II SA/Po 265/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Tomasz Świstak Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2010 r. sprawy ze skargi L. G. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] 2010r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję II. zasądza od Wojewody Wielkopolskiego na rzecz skarżącej kwotę 500zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ T. Świstak /-/ A. Łaskarzewska /-/ E. Podrazik W dniu [...]2009 r. J. P. zwróciła się do Starosty K. z wnioskiem o pozwolenie na rozbudowę budynku mieszkalnego zlokalizowanego w K. przy ul. O. (dz. nr [...]). W załączonym do wniosku projekcie budowlanym wskazano, że planuje się rozbudowę budynku mieszkalnego z garażem i wiatą. Przed wydaniem decyzji w niniejszej sprawie sąsiadka inwestorki, właścicielka działek nr [...] i [...] – L. G. podała, iż nie wyraża zgody na przedmiotową rozbudowę budynku w granicy jej działki nr [...]. W jej ocenie inwestycja nie spełnia warunków określonych w § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wskazała również, że od trzech lat stara się o uzyskanie zgody na wejście na teren działki J. P. celem dokonania koniecznych napraw i otynkowania ściany swego budynku, której to zgody nie może otrzymać z uwagi na nie zakończone postępowanie w sprawie wybudowanej bez pozwolenia wiaty. Jej zdaniem jakakolwiek budowla posadowiona bezpośrednio w granicy uczyni niemożliwym dokonywanie w przyszłości jakichkolwiek napraw, czy to ściany jej budynku, czy też naprawy sieci wodno-kanalizacyjnej przebiegającej przez teren planowanej inwestycji. Ponadto planowana część mieszkalna rozbudowanego budynku posiadałaby okna wychodzące bezpośrednio na teren jej posesji. Starosta K. decyzją z dnia [...] 2009 r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 107 ze zm.), zatwierdził projekt budowlany i udzielił J. P. pozwolenia na budowę obejmujące rozbudowę budynku mieszkalnego o część garażowo-mieszkalną oraz wiatę od strony podwórza zlokalizowanego w K. przy ul. O., działka nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że zważywszy na toczące się postępowanie w przedmiocie samowolnie wybudowanej wiaty zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. (dalej: PINB) o informację, czy nie zachodzą przesłanki określone w art. 35 ust. 5 oraz art. 32 ust. 4a Prawa budowlanego uniemożliwiające inwestorowi udzielenia pozwolenia na budowę. W odpowiedzi PINB podał, że nie zachodzą wyżej wymienione przesłanki. Starosta odnosząc się do zarzutów L. G. wskazał, że przedmiotowa rozbudowa spełnia wymogi określone w § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm., przed zmianą obowiązującą od 8 lipca 2009 r.) w zakresie usytuowania ściany projektowanej rozbudowy (bez otworów okiennych i drzwiowych) w granicy z działką sąsiednią. Lokalizacja ta została spowodowana małymi rozmiarami działki. Dlatego zaprojektowanie rozbudowy w odległości 4 m ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi oraz 3 m ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy jest niemożliwe. Wyjaśnił, iż zgodnie z warunkami obowiązującymi w dniu złożenia wniosku o pozwolenie na rozbudowę ustawodawca w § 12 określił w ust. 3, że dopuszcza się sytuowanie ściany budynku bezpośrednio przy granicy z działką sąsiednią, jeżeli nie jest możliwe zachowanie odległości określonych w ust. 1 pkt 2 (tj. 4 i 3 m), ze względu na rozmiary działki. W niniejszej sprawie szerokość niezabudowanej części działki nr [...] od frontu wynosi 2,80 m, natomiast od podwórza ok. 3,60 m. Zatem nie ma innej możliwości dokonania planowanej rozbudowy jak jedynie poprzez zbliżenie do granicy działki, co jest zgodne z warunkami określonymi w powołanym przepisie. Ponadto