II SA/Po 211/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia WSA Maria Kwiecińska Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 03 marca 2009r. sprawy ze skargi G. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..] nr [..] w przedmiocie odmowy pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego; oddala skargę /-/ M.Kwiecińska /-/ B.Kamieńska /-/ B.Drzazga Decyzją z dnia [..] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P., po rozpatrzeniu wniosku G. M., na podstawie art. 42 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 24.10.1974r. Prawo budowlane (Dz.U. z 1974r., Nr 38, poz. 229 ze zm.), odmówił pozwolenia na użytkowanie budynku o wymiarach 4,5mx5m, zlokalizowanego przy ul. S., wybudowanego bez uzyskania pozwolenia na budowę, w którym wytwarzane są artykuły z tworzyw sztucznych. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że G. M. złożył w dniu 22.04.2003r. wniosek o pozwolenie na użytkowanie budynku, zlokalizowanego przy ul. S. w P., wybudowanego bez pozwolenia na budowę, po wydaniu przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji z dnia [..] utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [..] nakazującej G. M., na podstawie art. 103 ust.2 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane w związku z art. 40 ustawy z dnia 24.10.1974r. Prawo budowlane, wykonanie określonych czynności w celu doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem. Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [..] udzielił pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego, ale decyzja ta została uchylona decyzją Wojewody Wielkopolskiego z dnia [..]. W związku ze zmianą właściwości rzeczowej, wynikającą z ustawy z dnia 27.03.2003r. o zmianie ustawy Prawo budowlane, akta sprawy zostały przekazane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P., który decyzją z dnia [..] ponownie udzielił inwestorowi pozwolenia na użytkowanie budynku. Decyzja ta została uchylona przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [..]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że będące podstawą decyzji o pozwoleniu na użytkowanie decyzje z dnia [..] i [..] zostały uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9.02.2005r., sygn. akt II SA/Po 243/03. Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. decyzją z dnia [..] nakazał G. M. rozbiórkę przedmiotowego budynku. Po rozpoznaniu odwołania, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [..] uchylił powyższą decyzję jedynie w części dotyczącej podstawy prawnej decyzji, wskazując jako podstawę art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24.10.1974r. Prawo budowlane w związku z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane. Organ stwierdził, że przedmiotowy budynek został wybudowany bez pozwolenia na budowę w 1990r. i brak jest możliwości jego legalizacji ze względu na jego sprzeczność z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem organu, wobec orzeczenia rozbiórki budynku brak jest podstaw do udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku na podstawie art. 42 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 24.10.1974r. Prawo budowlane w związku z art. 103 ust.2 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane. W myśl art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 24.10.1974r. wydanie pozwolenia na budowę jest możliwe tylko w stosunku do obiektu budowlanego, dla którego wydano decyzję na podstawie art. 40 tejże ustawy, a więc decyzję legalizacyjną a nie decyzję rozbiórkową. Po rozpatrzeniu odwołania G. M., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [..] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że skoro przedmiotowy budynek warsztatowy powstał przed 1.01.1994r., to organ nadzoru budowlanego był zobowiązany przeprowadzić postępowanie na podstawie przepisów ustawy Prawo budowlane z 1974r. i albo nałożyć obowiązek rozbiórki albo nałożyć obowiązki mające doprowadzić budynek do stanu zgodnego z prawem. Po wykonaniu tych obowiązków, inwestor mógł wystąpić o pozwolenie na użytkowanie budynku. Skoro jednak postępowanie prowadzone przez organy nadzoru budowlanego zostało zakończone w/w ostateczną decyzją z dnia [..] utrzymująca w mocy decyzję z dnia [..] nakazującą rozbiórkę budynku warsztatowego, to zgodnie z art. 40 i 42 prawa budowlanego z 1974r., brak jest podstaw do udzielenia pozwolenia na budowę. Rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest zatem prawidłowe. Powyższa decyzja organu odwoławczego jest przedmiotem skargi G. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej jako wydanych z naruszeniem przepisów art. 40 prawa budowlanego z 1974r. Skarżący podniósł nadto, że wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10.05.2007r., sygn. akt II SA/Po 131/08, oddalającego skargę skarżącego od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..], a więc decyzja rozbiórkowa nie jest prawomocna. Zatem organy winny zawiesić postępowanie o pozwolenie na użytkowanie do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 10.05.2007r. Skarżący wskazał też, że organy nie wzięły pod uwagę, że skarżący wykonał obowiązki nałożone na niego w postępowaniu legalizacyjnym na podstawie decyzji z dnia [..], w której stwierdzono, że budynek nie stwarza zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz spełnia warunki techniczne, a jego lokalizacja jest zgodna z ustaleniami planu miejscowego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Uczestniczka postępowania, A. M. wniosła o oddalenia skargi. Postanowieniem z dnia 22.10.2008r postępowanie sądowoadministracyjne zostało zawieszone do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie II SA/Po 131/07. Wyrokiem z dnia 24.11.2008r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie II OSK 1464/07 oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10.05.2007r. w sprawie II SA/Po 131/07. Postanowieniem z dnia 15.01.2009r. postępowanie w niniejszej sprawie zostało podjęte. Na rozprawie w dniu 3.03.2009r. skarżący poinformował, że na jego wniosek zostało wszczęte postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy w celu legalizacji inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego o pomieszczenie gospodarcze na działce przy ul. S. w P. i w związku z tym wniósł o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu zakończenia postępowania legalizacyjnego. Postanowieniem z dnia 3.03.2009r. wniosek o zawieszenie postępowania został oddalony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) oraz art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta polega na badaniu zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd bierze przy tym pod uwagę czy organy administracji publicznej w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły przepisów prawa procesowego i prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Kontroli legalności decyzji sąd dokonuje mając na uwadze stan prawny i akta sprawy, istniejące w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Uchylenie zaskarżonej decyzji przez sąd administracyjny następuje w sytuacjach określonych w art.145 § 1 p.p.s.a. Badając legalność zaskarżonej decyzji w tak zakreślonej kognicji, Sąd doszedł do przekonania, iż jest ona zgodna z prawem. Niespornym było w sprawie, że przedmiotowy budynek warsztatowy został wybudowany przez skarżącego bez pozwolenia na budowę w 1990r. Zgodnie z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006r.Nr 156, poz. 1118 ze zm.) do samowoli budowlanej, która powstała przed dniem 1.01.1995r. mają zastosowanie przepisy dotychczasowe, a więc art. 37 i 40 ustawy z dnia 24.10.1974r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 38, poz. 229 ze zm.). Zgodnie z tymi przepisami, organ po wykluczeniu przesłanek określonych w art. 37 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego z 1974r., przeprowadza postępowanie legalizacyjne. Jednym z etapów postępowania legalizacyjnego dotyczącego samowoli budowlanej jest wydanie pozwolenia na użytkowanie. Utrwalony jest w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, że skoro postępowanie legalizacyjne obiektów budowlanych powstałych przed 1.01.1995r. przeprowadza się na podstawie przepisów Prawa budowlanego z 1974r., to w zakresie regulacji dotyczącej pozwolenia na użytkowanie stosuje się również unormowania tej ustawy, w tym przepis art. 42. Jak wynika z przepisów art. 37, 40 i 42 ustawy Prawo budowlane z 1974r., uzyskanie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego wybudowanego w ramach samowoli budowlanej jest możliwe jedynie w przypadku ustalenia, że nie zachodzą przesłanki do nakazania rozbiórki wymienione w art. 37 ust. pkt 1 i 2. Organy nadzoru budowlanego przeprowadziły postępowanie co do możliwości legalizacji przedmiotowego budynku, które zakończyło się wydaniem prawomocnej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..] utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [..] nakazującej rozbiórkę budynku na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1974. W tej sytuacji organy nadzoru budowlanego zasadnie uznały, że zgodnie przepisami art. 40 i 42 Prawa budowlanego z 1974r., brak jest podstaw do udzielenia pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku. Wobec treści powołanych wyżej przepisów, żaden z zarzutów podniesionych w skardze nie mógł zostać uwzględniony. Reasumując, Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. /-/ M.Kwiecińska B.Kamieńska /-/ B.Drzazga Za nieobecnego sędziego korzystającego z urlopu uzasadnienie wyroku podpisała sędzia Barbara Drzazga MK