II SA/Po 193/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Asesor WSA Jan Szuma Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2018 r. sprawy ze sprzeciwu Z. K., E. K. i A. M. od decyzji Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2018 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych; I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Inspektor Nadzoru Budowlanego na rzecz sprzeciwiających się kwotę [...]- (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. Decyzją z dnia [...] 2017 r. (nr [...], [...]), wydaną na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2017 r. poz. 1332), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. (dalej: "PINB w K.") nakazał R. S. - właścicielowi budynku, zlokalizowanego w K. przy ul. [...] (działka nr [...]), wykonać w terminie do 30.05.2018 r. naprawienie spękanej ściany szczytowej na wysokości poddasza, od strony zachodniej, zlokalizowanej na granicy z działką nr [...], określając zakres robót i sposób ich wykonania (pkt 1) oraz naprawienie i uzupełnienie orynnowania dachu swojego budynku na części niższej, od strony północnej (od strony działki nr ewid. [...] ) lub jego wymianę na nowe. W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił kolejne etapy postępowania zainicjowanego pismami wniesionymi przez współwłaścicieli sąsiedniej nieruchomości – dz. nr [...] – Z. K., E. K. i A. M.. Organ wyjaśnił, że w dniu 11.08.2011 r. przeprowadzono kontrolę stanu technicznego budynku mieszkalnego w K., przy ul. [...] (dz. nr [...]). Ustalono, że stan techniczny tego budynku jest nieodpowiedni bowiem lokatorzy z I piętra budynku na skutek rozebrania schodów w budynku na działce nr [...] zostali pozbawieni dostępu do swoich lokali. Przeprowadzona w dniu 16.05.2011r. kontrola okresowa stanu technicznego budynku i jego stan został oceniony jako dostateczny, a stan techniczny orynnowania i tynków, stolarki otworowej jako zły. W dniu 28.01.2009r. została przeprowadzona kontrola okresowa obiektu (5- letnia) w której dokonano ceny stanu technicznego poszczególnych elementów obiektu, które kolejno zostały ocenione pod względem stanu technicznego jako mierne (30-50 % zużycia). W budynku nigdy nie było wykonywanego kapitalnego remontu budynku, a obiekt jest eksploatowany od ok. 90 lat. Wobec poczynionych ustaleń PINB w K. w dniu 12.08.2011 r. wszczął postępowanie w sprawie stanu technicznego wielorodzinnego budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...], stanowiącej własność Skarbu Państwa, będącej w administrowaniu Zarządu Budynków i Usług Komunalnych w K.. Kolejnym postanowieniem z dnia 12.08.2011r. PINB w K. nakazał sporządzenie i przedstawienie ekspertyzy technicznej stanu technicznego przedmiotowego budynku. W dniu 09.09.2011r. do Inspektoratu wpłynęło opracowanie techniczne sporządzone przez mgr inż. M. S.. W dalszej kolejności PINB w K. decyzją z dnia 27.10.2011r. (znak [...] r.) nakazał Zarządowi Budynków i Usług Komunalnych w K. wyłączyć z użytkowania parter budynku do czasu docelowego usunięcia uszkodzeń w budynku sąsiednim (na dz. Nr [...]), nakazanych właścicielom tego budynku decyzją [...] z dnia 27.10.2011r. Od decyzji tej odwołał się Burmistrz K.. Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej WWINB) decyzją z dnia 19.12.2011 r. (znak [...]) uchylił ww. decyzję PINB w K. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W międzyczasie Wojewoda W. decyzją z dnia [...].2012 r. (znak [...] - [...]) stwierdził nabycie przez Gminę K. z dniem 27.05.1999 r., z mocy prawa mienia Skarbu Pastwa stanowiącego własność nieruchomości ozn. w ewid. gruntów nr [...] obręb [...] K., arkusz mapy 1. Kolejna kontrola miała miejsce 16.01.2012 r. Ustalano wówczas m.in., że ściana szczytowa od strony zachodniej wykazuje liczne spękania, w szczególności w części strychowej. Szczelina w zaprawie między cegłami na szerokość kilku centymetrów. Stwierdzono także ubytki drewnianej więźby oraz zawilgocenie murów i części konstrukcji dachowej. Ekspertyza dot. pęknięcia ściany szczytowej została złożona 27.03.2012 r. Ustalono, że nowy właściciel budynku na działce nr [...] – R. S., przygotowuje dokumentację na remont i przebudowę budynku i zobowiązano go do zabezpieczania w trybie pilnym okien zlokalizowanych w granicy działek oraz do naprawienia nieszczelnych rynien i rur spustowych celem wyeliminowania zalewania nieruchomości sąsiedniej. Wobec nie wypełnienia ww. zaleceń pokontrolnych, w dniu 10.05.2016 r. przeprowadzono ponownie kontrolę na nieruchomości i ustalono m.in., że właściciel dokonał jedynie zabezpieczenia części otworów okiennych oraz naprawił rynny i rury spustowe celem wyeliminowania zalewania ścian budynku sąsiedniego. W dniu 15.07.2016 r. Z. K. złożył pismo o zobowiązanie właściciela działki nr [...] do zaprzestania odprowadzania wód opadowych na jego posesję. W dniu 18.08.2016 r. PINB w K. wydał postanowienie (znak [...]) o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie o zobowiązanie właściciela działki nr [...] do zaprzestania odprowadzania wód opadowych na działkę nr [...]