na całej długości projektowanej rozbudowy bezpośrednio przy granicy istnieje na działce nr [...] (powinno być [...]) budynek ze ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych. Tym samym planowaną rozbudowę zaprojektowano zgodnie z § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia. Starosta stwierdził też, że mając na uwadze usytuowanie istniejącego obiektu na działce sąsiedniej oraz projektowanej rozbudowy w stosunku do stron świata ustalił, że nie dochodzi do zacieniania pomieszczeń mieszkalnych na działce nr [...] (powinno być działki nr [...]). Spełniony jest zatem warunek zapewnienia naturalnego oświetlenia pomieszczeń mieszkalnych i co się z tym wiąże właściwego nasłonecznienia tych pomieszczeń. Dalej, w kwestii bezpieczeństwa przeciwpożarowego organ ustalił, że w projekcie budowlanym zaprojektowano w granicy z działką sąsiednią ścianę oddzielenia przeciwpożarowego. Odnosząc się zaś do zarzutu, zgodnie z którym rozbudowa uniemożliwi uczestniczce postępowania wejścia na teren działki nr [...] celem dokonania napraw i otynkowania ściany swego budynku organ wskazał, że przedmiotem niniejszego postępowania nie jest wniosek w sprawie wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości. Postępowanie w tej sprawie zakończyło się prawomocną decyzją odmowną Starosty K. z dnia [...] 2009 r. Ustosunkowując się do kwestii istniejącej w miejscu projektowanej sieci wodociągowej organ stwierdził, że zobowiązano inwestora do dostarczenia pozytywnego uzgodnienia z właścicielem sieci. W konsekwencji inwestor przedstawił uzgodnienie, w którym Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w K. określiło, iż przyłącza do budynków nr [...] i [...] przechodzące pod projektowaną zabudową powinny zostać przeprowadzone w rurze osłonowej, ewentualnie możliwe jest wytyczenie innej trasy przyłączy. Starosta stwierdził też, że podnoszona przez L. G. sprawa okna w części rozbudowanej budynku, wychodzącego bezpośrednio na teren jej posesji nie znajduje odzwierciedlenia w zatwierdzonej dokumentacji. Rozbudowa w części mieszkalnej nie będzie bowiem posiadała otworu okiennego zaprojektowanego niezgodnie z warunkami technicznymi. L. G. wniosła odwołanie od powyższej decyzji, zarzucając organowi – jak podała - naruszenie przepisów Prawa budowlanego i innych. Nadto w piśmie z 23 grudnia 2009 r. podniosła, że pracownicy PINB poświadczyli nieprawdę oświadczając, że nie ma przeszkód do wydania pozwolenia na rozbudowę przedmiotowego budynku. Oświadczyła, że przedmiotowa wiata, jak również jej druga, dobudowana niedawno część, do chwili obecnie nie zostały rozebrane i są doskonale widoczne z terenu jej posesji. Wojewoda Wielkopolski pismem z dnia [...] 2010 r. zwrócił się do PINB w Krotoszynie o wyjaśnienie, czy budowa obiektów objętych zaskarżoną decyzją z [...] 2009 r. została już rozpoczęta bądź częściowo zrealizowana. W odpowiedzi PINB poinformował Wojewodę, że w dniu [...] 2010 r. przeprowadził kolejną kontrolę na przedmiotowej nieruchomości i nie stwierdził rozpoczęcia budowy obiektów objętych zaskarżoną decyzją, ani ich wybudowania. Mając powyższe na względzie Wojewoda Wielkopolski decyzją z dnia [...] 2010 r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wyjaśnił, że kwestia samowoli budowlanej wiaty była już brana pod uwagę na etapie postępowania przed organem I instancji. PINB w K. pismem z [...] 2009 r. poinformował Starostę, że decyzją z [...] 