne. Wbrew zarzutom skargi społeczeństwu zapewniono w możliwie szerokim zakresie, czynny udziału w postępowaniu. W tym kontekście za nietrafny należy uznać zarzut naruszenia przez organy praw procesowych strony, który miał polegać na zignorowaniu dowodów przedkładanych przez organizacje ekologiczne i lokalną społeczność. W celu przybliżenia mieszkańcom gminy W. planowanych inwestycji, Inwestor w dniach od [...] do [...] września 2012r. zorganizował spotkania w miejscowościach: S., B., C., R., T., W. Zaproszenia zostały rozesłane przez Pocztę Polską S.A. w ilości 1275 szt. do każdego domostwa w miejscowościach G., S., S., B., C., R., T., W. Informacja o spotkaniach ukazała się także w lokalnym tygodniku. W spotkaniach uczestniczyli mieszkańcy, w liczbie od 7 do 18 osób, w zależności od miejsca przeprowadzonego spotkania. Notatka z ww. spotkań informacyjnych znajduje się w aktach sprawy. Ponadto, w dniach [...]-[...] listopada 2012r. na terenie Miasta i Gminy W. firma TNS P. przeprowadziła badania statystyczne pod nazwą "Nastawienie mieszkańców do elektrowni wiatrowych w Gminie W. k/P." Badania przeprowadzono na grupie 400 mieszkańców powyżej 18 roku życia i miało na celu m.in. określenie nastawienia mieszkańców do planowanych farm wiatrowych oraz określenie dostrzeganych przez mieszkańców korzyści i obaw w związku z budową parku wiatrowego. Z przeprowadzonych badań wynika, że mieszkańcy gminy w zdecydowanej większości aprobują budowę farm wiatrowych. W aktach sprawy znajdują się dokumenty potwierdzające zachowanie przez organ I instancji wymogów proceduralnych wynikających z przepisów k.p.a. oraz ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...). Strony zostały zawiadomione o wszczęciu postępowania, organ zapewnił możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, a przed wydaniem decyzji strony zostały zawiadomione o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Odnotować należy, iż nie mając pewności co do faktycznego wywieszania przez sołtysów przekazywanych im obwieszczeń, organ I instancji czynności te wykonywał we własnym zakresie, dokumentując to na załączonych do akt płytach CD oraz notatkami służbowymi. Jeżeli chodzi o zarzuty dotyczące uzasadnienia zaskarżonej decyzji, Sąd stwierdził, że są one nieuprawnione. Wydane w sprawie decyzje spełniają wymogi, jakie stawia przepis art. 107 § 3 k.p.a. W szczególności w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odniesiono się do zarzutów odwołania oraz wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia kwestii. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał, że wydane w sprawie decyzje nie naruszają przepisów prawa materialnego lub procesowego. Z tych względów, nie znajdując podstaw do uwzględnienia zarzutów skarżącego, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skargę oddalił.