. Pismem z dnia 16.08.2016 r. Z. K. wniósł zażalenie na działanie PINB w K. , wskazując że zwrócił się do tego organu o nakazanie właścicielowi budynku na działce [...] usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, zgodnie z art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. WWINB uznał zażalenie za uzasadnione w zakresie braku odpowiedzi w części dotyczącej zamurowania otworów okiennych, gzymsów wiszących nad działką [...] oraz wybudowania własnej ściany od strony zachodniej i wyznaczył termin załatwienia sprawy do dnia 24.10.2016 r., natomiast w części dotyczącej zalewania nieruchomości [...] odmówił wyznaczenia PINB w K. dodatkowego terminu załatwienia sprawy (postanowienie WWINB z dnia 26.09.2016 r.). W dalszej kolejności PINB w K. postanowieniem z dnia [...].2016 r., znak [...], odmówił wszczęcia postępowania w sprawie nakazania właścicielowi budynku zlokalizowanego na działce nr [...] 1) zamurowania otworów okiennych w granicy działek nr [...] i [...], 2) zlikwidowania gzymsów wiszących nad działką nr [...], 3) wybudowania własnej ściany budynku od strony zachodniej. WWINB postanowieniem z dnia [...]2016 r (znak [...]) uchylił w całości postanowienie PINB w K. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Rozstrzygając kasacyjnie WWINB wskazał, że w sposób nieprawidłowy PINB w K. uznał, że stan obecny budynku, tj. istnienie okien w ostrych granicach, gzymsy zwisające nad działką sąsiednią, brak własnej ściany, nie wynikają z jakiejkolwiek modyfikacji (przebudowy, rozbudowy, nadbudowy czy zmiany sposobu użytkowania), lecz wyłącznie z faktu podziału działki, dokonanej przez Sąd i w sprawie nie zachodzi możliwość nałożenia na obecnego właściciela budynku obowiązków na podstawie art. 66 i 67 ustawy Prawo budowlane. Nadto WWINB wskazał, że nie zostało wyjaśnione, czy którekolwiek z pism adresowanych do PINB w K. zawierało żądanie wszczęcia postępowania, o którym mowa w art. 61 Kpa, bowiem dopiero w piśmie będącym zażaleniem na działanie PINB w K. z dnia 16.08.2016 r. Z. K. wskazał na konieczność przeprowadzenia postępowania w sprawie stanu technicznego. W następstwie powyższego PINB w K. wezwał Z. K. i E. K. do wyjaśnienia treści żądań zawartych we wniesionych pismach. Pismem z dnia 27.12.2016 r. Z. K. udzielił odpowiedzi wskazując, że żąda wszczęcia postępowania w sprawie: zaprzestania odprowadzania wód opadowych, zamurowania otworów okiennych i drzwiowych, zlikwidowania gzymsów, wykonania własnej ściany. W dniu 09.01.2017 r. R. S. poinformował PINB w K., że zamurował część okien w granicy działki i będzie próbował zlikwidować gzymsy sięgając z dachu budynku oraz odprowadzić wody opadowe do wewnątrz swojego budynku. Nadto poinformował, że zlecił osobie uprawnionej przygotowanie dokumentacji dot. przebudowy budynku i zamierza wystąpić z wnioskiem o pozwolenie na budowę. W dniu 08.02.2017 r. PINB w K. przeprowadził kontrolę na nieruchomości podczas której R. S. oświadczył, że przy sprzyjających warunkach atmosferycznych wykona: 1) zamurowanie wszystkich otworów okiennych w granicy, 2) przemuruje uszkodzoną ścianę szczytową poddasza, 3) na ścianach zewnętrznych wykona ogniomury, 4) zlikwiduje rynny i rury spustowe od strony północnej i wschodniej, 5) zlikwiduje gzymsy zwisające nad działką sąsiednią, 6) wykona naprawy tynków na ścianach wewnętrznych. PINB w K. decyzją z dnia 09.03.2017 r. (znak [...], [...]) nakazał właścicielowi budynku zlokalizowanego na działce nr [...] wykonać w terminie wskazanym przez zobowiązanego, lecz nie później niż do 30.05.2017 r.: 1) zamurowanie otworów okiennych i drzwiowych w granicy działek [...] i [...], 2) zaprzestanie odprowadzenia wód opadowych na działkę [...], zdemontowanie rynien i rur spustowych zwisających nad działką nr ewid. [...], 3) zlikwidowanie gzymsów wiszących nad działką nr [...], 4) naprawienie spękanej ściany szczytowej na wysokości poddasza, od strony zachodniej, zlokalizowanej w granicy z działką nr [...], Jednocześnie na podstawie art. 105 § 1 PINB w K. umorzył postępowanie administracyjne w części dot. nakazania R. S. wybudowania własnej ściany wewnątrz budynku od strony wschodniej w granicy z działką nr [...]. Od decyzji odwołali się R. S. i Z. K.. WWINB decyzją z dnia [...].2017 r. (znak [...]) uchylił w całości ww. decyzje PINB w K. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W następstwie ww. decyzji kasacyjnej PINB w [...] decyzją z dnia [...].2017 r. ponownie nakazał R. S. naprawienie spękanej ściany szczytowej na wysokości poddasza, od strony zachodniej, zlokalizowanej na granicy z działką nr [...], oraz naprawienie i uzupełnienie orynnowania dachu budynku od strony północnej (od strony działki nr ewid. [...] ) lub jego wymianę na nowe. Jednoczenie PINB w K. na podstawie art. 105 Kpa umorzył postępowanie administracyjne w części dotyczącej nakazania R. S.: 1) wybudowania własnej ściany wewnątrz budynku od strony wschodniej w granicy z działką nr [...], 2) zamurowania otworów okiennych i drzwiowych w granicy działek [...] i [...], 3) zaprzestania odprowadzenia wód opadowych na działkę [...], zdemontowanie rynien i rur spustowych zwisających nad działką nr ewid. [...], 4) zlikwidowania gzymsów wiszących nad działką nr [...] Od decyzji odwołali się Z. K., E. K., A. M.. Również ww. decyzja PINB w K. została uchylona w całości, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji (decyzja WWINB z dnia 18.09.2017 r., znak [...]) W następstwie decyzji kasacyjnej PINB w K. zawiadomił strony o możliwości zapoznania się i wypowiedzenia co do zebranych dowodów i materiałów i decyzją z dnia 16.11.2017r., nr [...], [...], nakazał R. S. - właścicielowi budynku, zlokalizowanego w K. przy ul. [...] (działka nr [...]), wykonać, w terminie do 30.05.2018 r.: 1) naprawienie spękanej ściany szczytowej na wysokości poddasza, od strony zachodniej, zlokalizowanej na granicy z działką nr [...], precyzując zakres koniecznych robot oraz stawiając wymóg ich wykonania pod nadzorem osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane; 2) naprawienie i uzupełnienie orynnowania dachu swojego budynku na części niższej, od strony północnej (od strony działki nr ewid. [...]) lub jego wymianę na nowe. