II SA/Po 2042/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia NSA Grażyna Radzicka /spr./ Protokolant sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 września 2005 r. sprawy ze skargi W. i K.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu; I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta W. z dnia [...] czerwca 2003 r. Nr [...] (znak [...]), II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę 10,- zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. /-/ G.Radzicka /-/ J.Szaniecka /-/ St.Małek Postanowieniem z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowiło wznowić postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Burmistrza Miasta W. z [...].06.2002 r. nr [...] ustalającej dla firmy usługi projektowe "A" M. H. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, dla budowy parkingu samochodowego, przy ul. [...] w W., przez inwestorów J. A. i M. F. i wyznaczyło Burmistrza Miasta W. do przeprowadzenia wznowionego postępowania. Po wznowieniu postępowania Burmistrz Miasta W. decyzją z [...].12.2002 r. nr [...] odmówił uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...] z uwagi na brak podstaw do jej uchylenia, na podstawie art. 145 § 1 i 145a. Odwołanie od decyzji złożyli W. i K.P. - osoby na wniosek których wznowiono postępowanie. W wyniku rozpoznania odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] marca 2003 r. nr [...] uchyliło decyzję z [...].12.2002 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Poza merytorycznymi uwagami zawartymi w uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że poza inwestorami i inicjatorami wznowienia postępowania w sprawie winni brać udział: – Przedsiębiorstwo "B" spółka jawna w W., – Gmina W., – Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad - Oddział Zachodni w P., bowiem wymienione wyżej podmioty są właścicielami gruntów, na których ma powstać przedmiotowy parking oraz G. i M. F., którzy podobnie jak małżonkowie W. i K.P. są właścicielami działki sąsiadującej z planowaną inwestycją. Po uchyleniu decyzji I instancji Burmistrz Miasta W. zawiadomił wszystkich zainteresowanych o wszczęciu postępowania, przy czym z treści zawiadomienia z [...] czerwca 2003 r. nie wynika, że postępowanie toczy się na skutek wznowienia i dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] wydał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie parkingu samochodowego przy ulicy [...] w W. na działkach [...],[...],[...] i [...]. W warunkach wynikających z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stwierdzono, że działki [...], [...], [...], [...] w miejscowości W. wchodzą w skład terenu oznaczonego na rysunku planu zagospodarowania przestrzennego, dla miasta W. wraz ze strefą urbanistyczną, uchwalonego przez Radę Miejską w W. uchwałą nr V 40/94 z 8.12.1994 r. ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa Zielonogórskiego nr 17 poz. 149 z 1994 r. i oznaczone są na rysunku planu symbolem D2 M.U co oznacza teren mieszkalnictwa i usług. W pkt. b decyzji określono warunki wynikające z przepisów szczegółowych, natomiast w pkt. 3 określono parametry techniczne parkingu. Określono również warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji. Ważność decyzji określono do [...].12.2003 r., a linie rozgraniczające oraz oznaczenia graficzne przedstawiono na mapie stanowiącej załącznik do decyzji. W uzasadnieniu decyzji opisano szczegółowo historię postępowania w sprawie. Podkreślono również, że w dniu [...] maja 2003 r. Urząd Miejski w W., Wydział Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej wystąpił do Generalnej Dyrekcji Dróg i Autostrad, Oddział w P. z wnioskiem o zaopiniowanie lokalizacji budowy parkingu dla pojazdów osób korzystających z usług restauracji oraz klientów apteki na działce oznaczonej numerem geodezyjnym [...] przylegającej do pasa drogowego drogi krajowej nr [...] (ul. [...]) przy skrzyżowaniu z ulicą [...] w W. działka nr [...]