II SA/Po 335/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 04 grudnia 2009r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] marca 2009r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę; I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Wojewody Wielkopolskiego na rzecz skarżącego kwotę 500,- (pięćset) złotych tytułem zwrotu wpisu, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ E.Podrazik /-/ A.Łaskarzewska Decyzją z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] Wojewoda Wielkopolski, po rozpatrzeniu odwołania J.K., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...]odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie wolnostojącej na terenie nieruchomości przy ul. [...] nr [...] w P. (dz. nr [...],[...],[...],[...],[...], ark. [...], obręb[...]). Powyższe decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym. Dnia 1 lipca 2008 r. J. K. złożył wniosek o pozwolenie na budowę wyżej opisanej inwestycji. Przedłożony projekt budowlany oparto na decyzji o warunkach zabudowy wydanej przez Prezydenta Miasta P. z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] (zob. Projekt budowlany, Teczka 1 - w aktach administracyjnych). Decyzją z dnia [...] września 2008 r. nr [...], na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) Prezydent Miasta P. odmówił J. K. zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu organ wskazał, iż projekt zagospodarowania terenu zawierał uchybienia, a pomimo wezwania nie zostały one uzupełnione przez inwestora. W wyniku odwołania J. K. powyższa decyzja została uchylona przez Wojewodę Wielkopolskiego, który sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia wskazując między innymi na potrzebę dokładniejszego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy pod kątem istniejących, możliwych warunków przyłączenia projektowanych obiektów do sieci wodociągowej (decyzja z dnia [...] października 2008 r. nr [...]). Przed przystąpieniem do ponownego rozpatrzenia sprawy z wniosku J. K. Prezydent Miast P., decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] - na podstawie art. 65 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.) oraz art. 104, 107 i 162 § 1 pkt 1 i § 3 K.p.a. - stwierdził wygaśnięcie decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] lipca 2007 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że dla inwestycji objętej warunkami zabudowy wnioskodawca nie uzyskał dotychczas pozwolenia na budowę. Tymczasem w dniu 10 czerwca 2008 r. Rada Miasta P. uchwałą nr XXXVIII/III/399/V/2008 uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla obszaru części północnej "[...]" w P. - obszar B. Plan ten objął między innymi teren dla którego wydano decyzję o warunkach zabudowy. Powyższy plan został ogłoszony w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego (Dz. Urz. Woj. Wlkp. z 2008 r. Nr 129, poz. 2366) dnia 12 sierpnia 2008 r. i wszedł w życie 12 września 2008 r. Prezydent wyjaśnił także, że w myśl ustaleń nowego planu nieruchomość, dla której ustalono warunki zabudowy, leży na obszarze w części oznaczonym symbolem: 5Kz-MN (tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej) i 2Kz-RL (tereny łąk, zieleni naturalnej i zalesień w klinie zieleni). Uznając, że postanowienia te wyrażają dla terenu inwestycyjnego inne ustalenia niż przyjęte w warunkach zabudowy stwierdził, iż znajduje zastosowanie art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy. Następnie Prezydent Miasta P. podjął czynności w celu załatwienia wniosku o pozwolenie na budowę (zawiadomienie z dnia 5 listopada 2008 r.), a dnia [...] grudnia 2008 r. ponownie wydał decyzję o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu tej decyzji powołał się na fakt wejścia w życie planu miejscowego w odniesieniu do terenu objętego inwestycją. Podkreślił, że wobec przyjęcia odmiennych - aniżeli w decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] lipca 2007 r. - ustaleń co do zagospodarowania terenu inwestycyjnego stwierdzono wygaśnięcie tej decyzji. Wskazując na powyższe Prezydent zwrócił też uwagę, że zachodzi oczywista sprzeczność zamierzenia budowlanego z obowiązującym już dla danego terenu planem miejscowym, stąd nie ma możliwości udzielenia pozwolenia na budowę zgodnie z wnioskiem (art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego). W odwołaniu J. K. wyraził swoje niezadowolenie z rozstrzygnięcia podkreślając, że decyzja o pozwoleniu na budowę powinna uwzględniać ustalone warunki zabudowy (wydane przed uchwaleniem planu). Zdaniem skarżącego nie rozważono również całości materiału sprawy, a rozstrzygnięcie nie zostało należycie uzasadnione tak w zakresie aspektów faktycznych jak i prawnych. Nadmienił też, że naruszenie jego prawa wynika z uporczywego przedłużania sprawy przez organy. Dnia 24 lutego 2009r. do Wojewody Wlkp. nadesłano pismo z Urzędu Miasta P., w którym poinformowano, że decyzja Prezydenta Miasta P. z dnia[...]listopada 2008r. stwierdzająca wygaśnięcie decyzji Prezydenta Miasta P. nr [...]z dnia [...]07.2007r. o warunkach zabudowy nie jest ostateczna( k. 16 akt II instancji) Utrzymując decyzję w mocy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. Wojewoda Wielkopolski stwierdził, że w związku z wejściem w życie planu miejscowego obejmującego teren inwestycyjny, zachodziły podstawy do stwierdzenia wygaśnięcia dotychczasowej decyzji o warunkach zabudowy, tym bardziej, że inwestor nie uzyskał ostatecznego pozwolenia na budowę dla projektowanego zamierzenia. Skorzystanie przez inwestora z praw do zabudowy i zagospodarowania terenu określonych w tego rodzaju decyzji, pomimo wejścia w życie planu miejscowego, mogłoby nastąpić jedynie w sytuacji, gdyby przed wejściem w życie planu uzyskał on ostateczne pozwolenie na budowę. Zdaniem Wojewody w tej sprawie - skoro stwierdzono wygaśnięcie decyzji o warunkach zabudowy - zamierzenie budowlane należało oceniać według ustaleń planu. Wniosek o pozwolenie na budowę dotyczył dwóch budynków jednorodzinnych w zabudowie wolnostojącej na terenie nieruchomości przy ul. [...]