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że wobec wcześniejszych decyzji kasacyjnych WWINB rozpoznając ponownie sprawę organ powiatowy zobowiązany jest dokonać analizy całego materiału dowodowego pod kątem wyeliminowania wszystkich nieprawidłowości, jakie występują w budynku na działce nr [...]. Organ wskazał, że 12.08.2011 r. wszczął postępowanie w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego przedmiotowego budynku w sytuacji, gdy na skutek decyzji podziałowej Sądu i następnie prac remontowych schodów podjętych przez Z. K., część lokatorów została pozbawiona dostępu do zajmowanych lokali mieszkalnych. W tych okolicznościach "nieodpowiedni stan techniczny budynku" należało rozumieć jako nie odpowiadający wymaganiom do normalnego jego funkcjonowania, a nie jako zły w sensie jego jakości, stanowiący zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi, mienia i środowiska. Celem wszczętego postępowania i nakazanego następnie sporządzenia ekspertyzy technicznej było zatem nie tyle ocenienie stanu technicznego budynku (w sensie jakości), ale przede wszystkim zaproponowanie możliwości i sposobu jego przebudowy w celu przywrócenia jego funkcjonalności poprzez usuniecie braków i wad jakie powstały w wyniku podziału nieruchomości i działań remontowych Z. K.. W przedłożonej ekspertyzie rzeczoznawca budowlany uznał stan techniczny budynku jako średni, zaproponował sposób jego przebudowy i uznał, że stan techniczny pozwala na jej przeprowadzenie. Jako zły rzeczoznawca uznał stan okien i części drzwi drewnianych. Podobna ocena stanu technicznego budynku zawarta została w protokole z przeglądu okresowego – rocznego z dnia 16.05.2011 r. Dopiero później – pismem z 19.12.2011 r. Z. K. zgłosił istnienie zagrożenia katastrofą budowlaną w budynku spowodowane złym stanem technicznym – pęknięciem ściany szczytowej. W następstwie tego zgłoszenia w ekspertyzie z lutego 2012 r. rzeczoznawca zlecił remont ściany szczytowej, na wysokości poddasza, w celu zapobieżenia dalszej jego degradacji, pomimo tego, że w jego ocenie stan techniczny nie zagrażał bezpośrednio bezpieczeństwu. Te zalecenia do czasu sprzedaży budynku nie zostały wykonane i przeszły na nowego jego właściciela. Wobec powyższego nieodpowiedni stan techniczny (w rozumieniu zły, mogący stanowić zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska), do którego zastosowanie ma art. 66 ustawy Prawo budowlane, spowodowany zaniechaniem przez właścicieli remontów i konserwacji, dotyczył jedynie okien drewnianych i części drzwi, ściany szczytowej na zachodniej na wysokości poddasza oraz dodatkowo orynnowania dachu, którego mierny stan (nieszczelności) powodował zalewanie ścian budynku sąsiedniego. Ponieważ część okien została zamurowana, a pozostałe zabezpieczone płytą OSB, w ocenie PINB nie zachodzi konieczność nakazywania obowiązków w tym zakresie. Podobnie w zakresie orynnowania część rynien i rur spustowych została naprawiona i wymieniona, a do naprawy lub wymiany pozostały jedynie rura i rynna części niższej budynku, od strony północnej. Zdaniem PINB pozostałe nieprawidłowości, jakie występują w nieużytkowanym obecnie budynku: pozostałe otwory okienne w granicy, zwisające nad działką sąsiednią gzymsy i orynnowanie dachu, brak własnej ściany wewnętrznej – p.poż. od strony sąsiada, których likwidacji lub wykonania domagają się właściciele sąsiedniej nieruchomości, a także dodatkowo brak m.in. wejścia i klatki schodowej, brak przyłączy wod,-kan., miejsca do składowania odpadów, są wynikiem decyzji podziałowej Sądu i pomimo, że naruszają aktualne przepisy w sprawie warunków technicznych jakim odpowiadać powinny budynki, nie mogą być usunięte w trybie art. 66 Prawa budowlanego, który ma charakter naprawczy i nie służy do doprowadzenia obiektu do zgodności z obowiązującymi przepisami – warunkami technicznymi. Odnosząc się do żądania wykonania własnej ściany oddzielenia pożarowego, której brak może stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa sąsiedniego budynku i ludzi, PINB stwierdził, że obwiązujące obecnie przepisy dotyczące podziału nieruchomości dopuszczają podział budynku po ścianach nie będących ścianami oddzielenia pożarowego i nie wymagają natychmiastowego dostosowania takiej ściany do warunków p.poż. obowiązujących obecnie, a tym bardziej budowania nowej – drugiej ściany p.poż w wydzielonej części budynku (art. 93 ust. 3b ustawy z 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami – Dz.U. z 2016 r. poz. 2174 i rozporządzenie RM w sprawie sposobu i trybu podziału nieruchomości przy podziale tej nieruchomości. PINB ponadto wskazał, że część budynku na dz. nr [...] powstała bez własnej ściany od strony sąsiada. Budynek na dz. [...] powstał najprawdopodobniej po 1914 roku, w oparciu o zbiór praw Cesarstwa Rosyjskiego – Statut budowlany w wydaniu z 1900 r. (jeżeli powstał do 1916 r.) lub na podstawie przepisów b. C.