II SA/Po 297/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 lipca 2022 r. sprawy ze skargi firmy A sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 18 lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia odrzucić skargę. /-/ W. Batorowicz Pismem z dnia 5 kwietnia 2022 r. firma A sp. z o.o. z siedzibą w [...] (zwana dalej "Skarżącą") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, której przedmiot został opisany w rubrum niniejszego postanowienia. Przewodniczący Wydziału II. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zarządzeniami z dnia 29 kwietnia 2022 r. i 5 maja 2022 r. wezwał Skarżącą do uzupełnienia: 1) braku fiskalnego przez uiszczenie wpisu od skargi w wysokości [...] zł oraz, 2) braków formalnych przez złożenie: a) dowodu nadania skargi do organu przesyłką poleconą o nr [...]; b) dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentowania Skarżącej (oryginału lub odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego Skarżącej poświadczonego za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami, aktualnego na dzień wniesienia skargi lub pobranego samodzielnie wydruku komputerowego na podstawie art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym [t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 112]). Wezwania do uzupełnienia powyższych braków zostały obwarowane obowiązkiem dokonania, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały skutecznie doręczone w dniu 23 maja 2022 r. (k. [...] akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełniono ani braku fiskalnego ani braków formalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zmianami, zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei w myśl § 3 powołanego przepisu: "Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym." W pierwszej kolejności należy podkreślić, że Skarżąca jest spółką kapitałową prawa handlowego – spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, a więc osobą prawną. W imieniu takiej spółki działa jej statutowy organ albo uprawniona do tego osoba (np. prokurent). W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Wniesiona przez Skarżącą skarga była pierwszą jej czynnością dokonaną przed tut. Sądem. Do skargi nie dołączono dokumentu potwierdzającego, że osoba, która w imieniu Skarżącej wniosła skargę – Prezes Zarządu A. P., była do tego upoważniona. Należało zatem wezwać Skarżącą do nadesłania stosownego dokumentu, co uczyniono na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. (k. [...] akt sądowych). Mimo pouczenia Skarżącej o rygorze, jaki grozi w sytuacji niewykonania zobowiązania, Skarżąca nie spełniła go. "Nieuzupełnienie przez pełnomocnika strony braku formalnego skargi, w sytuacji gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone, obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), nie dając żadnego w tym względzie wyboru." (postanowienie NSA z dnia 23 maja 2017 r., sygn. akt II GZ 367/17, dostępne na stronie: https://cbois.nsa.gov.pl – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwana dalej "CBOSA"). Orzecznictwo jest zgodne co do imperatywnego charakteru przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., co oznacza, że Sąd nie ma dowolności w zakresie jego zastosowania. "Brakiem formalnym uzasadniającym odrzucenie skargi jest brak dołączenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przez wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi (art. 46 § 3 w zw. z art. 37 § 1 p.p.s.a.)." [postanowienie NSA z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt II OZ 1039/17, dostępne w CBOSA]. Dodatkowo należy podkreślić treść art. 220 § 1 p.p.s.a. Powołany przepis stanowi: "Sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata". Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu. Skoro Skarżąca nie uiściła wpisu w wymaganej wysokości, mimo stosownego wezwania, to wypełnione zostały przesłanki do odrzucenia ich skarg. Ponadto brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. polega na przedstawieniu dokumentu, z którego wynikałoby takie umocowanie. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 10 lutego 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 2688/20, dostępne w CBOSA). Wezwanie do uzupełnienia przez Skarżącą braku formalnego skargi zostało doręczone w dniu 23 maja 2022 r. (poniedziałek). Powyższe oznacza, że Skarżąca miał termin siedmiu dni od dnia doręczenia wezwań, aby nadesłać dokument, z którego wynikałoby umocowanie A. P. do dokonywania czynności w imieniu Skarżącej jak i wpis od skargi. Skoro wezwania doręczono w dniu 23 maja 2022 r. termin na spełnienie tego obowiązku upływał z dniem 30 maja 2022 r. Po tej dacie, aż do dnia wydania niniejszego postanowienia, do tut. Sądu nie wpłynęły żądane dokumenty, ani potwierdzenie uiszczenia wpisu z adnotacją, że pismo nadano dnia 30 maja 2022 r. lub przed tą datą dowodzące zachowaniu terminu. Wobec tego należy uznać, że Skarżąca nie wykonała nałożonego na nią zobowiązania. Ten fakt oznacza nieuzupełnienie braków formalnych i braku fiskalnego, co prowadzi do odrzucenia skargi. Mając powyższe na uwadze skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia. /-/ W. Batorowicz