II SA/Po 303/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej G. L. od wyroku tutejszego Sądu z dnia 13 września 2012 r. w sprawie ze skargi G. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia odrzucić skargę kasacyjną. /-/ Maria Kwiecińska Wyrokiem z dnia 13 września 2012 r. tutejszy Sąd oddalił skargę na wymienioną powyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] września 2012 r. W dniu 22 października 2012 r. skarżąca samodzielnie złożyła wniosek o "ustanowienie radcy prawnego z urzędu – innego niż S. G.", podnosząc, że wyznaczony pełnomocnik odmówił sporządzenia z urzędu skargi kasacyjnej. do wniosku skarżąca załączyła opinię pełnomocnika z dnia 27 września 2012 r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie (k. 100, 102-103 akt sąd.). Ponadto wniosła w dniu 22 października 2012 r. własnoręcznie sporządzone pismo zatytułowane "Pismo dla celów skargi kasacyjnej", w którym zarzuciła Sądowi błędne wydanie wyroku podnosząc, że "sprawa [zakończona zaskarżoną decyzją] nie jest tożsama z żadnymi innymi". W takich okolicznościach Sąd uznał, że wniosek strony z dnia 22 października 2012 r. w przedmiocie "ustanowienia radcy prawnego" dotyczy w istocie wyznaczenia innego pełnomocnika w miejsce dotychczasowego, nie jest zaś kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Natomiast pismo z tego samego dnia zarzucające Sądowi błędne rozstrzygniecie sprawy – wobec wyrażonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu dla skarżącej odmowy sporządzenia skargi kasacyjnej – za ułomną postać skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie ma zastosowania, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona stosownie do wymogu cytowanego wyżej przepisu przez radcę prawnego lub adwokata, ale przez samą skarżącą, pomimo, że nie jest ona żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 p.p.s.a., zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę, która nie ma kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 p.p.s.a., nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale brakiem uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1997 r. I CZ 23/97 OSNC 1997/6-7/77; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawn. 2004/5/202 - dostępne w centralnej bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dodatkowo należy wyjaśnić skarżącej, że w sytuacji gdy pełnomocnik ustanowiony na zasadzie przyznanego stronie prawa pomocy sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, to postępowanie w tej sprawie kończy się, a przyznane prawo pomocy ulega skonsumowaniu. Ponadto działanie sądu w przedmiocie prawa pomocy sprowadza się do przyznania stronie, po pozytywnym rozpatrzeniu jej wniosku, prawa pomocy, natomiast konkretny pełnomocnik wyznaczany jest na wniosek sądu przez właściwy okręgowy organ korporacji prawniczej (m.in. okręgową radę adwokacką, radę okręgowej izby radców prawnych), o czym stanowi art. 253 p.p.s.a. Jeżeli zatem, pomimo ustanowienia pełnomocnika z urzędu, stronie nie odpowiada sposób, w jaki jest reprezentowana, to powinna swoje zastrzeżenie zgłosić odpowiednio uprawnionym organom prawniczych korporacji zawodowych, a nie sądowi. Sąd nie może wydać ponownego rozstrzygnięcia o przyznaniu prawa pomocy w postaci innego pełnomocnika, bowiem przyznane stronie prawo pomocy w tym zakresie, jak wcześniej wspomniano, zostało już skonsumowane (por. postanowienie NSA z dnia 22 kwietnia 2005 r. sygn. akt II OZ 262/05 - dostępne w bazie orzeczeń jw.). W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a. wniesioną przez G. L. skargę kasacyjną odrzucił jako niedopuszczalną. /-/ Maria Kwiecińska