II SA/Po 274/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 maja 2012 r. w sprawie ze skargi D.B. i G. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia odrzucić skargę D.B . /-/ T. Świstak Postanowieniem z dnia [...] 2012 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy postanowienie Starosty M. z dnia [...] 2011 r. nr [...] o odmowie wydana G. B. zaświadczenia o żądanej treści. Skargę na powyższe postanowienie wnieśli D. B. i G. B. Odpowiadając na skargę organ II instancji wniósł o odrzucenie skargi D. B. podnosząc, iż nie brała ona udziału w postępowaniu administracyjnym i nie posiadała w tym postępowaniu przymiotu strony. Tym samym nie jest uprawniona do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny a ponadto prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2). Z powyższej regulacji wynika, iż dwie kategorie podmiotów mają prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Pierwszą stanowią te, którym to uprawnienie przysługuje dla ochrony ich interesu prawnego. Druga kategoria natomiast to podmioty instytucjonalne, którym zostało przyznane prawo do wniesienia skargi w cudzej sprawie, ze względu na konieczność ochrony obiektywnego porządku prawnego (por. J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz", Lexis Nexis, Wydanie 4, Warszawa 2010, str. 143). Niewątpliwie D. B. nie jest podmiotem instytucjonalnym zatem, jej uprawnienie do wniesienia niniejszej skargi związane jest z istnieniem interesu prawnego do zaskarżenia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] 2012 r. W tym miejscu wyjaśnić należy, iż interes prawny, o którym mowa w art. 50 p.p.s.a. rozumiany jest jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej," rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego (zarówno materialnego jak i procesowego) możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot nie podporządkowany organizacyjnie temu organowi. Jak wynika z akt sprawy postępowanie zakończone wydaniem zaskarżonego postanowienia wszczęte zostało wnioskiem G. B. o wydanie przez Starostę M. zaświadczenia o określonej treści. Przez zaświadczenie należy rozumieć urzędowe potwierdzenie określonych faktów lub stanu prawnego, o które ubiega się osoba ze względu na swój interes prawny (art. 217 § 2 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego). Zaświadczenie nie jest zatem aktem administracyjnym, który rozstrzyga o prawach lub obowiązkach osób a jedynie poświadcza i określone fakty lub stan prawny - potwierdza istnienie uprawnienia lub obowiązku przyznanego lub potwierdzonego wcześniej w decyzji (konstytutywnej lub deklaratoryjnej) bądź w innym indywidualnym akcie prawnym (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 1898/10, dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Postępowanie o wydanie zaświadczenia wszczynane jest na wniosek, a jego stronami są włącznie osoby, które występują o zaświadczenie z uwagi na przepis prawny lub swój interes prawny (por. Małgorzata Jaśkowska, Andrzej Wróbel, Komentarz aktualizowany do art. 217 kodeksu postępowania administracyjnego, Serwis Informacji Prawnej LEX 2012 r.). Na odmowę wydania zaświadczenia stronie tego postępowania przysługuje zażalenie (art. 219 k.p.a.). W tym miejscu trzeba zauważyć, iż zarówno wniosek z dnia 14 października 2011 r. jak i zażalenie z 22 listopada 2011 r. wniósł osobiście i wyłącznie we własnym imieniu G. B. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że D. B. nie posiada interesu prawnego do złożenia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] 2012 r. nr [...], gdyż nie uczestniczyła w postępowaniu o wydane zaświadczenia - nie złożyła wniosku o jego wydanie, ani nie złożyła zażalenia na postanowienie o odmowie jego wydania, a ponadto zaświadczenie, którego wydania domaga się G. B. nie jest aktem lub czynnością rozstrzygającą o jej prawach lub obowiązkach. W tej sytuacji skarga D. B., jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. /-/ T. Świstak