II SA/Po 197/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Maria Kwiecińska Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Protokolant St. sekretarz sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2015 r. sprawy ze skargi S. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2014r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę Decyzją z dnia [...] maja 2014 r. Burmistrz miasta na podstawie art. 104 i 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zmianami/), oraz art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (tekst jednolity Dz. U. z 2012, poz. 145 ze zmianami) umorzył postępowanie administracyjne w sprawie zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływające na grunt sąsiedni przez państwa M. i M. S. właścicieli sąsiedniej posesji Z uzasadnienia decyzji ,wynika, że w dniu 5 czerwca 2013r. wpłynął wniosek Pani S. L. o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływające na grunt sąsiedni w wyniku działań właścicieli sąsiedniej działki, a następnie wpłynęło w sprawie pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego przekazujące wg właściwości pismo pana R. L. dotyczące zmiany ukształtowania terenu w rejonie ul. P. i ul. P. w Ś. W. oraz zawiadomienie od Starosty o przekazaniu według właściwości wniosku pana R. L. w sprawie zmiany stanu wody na gruncie. W dniu 25.06.2013r. komisja złożona z pracowników Referatu Rolnictwa i Ochrony Środowiska oraz Wydziału Inwestycji i Zamówień Publicznych tutejszego Urzędu dokonała oględzin terenu posesji Państwa S. jak i jej otoczenia. Wybór terminu oględzin nie był przypadkowy, gdyż komisja w celu zweryfikowania zarzutów wnioskodawcy wybrała dzień w którym wystąpiły obfite opady deszczu. W dniu 27 czerwca 20 13r. Burmistrz Miasta wszczął postępowanie administracyjne w sprawie zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływające na grunt sąsiedni przez państwa M. i M. S. właścicieli sąsiedniej posesji. Podczas oględzin stwierdzono zasadność zarzutów pana R. L., gdyż ewidentnie wody opadowe przepływały bezpośrednio z działki państwa S. na działkę pani S. L., Komisja stwierdziła również, że wody opadowe pochodzą z drogi gminnej którą stanowi ul, P. W dniu 11 lipca 2013r. państwo S. dostarczyli do tutejszego Urzędu pismo, w którym potwierdzili wnioski komisji z dokonanych oględzin, oraz zdeklarowali chęć budowy murku oporowego w celu zatrzymania wody na ich posesji. Zasugerowali również możliwość przyłączenia posesji pani S. L. do kanalizacji deszczowej w ul. P. (ulicy prostopadłej do ul. P.) przy której bezpośrednio usytuowana jest posesja pani L. W dniu [...].08.2014r. Burmistrz Miasta wydał decyzję administracyjną zobowiązującą Państwa S. do wykonania murku oporowego wzdłuż granicy działki o nr geod. [...] jako urządzenia zapobiegającego szkodom, Odwołanie od tej decyzji złożyły strony, a państwo S. dołączyli opinię hydrotechniczną wpływu istniejących warunków hydrologicznych na kierunek i wielkość odpływu wód opadowych w rejonie ul. P. w Ś. W. opracowaną przez mgr inż. G. M. Decyzję z dnia [...] listopada 2013r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu decyzji SKO zarzuciło brak umożliwienia wypowiedzenia się stronom co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (brak zawiadomienia o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym). Samorządowe Kolegium Odwoławcze wykazało również, że ustalenia zawarte w protokole oględzin terenu z dnia 25.06.2013r. wskazały iż w związku z podwyższeniem terenu przez właścicieli działek przy ul. P. wody opadowe trafiają na ulicę, a następnie na posesje Państwa S. i dalej na grunt Pani L.. w takiej sytuacji brak jest podstaw prawnych do wydania decyzji przez organ I instancji w niniejszej sprawie, gdyż nie doszło do zmiany stosunków wodnych na gruncie spowodowanych działaniem państwa S. i tym samym nie może być mowy o jej szkodliwym wpływie na grunty sąsiednie i zastosowaniu art. 29 ust. 3 Prawa wodnego. Organ II instancji zwrócił uwagę na fakt, że w przedmiotowym postępowaniu nie dokonano jednoznacznych ustaleń faktycznych, a dokonane ustalenia budzą wątpliwości. Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji zlecił wykonanie niezależnej opinii dotyczącej wpływu wód deszczowych i roztopowych na grunty w rejonie ul. P. i ul. P. w Ś. W., a w szczególności na grunty położone na działce nr [...] stanowiącej własność Pani S. L. - Okręgowemu Ośrodkowi Rzeczoznawstwa Doradztwa i Projektowania Z. M. W wyniku przeprowadzonej analizy ustalono, że okresowe podtopienia i zalewania działki nr geod. [...] zlokalizowanej w Ś.W. należącej do pani S. L. spowodowane są dodatkowymi dopływami z nawalnych wód opadowych i roztopowych odprowadzanych z ul. P. (droga gminna) oraz z terenów przylegających działek. Wody te najpierw dopływają na działkę nr [...] a następnie na działkę nr ewid. [...]. Ponadto zabudowa działek, które zlokalizowane są po wschodniej stronie działki nr [...] mogą powodować utrudnienie odpływu wód opadowych i roztopowych z przedmiotowej działki. Z opinii biegłego jednoznacznie należy wywnioskować, że konieczne jest wykonanie kanalizacji deszczowej wraz z. uzbrojeniem technicznym w ul. P. oraz w innych ulicach tego rejonu. W związku z powyższym organ uznał, że państwo S. nie są sprawcami zalewania wodami opadowymi posesji pani S. L., a działka nr geod. [...] będąca ich własnością na skutek naturalnego obniżenia terenu stanowi jedynie drogę przepływu wód opadowych. Na podstawie opinii brak .jest podstaw prawnych do wydania decyzji w niniejszej sprawie. W związku z powyższym, nie doszło do zmiany stosunków wodnych na gruncie spowodowanej działaniem państwa S. a tym samym nie może być mowy o jej szkodliwym wpływie na grunty sąsiednie i zastosowaniu art. 29 ust. 3 Prawa wodnego. Odwołanie złożyła S. L. zarzucając naruszenie przepisów ustawy, którą wskazano jako podstawę prawną decyzji, w szczególności art.29 ust.1 i 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne; naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, zwłaszcza art.7, art. 10§ 1, art.77§l, art.80, art.i07§3, art.130 §1 i §4; naruszenie prawa miejscowego, zwłaszcza §6 ust.7 pkt.4 oraz pkt.5 lit.a) uchwały Nr XVI/236/2000 z dnia 18 września 2000r, w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w rejonie ulic W., P., N. i S. w Ś. W. Odwołująca wniosła o uchylenie decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...].05.2014r oraz wydanie decyzji administracyjnej w stosunku do właścicieli działki przy ul rtm. W. P. 9, nakazującej przywrócenie stanu poprzedniego; ewentualnie o uchylenie decyzji Burmistrza Miasta Ś.W. nr i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu odwołania argumentowano, że na nieruchomości o nr geod. Nr [...] należącej do Państwa S. W przypadku dokonania niekorzystnego przekształcenia powierzchni ziemi, polegającego przykładowo na sztucznym podwyższeniu powierzchni terenu zastosowanie mogą znaleźć przepisy tytułu II dział IV ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska.) oraz zawarte w tej ustawie zasady odpowiedzialności administracyjnej za naruszanie wymagań ustawy (art. 362 P.o.ś.). W przypadku stwierdzenia niekorzystnego przekształcenia powierzchni ziemi organ ochrony środowiska może zobowiązać podmiot odpowiedzialny według zasad określonych w art. 102 i art. 103 ustawy, do przywrócenia środowiska do właściwego stanu (art. 362 ust. 1 ). Organem właściwym w tej sprawie jest z reguły starosta (patrz art. 378). Dalej podano, że organ I instancji mając świadomość, że inwestorzy na przedmiotowym obszarze naruszają odpowiednie przepisy nie tylko Prawa wodnego, ale również zapisów wynikających z mpzp oraz Prawa budowlanego (patrz protokół z dnia 25.06.2013r i pismo M. i M. S. z dnia 11.07.2013r ) powinien o powyższym stanie zawiadomić Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który powinien podjąć odpowiednie kroki celem przywrócenia stanu zgodnego z prawem. W ocenie odwołującej państwo S. nawożąc z zewnątrz masy ziemi i nadsypując ją na terenie swojej działki dokonali jej sztucznego wywyższenia w stosunku do działki o nr ewid. [...]. Ponadto dokonali zmiany ukształtowania terenu w sposób zmieniający dotychczasowy kierunek spływu wody opadowej poprzez wyprofilowanie spadku terenu w kierunku działki o nr ewid.. [...]