2009 r. umorzone zostało postępowanie w sprawie budowy wiaty bez wymaganego pozwolenia w związku z jej rozbiórką. Zważywszy jednak, że odwołująca ponownie na etapie postępowania odwoławczego podniosła, iż wiata nadal istnieje, Wojewoda mając na uwadze treść art. 32 ust. 4a Prawa budowlanego, który stanowi, że nie wydaje się pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych z naruszeniem przepisu art. 28 ust. 1 zwrócił się o wyjaśnienie do PINB. Inspektor w odpowiedzi wskazał, że w trakcie przeprowadzonej kontroli nie stwierdzono rozpoczęcia budowy obiektów budowlanych objętych decyzją o pozwoleniu na budowę. W tej sytuacji organ odwoławczy uznał, że nie ma podstaw do przyjęcia, że zaszła przesłanka określona w art. 32 ust. 4a Prawa budowlanego. Odnośnie zarzutów odwołującej dotyczących kwestii ewentualnych napraw ściany należącej do niej budynku oraz napraw sieci wodno-kanalizacyjnej Wojewoda podtrzymał stanowisko organu I instancji. Dodatkowo wskazał, że o możliwości usytuowania planowanej inwestycji w granicy z działką sąsiednią decyduje fakt, że na działce skarżącej o nr [...] przy granicy z działką nr [...] istnieje na całej długości rozbudowany budynek ze ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych (§ 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia w stanie prawnym na dzień złożenia wniosku o pozwolenie na budowę, tj. 25 maja 2009 r.). Zważywszy zaś, że zaplanowana inwestycja pozostaje w zgodzie z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, a inwestor wylegitymował się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane brak było przeszkód do wydania decyzji pozytywnej. L. G. wniosła skargę na powyższą decyzję Wojewody. W pierwszej kolejności podniosła, że aktualnie na działce inwestora znajdują się dwie wiaty, przy czym jedna z nich usytuowana jest w granicy działek od strony ul. O. pomiędzy ścianami sąsiadujących budynków. Właśnie ta wiata jest przedmiotem sporu. Skarżąca zaznaczyła, że w decyzji z [...] 2008 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. (dalej: WWINB) Nr [...] potwierdził istnienie budynku garażowego między dwoma ścianami sąsiedniego budynku mieszkalnego na działce nr [...] i budynku mieszkalnego na działce nr [...], pokrycie z blachy ze spadkiem na nieruchomości nr [...], konstrukcji z kątowników stalowych przymocowanych do słupków z kątowników. Ponadto stwierdził, że bezspornym jest, iż właściciel przedmiotowej wiaty nie posiada dokumentów potwierdzających jej legalność. Zdaniem skarżącej projektowana rozbudowa budynku mieszkalnego przy ul. O. w K. jest niezgodna z przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, bowiem projektowana wysokość budynku wynosi w kalenicy 7,50 m, gdy tymczasem przepis § 12 ust. 4 pkt 2 lit. b rozporządzenia dopuszcza sytuowanie ściany zewnętrznej bez otworów budynku w odległości nie mniejszej od granicy z sąsiednią działką niż najbardziej do granicy zbliżony punkt ściany zewnętrznej budynku istniejącego, znajdującej się w odległości mniejszej niż 3 m, a wznoszony budynek będzie usytuowany w prostopadłym do granicy pasie terenu, o szerokości wyznaczonej przez część budynku istniejącego, położoną w odległości do 3 m od granicy i będzie miał wysokość nie większą niż ma budynek istniejący w odległości do 3 m od granicy. Ponadto budynek może być usytuowany ścianą zewnętrzną bez otworów bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, z zastrzeżeniem ust. 10 oraz § 271 ust. 12 pkt 1, jeżeli wynika to z ustaleń decyzji o warunkach zabudowy, na sąsiedniej działce istnieje już budynek ze ścianą usytuowaną bezpośrednio przy tej granicy, a wznoszony budynek będzie przylegał do istniejącego całą długością swojej ściany. Tymczasem zgodnie z projektem przedmiotowej rozbudowy ściana zewnętrzna nie jest ścianą przylegającą do całej długości budynku już istniejącego przy granicy działki. Skarżąca wspomniała również, że J. P. w dalszej części działki postawiła wiatę wewnątrz działki, którą według niej i PINB stanowi folia rozciągnięta na drewnianych palach. Organy jak dotychczas zajmowały się właśnie tą wiatą, nie zaś wiatą wybudowaną jako samowola budowlana w granicy działki we wjeździe na teren posesji nr [...] pomiędzy budynkami nr [...] i [...] przy ul. O. w K. