II SA/Po 1938/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Paweł Miładowski (spr.) Sędziowie sędzia WSA Maciej Dybowski sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant Paweł Grzęda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 listopada 2005 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję zastępcy Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w [...] z [...] r. o numerach [...] oraz [...] w części dotyczącej zasiłku celowego na zakup sztucznej protezy zębowej, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego 10 (dziesięć) zł tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/D. Rzyminiak -Owczarczak /-/P. Miładowski /-/M. Dybowski KP/ Decyzją z dnia [...] r. nr [...] i [...] zastępca dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w [...] przyznając zasiłek celowy z przeznaczeniem na zakup gazu, żywności, środków czystości i higieny osobistej oraz na opłatę za zużyta energię elektryczną w łącznej kwocie 581,27 zł odmówił jednocześnie przyznania zasiłku celowego W. M. na zakup protezy zębowej z jego wniosku z [...] i z [...] r. Ubiegający się o świadczenie żądał 700 zł. Według ustaleń organu W. M. (lat 47) prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną K. M. (lat 37) i dziećmi córką A. (lat 13) oraz synem K. (lat 17). Syn K. zameldowany jest w innym lokalu nabytym w drodze spadku po babce K. Udokumentowany dochód rodziny w 2003 r. wyniósł 459,43 zł - marcu, w kwietniu – 462,83 zł, w czerwcu - 471,43 zł. Państwo M. zarejestrowani są w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoby bezrobotne bez prawa do zasiłku. W. M. jest osobą niepełnosprawną w stopniu lekkim. Z powyższych zestawień wynika, iż dochód w rodzinie wnioskującego o pomoc nie przekracza kryterium z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej ( tj. Dz. U. nr 64 z 1998 r. poz. 414 ze zm. dalej ustawa o pomocy). Kierując się potrzebami ubiegającego się o pomoc organ przyznał świadczenie w zakresie żądanym przez stronę na zakup gazu i opłatę energii elektrycznej, natomiast wysokość pomocy na zakup żywności, środków higieny osobistej ustalono w ramach ograniczonych możliwości ośrodka. W bieżącym roku wypłacono państwu M. zasiłków celowych na łączna kwotę 3467,43 zł, tymczasem organ musi mieć na uwadze wszystkich uprawnionych do świadczenia w gminie. Stąd też organ zmuszony był do miarkowania oczekiwanych przez państwo M. żądań. Odmawiając przyznania zasiłku na zakup protezy zębowej organ przyjął iż nie mieści się ona w kategorii potrzeb określonych w art. 32 ustawy o pomocy. Wnioskodawca podlega ubezpieczeniu zdrowotnemu i ma prawo do świadczeń na zasadach określonych w ustawie z 23 stycznia 2003 r., o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym w Narodowym Funduszu Zdrowia. W. M. znajduje się na liście osób oczekujących na usługę protetyczną w [...] r. o ile zakład opieki i medycyny pracy [...] podpisze z NFZ stosowną umowę na świadczenie usług stomatologiczno-protetycznych - na 2004 r. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł W. M. zabiegając o uchylenie zaskarżonej decyzji i przyznanie zasiłku celowego na zakup protezy zębowej w kwocie 700 zł, argumentując, iż proteza zębowa jest jego niezbędna potrzebą życiową. Rozpoznając odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy odwołując się do argumentacji przytoczonej w uzasadnieniu kwestionowanego rozstrzygnięcia I instancyjnego podkreślał, iż przepisy ustawy nie nakładają na organy obowiązku w całości uwzględniać wszystkie zgłoszone żądania, gdyż są one limitowane także ograniczonymi środkami finansowymi jakimi organy pomocowe dysponują. Rodzina M. korzysta z różnych form pomocy społecznej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podnosiło, że decyzją z [...] r. Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie przyznał stronie zasiłek celowy na dofinansowanie wykonania protezy zębowej w kwocie 100 zł. W tych okolicznościach zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego W. M. zarzucając naruszenie art.107 §3 KPA. Nadto skarżący utrzymywał że rozstrzygnięcie wymyka się z pod uznania administracyjnego. W jego ocenie zakup protezy zębowej mieści się w pojęciu niezbędnej potrzeby życiowej. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Skargę wniesiono pod rządami ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.). W międzyczasie doszło do reformy sądownictwa administracyjnego i w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., a postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153 poz. 1270). Wojewódzki Sąd administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie jedynie w zakresie w jakim odmówiono w całości pomocy społecznej skarżącemu na zakup protezy zębowej. Wbrew sugestiom organów proteza zębowa – jej wykonanie mieści się w pojęciu niezbędnej potrzeby życiowej w rozumieniu art. 32 ustawy o pomocy. Pośrednio ten sam pogląd zaprezentowały organy pomocowe przyznając skarżącemu - jak czytamy w uzasadnieniu skarżonego rozstrzygnięcia częściową pomoc na tej cel w kwocie 100 zł decyzją nr [...]. Organy orzekające przeoczyły, iż z akt administracyjnych nie wynika wcale by mógł on oczekiwaną pomoc uzyskać w ramach usług realizowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia w sensownym terminie. Z pisma [...] Sp. z o.o. w [...] wcale nie wynika, że tam skarżący będzie mógł zaopatrzyć się w protezę zębową w [...] r. ani we wcześniejszym terminie. Pozostawienie skarżącego rozwiązaniu tego problemu w oparciu o własne środki na otwartym rynku usług lekarskich nie wydaje się być możliwe. Tego aspektu jednak organy administracji publicznej nie rozważyły i nie omówiły w uzasadnieniu swoich rozstrzygnięć. W istocie doszło więc do naruszeń proceduralnych wskazanych przez stronę, a także art. 7 i 77 KPA. Uchybienia te w istotnym stopniu wpływają na rozstrzygnięcie w rozumieniu art., 145 § 1 pkt 1 lit. a i c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powodując konieczność z mocy przywołanych przepisów a nadto art. 135 i 200 ppsa uchylenie zaskarżonej decyzji i ją poprzedzającej i orzeczeniem jak w sentencji. Pozostała część rozstrzygnięcia mieści się w uznaniu administracyjnym, bo generalnie organ może lecz nie musi przyznać pomocy w wysokości oczekiwanej przez stronę, jeśli nie ma na to wystarczających środków. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ P. Miładowski /-/ M. Dybowski KP