-N. Generał – Gubernatorstwa W., jeżeli powstał po 1916 r. Wymienione przepisy zachowały moc do czasu uchwalenia przez Sejm RP Ogólnej Ustawy Budowlanej na mocy Dekretu Nr [...] w przedmiocie tymczasowych przepisów budowlanych na obszarach byłego zaboru rosyjskiego z dnia 7 lutego 1919 r., wydanego przez Naczelnika Państwa – J. P.. Ponieważ nie można ustalić dokładnej daty powstania tej części budynku i w związku z tym w oparciu o jakie przepisy został pobudowany, nie można twierdzić, że naruszał on obowiązujące prawo budowlane w dacie jego budowy. W świetle obecnie obowiązujących przepisów budowlanych i zapisu w akcie notarialnym z 1914 r. – wspólna ściana szczytowa, wspólne wejście i wyjście – część budynku zlokalizowaną obecnie na działce nr ewid. [...], należałoby traktować jako rozbudowę istniejącego budynku na działce nr ewid. [...], ponieważ bez własnego wejścia i wyjścia oraz klatki schodowej nie mógł on samodzielnie funkcjonować. Wówczas do czasu podziału nieruchomości przez Sąd na dwie oddzielne nieruchomości, wspólna ściana ani w starych, ani w nowych przepisach budowlanych nie musiała być ścianą oddzielenia pożarowego. Już bowiem w ustawie budowlanej z 1928 r. w art. 201 zapisano, że w przypadku, gdy budynek ma być wykonany wyłącznie z materiałów niezapalnych, a nie mają być w nim przechowywane materiały palne, wznoszenie wewnętrznych murów ogniochronnych nie jest wymagane. Reasumując PINB uznał, ze nieużytkowany obecnie budynek na dz. [...], aby mógł ponownie normalnie funkcjonować i być użytkowany, wymaga przebudowy w oparciu o pozwolenie na budowę i w tym procesie dostosowania do obecnie obowiązujących warunków technicznych. Natomiast nie można nakładać obowiązku takiego dostosowania w trybie art. 66 ustawy Prawo budowlane, który ma charakter odtwórczy. Od decyzji odwołali się ponownie R. S. oraz E. K., Z. K., A. M.. O. R. Skaliński podniósł, że obecny stan budynku, który zabezpieczony został przez niego zgodnie z zaleceniami organu nadzoru budowlanego, nie uprawnia do wydania nakazów w oparciu o przepis art. 66 Prawa budowlanego. Pozostali odwołujący zakwestionowali brak wydania rozstrzygnięcia w zakresie zabezpieczenia ich nieruchomości przed odprowadzaniem wód z działki nr [...] na ich posesję, zamurowania okien i zlikwidowania gzymsów, wybudowania ściany oddzielenia p.poż. Wskazali na postępujący proces degradacji budynku, co ma wpływ na stan ich nieruchomości. Podnieśli, że właściciel działki nr [...] pomimo wielokrotnych zapewnień dotąd nie wystąpił o wydanie pozwolenia na budowę i stan ten może nadal trwać. Decyzją z dnia [...] 2018 r., nr [...], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm., dalej: Kpa) w zw. z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), uchylił decyzje PINB w K. z dnia 16 listopada 2017 r. i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji WWINB odwołał się do wcześniej wydanego w sprawie rozstrzygnięcia kasacyjnego. Zdaniem WWINB ponownie prowadząc postępowanie PINB w K. winien precyzyjnie określić zakres postępowania administracyjnego. Organ winien rozważyć zmianę zakresu postępowania pod kątem wykazanej nieprawidłowości w ścianie szczytowej budynku, natomiast w sytuacji pozostawienia zakresu postępowania w dotychczasowym kształcie, dokonać analizy całego zebranego materiału dowodowego (w tym przedłożonych opracowań technicznych) pod kątem wyeliminowania wszystkich nieprawidłowości, jakie występują w przedmiotowym budynku, wskazując które przepisy techniczne zostały naruszone. PINB wydał rozstrzygnięcie na podstawie przepisu art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, wskazując, że u podstaw wszczęcia i prowadzenia postępowania znalazły się: wynikający z ekspertyzy technicznej i protokołu okresowego rocznego zły stan okien i drzwi; ustalenie podczas kolejnej kontroli iż braki orynnowania skutkują zalewaniem ściany budynku sąsiedniego; znajdujące się w późniejszej ekspertyzie zalecenie remontu ściany szczytowej. Ponieważ jak uzasadnia PINB w K. nieprawidłowości dot. okien i drzwi zostały usunięte, uzasadnione jest orzeczenie jedynie co do orynnowania i remontu ściany szczytowej. WWINB wyjaśnił, że z ekspertyzy, na którą powołuje się PINB w K. wynika, że stan techniczny ściany oceniony został jako średni, nie zagraża bezpośrednio bezpieczeństwu, ściana jest osłabiona i aby zapobiec dalszej degradacji należy wykonać remont. Odmiennych ustaleń co do występującego zagrożenia, dającego podstawę do zastosowania przepisu art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, nie zawierają żadne z ustaleń kontrolnych PINB w K.. Wątpliwość budzi też ustalenie, że brak orynnowania powoduje stan wymagający władczych działań organów administracji publicznej, bowiem może zagrażać życiu lub zdrowi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska. WWINB wskazał, że przepis art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane wymienia 4 różne przesłanki, których spełnienie nakłada na organ obowiązek podjęcia działań władczych. Rozstrzygnięcie PINB K. wydane zostało na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, lecz organ nie wykazał, aby wystąpiła przesłanka zagrożenia życiu lub