II SA/Po 3/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 lutego 2013 r. w sprawie ze skargi M. J. na uchwałę Rady Miejskiej w L. z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego postanawia odrzucić skargę. /-/ J.Zieliński Pismem z dnia 29 listopada 2012 r. M. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę o unieważnienie uchwały Rady Miasta L. z dnia [...] 2012 r. o nr [...], którą stwierdzono wygaśnięcie mandatu radnego Rady Miejskiej w L. - M.J. W uzasadnieniu skargi skarżący jako podstawę wniesienia skargi wskazał przepis art. 191 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmiku województwa, a także przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Odpowiadając na skargę organ wniósł o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania sądowego prowadzonego w tut Sądzie pod sygnaturą akt II SA/Po 981/12 zainicjowanego skargą M. J. na ww. uchwałę wniesioną na podstawie art. 191 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmiku województwa. Zdaniem organu rozstrzygnięcie wniosku M. J. o unieważnienie uchwały Rady Miasta L. z dnia [...] 2012 r. o nr [...] złożonego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym zależy od wyniku postępowania prowadzonego pod sygnaturą akt II SA/Po 981/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi wojewódzki sąd administracyjny zobowiązany jest wpierw ustalić, czy jest ona dopuszczalna. Kwestia dopuszczalności skargi została uregulowana w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 tej sąd odrzuci skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wskazany w powołanym przepisie stan sprawy w toku ( tzw. stan zawisłości sprawy - lis pendent) stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skargi tych samych podmiotów na ten sam akt administracyjny, trwa od chwili wniesienia skargi aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (tj. do czasu uprawomocnienia się wyroku albo postanowienia odrzucającego skargę względnie umarzającego postępowanie). Warunkiem wystąpienia stanu sprawy w toku jest tożsamość danej sprawy sądowoadministracyjnej ze sprawą sądowoadministracyjną wcześniej wszczętą. O tożsamości spraw sądowoadministracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje pomiędzy nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy uczestników postępowania; tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczny jest przedmiot zaskarżenia (por. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 21 sierpnia 2012 r. os sygn.. IV SA/Po517/12 – opublikowane na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ) Zatem, w świetle art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. niedopuszczalne jest skuteczne wniesienie przez ten sam podmiot (działający osobiście albo przez pełnomocnika) kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny. Mając powyższe na uwadze wskazać należy, iż skarżący M. J. złożył już pismem z dnia 20 października 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę, w której domagał się uchylenia w całości uchwały Rady Miasta L. z dnia [...] 2012 r. o nr [...] . Sprawa ta została zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygnaturą akt II SA/Po 981/12, i nie została do tej pory prawomocnie zakończona. W sprawie tej postanowieniem dnia 22 listopada 2012 r. Sąd odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący złożył na to postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, które nie zostało jeszcze rozpoznanie. W tej sytuacji należy uznać, że skarga M. J. z dnia [...] 2012 r. na uchwałę Rady Miasta L. z dnia [...]2012 r. o nr [...], którą stwierdzono wygaśnięcie mandatu radnego Rady Miejskiej w L. jest niedopuszczalna, gdyż sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku. Bez znaczenie dla powyższej oceny będzie również fakt, iż skarżący w swojej skardze z dnia 28 listopada 2012 r. jako podstawę skargi wskazał obok art. 191 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmiku województwa także przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Należy wyjaśnić, iż art. 101 ust 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi podstawę prawną do zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwały lub zarządzenia podjętego przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej przez każdego czyj interes prawny lub uprawnieni zostało naruszone tym aktem. Niewątpliwie uchwała w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego gminu jest uchwałą z zakresu administracji publicznej i może ona naruszyć interes prawny radnego, którego dotyczy. Jednakże w ocenie Sądu wyłączona jest możliwość zaskarżenia, na podstawie art. 101 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym, uchwały rady gminy o wygaśnięciu mandatu radnego z przyczyn określonych w art. 190 ust. 1 pkt 1, pkt 1b, pkt 2a i pkt 3 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmiku województwa przez radnego, którego bezpośrednio ona dotyczy. Specjalny i wyłączny tryb zaskarżenia uchwały takiej uchwały przez zainteresowanego radnego został bowiem uregulowany w art. 191 ust. 1 Ordynacji wyborczej, zgodnie z którym od uchwały rady o wygaśnięciu mandatu radnego z przyczyny, o której mowa w art. 190 ust. 1 pkt 1, pkt 1b, pkt 2a i pkt 3 Ordynacji wyborczej, zainteresowanemu służy skarga do sądu administracyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia uchwały. Radny, którego dotyczy uchwała rady o wygaśnięciu mandatu radnego z przyczyny, o której mowa w art. 190 ust. 1 pkt 1, pkt 1b, pkt 2a i pkt 3 Ordynacji wyborczej może zaskarżyć tą uchwałę do sądu administracyjnego jedynie w trybie uregulowanym w art. 191 ust 1. Specjalny tryb zaskarżenia uregulowany w tym przepisie stanowi lex specialis do ogólnej regulacji zaskarżania uchwał zawartej w art. 101 ust 1 ustawy o samorządzie gminnym i wiąże się m.in. z koniecznością przeprowadzania w odpowiednim terminie wyborów uzupełniających do rady na nieobsadzony mandat radnego (art. 192 i 193 Ordynacji wyborczej) lub wydania uchwały o wstąpieniu na wolne miejsce kandydata z tej samej listy wyborczej (art. 194 Ordynacji wyborczej). Brak jest zatem podstaw prawnych do odrębnego rozpatrzenia skargi M. J. z dnia 29 listopada 2012 r. na uchwałę Rady Miasta L. z dnia [...] 2012 r. o nr [...]. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji rozstrzygnięcia. /-/ J.Zieliński