II SA/Po 229/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. Spółka Jawna w upadłości układowej z siedzibą w [...] o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi L. Spółka Jawna w upadłości układowej z siedzibą w [...] na postanowienie Inspektor Pracy z dnia [...] maja 2017 r., [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi /-/ J. Szuma Pismem z dnia 15 stycznia 2018 r. L. Spółka Jawna w upadłości układowej (dalej L. sp. j.) wniosła skargę na postanowienie Inspektor Pracy z dnia [...] maja 2017 r., [...] (k. 2 akt sądowych). Zarządzeniem z dnia 6 marca 2018 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał L. sp. j. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie jednego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, względnie pobranego samodzielnie wydruku komputerowego na podstawie art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym – w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1 akt sądowych). Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało prawidłowo doręczone na adres skarżącej spółki w dniu 19 marca 2018 r., a jego odbiór został potwierdzony zwrotnym potwierdzeniem odbioru (k. 15 i 17 akt sądowych). Wraz z pismem nadanym dnia 28 marca 2018 r. przedstawicielka L. sp. j. A. T. nadesłała "Informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców" dotyczącą spółki. Jednocześnie złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienie braków formalnych skargi wskazując, że opóźnienie było spowodowane chorobą (k. 18-28 akt sądowych). Zarządzeniem z dnia 30 marca 2018 r. Sąd – powołując się na art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") – pouczyć skarżącą, że osoba wnioskująca o przywrócenie terminu do dokonania czynności obowiązana jest uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz wezwać do uprawdopodobnienia faktu choroby i związanych z nią konsekwencji, ze względu na które uchybiono terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pouczenie i wezwanie wysłano wraz z pismem z dnia 6 kwietnia 2018 r. (k. 31-33 akt sądowych). W piśmie z dnia 16 kwietnia 2018 r. przedstawicielka L. sp. j. wskazała, że uchybienie terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi miało bezpośredni związek z jej stanem zdrowotnym. Zaznaczyła, że miała ona problemy osobiste wiążące się z prowadzoną działalnością gospodarczą, od dłuższego czasu cierpi na stany depresyjne, co powoduje również zaburzenia pamięci i problemy koncentracją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że skarżąca [spółka] L. uchybiła terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi. Braki te powinna uzupełnić terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, które doręczono 19 marca 2018 r., a więc najpóźniej do 26 marca 2018 r. Przesyłka z pismem zawierającym uzupełnienie braków formalnych skargi została nadana 28 marca 2018 r., stąd skarżąca wniosła również o przywrócenie terminu we wnioskowanym zakresie. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, o czym stanowi art. 85 P.p.s.a. Jednakże art. 86 § 1 P.p.s.a. przewiduje możliwość przywrócenia na wniosek strony uchybionego terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a). Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu, którą strona powinna uprawdopodobnić we wniosku o przywrócenie terminu. Brak winy strony w uchybieniu terminu powinien wiązać się z zaistnieniem obiektywnych, występujących bez woli strony okoliczności. Oceniając wystąpienie tej przesłanki Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydanie 4, Warszawa 2010 r., s. 244). Instytucja przywrócenia terminu jest bowiem stosowana jedynie w sytuacjach wyjątkowych, tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest zatem możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu można niewątpliwie zaliczyć chorobę strony. Przy czym podkreślenia wymaga, że nie każda choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej, tym samym nie każda choroba wyklucza możliwość dokonania określonej czynności procesowej. Tylko i wyłącznie choroba uniemożliwiająca prowadzenie spraw i dokonywanie czynności może stanowić podstawę przywrócenia terminu. Okoliczności takie powinny zostać uprawdopodobnione stosownym zaświadczeniem lekarskim (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2012 r., II OZ 245/12 oraz z dnia 8 listopada 2017 r. sygn. akt II OZ 1313/17; orzeczenia.nsa.gov.pl). Dodać można, że ogólnie ujmowany zły stan zdrowia nie przesądza o braku winy w uchybieniu terminowi dokonania czynności procesowej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 czerwca 2007 r., II OSK 479/07, orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie przedstawicielka spółki L. składając wniosek o przywrócenie terminu nie uprawdopodobniła w sposób należyty, że choroba uniemożliwiała jej podjęcie czynności zmierzających do uzupełnienia braków formalnych skargi. W ocenie Sądu, aby zaistniała przesłanka do przywrócenia terminu, A. T. musiałaby uprawdopodobnić, że stan zdrowia uniemożliwił jej dokonanie czynności w terminie na to przewidzianym. Tymczasem nie przedstawiła żadnych dokumentów (m.in. lekarskich) wskazujących na wystąpienie u niej opisywanych we wniosku (oraz jego uzupełnieniu – to jest w piśmie z dnia 16 kwietnia 2018 r.) problemów zdrowotnych, które uniemożliwiłyby dokonanie czynności w terminie, czy też skorzystanie z pomocy innych osób. Na podstawie przedstawionych wyjaśnień nie można nawet ustalić, jakie konkretnie problemy zdrowotne (poza wskazaniem na stany depresyjne) dotknęły A. T. oraz kiedy i z jakim nasileniem wystąpiły. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia. /-/ J. Szuma