zdrowia, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska. Zdaniem WWINB ustalenia we wskazanym powyżej zakresie przekraczają dyspozycję art. 136 Kpa, czyli ramy dodatkowego postępowania wyjaśniającego. WWINB podzielił stanowisko PINB, że nieodpowiedni stan techniczny obiektu naruszający przepisy, a będący wynikiem czynności prawnych na nieruchomości, nie uzasadnia ingerencji organów nadzoru budowlane. W rozpatrywanej sprawie sporny budynek w dacie podziału nieruchomości już był wybudowany i pomimo, że aktualnie narusza przepisy rozporządzenia, nie może to stanowić podstawy do nakazania rozbiórki (por. wyrok NSA z 14.11.2006 r. II OSK 1333/05, ONSAiWSA 2007/4/99, wyrok WSA w Warszawie z 30.03.2010 r. VII SA/Wa 721/09 dostępny:www.nsa.gov.pl). Natomiast kwestie związane z naruszeniem własności pozostają poza właściwością rzeczową organów nadzoru budowlanego, bowiem należą do kwestii cywilnych. W ocenie WWINB stosując się do wskazań zawartych w wcześniejszej decyzji kasatoryjnej PINB w K. w prowadzonym postępowaniu i w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odniósł się do wybudowania własnej ściany wewnątrz budynku, zamurowania otworów okiennych i drzwiowych w granicy działek [...] i [...], zaprzestania odprowadzenia wód opadowych na działkę [...], zdemontowanie rynien i rur spustowych zwisających nad działką nr ewid. [...], zlikwidowania gzymsów wiszących nad działką nr [...]. Kończąc WWINB podniósł, że zgodnie z art. 61 ustawy Prawo budowlane to na właścicielu lub zarządcy obiektu budowlanego, a nie na organach administracji publicznej, ciąży obowiązek utrzymania i użytkowania obiektu budowlanego w sposób określony w tym przepisie. E. K. i Z. K. wnieśli sprzeciw od decyzji WWINB z dnia 07.02.2018 r. Wnoszący sprzeciw podnieśli, że wielokrotnie zwracali się do PINB w K. o podjęcie działań w stosunku do właściciela działki nr [...] w K. przy ul. [...] o zaprzestanie naruszeń ustawy Prawo budowlane a szczególnie art. 66. Skarżący podnieśli, że ze względu na sposób posadowienia budynku na działce nr [...], jego stan techniczny ma istotny wpływ na ich budynek, jak również ogranicza ich w swobodnym korzystaniu z działki. PINB w K. nie podjął żadnych działań wskazanych w ekspertyzie dotyczącej stanu technicznego budynku. Wszystkie dokonane przez sąsiada naruszenia w ich budynku i na ich gruncie musieli zgodnie z wydanymi decyzjami przez PINB w K., likwidować sami i na własny koszt. Pogarszający się stan budynku stanowi zagrożenie dla zdrowia i życia osób przebywających na działce - odpadające cegły z gzymsów, odpadający tynk z elewacji, wypadanie okien zlokalizowanych w ścianie zachodniej. Ściana zachodnia usytuowana jest w ostrej granicy przy ich wjeździe na posesję. Jest to droga, którą poruszają się najczęściej i podobnie osoby obce wchodzące na nieruchomość. Stan techniczny ściany z każdym rokiem ulega dalszej degradacji. Spękanie, które opisał ekspert w 2011 r., sięgało od dachu do wysokości pierwszego piętra, obecnie spękania sięgają od dachu do parteru. Przy wydawaniu ostatnich decyzji zarówno organ I jak i II instancji nadzoru budowlanego opierał się na ekspertyzie sporządzonej w 2011r., tymczasem przez 7 lat stan techniczny budynku uległ pogorszeniu. Gmina K. adaptując obiekt na cele mieszkaniowe przebudowała dach samowolnie i niezgodnie ze sztuką budowlaną, przy okazji likwidując ogniomur oddzielający budynki. Przy dużych opadach woda z połowy dachu ( ok.100m.) spływa do rynny o długości 1,5m. Tak krótka rynna nie jest w stanie odebrać wody i z tego powodu woda spływa po ich ścianie. Skarżący podnieśli, że nie mogą wykonać elewacji ściany północnej z uwagi na zawilgocenia i spękania. Woda deszczowa z rynien spustowych odprowadzana jest na ich podwórko. Budynek usytuowany przy głównej ulicy miasta niszczeje i szpeci swym wyglądem otoczenie. Obecny właściciel w ciągu 3 lat nie poczynił żadnych kroków, aby przynajmniej uzyskać zgodę na wykonanie przyłącza wodnokanalizacyjnego oraz pozwolenia na przebudowę zrujnowanego budynku. Mimo to w każdej decyzji zarówno PINB w K. jaki i WWINB w swoich decyzjach kasatoryjnych powołują się na jego deklarację o zamiarze bezterminowego, legalnego przebudowania budynku. W 2011 r. zostało wszczęte przez PINB w K., z urzędu postępowanie w sprawie stanu technicznego budynku zlokalizowanego na działce [...]. Do chwili obecnej wszystkie decyzje, po wniesionych przez skarżących odwołaniach, wydane przez WWINB były decyzjami kasatoryjnymi. Z tego też względu skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i zobowiązanie WWINB do wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności i rozstrzygnięcia sprawy. W odpowiedzi na sprzeciw WWINB wniósł o jego oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w wydanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje; Sprzeciw podlegał uwzględnieniu. Stosownie do art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, dalej jako p.p.s.a.), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Taki sprzeciw został wniesiony w niniejszej sprawie. W myśl art. 64e p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257, dalej Kpa). Dokonując kontroli rozstrzygnięcia wydanego na podstawie art. 138 § 2 Kpa sąd administracyjny nie jest zatem władny odnosić się do meritum sprawy. Rola sądu administracyjnego kontrolującego decyzję