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Wielkopolski wniósł o jej oddalenie przytaczając stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym przedłożonym Sądowi w dniu [...] 2010 r. skarżąca powtórzyła argumentację zawartą w skardze. Ponadto dołączyła aktualne fotografie przedstawiające obie wiaty istniejące na działce, na której zaplanowano przedmiotową rozbudowę. Na rozprawie, która odbyła się w dniu [...] 2010 r. J. P. przyznała, że zlikwidowała wiatę przykrytą niebieską folią, a wiatę stanowiąca zabudowę wjazdu na nieruchomość zamierza dopiero zlikwidować. Poinformowała też Sąd, że w oparciu o zaskarżoną decyzję rozpoczęła już budowę objętych nią obiektów. Na obecnym etapie wzniesiona już jest wiata i w najbliższym czasie zostanie wzniesiony fundament pod rozbudowywaną część mieszkalną i garaż. W dowód powyższego okazała dziennik budowy, z którego w istocie wynika, że wzniesiono na spornej działce wiatę. Sąd postanowił przeprowadzić dowód z akt sądowych o sygn. II SA/Po 97/10. Następnie Przewodniczący ujawnił treść notatki urzędowej znajdującej się w aktach sądowych niniejszej sprawy na karcie 61. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna, choć Sąd nie podzielił wszystkich podniesionych w niej zarzutów. Przedmiotem niniejszej sprawy była kwestia pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego zlokalizowanego w K. przy ul. O. na działce nr [...]. Zamiar inwestora J. P. sprowadzał się do rozbudowy istniejącego budynku o nową część mieszkalną z garażem i wiatą w taki sposób, by budynek ten przylegał do budynku położonego na sąsiedniej działce nr [...], której właścicielem jest skarżąca (wypis z rejestru gruntów – k. 40 akt adm. I inst.). Zważyć należy, iż stosownie do przepisu art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm., w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Powołany przepis określa zakres obowiązków organu, zawartych w fazie wyjaśniającej prowadzonego postępowania administracyjnego o pozwoleniu na budowę. Musi on dokonać szereg czynności, których celem jest kompleksowe sprawdzenie projektu budowlanego. Wyraża się to przede wszystkim w ocenie zgodności projektu z planem miejscowym, a w razie jego braku – z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy. Organ zobowiązany jest również porównać projekt budowlany z przepisami techniczno-budowlanymi, celem przesądzenia o zgodności tego projektu z prawem (art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy). Wszystkie wymogi określone w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego powinny być przedmiotem rzetelnego sprawdzenia przez organ. W razie bowiem niedokładnego zbadania projektu i niewyeliminowaniu wszelkich wątpliwości co do jego treści oraz zgodności z przepisami prawa posiadanych uzgodnień, nie będzie można postawić później inwestorowi zarzutu prowadzenia robót budowlanych niezgodnie z udzielonym pozwoleniem (vide: wyrok NSA z 16 maja 2005 r., sygn. akt OSK 1569/04, dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przechodząc do oceny merytorycznej niniejszej sprawy w pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż poza sporem było, iż projekt niniejszej rozbudowy budynku jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy wydanej przez Burmistrza K. w dniu [...] 2008 r. Nr [...], sprostowanej następnie postanowieniami tegoż samego organu z dnia [...] 2009 r. Nr [...] oraz z dnia [...] 2009 r. Nr [...]