II SA/Po 314/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska- Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lutego 2022 nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia Dobry start postanawia 1. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji 2. zwrócić skarżącemu kwotę [...]([...]) złotych tytułem nienależnie uiszczonego wpisu od skargi /-/ A. Kiersnowska-Tylewicz Pismem z dnia [...] kwietnia 2022 r. M. J., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł skargę na wskazaną w rubrum decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy D. z dnia [...] września 2021 r., nr [...], w której uznano świadczenie "dobry start" w kwocie [...]zł przyznane skarżącemu na rzecz I. J. w związku z rozpoczęciem roku szkolnego [...] za świadczenie nienależnie pobrane (pkt 1) oraz zobowiązano skarżącego do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia "dobry start" w kwocie [...]zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie (pkt 2). W treści skargi skarżący wniósł o wstrzymanie zaskarżonej decyzji wskazując, że odebranie świadczenia "dobry start" oraz zobowiązanie do jego zwrotu może spowodować również odebranie prawa do połowy świadczenia "500+" i jego zwrotu. Byłoby to działanie niezwykle niesprawiedliwe dla skarżącego z powyżej wskazanych względów i mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki a także wyrządziłoby znaczną szkodę finansową dla skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji czy postanowienia. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże warunkiem niezbędnym takiego rozstrzygnięcia jest zaistnienie przynajmniej jednej z wymienionych przesłanek uzasadniających wstrzymanie. Każda decyzja, postanowienie czy inny akt lub czynność wywołuje określone skutki prawne, nie każda jednak podlega ochronie tymczasowej. Chodzi bowiem o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłoby dla strony wywołać wykonanie takiej decyzji, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem jej legalności. Podkreślić trzeba, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie. Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdził, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń lub okoliczności, w taki sposób, aby sąd miał możliwość dokonania kontroli ich prawdziwości. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (postanowienie NSA z 29 maja 2009 r., I FZ 148/09). Rozpoznając przedmiotowy wniosek, Sąd stwierdził, iż nie zaistniały przesłanki go uzasadniające. Strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże nie uprawdopodobniła, że jej wykonanie może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest tym na pewno wskazanie, że ewentualne wykonanie decyzji (zwrot kwoty [...]zł z odsetkami) może spowodować również odebranie prawa do połowy świadczenia "500+". Jest to twierdzenie czysto hipotetyczne, a w sprawie ocenie podlegały wyłącznie przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym zakresie zaś skarżący poskąpił przekonującej argumentacji. Sąd wskazuje przy tym, że zobowiązanie do uiszczenia należności pieniężnych zawsze pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Strona skarżąca nie wskazała jaka jest jej sytuacja finansowa, a tym samym nie jest możliwa ocena, w jaki sposób uiszczenie kwoty wskazanej w decyzji administracyjnej mogłoby wpłynąć na jej kondycję finansową. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w pkt 1 postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. O zwrocie skarżącemu wpisu od skargi orzeczono w pkt 2 postanowienia. Zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Tym samym uiszczony wpis od skargi stanowił kwotę nienależną i podlegał zwrotowi na podstawie art. 225 p.p.s.a. /-/ A. Kiersnowska-Tylewicz