. Wojewoda zauważył, że choć jedna z działek objęta wnioskiem (nr [...]) znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem 5Kz-MN - a więc jako tereny zabudowy mieszkaniowej, to jednak pozostałe działki, których dotyczy wniosek (nr [...],[...],[...],.[...]) leżą na terenie oznaczonym symbolem 2Kz-RL, to jest terenach łąk, zieleni naturalnej i zalesień w klinie zieleni, gdzie realizacja inwestycji nie jest możliwa. Stąd organ uznał, że planowane zamierzenie budowlanego może dotyczyć tylko działki nr [...]. W skardze J.K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie od Wojewody kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: art. 7 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie sprawy oraz załatwienie jej bez względu na interes społeczny i słuszny interes strony, a także art. 35 Prawa budowlanego poprzez przyjęcie, iż zamierzona inwestycja objęta wnioskiem o wydanie warunków zabudowy, a następnie pozwoleniem na budowę, nie może być zrealizowana. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w toku postępowania podejmował czynności podejmował starannie i prawidłowo, a organy powinny były wydać pozwolenie na budowę. Jego stanowisko podzielił zresztą wcześniej Wojewoda przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. Zdaniem J.K. a wejście w życie planu miejscowego nie powinno wpływać na jego sytuację prawną tym bardziej, że spełnił wszelkie wymagane prawem warunki do uzyskania pozwolenia na budowę jeszcze przed wejściem w życie planu. Na marginesie dodał też, iż inwestycja jest zgodna z planem. Jego zdaniem podejmując decyzję organ uchybił zasadzie pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, gdyż nie tylko zaniedbał obowiązek dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, ale wszelkie wątpliwości i niejasności rozstrzygnął na jego niekorzyść. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Wielkopolski wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Dnia 4.12. 2009 r. ustalono, że decyzja Prezydenta Miasta Poznania z dnia [...] listopada 2008r. nr [...]nie jest ostateczna i prawomocna( notatka służbowa k.43 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn aniżeli w niej podniesiono. Zgodnie z art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2003 r. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.) organ, który wydał decyzję o warunkach zabudowy albo decyzje o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli dla danego terenu uchwalono plan miejscowy, którego ustalenia są odmienne niż w wydanej decyzji. Powyższe oznacza, że ustawodawca przyznaje pierwszeństwo planowi miejscowemu, chociażby w momencie jego wejścia w życie warunki zabudowy i zagospodarowania konkretnego terenu były już odmiennie określone w decyzjach wydanych na podstawie art. 50 albo art. 59 ustawy. Nowe unormowanie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, odmienne od ustaleń ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy powoduje, że organ prowadzący sprawę o pozwolenie na budowę, który ma obowiązek sprawdzenia, stosownie do art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego między innymi zgodność z przepisami o planowaniu przestrzennym, powinien, co do zasady, zawiesić postępowanie administracyjne w tej sprawie i wystąpić do organu, który wydał decyzję o warunkach zabudowy, o podjęcie decyzji w sprawie stwierdzenia jej wygaśnięcia na podstawie art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tak: wyrok z dnia 26 czerwca 2008 r. sygn. akt II OSK 722/07, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). Podjęcie zawieszonego postępowania i załatwienie sprawy z wniosku o pozwolenie na budowę możliwe jest dopiero po ostatecznym rozstrzygnięciu o stwierdzeniu wygaśnięcia decyzji o warunkach zabudowy. W niniejszej sprawie w chwili rozpoznawania sprawy przez Wojewodę Wlkp. Istniała już w obrocie decyzja z dnia [...].11.2008r. Prezydenta Miasta P., wydana w trybie w trybie art. 65 ust.1 pkt.2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, która stwierdzała wygaśnięcie decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...].07.2007r. Decyzja wydana w trybie wspomnianego art. 65 ust.1pkt.2 nie była jednak ostateczna w chwili rozpoznawania niniejszej sprawy przez organ II instancji. Została bowiem zaskarżona do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu i do dnia wydania decyzji Wojewody Wlkp. nie uzyskała tego przymiotu, odwołanie nie zostało rozpoznane także w chwili w wydawania wyroku przez Sąd (notatka służbowa z dnia 4.12.2009r.- k. 43 akt sądowych ). W tej sytuacji zatem zachodziła przesłanka do zawieszenia postępowania odwoławczego przed Wojewodą Wlkp. zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. W tym stanie rzeczy Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja odmawiająca skarżącemu pozwolenia na budowę była co najmniej przedwczesna i dlatego ulec musiała uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ppsa. Ponownie rozpoznając sprawę Wojewoda Wlkp. poczyni ustalenia co do przymiotu ostateczności decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] listopada 2008r. ( znak [...]). O ile nadal nie zostanie rozpoznane odwołanie od decyzji organu I instancji postępowanie odwoławcze w niniejszej sprawie winno zostać zawieszone zgodnie z postanowieniami art. 97§1pkt.4 kpa. O kosztach postępowania i wykonalności decyzji orzeczono na podstawie art. 200 i art. 152 p.p.s.a. /-/ A. Łaskarzewska /-/ E. Podrazik D. Rzyminiak Owczarczak Za nieobecnego sędziego korzystającego z urlopu uzasadnienie wyroku podpisała sędzia /-/ A. Łaskarzewska br