. Skarżąca podniosła natomiast zarzut, iż organy architektoniczno-budowlane wydały pozytywne decyzje o pozwoleniu na budowę dla rozbudowy obiektu w miejscu, w którym znajduje się inny obiekt budowlany (wiata), zrealizowany w warunkach samowoli budowlanej. Mając na względzie, iż zgodnie z powołanym uprzednio art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego organy winny zbadać, czy projekt budowlany jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi organy orzekające zobowiązane były bezsprzecznie ustalić, czy zarzut skarżącej istnienia w miejscu zaplanowanej inwestycji samowolnie zrealizowanej wiaty, podnoszony w piśmie z [...] 2009 r. jest zasadny. Zarzut ten dotyczy bowiem naruszenia przepisu art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego. W myśl powołanego przepisu właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Oznacza to, że nie można wydać pozytywnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę, jeżeli na terenie objętym projektem zagospodarowani działki znajduje się obiekt budowlany, co do którego wydano decyzję o nakazie rozbiórki (vide: wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 192/09, Lex nr 5502720). Jeżeli zaś organ administracji architektoniczno-budowlanej poweźmie wiadomość, że przed organami nadzoru budowlanego toczy się postępowanie w przedmiocie rozbiórki, to powinien on rozważyć możliwość zawieszenia postępowania do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy prowadzonej przez nadzór budowlany (vide: wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 października 2004 r., sygn. akt 7/VI SA 832-834/03, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu organ zobowiązany był przed wydaniem zaskarżonej decyzji zbadać, czy w miejscu objętym projektowaną rozbudową istnieją jakiekolwiek obiekty (wiaty), jeśli tak, czy nakazano ich rozbiórki. Obligowały go do tego przepisy art. 7 kpa i art. 77 § 1 kpa. Organy administracji publicznej są bowiem zobowiązane do podejmowania wszelkich niezbędnych kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a szczególności do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Trzeba zaznaczyć, iż w przypadku ustalenia, że w miejscu, gdzie J. P. zaplanowała rozbudowę domu, znajdowałby się obiekt lub obiekty objęte nakazem rozbiórki lub w stosunku, do których organy nadzoru budowlanego prowadzą postępowanie rozbiórkowe konieczne byłoby zastosowanie art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego (odmowa udzielenia pozwolenia na budowę), ewentualnie zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania rozbiórkowego. Przy założeniu zaś, że inwestycja spełnia pozostałe wymogi określone w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego Wojewoda mógłby rozważyć konieczność zastosowania przepisu art. 36 ust. 1 pkt 3 lit. a) Prawa budowlanego, a więc udzielenia pozwolenia na budowę z jednoczesnym określeniem terminu rozbiórki istniejących obiektów nieprzewidzianych do dalszego użytkowania. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że na działce objętej inwestycją istniały dwie wiaty i obie były przedmiotem kontroli dokonanej przez organy nadzoru budowlanego w trakcie postępowań legalizacyjnych. Co do pierwszej z nich stanowiącej zabudowę wjazdu na działkę nr [...] PINB decyzją z [...] 2007 r. Nr [...] wydał nakaz rozbiórki, który to został uchylony decyzją WWINB z dnia [...] 2008 r. Nr [...] i sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia (k. 1 i 2 akt adm. I inst.). W decyzji z [...] 2008 r. Wojewódzki Inspektor stwierdził, iż bezspornym jest, ze właściciel przedmiotowej wiaty nie posiada dokumentów potwierdzających jej legalność. Z ustaleń sądu wynika, że wskutek powyższej decyzji PINB postanowieniem z [...] 