II SA/Po 218/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 czerwca 2016 r. wniosku skarżącego o zmianę postanowienia Sądu z dnia 5 maja 2016 r. w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia zmienić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 5 maja 2016 r. i wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. /-/ Tomasz Świstak Zaskarżoną decyzją Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] 2015 r. nakazującą skarżącej rozbiórkę parterowego budynku usługowego zrealizowanego na terenie nieruchomości przy ul. Ż. w P. W skardze pełnomocnik skarżącej wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, iż rozbiórka tego obiektu grozi skarżącej wyrządzeniem znacznej szkody, a nadto spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca straci bowiem dochód z najmu znajdującego się w budynku lokalu użytkowego, a nadto poniesie koszty związane z ponownym wzniesieniem budynku po uzyskaniu pozwolenia na budowę, które będą, co oczywiste, znaczące. Postanowieniem z dnia 5 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd wskazał, iż strona skarżąca nie wykazała, że w konkretnym stanie faktycznym wykonanie wynikającego z zaskarżonej decyzji nakazu rozbiórki wiązać się będzie z wyrządzeniem znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu zawarte w uzasadnieniu wniosku twierdzenie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji powodowałoby znaczne straty materialne z tytułu utraty dochodu z najmu lokalu nie zostało poparte jakimikolwiek dowodami wskazującymi na faktyczną wysokość tych dochodów. Wnioskodawczyni nie wskazała także wysokości kosztów rozbiórki i ewentualnej odbudowy przedmiotowego budynku, czy też koniecznego do wykonania zakresu prac, który świadczyłby o trudnych do odwrócenia, m.in. z uwagi na czas i nakłady, skutkach wykonania decyzji rozbiórkowej. Odpis postanowienia został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 9 maja 2016 r. Żadna ze stron nie wniosła zażalenia na powyższe orzeczenie. W dniu 7 czerwca 2016 r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 lutego 2016 r. W ocenie wnioskodawcy wykonanie zaskarżonej decyzji grozi skarżącej wyrządzeniem znacznej szkody, a nadto spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Uzasadniając wniosek w pierwszej kolejności strona wyjaśniła, iż na przedmiotowej nieruchomości ustanowiono hipotekę umowną zwykłą na kwotę 1 197 222,70 zł oraz hipotekę umowną kaucyjną na kwotę 838 055,89 zł. Rozbiórka budynku posadowionego na nieruchomości spowoduje znaczne obniżenie wartości nieruchomości i będzie działaniem na szkodę skarżącej oraz wierzyciela, który utraci zabezpieczenie majątkowe w właściwej wysokości. Ponadto wskazano, iż koszt rozbiórka i ewentualna odbudowa przedmiotowego obiektu wynosi 211 557,55 zł, co wynika z załączonego do wniosku kosztorysu sporządzonego przez technika budowlanego. Na koniec strona podniosła, iż wynajmuje przedmiotową nieruchomość i z tytułu najmu otrzymuje dochód w wysokości 1000 zł miesięcznie + VAT. Wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z utratą tego dochodu. Do wniosku załączono kopie umowy najmu wraz z aneksami obiektu położonego przy ul. M. (aktualnie ul. Ż.) w Poznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż będący przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi kolejny wniosek skarżącego w tym przedmiocie. Pierwszy wniosek, zawarty w skardze, został przez Sąd rozpoznany negatywnie, a żadna ze stron nie wniosła zażalenia od orzeczenia do Sądu II instancji. Tym samym postanowienie Sądu z dnia 5 maja 2016 r. stało się prawomocne w dniu 17 maja 2016 r. W tej sytuacji wniosek skarżącego z dnia 7 czerwca 2016 r. został przez Sąd potraktowany jako wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia z 5 maja 2016 r. w trybie art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 - dalej zwanej p.p.s.a.). Zgodnie tym przepisem, postanowienia w sprawie wstrzymania aktu wydane na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Przez zmianę okoliczności należy rozumieć zmianę okoliczności faktycznych, jakie Sąd przyjął za przesłankę rozstrzygnięcia, jak i zmianę okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia odmiennej treści niż to, które zostało wydane uprzednio. Na podstawie cytowanego przepisu sąd administracyjny może zatem zmienić postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i wstrzymać jego wykonanie. Warunkiem niezbędnym takiego rozstrzygnięcia jest zmiana takich okoliczności, które warunkowały jego podjęcie, tj. były analizowane przy wydawaniu postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu. Warunki określone w art. 61 § 4 p.p.s.a. dotyczą zaistnienia nowych okoliczności albo ujawnienia dotąd nieznanych, a nie zmiany strategii argumentacyjnej autora (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2012 r., sygn. akt II FZ 819/11, LEX nr 1104138). W związku z powyższym wnioskujący musi dokładanie i wyczerpująco określić okoliczności przemawiające za zmianą postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia wystąpienia tych okoliczności, które jednocześnie będą wypełniać dyspozycję art. 61 § 3 p.p.s.a., zależeć będzie możliwość zmiany wydanego rozstrzygnięcia. Zgodnie z powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które wniesiona została skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W wskazane w tym przepisie przesłanki stanowią pojęcia nieostre i wymagają sprecyzowania skonkretyzowania w postaci argumentacji wnioskodawcy, a gdy okaże się to konieczne, zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów. Zatem w celu wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie decyzji jest zasadne. Twierdzenia te powinny być co najmniej uprawdopodobnione. O ile dana okoliczność z natury swojej może być udokumentowana, to należy przedłożyć stosowne dokumenty (por. post. NSA z 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 684/13 - dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). W piśmie z dnia 11 czerwca 2015 r. wnioskodawca uprawdopodobnił nowe, nieznane wcześniej Sądowi okoliczności uzasadniające stwierdzenie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji nakazującej rozbiórkę parterowego budynku usługowego zrealizowanego na terenie nieruchomości i przy ul. Ż.(działka nr [...] , ark [...], obręb [...]). Przedkładając kosztorys rozbiórki i odbudowy przedmiotowego obiektu wykazał, w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, wcześniejsze wykonanie decyzji a następnie odbudowa budynku będzie wiązało się dla strony ze znacznymi nakładami – znaczną szkodą. Ponadto w przypadku rozbiórki skarżąca utraci dochód z najmu przedmiotowego budynku, który zgodnie z przedłożonymi umowami najmu wynosi 1000 zł miesięcznie .Tym samym zaistniały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a w konsekwencji zmianę postanowienia tut. Sądu z dnia 5 maja 2016 r. Na marginesie wskazać należy, iż Sąd nie wziął pod uwagę pozostałych przytoczonych przez wnioskodawcę okoliczności bowiem wnioskodawca nie wykazał, iż dotyczą one przedmiotowego budynku na działce nr [...] . Zauważyć bowiem trzeba, iż załączone do wniosku wydruki z księgi wieczystej wskazujące na obciążenia hipoteką dotyczą nieruchomości położonej na działce nr [...] przy ul. M. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3, § 4 i § 5 p.p.s.a. /-/ Tomasz Świstak