II SA/Po 230/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.D., J.D., H.K., G.D., T.S., K.P., M.S., R.R. na czynność Burmistrza Miasta z dnia [...] października 2001 r. w przedmiocie zezwolenia na urządzenie placu zabaw; postanawia odrzucić skargę /-/ A.Łaskarzewska A. i J.D., H.K., G.D., T.S., K.P., M.S., R.R. wnieśli skargę na działanie Burmistrza, który dnia [...].10.2001 r. zezwolił na urządzenie placu zabaw na działce stanowiącej własność Miasta S., położonej we wsi P. Zdaniem skarżących powyższe działanie pozostaje w sprzeczności z planem zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta z dnia 2.12.1994 r. nr 44/VII/94. Sporny teren w tekście planu określono jako teren zieleni publicznej, o charakterze zieleni parkowej, zieleń wysoka komponowana wyspowo, ścieżki spacerowe. Zdaniem skarżących działania Burmistrza naruszają ich interes prawny. Naruszeń Burmistrz nie zaprzestał mimo wezwania jakie skierowali do niego skarżący pismem z dnia [...].12.2003 r. Odpowiedzi nań udzielił jedynie A. i J.D. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. z 2001 r. nr 142 poz. 1591) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienia zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia zaskarżyć uchwałę do Sądu administracyjnego. Powyższy przepis stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem, albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich (art. 101a cyt. wyżej ustawy). W grę przy tym wchodzą wyłącznie czynności prawne, faktyczne dokonywane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Oświadczenia woli gminy jako podmiotu cywilnego pozostają poza zakresem administracji publicznej. W przedmiotowej sprawie przedmiotem skargi jest czynność Burmistrza polegająca na zezwoleniu na urządzenie boiska do gry. Czynność tę organ gminy podjął w ramach sprawowanej administracji publicznej. Do zakresu zadań gminy należy bowiem zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym). Wyrażając zgodę na urządzenie boiska Burmistrz rozstrzygał wprawdzie w ramach uprawnień właścicielskich do spornego gruntu, jednak realizacja tych uprawnień nastąpiła w zakresie ustawowego obowiązku czynienia zadość zbiorowym zapotrzebowaniom społeczności lokalnej. Urządzenie boiska nastąpiło wskutek realizacji potrzeb mieszkańców wsi P. w związku z ich licznymi wystąpieniami o urządzenie placu zabaw, boiska do gier. Z tych względów złożenie skargi na przedmiotową czynność organu gminy uznać należało za dopuszczalne, co do zasady. Analizie poddać należało zatem terminowość jej złożenia. W wyniku szczegółowych badań materiału zgromadzonego w aktach przyjąć należało, iż skarżący spóźnili się ze złożeniem skargi. Wnieśli ją bowiem po upływie terminu przewidzianego przepisem art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Skarga powinna być wniesiona w okresie 30 dni od dnia, w którym skarżący został zawiadomiony o odmowie usunięcia prawa. Wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia jest czynnością prawną, która w odniesieniu do uchwały, zarządzenia przysługuje jednokrotnie. Oznacza to, że następne pisma wzywające do usunięcia naruszeń nie są wezwaniami z art. 101 ust. 1 cytowanej ustawy o samorządzie gminnym. J.D., H.K. po raz pierwszy z wezwaniem o usunięcie naruszenia w rozumieniu cyt. art. 101 ust. 1 wystąpili dnia 19.11.2001 r. (pismo z dnia [...].11.2001 r.). Dnia [...].12.2001 r. Burmistrz odmówił usunięcia naruszenia, które doręczono wymienionym dnia 8.12.2001 r. Wymienieni po raz drugi, pozostali skarżący po raz pierwszy w dniu 16.07.2003 r. wystosowali do Burmistrza wezwanie o usunięcie naruszeń (pismo z dnia [...].07.2003 r.). Dnia [...].09.2003 r. Burmistrz odmówił likwidacji boiska. Odpowiedź skierował wprawdzie do A. i J.D., jednak mając na względzie treść pisma z dnia [...].07.2003 r. uznać należy, iż doręczenie dotyczyło wszystkich skarżących. We wspomnianym piśmie upoważnili A. i J.D. do działania w sprawie. Stwierdzić zatem należy, że termin do złożenia skargi rozpoczął swój bieg dla J.D., H.K. poczynając od dnia otrzymania odpowiedzi na pisemne wezwanie z dnia [...].11.2001 r. to jest od dnia 8.12.2001 r. Dla pozostałych skarżących bieg terminu nastąpił poczynając od dnia odpowiedzi na pisemne wezwanie z dnia [...].07.2003 r. to jest w dniu 11.09.2003 r. A zatem termin do złożenia skargi w pierwszym wypadku upłynął dnia 8.01.2002 r., zaś w drugim dnia 12.10.2003 r. Stąd skargę jako złożoną po terminie należało odrzucić (art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270). /-/ A.Łaskarzewska MK