2008 r. nałożył na J. obowiązek wykonania inwentaryzacji budowlanej i przedłożenia ekspertyzy technicznej wiaty w terminie do 30 listopada 2008 r. W dniu [...] 2009 r. J. P., w związku z postanowieniem z [...] 2008 r. skierowała do PINB podanie o "wstrzymanie" postępowania, gdyż – jak wskazała – stara się o warunki zabudowy dla nowej inwestycji, która ma powstać w miejsce wiaty i zobowiązała się rozebrać przedmiotową wiatę, jeśli uzyska warunki zabudowy. W dniu [...] 2009 r. PINB poinformował ją, że postępowanie może zostać zawieszone w przypadku wystąpienia strony z wnioskiem o pozwolenie na rozbudowę obiektu. W dniu [...] 2009 r. J. P. przesłała do PINB kopię wniosku o pozwolenie na rozbudowę i wniosła o zawieszenie postępowania (k. 61 akt sądowych). Powyższe oznacza, że zarówno w chwili obecnej jak i dacie podjęcia kontrolowanych w niniejszej sprawie decyzji przez organy administracji architektoniczno budowlanej, postępowanie legalizacyjne co do tej wiaty nie zostało ukończone. Istnienie wiaty do chwili obecnej potwierdziła skarżąca (k. 45 akt sądowych) oraz inwestorka (k. 65 akt sądowych) J. P. Odnośnie drugiej wiaty, przedstawianej jako usytuowanej w głębi działki nr [...] i pokrytej niebieską folią postępowanie organów nadzoru budowlanego zostało zakończone umorzeniem postępowania decyzją z dnia [...] 2009 r. Nr [...], która to decyzja została utrzymana w mocy decyzja WWINB w Poznaniu z dnia [...] 2009 r. Nr [...] (k. 11-14 akt adm. II inst.). Powołana w zdaniu poprzednim decyzja WWINB była przedmiotem kontroli tutejszego Sądu, który to wyrokiem z dnia [...] 2010 r. sygn. akt II SA/Po 97/10 oddalił skargę L. G. W wyroku tym Sąd przyjmując za organami, że w chwili wydania przez nie decyzji wiata ta nie istniała uznał, że niemożliwe jest prowadzenie postępowania w przedmiocie samowoli budowlanej w odniesieniu do rozebranego już w momencie wydawania decyzji przez organ I instancji, obiektu budowlanego. Organ II instancji - Wojewoda Wlkp wprawdzie poczynił rozważania co do wiaty, jednakże odniósł się wyłącznie do wiaty, znajdującej się w głębi działki, przykrytej niebieską folią. Pominął w swych rozważaniach fakt nie zakończonego postępowania legalizacyjnego co do wiaty stanowiącej zabudowę wjazdu na działkę oraz jej dalsze istnienie . Powyższe zaniechanie w świetle poczynionych w uzasadnieniu rozważań skutkować musiało przyjęciem dopuszczenia się przez ten organ( Wojewodę Wlkp) naruszenia prawa materialnego z art. 35 ust. 5 prawa budowlanego oraz prawa procesowego z art.7, 77§1 kpa. W obszarze objętym projektem zagospodarowania działki znajduje bowiem się wiata( stanowiąca zabudowę wjazdu), co do której prowadzone jest postępowanie legalizacyjne przez organy nadzoru budowlanego. Jednocześnie zaznaczyć trzeba, iż Sąd nie podzielił zarzutów skarżącej co do zakazu budowy obiektu budowlanego w granicy działki. W niniejszej sprawie zastosowanie miały przepisy rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym sprzed wejścia w życie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 marca 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jaki powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 56, poz. 461). Przepis § 2 pkt 1 tego rozporządzenia stanowi bowiem, że przepisów rozporządzenia nie stosuje się, jeżeli przed dniem jego wejścia w życie (tj. zgodnie z § 3 rozrządzenia przed 8.07.2009 r.) został złożony wniosek o pozwolenie na budowę i wniosek ten został opracowany na podstawie dotychczasowych przepisów. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Inwestor J. P. złożyła wniosek o pozwolenie na budowę w dniu 25 maja 2009 r., a dołączony do niego projekt budowlany został opracowany w oparciu o obowiązujące wówczas przepisy (k. 1-38 akt adm. I inst.). Ówcześnie obowiązujący przepis § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych (..) zakładał, że jeżeli na sąsiedniej działce bezpośrednio przy granicy istnieje budynek ze ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych albo wydano decyzję o pozwoleniu na budowę tak usytuowanego budynku, dopuszcza się sytuowanie ściany budynku bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy tej granicy, przylegającej do istniejącej ściany, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. Skoro zatem w granicy działki nr [...] należącej do skarżącej istnieje budynek bez otworów okiennych i drzwiowych to dopuszczalne było w myśl cytowanego przepisu usytuowanie nowego budynku, który będzie przylegał do już istniejącego. Nie ma też racji skarżąca, która powołując się na przepis § 12 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych (...) (w brzmieniu obowiązującym po wejściu w życie rozporządzenia zmieniającego z dnia 12 marca 2009r.) twierdzi, iż rozbudowa istniejącego budynku w granicy z sąsiednią działką mogła nastąpić, jeżeli w pasie w pasie o szerokości 3 m wzdłuż tej granicy zostaną zachowane jego dotychczasowe wymiary, a także nadbudowę tak usytuowanego budynku o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy nie może być otworów okiennych lub drzwiowych. Przepis ten został wprowadzony rozporządzeniem zmieniającym z dnia 12 marca 2009 r., obowiązuje od 8 lipca 2009 r. i nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. Nie można też podzielić stanowiska skarżącej jakoby projektowana przez inwestora część mieszkalna posiadała okna wychodzące bezpośrednio na teren jej posesji – dz. nr [...] (k. 63 akt adm. I inst.), co świadczyłoby o tym, że rozbudowa w takie formie jest niedopuszczalna. Analiza zatwierdzonego projektu budowlanego wskazuje bowiem, że otwory okienne zostały przewidziane jedynie na elewacji tylnej i przedniej rozbudowanej części budynku, nie zaś – jak twierdzi skarżąca – na elewacji bocznej (k. 1-3 akt adm. I inst.). Bezzasadny okazał się również zarzut, iż skarżąca, z uwagi na fakt, że przyłącze sieci wodociągowej znajduje się w miejscu projektowanej rozbudowy, nie będzie miała do niego dostępu. Wyjaśnić należy, że Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w K. będące gestorem sieci wodociągowej nakazało (pismo z [...] 2009 r.) inwestorowi przeprowadzić przyłącza do budynków nr [...] i [...] przy ul. O. w K. przechodzące pod projektowaną zabudową w rurze osłonowej, względnie wytyczyć inną ich trasę, która nie kolidowałaby z nowoprojektowanym budynkiem (k. 46 akt adm. I inst.). Jak wynika z dołączonego do wniosku o pozwolenie na budowę projektu uzgodnienie w tym zakresie zostało uwzględnione (k. 25 akt adm. I inst.). Mając na względzie powyższe, Sąd z uwagi na naruszenia przepisu prawa materialnego w normie art. 35 ust. 5 prawa budowlanego oraz przepisów postępowania (art. 7 i art. 77 § 1 kpa), które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody Wlkp, o czym orzeczono w punkcie I sentencji wyroku. Ponownie rozpoznając sprawę Wojewoda będzie miał na względzie poczynione w niniejszym uzasadnieniu rozważania. Powyższe oznacza m.in. konieczność uzupełnienia w oparciu o przepis art. 136 kpa materiału dowodowego w zakresie informacji dotyczących istnienia wiaty grodzącej wjazd na działkę nr [...] oraz stanu postępowania legalizacyjnego co do niej. O zwrocie kosztów sądowych Sąd orzekł w oparciu o przepis art. 200 p.p.s.a. (punkt II wyroku), zaś o wykonalności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 152 p.p.s.a. /-/ T. Świstak /-/ A. Łaskarzewska /-/ E. Podrazik