. Jednocześnie wykonując murek oporowy od strony południowej na granicy z działką p. Ł.C. zagrodzili dotychczasowy odpływ wody opadowej w kierunku ul. W. chroniąc w ten sposób działkę Ł.C. przed zalewaniem, a całą wodę opadową skierowali na działkę należącą do odwołującej Na przedmiotowym obszarze największe spadki i nachylenia terenu przebiegają z północy na południe, a więc od ul. P. w stronę ul. W., gdzie kiedyś znajdował się rów melioracyjny. Przed ingerencją państwa S. nigdy nie dochodziło do zalewania i podtapiania działki należącej do odwołującej Według twierdzeń odwołującej do tej pory wody opadowe koncentrowały się w zatoczce na końcu ślepej ulicy P. Dopiero po kupnie przez M.M. S. wydzielonej działki i wykonaniu do niej dojazdu oraz po wywyższeniu jej poziomu poprzez co najmniej trzykrotne nawiezienie mas ziemi, spowodowali zmianę naturalnego spływu wód opadowy ze szkodą na grunt sąsiedniej działki o nr [...]. Ponadto takie działania ze strony właścicieli sąsiednich działek powodują sztuczną depresję działki [...] co ewidentnie obniża jej wartość rynkową. Tylko przywrócenie pierwotnych rzędnych terenu w sposób trwały wyeliminuje powyższe uciążliwości. W tej sytuacji nie może być mowy o bezprzedmiotowości postępowania. Jeśli postępowanie wyjaśniające prowadzone przez Urząd Miejski wykazałoby, że działania państwa S. nie spowodowały zalewania działki [...] - co niniejsze postępowanie nie wykazało - to adresatami decyzji powinny być inne osoby, które przyczyniły się do zalewania działki nr ew. [...]. Odwołująca zarzuciła, że wnioski opinii nie są spójne i powodują luki w przedmiocie rozstrzygnięcia opinii. Decyzją z dnia [...] października 2014 r. SKO na podstawie art. 138 §1 pkt.1 kpa utrzymało w mocy decyzje organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy powtórzył ustalenia poczynione w decyzji pierwszej instancji i zacytował przepis art. z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 roku - Prawo wodne zgodnie z którym właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: 1. zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich; 2. odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsiednie, 1. Na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie wskutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich. 2. Jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu naruszenia art. 29 ust. 1 i 2 ustawy prawo wodne, należy wskazać, że zgodnie z opinią z kwietnia 2014 roku rzeczoznawcy mgr. inż. J. B. państwo S. nie zmienili stanu wody na gruncie,. Zalewanie działki pani S. L. wodami opadowymi nie wynika z działania państwa S., lecz jest skutkiem dodatkowych nawalnych wód opadowych i roztopowych odprowadzanych z ul, P. (droga gminna) oraz z terenów przylegających działek. Wynika to z faktu utwardzenia powierzchni drogi, w którą wody nie mogą wsiąkać, a także braku kanalizacji deszczowej i zmiany przeznaczenia okolicznych gruntów, które z pól, na których zatrzymywała się woda, zmieniły się w działki budowlane. Nie można zatem obciążać państwa S. odpowiedzialnością za działania innych podmiotów. Opinia rzeczoznawcy J. B. jest zbieżna z opinią mgr. inż. G. M., którą w trakcie postępowania przedstawili państwo S. Jak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie ( wyrok z dnia 12 marca 2014 roku, sygn. akt II SA/Rz 1396/13) stan wody na gruncie, o którym mowa w art, 29 p.w., to stan rozumiany jako pewien stan faktyczny - zarówno naturalny, jak i czasami powstały w wyniku legalnego zagospodarowania terenu, Spowodowanie przez właściciela zmiany stanu wody na gruncie to takie działanie, które ingeruje w naturalny stan wody na danym terenie związany z jego ukształtowaniem, warunkami przyrodniczymi czy hydrologicznymi Na tej podstawie nie można uznać, iż zalewanie działki państwa S., a następnie działki pani L. jest naturalnym stanem wody na tym terenie, ponieważ jak wynika z ww. opinii sytuacja ta została spowodowana przez utwardzenie drogi i brak kanalizacji deszczowej. Bezzasadnym byłoby nakazywanie państwu S. obniżenia poziomu ich nieruchomości z powodu napływu wody, który nie jest spowodowany ich działaniem. Zgodnie z opiniami