II SA/Po 343/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranego dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić skargę. /-/ J. Zieliński Pismem z dnia 25 lutego 2011 r. W. K. wniósł skargę m.in. na decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranego dodatku mieszkaniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, ustawa z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: p.p.s.a.) wymienia niewyczerpanie przez wnoszącego skargę środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie bowiem z treścią art. 52 § 1 powołanej ustawy, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Trzeba zaznaczyć, iż samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 powyższej ustawy. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2004r., I SA 2813/03 niepubl. oraz postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 29 października 2009 r., II SA/Po 707/09 ). W niniejszej sprawie, skarżący wniósł w dniu 25 lutego 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia z dnia [...] 2010 r., którą odmówiono mu umorzenia nienależnie pobranego dodatku mieszkaniowego. Od decyzji powyższej, zgodnie z zawartym w niej pouczeniem, przysługiwało skarżącemu prawo wniesienia, za pośrednictwem organu I instancji, odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., w terminie 14 dni. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, skarżący skorzystał z powyższego uprawnienia wnosząc do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. odwołanie od ww. decyzji Prezydenta Miasta Poznaniu. Decyzją z dnia [...] 2011 r., a więc po dacie złożenia przedmiotowej skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. rozpoznało odwołanie W. K. od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2010 r. i uchyliło zaskarżoną decyzję oraz przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Jak wyżej wskazano, dopiero wskutek wydania powyższego rozstrzygnięcia organu II instancji - Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2011 r., wyczerpana została możliwość wniesienia środków zaskarżenia w przedmiotowej sprawie. Tym samym skarżący mógł skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego, jedynie na ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, nie zaś na decyzję Prezydenta Miasta Poznania. Mając na względzie, iż przedmiotową skargę, jako skargę na decyzję organu I instancji, uznać należało za niedopuszczalną Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił. /-/ J. Zieliński