II SA/Po 33/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 lutego 2013 r. w sprawie ze skargi M.F. Przedsiębiorstwo Komunalno-Transportowe "A" M. F. na uchwałę Rady Gminy C. z dnia [...] 2002 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis w wysokości 300,- zł (trzysta złotych). /-/ T. Świstak Pismem z dnia 4 października 2012 r. M.F. wezwał Radę Gminy C. do usunięcia naruszenia prawa związanego z uchwałą Rady Gminy C. z dnia [...] 2002 r., nr [...]w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie przebiegu drogi wojewódzkiej nr [...] w rejonie wsi B. Pismem z dnia 25 października 2012 r. Przewodniczący Rady Gminy C. udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie informując, iż na posiedzeniu w dniu 18 października 2012 r. Rada Gminy odmówiła uwzględnienia wezwania. Pismo to zostało doręczone M.F. w dniu 29 października 2012 r. W dniu 5 grudnia 2012 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik M. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wyżej opisaną uchwalę Rady Gminy C. z dnia [...] 2002 r., nr [...]. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, iż w postępowaniu przed sądem administracyjnym merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Stosownie do treści art. 53 § 2 w związku z art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a) skargę na akt wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcie naruszenia prawa. Należy zatem zauważyć, iż art. 53 § 2 p.p.s.a wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie - termin ten wynosi trzydzieści dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie. Drugi termin dotyczy natomiast sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie. Wówczas wynosi on sześćdziesiąt dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jeżeli przez upływem terminu sześćdziesięciu dni od daty wniesienia wezwania organ doręczy odpowiedź na wezwanie, rozpocznie bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, to skarga powinna być wniesiona w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania. Zgodnie z stanowiskiem wyrażonym w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r. sygn. akt II OPS 2/07 (publ. ONSAiWSA 2007/3/60 oraz w Systemie Informacji prawnej Lex nr 260435) przepis art. 52 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie także do skargi wnoszonej na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.). Powyższe oznacza, iż choć ustawa o samorządzie gminnym nie określa terminu wniesienia skargi na uchwałę rady gminy, to termin wniesienia skargi został określony w art. 53 § 2 p.p.s.a. Podkreślić bowiem należy, iż to, że przepis art. 102a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym wyłącza stosowanie art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. w sprawach, o których mowa w rozdziale 10 ustawy o samorządzie gminnym, oznacza tylko tyle, że w tych sprawach nie stosuje się trybu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. Uchwała rady gminy jednak nie przestaje być innym aktem, o którym mowa w art. 52 § 4 p.p.s.a., a wobec tego należy do przypadków, do których odnosi się przepis art. 53 § 2 tej ustawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2006 r. sygn. akt II OSK 1009/06, publ. w Systemie Informacji Prawnej Lex nr 244329). W przedmiotowej sprawie wniosek M. F. o usunięcie naruszenia prawa wpłynął do Rady Gminy C. w dniu 5 października 2012 r. a zatem sześćdziesięciodniowy termin do wywiedzenia skargi do sądu administracyjnego obowiązujący w przypadku nieudzielania odpowiedzi na wezwanie upływał w dniu 4 grudnia 2012 r. Jednakże organ udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, która została doręczona skarżącemu w dniu 29 października 2012 r. Od tego dnia zaczął zatem biec trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, który upłynął w dniu 28 listopada 2012 r. W związku z powyższym stwierdzić należy, iż skarga opatrzona datą 28 listopada 2012 r., a nadana na urzędzie pocztowym dniu 5 grudnia 2012 r., nie została wniesiona w terminie trzydziestu dni liczonym od daty doręczenie skarżącemu odpowiedzi na wezwanie, to jest w terminie do dnia 28 listopada 2012 r. Zauważyć bowiem należy, iż zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu jest oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym, a nie sporządzenie go w określonej dacie. Z uwagi na powyższe Sąd odrzucił skargę na podstawie 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia oraz § 3 p.p.s.a. zgodnie z którym sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono jak w punkcie 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. /-/ T. Świstak