budowa kanalizacji deszczowej ma uregulować odpływ wód opadowych i roztopowych. Brak jest adekwatnego związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy podwyższeniem poziomu działki państwa S. a zalewaniem działki pani L., ponieważ do zalewanie dochodziłoby zapewne również w sytuacji niepodwyższenia tego poziomu. Zgodnie z dowodami znajdującymi się w aktach pani L. została poinformowana o zakończeniu postępowania administracyjnego i możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, zatem bezpodstawny jest również zarzut naruszenia art. 10 § 1 kpa. W zakresie naruszenia art.7, art.77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 organ odwoławczy podał, że organ zebrał materiał dowodowy, w tym przeprowadził dowód z opinii biegłego, a także wskazał w uzasadnieniu decyzji, że wydając ją oparł się właśnie na ww. opiniach, które zgodnie z orzecznictwem (np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 18 czerwca 2014 roku, sygn. akt II SA/Ke 373/14) w przypadku spraw związanych z nakazaniem przywrócenia stanu pierwotnego są zazwyczaj decydującym dowodem. Zgodnie z § 6 ust.7 pkt.4 oraz pkt.5 lit. A) uchwały Nr XVI/236/2000 z dnia 18 września 2000r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w rejonie ulic W., P., N. i S. w Ś. W. Zakazuje prowadzenia prac trwale naruszających panujące na. obszarze objętym planem i w jego sąsiedztwie stosunki gruntowo-wodne. Ze względu na powyżej opisany brak w działaniach państwa S. przyczyny zalewania działki pani L. należy uznać, że regulacje miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego również nie zostały naruszone. Ze względu na bezprzedmiotowość postępowania dotyczącego zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływającej na grunt sąsiedni przez państwa M. i M. S. właścicieli sąsiedniej posesji Organ I instancji wydał prawidłową decyzję o umorzeniu postępowania. Na powyższą decyzje skargę do sądu złożyła S. L. domagając się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji i zwrotu kosztów. Skarżąca w istocie powtórzyła zarzuty odwołania kwestionując ustalenia stanu faktycznego oraz zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego ze skazaniem na art. 29 prawa wodnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoją dotychczasową argumentacje Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej ogranicza się do oceny zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z prawem. Wynika to z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014r. poz. 1647 ). Sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem, orzeka na podstawie materiału sprawy zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, a sąd administracyjny nie może zastąpić organu administracji w wypełnieniu tego obowiązku, ponieważ do jego kompetencji należy wyłącznie kontrola legalności rozstrzygnięcia administracyjnego. Oznacza to, że sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach, a jedynie w przypadku stwierdzenia, iż zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 – zwanej w dalszym ciągu uzasadnienia jako p.p.s.a.) uchyla go lub stwierdza jego nieważność. Nadto wskazania wymaga, iż sąd orzeka na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.) nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone rozstrzygnięcie nie zostało podjęte z naruszeniem przepisów prawa, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowe Kolegium Odwoławcze z [...] października 2014r., którym to rozstrzygnięciem Kolegium utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z [...] maja 2014r. o umorzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie przywrócenia stanu poprzedniego wody na gruncie. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że organ ten w dniu 27 czerwca 2013 r. na skutek pism kierowanych przez skarżącą i jej syna wszczął postępowanie w sprawie zmiany stanu wody na gruncie przez właścicieli działki nr [...]. Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły zatem przepisy ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz. U. Nr z 2005 nr 239 poz. 2019 z późn. zm.). Zgodnie z art. 29 ust. 1 powołanej ustawy właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: (1) zmieniać stanu wody na gruncie, a w tym kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej bądź też kierunku odpływu ze źródeł – ze szkodą dla gruntów sąsiednich oraz (2) odprowadzać wód i ścieków na grunty sąsiednie. Natomiast według art. 29 ust. 3 cytowanej ustawy, jeśli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Trzeba przy tym podkreślić, iż na gruncie powołanego przepisu organy nie są bynajmniej zobligowane do ustalania i poszukiwania wszelkich powodów ujemnego dla danej strony spływu wód, lecz tylko powinny zbadać, czy pomiędzy konkretnym działaniem właściciela jednej nieruchomości istnieje związek przyczynowo-skutkowy wyrażający się w negatywnej zmianie stanu wód na innych gruntach. Tylko bowiem w takim przypadku zasadne jest nakazanie takiemu właścicieli wykonania określonych prac (zob. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 27 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 36/11, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl; wyrok WSA w Kielcach z dnia 29 października 2009 r., sygn. akt II SA/Ke 560/09, tamże; wyrok WSA w Olsztynie z dnia 25 września 2009 r., sygn. akt II SA/Ol 529/09, tamże). Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, Sąd doszedł do wniosku, iż nie został spełniony żaden z opisanych wyżej warunków. Potwierdza to zwłaszcza opinia biegłego J. B. sporządzona na zlecenie organu pierwszej instancji. Biegły opisał stan istniejący na gruncie, warunki gruntowo wodne ,przyczyny okresowego podtapiania wodami opadowymi i roztopowymi przedmiotowych gruntów. Na stronie 11 opinii biegły także pośrednio wypowiedział się co do zarzutu podwyższenia terenu działek przez nawiezienie ziemi, wyrażając opinie, że drobne zmiany wysokościowe jakie mogły być dokonane w trakcie urządzania poszczególnych działek nie mają wpływu na ilość wód opadowych i roztopowych dopływających z całej ulicy P. i terenu do niej przyległego. Konkludując biegły wyraził opinie, że niezbędne jest dokończenie budowy ulicy P. i innych projektowanych ulic a przede wszystkim konieczne jest wykonanie kanalizacji deszczowej ( także w innych ulicach tego rejonu) wraz z uzbrojeniem technicznym umożliwiających odbiór wód opadowych. Jeśli zważyć, że opinia ta pozostaje w zgodzie i wzajemnie się uzupełnia z prywatną opinią hydrotechniczną przedłożona przez państwa S. a sporządzona przez G. M. to organy zgodnie z art. 75 §1 i art. 80 kpa prawidłowo ustaliły istotne w sprawie okoliczności. W ocenie sądu wyrażone przez biegłych stanowisko jest w sprawie przekonujące, jasne i należycie uzasadnione. Nie jest kwestionowany fakt okresowego podtapiania gruntu skarżącej, jednak wbrew twierdzeniom skarżącej przyczyna tego nie leży po stronie właścicieli działki sąsiedniej. To nie działanie czy też jakieś zaniechanie właścicieli działki o numerze [...] jak twierdzi skarżąca sprawia okresowe podtapianie działki skarżącej. Przyczyna tego zjawiska jest bardziej złożona i wynika zarówno z pobudowania w okolicy domów jak i brakiem dostatecznego urządzenia odwodnień pobudowanych dróg .Sąd wskazuje ,że przepis art. 29 ust. 3 prawo wodne nie obliguje organu administracji publicznej do badania wszelkich przyczyn negatywnego spływu wód na teren nieruchomości sąsiedniej, lecz zobowiązuje organy do zbadania, czy spływ ten pozostaje w związku przyczyno-skutkowym z działaniem konkretnego właściciela innej działki. Taki związek nie został tymczasem wykazany w przedmiotowej sprawie, wobec czego nie zaistniały też podstawy do zastosowania art. 29 Prawa wodnego. Zaskarżone decyzje są zatem trafne i jako takie nie podlegały uchyleniu. Sąd nie uznał również za uzasadnione zarzutów skarżących dotyczących błędów przy ustalaniu stanu faktycznego. Przeciwnie materiał zgromadzony w aktach sprawy czyni zadość wymogom wynikającym z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2010 r. nr 98 poz. 107 z późn. zm.). W tej sytuacji Sąd, rozpoznając sprawę w granicach skargi, nie znalazł zatem podstaw do jej uwzględnienia. Wobec tego skargę jako bezzasadną należało oddalić na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 poz. 270 ).