o charakterze kasacyjnym sprowadza się do analizy przyczyn, dla których organ odwoławczy uznał za konieczne skorzystanie z możliwości przewidzianej przepisem art. 138 § 2 Kpa, a w przypadku uznania, że uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy nie wynikało z przyczyn wymienionych w tym przepisie, sąd jest władny uwzględnić sprzeciw (art. 151a § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 138 § 2 zd. 1 k.p.a., organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Organ odwoławczy, wybierając odstępstwo od zasady wydania decyzji merytorycznej przewidzianej w art. 138 § 1 Kpa, musi więc kierować się nie tylko stwierdzeniem istnienia przesłanek wskazanych w art. 138 § 2 Kpa, ale też wyjaśnić, dlaczego na tle stanu konkretnej sprawy nie było zasadne rozstrzygnięcie merytoryczne (na podstawie art. 138 § 1 Kpa) przy uwzględnieniu zebranego w sprawie materiału dowodowego i wynikających chociażby z art. 136 Kpa możliwości uzupełnienia tego materiału. Organ odwoławczy podejmując decyzję o zastosowaniu art. 138 § 2 Kpa powinien brać pod uwagę nie tylko zasadę dwuinstancyjności, ale i inne przepisy, a zwłaszcza podstawowe zasady wynikające z przepisów Kpa, jak chociażby: wynikającą z art. 8 Kpa zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa oraz ustaloną w art. 12 Kpa zasadę szybkości postępowania (tak wyrok WSA w Warszawie z 13 marca 2014 r., VIII SA/Wa 1136/13, LEX nr 1448237). Art. 138 § 2 Kpa winien być przy tym wykładany łącznie z art. 136 Kpa, zgodnie z którym organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. Wydanie zatem w sprawie decyzji kasacyjnej na podstawie art. 138 § 2 Kpa uzasadnione jest wówczas, gdy do jej rozstrzygnięcia nie jest wystarczające przeprowadzenie przez organ odwoławczy dodatkowego postępowania wyjaśniającego na podstawie art. 136 Kpa. Tylko zatem przeprowadzenie przez organ odwoławczy postępowania wyjaśniającego, przekraczającego granice wyznaczone przez art. 136 Kpa, stanowi naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, której istota polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu sprawy - art. 15 Kpa (tak wyrok WSA w Opolu z 4 lipca 2013 r., II SA/Op 139/13, LEX nr 1348364). Reasumując, organ odwoławczy przed wydaniem orzeczenia w sprawie winien rozważyć charakter i istotę wad zaistniałych w postępowaniu przed organem pierwszej instancji oraz możliwość ich naprawienia w postępowaniu odwoławczym. Kontrolując decyzję kasacyjną sąd ocenia ją zatem w kontekście ustalenia, czy organ odwoławczy wydający tę decyzję nie przekroczył swoich uprawnień określonych w art. 138 § 2 Kpa., a w przypadku uznania, że uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy nie wynikało z przyczyn wymienionych w tym przepisie, sąd jest władny uwzględnić sprzeciw. Mając na względzie powyższe, w ramach niniejszej sprawy administracyjnej Sąd mógł badać decyzję WWINB wyłącznie przez pryzmat zasadności uchylenia decyzji organu I instancji. Wydaną decyzję kasatoryjną WWINB umotywował brakiem zastosowania się przez PINB w K. do zaleceń zawartych w wcześniejszych decyzjach organu nadzoru, brakiem prawidłowej oceny całości materiału dowodowego, brakiem określenia zakresu postepowania oraz brakiem wykazania przesłanek z art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. WWINB uznał, że organ I instancji nie wykazał, aby z uwagi na stan budynku na działce nr [...] wystąpiła przesłanka zagrożenia życia, zdrowia, bezpieczeństwa mienia i środowiska, a tym samym podjęcia działań na wskazanej podstawie prawnej. WWINB uznał ponadto, że zakres postępowania, jaki konieczny jest do przeprowadzenia w celu wyjaśnienia sprawy, przekracza uprawnienia, jakie posiada organ odwoławczy na podstawie art. 136 Kpa. W ocenie Sądu powyższa argumentacja organu odwoławczego nie zasługuje na aprobatę. W sprawie okolicznością bezsporną jest, że organy nadzoru budowlanego prowadzą postępowanie w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr [...], bliżej opisanego w części historycznej niniejszego uzasadnienia. Wskazany przedmiot postępowania został określony w postanowieniu PINB w K. z dnia 12.08.2011 r. Podstawą prawną prowadzenia takiego postępowania przez organy nadzoru budowlanego są art. 61 i art. 66 ust. 1 oraz art. 83 ust. 1 i 2 ustawy z 1994 r. Prawo budowlane. Pierwszy z powołanych przepisów stanowi, że właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany: utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2 (pkt 1); zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych oddziaływujących na obiekt, związanych z działaniem człowieka lub sił natury (takich jak m.in.: wyładowania atmosferyczne, silne wiatry, intensywne opady atmosferyczne, pożary lub powodzie), w wyniku których następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska (pkt 2). Art. 5 ust. 2 stanowi natomiast, że obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7. Zgodnie z przepisem art. 66 ust. 1 w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska (pkt 1) albo jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku (pkt 2), albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym (pkt 3), albo powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia (pkt 4) - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Przepis art. 66 Prawa budowlanego służy usunięciu nieprawidłowości (nieodpowiedniego stanu technicznego) powstałych w trakcie użytkowania obiektu, które są z reguły wynikiem zużycia technicznego obiektu budowlanego lub nagłych zdarzeń mających miejsce po oddaniu obiektu do użytkowania. Co do zasady przepis art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane odnosi się do obiektu jako całości, zatem generalnie nakazy określone w tym przepisie mogą dotyczyć usunięcia nieprawidłowości samego obiektu. Chodzi tutaj bowiem o prace mające na celu utrzymanie w należytym stanie budynku jako całości (patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2012 r. sygn. akt II OSK 2233/10, dostępny jw., odnoszący się do art. 61 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego i powołane tam orzecznictwo). Zatem organ ma obowiązek zbadać stan techniczny budynku jako całości i w tym kontekście dokonać oceny. Jednakże nie wyklucza to zobowiązania właściwych podmiotów do dokonania określonych prac na określonej części budynku. W realiach rozpatrywanej sprawy PINB w K. ustalił i ocenił stan techniczny całego budynku i mając na uwadze ten stan wydał rozstrzygnięcie dotyczące w jego ocenie niezbędnych robót, których wykonanie zapobiegnie niebezpieczeństwu wyrządzenia szkody w mieniu i niebezpieczeństwu ludzi przebywających na działce nr [...]. Stan budynku na działce nr [...] został na przestrzeni od wszczęcia postępowania (2011 r.) ustalony i znalazło to odzwierciedlenie w protokołach z kolejnych kontroli budynku oraz sporządzonych ekspertyzach technicznych. Ustalono stan techniczny poszczególnych części i elementów tego obiektu. PINB w K. końcowo uznał, że stan ściany szczytowej oraz orynnowania jest tak zły, że wymaga wydania nakazu. PINB wypowiedział się również, z jakich przyczyn nie może wydać nakazów w odniesieniu do żądania skarżących dotyczących wykonania przez właściciela budynku na działce nr [...] wewnętrznej ściany oddzielenia p.poż. Organ powiatowy wyjaśnił również charakter rozstrzygnięcia wydanego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego oraz ustalił, w jakim zakresie wcześniejsze zalecenia właściciel wykonał – w odniesieniu do stanu okien i cz. drzwi oraz rynien. W niniejszej sprawie organ I instancji jako podstawę nałożenia obowiązków na właściciela budynku mieszkalnego wskazał art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, zawężając ich zakres do obowiązku naprawienia ściany szczytowej na wysokości poddasza od strony zachodniej zlokalizowanej w granicy z działką nr [...] oraz do naprawienia i uzupełnienia orynnowania dachu budynku od strony północnej – od strony działki nr [...] lub jego wymianę na nowe. W uzasadnieniu decyzji PINB wyjaśnił, z jakich względów nie może podejmować władczych działań co do pozostałych żądań współwłaścicieli budynku na działce nr [...]. Organ wyjaśnił również, odwołując się do sporządzonych na potrzeby postępowania ekspertyz technicznych, że w odniesieniu do ściany szczytowej oraz orynnowania budynku od strony działki nr [...], konieczne jest wydanie nakazu na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Okoliczność, że w uzasadnieniu podjętej decyzji PINB w K. nie omówił wyczerpująco dlaczego i na jakiej podstawie uznał, że konieczne jest wydanie decyzji na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, nie uzasadnia postawienia temu organowi zarzutu braku rozpatrzenia sprawy. Przy zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym wystarczające było wskazanie, że ustalenia poczyniono na podstawie wydanych w sprawie ekspertyz oraz wyników kontroli, W tym miejscu wskazać chociażby należy, że w ekspertyzie technicznej stanu technicznego ściany zachodniej budynku wielorodzinnego (sporządzonej 6 lutego 2012 r.) podano, że stan techniczny ściany zachodniej jest średni i w dacie wykonania opinii nie zagrażał bezpośrednio bezpieczeństwu. Aby zapobiec dalszej degradacji zdaniem rzeczoznawcy należy wykonać remont, który będzie polegał na rozebraniu fragmentu ściany na wysokości poddasza i ponownym jej wykonaniu. Podano, że w wyniku przeprowadzenia remontu usunięte zostaną spękane fragmenty ściany, poprawi się sztywność ściany poprzez wykonanie wieńca żelbetowego, powstanie brakujący ogniomur, poprawi się szczelność pokrycia przy ścianie, zabezpieczy się ścianę przed zalewaniem wody spływającej z dachu. Jednocześnie rzeczoznawca określił zakres robót, jakie konieczne są do wykonania w celu naprawy tej ściany. Z kolei z ustaleń poczynionych podczas późniejszych kontroli wynika, że nie wykonano jakichkolwiek robót zaleconych przez rzeczoznawcę, a stan ściany uległ pogorszeniu. Przy uwzględnieniu zakresu robot, jakie rzeczoznawca wskazał jako konieczne do wykonania, logicznym było zatem przyjęcie przez PINB w K., że stan ściany, na który wpływ ma nieprawidłowe odprowadzanie wody z dachu, wymaga natychmiastowej ingerencji. Wyrazem takiej oceny jest ujęty w punkcie I decyzji PINB szeroki zakres robót, jakie mają zostać wykonane. W opinii Sądu przy tak ustalonym stanie faktycznym obowiązkiem organu odwoławczego było dokonanie wyczerpującej oceny decyzji organu I instancji, której jak wskazuje uzasadnienie zaskarżonej decyzji WWINB w istocie nie przeprowadził. Należy również mieć na uwadze, że z uwagi na zasadę dwuinstancyjności postępowania oraz ochrony interesów pozostałych stron postępowania – wskazanym jest z