II SA/Po 226/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 listopada 2013 r. skargi kasacyjnej wniesionej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Po 226/13, odrzucającego skargę o wznowienie postępowania: w sprawie ze skargi M. E. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 sierpnia 2012 r. sygn. akt II SAB/Po 20/05 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 listopada 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej wniesionej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 marca 2010 r. o umorzeniu postępowania w sprawie ze skargi M. E. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oraz o odrzuceniu skargi M. E. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem postanawia odrzucić skargę kasacyjną /-/ T. Świstak Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SAB/Po 20/05, szczegółowo opisanego w rubrum niniejszego postanowienia. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej W. E. - dnia (...) lipca 2013 r. Pismem z dnia (...) sierpnia 2013 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym dnia (...) sierpnia 2013 r., złożono od powyższego postanowienia skargę kasacyjną. W skardze tej wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z wyłączeniem sędziów Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Pismem z dnia 24 października 2013 r. tut. Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej – W. E. - do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni od daty doręczenia tegoż wezwania. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone dnia (...) listopada 2013 r. W odpowiedzi na powyższe pismo, pismem z dnia (...) listopada 2013 r., odesłano skargę kasacyjną M. E. ze wskazaniem, iż skargę tę tut. Sąd winien doręczyć adwokatowi strony skarżącej – J. R., którego pełnomocnictwo znajduje się w aktach sprawy II SAB/Po 20/05. Do dnia podjęcia niniejszego postanowienia skarga kasacyjna z dnia (...) sierpnia 2013 r. nie została podpisana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Skarga kasacyjna winna zatem w pierwszym rzędzie spełniać wymagania przewidziane dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, w tym powinna ona zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (autora skargi kasacyjnej, art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). W przypadku, w którym skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, braki w tym zakresie mogą zostać uzupełnione w trybie przewidzianym w art. 49 P.p.s.a. (zob. art. 193 P.p.s.a.). Bezskuteczny upływ siedmiodniowego terminu, wyznaczonego zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., do uzupełnienia takiego braku skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej. Z przepisu art. 178 P.p.s.a. wynika, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Badając spełnienie wymogów formalnych przez wniesioną w niniejszym postępowaniu skargę kasacyjną Sąd stwierdził, iż nie została ona podpisana, a więc nie czyni zadość jednemu z podstawowych wymogów formalnych przewidzianych dla każdego pisma składanego w postępowaniu sądowym. Pomimo wezwania strony skarżącej do uzupełnienia tego braku i wskazania rygoru pod jakim czynność ta winna zostać dokonana, strona skarżąca nie podpisała skargi kasacyjnej w wyznaczonym do tego siedmiodniowym terminie. Powyższe stanowi wystarczającą przesłankę do odrzucenia wniesionej w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej. Ustosunkowując się do wskazania zawartego w piśmie z dnia (...) listopada 2013 r. Sąd pragnie zauważyć, iż błędnie podniesiono w nim, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez jej podpisanie winno zostać skierowane do pełnomocnika strony skarżącej - będącym adwokatem – J. R. Przede wszystkim Sąd pragnie zauważyć, iż zgodnie z poglądami wyrażanymi w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, ukształtowanymi na gruncie art. 67 § 5 w zw. z art. 76 § 3 P.p.s.a., w przypadku gdy strona ustanowiła kilku pełnomocników, powinna wskazać, któremu z nich należy doręczać pisma. Jeśli zaś w treści udzielonego pełnomocnictwa procesowego lub w inny jednoznaczny sposób nie wskazano, któremu z ustanowionych przez nią pełnomocników należy dokonywać doręczeń, to wyboru dokonuje sąd (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 46/12, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie bowiem z art. 67 § 5 P.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Natomiast stosownie do brzmienia art. 76 § 3 P.p.s.a. jeżeli jest kilku pełnomocników jednej strony, sąd doręcza pismo tylko jednemu z nich. Na gruncie niniejszej sprawy strona reprezentowana jest przez dwóch pełnomocników. Z akt sprawy zarejestrowanej pod sygn. II SAB/Po 20/05, zakończonej postanowieniem tut. Sądu z dnia 23 sierpnia 2012 r., którego to wznowienia strona skarżąca żąda w niniejszej sprawie, wynika iż skarżąca na mocy pełnomocnictwa z dnia 4 czerwca 2006 r. (k. 106 akt sądowych, Tom I, sygn. II SAB/Po 20/05) reprezentowana jest przez swoją mamę W. E. Pełnomocnictwo to zostało ponownie przedłożone wraz ze skargą z dnia 8 października 2009 r. na przewlekłość postępowania tut. Sądu (k. 711 akt sądowych, Tom IV, sygn. II SAB/Po 20/05). Wynika z niego, że skarżąca umocowała W. E. do reprezentowania jej we wszystkich postępowaniach w sądach administracyjnych. Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2007 r. referendarz sądowy tut. Sądu, w sprawie o sygn. akt II SAB/Po 12/06 (k. 55 akt sądowych tejże sprawy; została ona połączona w celu łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą o sygn. II SAB/Po 20/05 postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2008 r., k. 337 akt sądowych, Tom 2, sygn. II SAB/Po 20/05), zwolnił skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niej adwokata. Pismem z dnia (...) czerwca 2010 r. wicedziekan Okręgowej Rady Adwokackiej zwolnił adwokat E. G. jako pełnomocnika z urzędu dla skarżącej, oraz wyznaczył adwokata J. R., jako pełnomocnika z urzędu w sprawie II SAB/Po 20/05 (k. 1316 akt sądowych, Tom VII, sygn. II SAB/Po 20/05). Ponadto do akt sprawy zostało przedłożone pełnomocnictwo z dnia (...) czerwca 2010 r. (k. 1372 akt sądowych, Tom VII, II SAB/Po 20/05) mocą którego skarżąca, jako swego pełnomocnika, ustanowiła adwokata J. R. Z tego ostatniego pełnomocnictwa można wywnioskować, iż obejmuje ono reprezentowanie skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawie o sygn. akt II SAB/Po 20/05. Jednocześnie skarżąca przy ustanowieniu powyższych pełnomocników, jak również na żadnym innym etapie postępowania - w tym w szczególności w toku niniejszej sprawy, nie wskazała w sposób jednoznaczny, któremu z powyższych pełnomocników tut. Sąd winien dokonywać doręczeń. W aktach można znaleźć wyłącznie pisma, w których skarżąca wskazuje na konieczność doręczenia pojedynczych, ściśle określonych, pism procesowych danemu pełnomocnikowi (k. 1727 akt sądowych, Tom IX, sygn. II SAB/Po 20/05). Mało tego skarżąca podnosiła w toku postępowania, iż tut. Sąd winien doręczać odpisy wydawanych postanowień do obydwu jej pełnomocników, co argumentowała między innymi tym, iż jej pełnomocnik wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką "uporczywie nie dopełnia ciążących na nim obowiązków" (pismo z dnia (...) sierpnia 2011 r., k. 1918 akt sądowych, Tom X, sygn. II SAB 20/05). Mając powyższe na względzie Sąd dokonał wyboru pełnomocnika poprzez doręczenie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej z dnia 16 sierpnia 2013 r. - pełnomocnikowi strony skarżącej – W. E. Sąd miał przy tym na względzie, na co słusznie wskazuje się w przywołanym powyżej orzecznictwie, iż wybór pełnomocnika, któremu dokona się doręczenia - w takim przypadku jak obecnie analizowany - nie może mieć w pełni dowolnego charakteru. Bez wątpienia za doręczeniem wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej, poprzez jej podpisanie, profesjonalnemu pełnomocnikowi przemawia wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego, przewidziany w art. 175 § 1 P.p.s.a. Jednakże w ocenie Sądu na gruncie niniejszej sprawy powyższa przesłanka nie ma charakteru decydującego. Zważyć należy bowiem, że postanowienie tut. Sądu z dnia 27 czerwca 2013 r., od którego wywiedziona została skarga kasacyjna, zostało doręczone adwokatowi J. R. dnia (...) lipca 2013 r. (k. 66 akt sądowych). Uznanie zatem, że to on wywiódł skargę kasacyjną rodziłoby konieczność przyjęcia, iż skarga ta została złożona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia, co z uwagi na brak wniosku o jego przywrócenie, bezwzględnie skutkowałoby jej odrzuceniem. Zatem wzywanie tego pełnomocnika do uzupełnienia skargi kasacyjnej poprzez jej podpisanie było bezcelowe. W ocenie Sądu interes skarżącej przemawiał za tym, aby wezwanie do uzupełnienia tegoż braku, zostało skierowane do drugiego pełnomocnika strony skarżącej – W. E. Sąd nie mógł bowiem z góry wykluczyć, że skarga została w istocie sporządzona, a przez to zostanie także i podpisana, przez osobę mającą zdolność postulatywną na gruncie regulacji art. 175 P.p.s.a., w tym w ocenie Sądu nie musiała to być wezwana do uzupełnienia braku formalnego W. E. Zatem doręczenie przedmiotowego wezwania wybranemu przez Sąd pełnomocnikowi było dla skarżącej korzystne i miało na względzie ochronę jej praw. Nie bez znaczenia pozostaje przy tym treść samej skargi kasacyjnej, w której podniesiono, iż wyznaczony z urzędu adwokat J. R. celowo i świadomie niedopełniał obowiązków oraz działał na szkodę interesu prawnego skarżącej. Przyjęcie zatem, że to on mógł być autorem skargi i jednoczesne wezwanie go do jej podpisania była sprzeczne z zasadami logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego. Trudno bowiem uznać, aby profesjonalny pełnomocnik w piśmie procesowym kierowanym do sądu w tak dosadny i negatywny sposób odnosił się do swojej dotychczasowej działalności. Wreszcie warto zwrócić uwagę, że na kopercie w której została do tut. Sądu przesłana skarga kasacyjna z dnia 16 sierpnia 2013 r. jako nadawca widnieje M. E. (strona skarżąca), co mogłoby wręcz sugerować, że to skarżąca osobiście sporządziła przedmiotową skargę. Jednocześnie Sąd zważył, iż nie zachodzą podstawy do rozpoznania na obecnym etapie postępowania zawartego w skardze kasacyjnej wniosku o wyłączenie sędziów Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, jako że wniosek ten, co wynika z analizy treści skargi, kierowany jest do Naczelnego Sądu Administracyjnego, jako mający być uwzględnionym przy skierowaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny niniejszej sprawy do ponownego rozpoznania przez tut. Sąd. Mając powyższego na uwadze, na podstawie art. 178 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/T. Świstak