II SA/Po 324/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kamieńska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi P. L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..] Nr [..] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; postanawia oddalić wniosek. /-/ B. Kamieńska Wyrokiem z dnia 17 lipca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę w niniejszej sprawie. Wyrok ów stał się prawomocny w dniu 19 sierpnia 2008r. W dniu 7 listopada 2008r. pełnomocnik skarżącego – r. pr. E. Ł. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienie powyższego wyroku. W uzasadnieniu wniosku podniosła, iż w dniu 10 czerwca 2008r. została poinformowana o wyznaczonym na dzień 3 lipca 2007r. terminie rozprawy, na którym stawiennictwo było nieobowiązkowe. Z przyczyn od siebie niezależnych pełnomocnik skarżącego nie mogła stawić się w tym dniu na rozprawie, bowiem przebywała w tym czasie w szpitalu. W dowód powyższego przedłożyła kartę informacyjną leczenia szpitalnego potwierdzającą jej pobyt w szpitalu w dniach 2-5 lipca br. Następnie wskazała, że o fakcie wydania przez Sąd i ogłoszenia na posiedzeniu w dniu 17 lipca 2008r. wyroku dowiedziała się telefonicznie w dniu 5 listopada br. w rozmowie telefonicznej z pracownikiem Wydziału II tutejszego Sądu. Tymczasem zgodnie z dyspozycją art. 91 § 2 zdanie drugie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stronie nieobecnej na posiedzeniu jawnym należy zawsze doręczyć zawiadomienie na następne posiedzenie. Art. 139 § 2 zdanie pierwsze tej ustawy stanowi zaś, iż ogłoszenie wyroku następuje na posiedzeniu jawnym. Zdaniem pełnomocnika skarżącego z powołanych przepisów wynika, że Sąd, pomimo wyraźnej dyspozycji ustawowej, nie powiadomił strony nieobecnej na posiedzeniu w dniu 3 lipca 2008r. o następnym posiedzeniu wyznaczonym na dzień 17 lipca 2008r. W tej sytuacji niedochowanie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku stanowiło skutek okoliczności niezawinionych przez pełnomocnika, który oczekiwał na zawiadomienie przez Sąd o następnym terminie posiedzenia. Uchybienie terminu powoduje zaś dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego, bowiem skarga została oddalona, a strona nie wiedziała o zapadłym rozstrzygnięciu i nie mogła zapoznać się z jego uzasadnieniem, a w konsekwencji nie mogła skorzystać ze środka zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego okazał się nieuzasadniony. Stosownie do przepisu art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z 2 października 2002r., I SA 793/02, M. Pr. 2002, nr 23, s. 1059). W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącego nie wykazał, iżby uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku odbyło się bez jego winy. Po pierwsze wskazać należy, że pełnomocnik skarżącego została prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 3 lipca 2008r. (k. 156 akt sądowych). Jej usprawiedliwiona nieobecność na rozprawie (pobyt w szpitalu) nie powoduje, by za nieskuteczne należało uznać zawiadomienie o terminie publikacji dokonane ustnie w tym dniu na rozprawie. Przepis art. 139 § 1 zd. drugie p.p.s.a. przewiduje bowiem odrębny sposób zawiadomienia o terminie publikacji orzeczenia w formie ustnego ogłoszenia dokonanego niezwłocznie po zamknięciu rozprawy. Zawiadomienie to jest wystarczające bez względu na to, czy strona (lub jej pełnomocnik) była, czy też nie była na rozprawie obecna – pod warunkiem oczywiście, że strona była należycie o niej zawiadomiona (wyrok NSA z dnia 17 lipca 2007r., II OSK 1017/06, Lex nr 354265, również postanowienie NSA z dnia 1 września 2005r., I FZ 398/05 za B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 219). Nie można zatem podzielić poglądu wyrażonego we wniosku jakoby do zawiadomieniu o terminie ogłoszenia wyroku zastosowanie znajdował przepis art. 91 § 2 p.p.s.a. i tym samym brak pisemnego zawiadomienia stanowił przesłankę usprawiedliwiającą przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zatem, skoro pełnomocnik skarżącego z uwagi na trzydniowy pobyt w szpitalu nie była w stanie wziąć udziału w rozprawie wyznaczonej na dzień 3 lipca 2008r., to mogła, po opuszczeniu szpitala w dniu 5 lipca i w dniach następnych, dowiedzieć się o aktualnym stanie sprawy, w tym o wyznaczeniu terminu ogłoszenia wyroku. Zważywszy na prawidłowe zawiadomienie o terminie rozprawy nie można - zdaniem Sądu - usprawiedliwić bierności profesjonalnego pełnomocnika trwającej od 5 lipca do 5 listopada br., kiedy to dopiero dowiedziała się o wydanym w niniejszej sprawie w dniu 17 lipca 2008r. wyroku oddalającym skargę. Dlatego uznając wniosek za nieuzasadniony Sąd na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie wskazać należy, iż pełnomocnik skarżącego dołączając do wniosku o przywrócenie terminu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sposób nieprawidłowy znakami opłaty sądowej - uiścił opłatę za sporządzenie uzasadnienia wyroku. Przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości uiszczenia opłaty w formie znaków opłaty sadowej. Zgodnie z przepisem art. 219 § 2 zd. pierwsze powołanej ustawy opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. /-/ B. Kamieńska BR