. Ponieważ Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wydał postanowienie, w którym zaopiniował pozytywnie przedstawioną lokalizację parkingu na działce nr [...] (postanowienie z [...] maja 2003 r. nr [...]) stąd [...] czerwca 2003 r. wszczęto postępowanie i wydano decyzję z [...].06.3003 r. Zarzuty W. i K. P., którzy kwestionowali usytuowanie parkingu i twierdzili, że jego istnienie będzie zakłócało spokój, ograniczy widoczność ich budynku od ulicy [...] uznano za niezasadne i to tym bardziej, że działka [...] stanowi własność Gminy W. W odwołaniu od decyzji W. i K. P. zarzucili, że zaskarżona przez nich decyzja legalizuje samowolę budowlaną, bowiem parking już wybudowano i wnosili o uchylenie zaskarżonej decyzji. W wyniku rozpoznania odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...].08.2003 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję nie podzielając zarzutów odwołujących. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu skarżący zarzucili, że plan zagospodarowania przestrzennego nie przewidywał parkingu na działkach [...] i [...]. Powtarzając nadto zarzuty z odwołania podnieśli również, że właściciel parkingu postawił na granicy z ich nieruchomością płot betonowy o wysokości 2,20 m. W konkluzji żądali uchylenia zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, jakkolwiek w większości nie z powodów podniesionych w skardze. Generalnie należy podkreślić, że postępowanie w sprawie toczyło się na skutek wznowienia postępowania i w tym zakresie nie zostało ono zakończone. Uchylenie decyzji odmawiającej uchylenia decyzji ostatecznej przez SKO winno spowodować to, że organ I instancji kontynuując postępowanie wznowieniowe powinien postępowanie umorzyć, gdyż decyzja z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu była ważna do dnia [...] grudnia 2002 r. Po tym czasie inwestorzy nie wyrazili woli w przedmiocie kontynuowania postępowania i organ wszczynając postępowanie powtórnie z dnia [...] czerwca 2003 r. w oparciu o pierwotny wniosek z [...] maja 2002 r. jakoby zastępował inwestora. Ale nawet zakładając dużą tolerancję dla powyższego uchybienia proceduralnego, obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie w sprawie o wydanie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy parkingu było sprawdzenie zarzutów skarżących, którzy sygnalizowali, że postępowanie prowadzone jest zbędnie bowiem inwestycja została zrealizowana. Wprawdzie Burmistrz Miasta W. zwracał się pismem z [...].07.2003 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. o sprawdzenie, czy parking jak to zarzucają małżonkowie P. został już wybudowany. Uszło jednak uwadze organu I instancji, że odpowiedź PINB-u z [...].07.2003 r., w której sygnalizuje się zamiar inwestora, który jak to oświadczył zamierza wystąpić o pozwolenie na budowę nie odpowiada definicji "sprawdzenia stanu faktycznego na dzień zapytania". Natomiast załączenie do pisma z [...] lipca 2003 r. jako potwierdzenie, nie zrealizowania obiektu, decyzji z [...].11.2002 r. o umorzeniu postępowania w sprawie samowolnego wybudowania parkingu, stanowi wyłącznie czynność pozorną i nie ustala faktycznego stanu sprawy. Na decyzję z [...] listopada 2002 r., a więc na decyzję sprzed roku powołuje się decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...].08.2003 r., która podważa wiarygodność zarzutu odwołujących się, że inwestycja już została zrealizowana. Zarzut skarżących zdaje się jednak być wysoce prawdopodobny zarówno w świetle pisma Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].10.2003 r. kierowanego do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. (k. 14 akt sądowych) jak i faktu, że mimo wygaśnięcia ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z [...].06.2003 r. - z dniem [...].12.2003 r. inwestor nie występował o pozwolenie na budowę (według oświadczenia skarżących, którzy musieliby taką decyzję otrzymać), a parking funkcjonuje. Ponieważ nie wydaje się decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji zrealizowanej, organ administracyjny rozstrzygając ponownie sprawę winien w sposób wyczerpujący ustalić stan faktyczny sprawy i wydać decyzję zgodnie z prawem i ustalonym stanem faktycznym. W powyższych okolicznościach na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c", 152 i 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 152, poz. 1271 ze zm.). /-/ G.Radzicka /-/ J.Szaniecka /-/ St.Małek MK