reguły, aby istotne dla sprawy dowody zostały zebrane i ocenione przez organ pierwszej instancji. Jednakże należy również mieć na uwadze, że w postępowaniu administracyjnym obowiązuje także zasada szybkości postępowania (art. 12 k.p.a.). Trzeba podkreślić, nie przesądzając jednocześnie jaki będzie merytoryczny wynik sprawy, że od początku postępowania zainicjowanego pismem skarżącego Z. K. w 2011 roku organ I instancji kilkakrotnie wydawał w sprawie rozstrzygnięcia merytoryczne, które następnie były uchylane. W opinii Sądu, przy zgromadzonym w ramach trwającego od siedmiu lat postępowania materiale dowodowym oraz jego opisaniu i ocenieniu przez PINB, kolejna decyzja kasatoryjna w sprawie prowadzi do zbędnego przedłużania postępowania, tym bardziej, że jak wyżej podniesiono, WWINB uchylił się od oceny stanowiska zajętego przez PINB. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że WWINB kwestionuje treść decyzji organu I instancji, lecz jednocześnie nie wypowiedział się, czy i w jakim zakresie zawarta w uzasadnieniu decyzji ocena materiału dowodowego oraz ocena spełnienia przesłanek do wydania nakazów na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego jest wadliwa. WWINB wskazał na braki materiału dowodowego, które uznano za niemożliwe do uzupełnienia w ramach postępowania odwoławczego, jednocześnie jednak nie uzasadnił, dlaczego odmówił mocy dowodowej materiałowi już zebranemu i ocenionemu przez organ I instancji. W opinii Sądu przy zebranych przez lata dowodach i obiektywnie postępującej degradacji budynku argument, że nie wykazano, iż zachodzą przesłanki do zastosowania ww. przepisu, powinien zostać poparty stosowną argumentacją i dowodami. W opisanych uwarunkowaniach ciężar wykazania tych okoliczności spoczywał na organie odwoławczym, bowiem jak wyżej wskazano, nie sposób podzielić argumentacji zawartej w zaskarżonej decyzji, że organ I instancji nie uzasadnił, dlaczego wydał nakaz w zakresie ściany szczytowej oraz orynnowania. Jak wyżej podniesiono organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną, gdy organ I instancji przy rozpatrywaniu sprawy nie przeprowadził w ogóle postępowania wyjaśniającego lub naruszył przepisy postępowania w stopniu uzasadniającym uznanie sprawy za niewyjaśnioną i przez to niekwalifikującą się do merytorycznego rozstrzygnięcia przez organ drugiej instancji (zob. wyrok NSA z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1386/15; wyrok WSA w Szczecinie z dnia 7 grudnia 2017 r. sygn. akt II SA/Sz 1279/17; wyrok WSA w Łodzi z dnia 29 listopada 2017 r. sygn. akt II SA/Łd 654/17 - dostępne http://cbois.nsa.gov.pl). W opinii Sądu WWINB nie wykazał, iż taka sytuacja wystąpiła w tym przypadku. Organ ten nie wykazał dlaczego nie było zasadne rozstrzygnięcie merytoryczne na podstawie art. 138 § 1 k.p.a., przy uwzględnieniu zebranego w sprawach materiału dowodowego i wynikających z art. 136 k.p.a. możliwości uzupełnienia tego materiału. W tym miejscu ponownie wskazać należy, że przedmiotem postępowania jest ocena aktualnego stanu technicznego budynku i określenie obowiązków, których wykonanie doprowadzi obiekt do stanu zgodnego z wymogami art. 5 ust. 2 i art. 61 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Konkretne rozwiązanie co do sposobu zapewnienia należytego stanu ściany szczytowej oraz odprowadzania wody opadowej z dachu przedmiotowego budynku, może zależeć od wyników przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, nie wykluczając odpowiedniej ekspertyzy technicznej w tym zakresie. W opisanych okolicznościach obowiązkiem WWINB była ocena, czy materiał dowodowy sprawy uprawniał do wydania nakazu w trybie art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, a w przypadku uznania, że nie zostały spełnione przesłanki określone w tym przepisie, organ mógł rozważyć możliwość przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego (art. 136 Kpa). W przypadku uznania, że nie wystąpiły przesłanki z art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, WWINB powinien rozważyć możliwość uchylenia decyzji organu I instancji i umorzenia prowadzonego postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, organ odwoławczy wydał zaskarżoną decyzję z naruszeniem art. 138 § 2 k.p.a. Z przytoczonych względów, Sąd w oparciu o art. 151a § 1 zd. 1. p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję. W toku ponownego rozpoznania sprawy organ odwoławczy przeprowadzi ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i na tej podstawie przeprowadzi merytoryczną ocenę decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji Kolegium odniesie się do wszystkich zgromadzonych dowodów oraz ich oceny przez PINB w K. przez pryzmat przepisów mających w sprawie zastosowanie. WWINB zobowiązany będzie rozpoznać sprawę administracyjną, której przedmiotem pozostaje stan techniczny budynku na działce nr [...]. Jeżeli WWINB dojdzie do przekonania, że materiał zebrany w aktach administracyjnych jest niewystarczający, zleci organowi I instancji jego uzupełnienie. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 151a § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję. W pkt II wyroku Sąd, zgodnie z art. 64b § 1 w zw. z art. 200 p.p.s.a., zasądził od WWINB solidarnie na rzecz wnoszących sprzeciw kwotę [...]zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych.